حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حکومت فدرال آمریکا
Great Seal of the United States (obverse).svg
تشکیل ۱۷۸۹
قلمرو قدرت ایالات متحده آمریکا
وبگاه http://www.usa.gov/
قوه مقننه
مجلس کنگره ایالات متحده آمریکا
محل مجلس کاخ کنگره آمریکا
قوه مجریه
رئیس رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
انتخاب‌کننده مجمع گزینندگان
مقر کاخ سفید
سازمان‌اصلی کابینه ایالات متحده آمریکا
سازمان‌اجرایی وزارت‌خانه‌های اجرایی فدرال ایالات متحده آمریکا
قوه قضائیه
عالی‌ترین نهاد قضایی دیوان عالی ایالات متحده آمریکا
مقر واشینگتن، دی.سی.
یک دادگاه فدرال در آمریکا

نظام فدرالی ایالات متحده آمریکا (به انگلیسی: Federal government of the United States) حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا، جمهوری‌ای در آمریکای شمالی است، که متشکل از ایالت آمریکا، یک ناحیه، واشینگتن، دی.سی. (پایتخت کشور), و قلمروهای ایالات متحده آمریکا است. حکومت فدرال از سه قوه متمایز تشکیل می‌شود: مقننه، مجریه، و قضاییه، که قانون اساسی ایالات متحده آمریکا قدرت هایشان را به ترتیب به کنگره ایالات متحده آمریکا، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، و دادگاه‌های فدرال، از جمله دیوان عالی ایالات متحده آمریکا، اعطا کرده است. قدرت‌ها و وظایف این قوه‌ها به وسیله لوایح کنگره، از جمله ایجاد وزارت خانه‌های اجرایی و دادگاه‌های مادون دیوان عالی دقیق تر تعیین می‌شوند.

در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا با صراحت برنظام فدرالی تصریح شده و یک نوع تقسیم کار مشخص میان دولت فدرال و دولت‌های ایالتی درنظر گرفته شده است. در حقیقت هر ایالت در امور داخلی خود دارای اختیارات کامل است و صرفاً در امور خارجی، ارتش، ضرب و چاپ سکه و اسکناس واعلان جنگ به دولت فدرال اختیار داده شده است. البته طی دو قرن گذشته بویژه بعد از اجرای طرح‌های رفاهی، اختیارات و مسئولیت دولت فدرال در امور اجتماعی و اقتصادی افزایش یافته است. اما در مقایسه با دیگر کشورها، دولت فدرال آمریکا از نقش به مراتب کمتری در امور داخلی ایالت‌ها برخوردار است.

قانون اساسی در فصول مختلف میزان و سهم هر یک از واحدهای سیاسی تشکیل دهنده کشور را مشخص کرده و در عین حال محدودیت‌های قانونی را برای دولت فدرال و دولت‌های ایالتی در نظر گرفته است.

صلاحیت اختصاصی دولت فدرال[ویرایش]

  • ضرب سکه و چاپ اسکناس
  • برقراری روابط خارجی
  • تنظیم روابط تجاری با کشورهای خارجی ودر میان ایالت‌ها
  • تشکیل ارتش و نیروی دریایی
  • اعلان جنگ
  • تشکیل دادگاه‌های عالی از جمله دیوان عالی فدرال
  • تأسیس واداره پست
  • تدوین قوانین

صلاحیت مشترک دولت فدرال و ایالت‌ها[ویرایش]

  • وضع قوانین
  • اخذ وام و قرض
  • تأسیس دادگاه
  • وضع قوانین و حراست از آنها
  • تأسیس بانک
  • پرداخت هزینه‌های رفاه اجتماعی
  • ایجاد خدمات عمومی

صلاحیت اختصاصی دولت‌های ایالتی[ویرایش]

  • تشکیل حکومت‌های محلی
  • تنظیم روابط تجاری داخلی
  • برپایی انتخابات
  • تأیید اصلاحیه‌های قانون اساسی فدرال
  • رسیدگی به بهداشت عمومی و رفتارهای اجتماعی
  • اعمال قدرت و دفاع از موارد تصریح شده در قانون اساسی

بخشی از موارد منع شده توسط قانون اساسی[ویرایش]

برا ی دولت فدرال[ویرایش]

  • وضع مالیات برصادرات ایالتی با ایالت‌های دیگر
  • تعیین «منشور حقوق» (Bill of Rights)
  • تغییر مرز جغرافیایی ایالت‌ها

برای دولت فدرال و دولت‌های ایالتی[ویرایش]

  • نفی اصالت نجبا
  • برقراری برده داری (بر اساس اصلاحیه سیزدهم)
  • بازداری شهروندان از حق رای به دلیل نژاد، رنگ پوست و یا گذشته برده بودن

(بر اساس اصلاحیه پانزدهم)

  • بازداری شهروندان از حق رای به دلیل جنسیت (بر اساس اصلاحیه نوزدهم)

برای دولت‌های ایالتی[ویرایش]

  • وضع مالیات بر صادرات و واردات
  • ضرب سکه وچاپ اسکناس
  • ورود به پیمانهای خارجی
  • برهم زدن توافقات الزام آور
  • جلوگیری از حق شهروندی و برابر کلیه افراد در مقابل قانون.

بدین ترتیب مشخص می‌شود که مسائل اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و اقتصادی عمدتاً در حوزه اختیارات و مسئولیت دولت‌های ایالاتی است و دولت فدرال از سهم اندکی برخوردار است.

منابع[ویرایش]