گلدمن ساکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گولدمن سَکس
نوع شرکت عمومی
نماد معاملاتی NYSEGS
اس اند پی ۵۰۰
صنعت بانکداری
خدمات مالی
بنا نهاده ۱۸۶۹
بنیانگذاران مارکوس گلدمن
ساموئل ساکس
دفتر مرکزی ایالات متحده آمریکا ساختمان ۲۰۰ وست‌استریت،
نیویورک
محدودهٔ فعالیت جهانی
افراد کلیدی لوید بلنکفین
(رییس هیئت مدیره و مدیر عامل اجرایی)
محصولات مدیریت دارایی
بانکداری تجاری
بانکداری اختصاصی
مدیریت سرمایه‌گذاری
بانکداری سرمایه‌گذاری
صندوق سرمایه‌گذاری مشترک
اوراق بهادار و سهام اختصاصی
درآمد ۴۰٫۸۷ $ میلیارد دلار (۲۰۱۴)[۱]
سود ناخالص ۱۱٫۷۳ $ میلیارد دلار (۲۰۱۴)[۱]
سود خالص ۸٫۰۴ $ میلیارد دلار (۲۰۱۴)[۱]
مجموع دارایی ۹۱۱٫۵ $ میلیارد دلار (۲۰۱۴)[۱]
مجموع سهام ۷۵٫۷۱ $ میلیارد دلار (۲۰۱۴)[۱]
کارکنان ۳۲٫۹۰۰ نفر (۲۰۱۴)[۱]
وب‌گاه GoldmanSachs.com
ساختمان ۲۰۰ وست‌استریت شعبه مرکزی گلدمن ساکس، در منهتن جنوبی

گلدمن ساکس یا گولدمن سَکس، (به انگلیسی: Goldman Sachs) شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی و چندملیتی است، که بخش عمده فعالیت‌های آن، در زمینه ارائه خدمات بانکداری سرمایه‌گذاری، مدیریت سرمایه‌گذاری، بانکداری تجاری، همچنین مبادله کالاهای اقتصادی، اوراق بهادار، سهام اختصاصی و مدیریت بر صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، متمرکز می‌باشد.[۲][۳]

شرکت گلدمن ساکس در سال ۱۸۶۹ توسط بانکدار آمریکایی آلمانی‌تبار، مارکوس گلدمن، در شهر نیویورک تحت نام گلدمن اند کو. تاسیس شد.[۴][۵] در سال ۱۸۸۲ گلدمن، دامادش؛ ساموئل ساکس را در کسب‌وکار خود مشارکت داد و در ۱۸۸۵ در پی ورود پسر مارکوس گلدمن؛ هنری گلدمن، نام شرکت به گلدمن ساکس اند کو. تغییر پیدا کرد.

در طول دهه بعد در بازار بانکداری ایالات متحده آنچنان موفق ظاهر شد، که در سال ۱۸۹۶ به بازار بورس نیویورک دعوت گردید. در حال حاضر شعبه مرکزی این بانک، در ساختمان ۲۰۰ وست‌استریت، در منهتن جنوبی، نیویورک قرار دارد.

مجموع دارایی‌های گلدمن ساکس در سال مالی ۲۰۱۲ معادل ۹۳۸٫۵ میلیارد دلار برآورد شد.[۶] بخشی از سهام شرکت گلدمن ساکس در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود، همچنین جزئی از میانگین صنعتی داو جونز به‌شمار می‌آید.

تاریخچه[ویرایش]

برج گلدمن ساکس، در منهتن، نیویورک

۱۸۶۹ تا ۱۹۳۰[ویرایش]

گلدمن ساکس در سال ۱۸۶۹ توسط بانکدار آمریکایی آلمانی‌تبار؛ مارکوس گلدمن تحت عنوان شرکت گلدمن اند کو. تاسیس شد. در ۱۸۸۲ داماد گلدمن؛ ساموئل ساکس به کسب‌وکار وی پیوست.[۷] در ۱۸۸۵ گلدمن پسر ارشد خود و لودوینگ دریفوس را نیز وارد شرکت نمود، سپس نام شرکت به گلدمن ساکس تغییر پیدا کرد.[۸]

در طول یک دهه بعد این موسسه مالی بسیار موفق عمل کرد و توانست نام تجاری گلدمن ساکس را به‌عنوان یک بانک معتبر ثبت نماید، بگونه‌ای که در سال ۱۸۹۶ بطور رسمی به بازار بورس نیویورک دعوت شد.[۹]

در سال‌های نخست قرن بیستم، این شرکت بالاترین رقم را در فروش اولیه سهام به خود اختصاص داده بود. در دسامبر ۱۹۲۸ شرکت تجاری گلدمن ساکس راه‌اندازی شد، ولی در پی سقوط بازار سهام در ۱۹۲۹ این بخش نیز منحل گردید.

۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰[ویرایش]

در سال ۱۹۳۰ سیدنی واینبرگ مشارکت خود را با گلدمن به‌عنوان شریک ارشد شرکت آغاز نمود و در همان سال نیز مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره گلدمن ساکس گردید. وی تغییرات ساختاری فراوانی را در این شرکت انجام داد، که یکی از مهم‌ترین اقدامات او متمرکز کردن گلدمن ساکس بر بانکداری سرمایه‌گذاری و فاصله گرفتن از بانکداری تجاری بود.

واینبرگ همچنین بخش تحقیقات سرمایه‌گذاری و اوراق قرضه گلدمن را راه‌اندازی کرد. در مجموع سیدنی واینبرگ در ۳۹ سال رهبری‌اش بر گلدمن ساکس، که طولانی‌ترین دوره مدیریت در کلیه کمپانی‌های وال استریت را به خود اختصاص می‌دهد، کمک فراوانی به بازگرداندن شهرت از دست رفته گلدمن ساکس، در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی کرد.

۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰[ویرایش]

گاس لوی در دهه ۱۹۵۰ به‌عنوان یک معامله‌گر اوراق بهادار، تحلیل‌گر و متخصص بورس وارد شرکت گلدمن ساکس شد. وی در عمل بنیانگذار بخش معاملات اوراق بهادار این موسسه می‌باشد.

بخش عملیاتی گلدمن ساکس همواره از دو قطب جداگانه و کاملأ مستقل از یکدیگر تشکیل شده است، که شامل بخش بانکداری سرمایه‌گذاری (که سیدنی واینبرگ آن را تاسیس کرده و هدایت می‌نمود) و بخش معاملات بورس اوراق بهادار (که گاس لوی نماینده و مبتکر آن بود).

در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ همواره این دو بخش از شرکت در پی افزایش نفوذ و گسترش فعالیت‌های خود در گلدمن ساکس بودند، ولی با توجه به نفوذ سنگین واینبرگ در این شرکت، بخش بانکداری سرمایه‌گذاری همواره تمرکز اصلی شرکت را به خود اختصاص می‌داد.

در سال ۱۹۶۹ در پی بازنشستگی واینبرگ، گاس لوی به‌عنوان شریک ارشد گلدمن ساکس معرفی شد. در طول دهه ۱۹۷۰ این شرکت در شاخه‌های مختلف از خدمات مالی و بانکداری توسعه یافت.[۱۰] در سال ۱۹۷۲ استنلی میلر شریک ارشد گلدمن شد. وی نخستین دفتر بین‌المللی شرکت را ۲ سال پیش از آن و در ۱۹۷۰ در شهر لندن بنیان نهاد.

میلر در فاصله سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ زیرمجموعه‌های گلدمن ساکس در مدیریت ثروت و اوراق درآمد ثابت را راه‌اندازی کرد. در ۱۹۷۶ جان ال. واینبرگ (پسر سیدنی واینبرگ) و جان سی. وایتهد بطور مشترک مسئولیت شرکای ارشد گلدمن ساکس را بر عهده گرفتند، که یکی از دستاوردهای آنها در اواخر دهه ۱۹۷۰ ایجاد ۱۴ کسب‌وکار جدید برای شرکت بود.[۱۱]

۱۹۸۰ تا ۱۹۹۹[ویرایش]

در نوامبر ۱۹۸۲ گلدمن شرکت جی. آرون اند کمپانی را خریداری کرد، که در زمینه تجارت کالا؛ با تمرکز بر مبادله طلا و قهوه، فعالیت می‌کرد. سپس این شرکت را ادغام نمود و با دارایی‌های آن، بخش تجارت کالای گلدمن ساکس راه‌اندازی شد. لوید بلنکفین مدیرعامل فعلی شرکت، در پی ادغام کمپانی آرون، به گلدمن ساکس پیوست.

در اواسط دهه ۱۹۸۰ با جهانی شدن فرایند خصوصی‌سازی شرکت‌های دولتی، گلدمن ساکس بخش مشاوره خصوصی‌سازی خود را تشکیل داد و هم‌زمان با آغاز فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، فعال‌ترین موسسه مالی در اجرای فرایند خصوصی‌سازی شرکت‌های روسی بود.

در سال ۱۹۸۶ بخش مدیریت دارایی شرکت فعالیت خود را آغاز کرد، که وظیفه اصلی آن، مدیریت بر صندوق‌های سرمایه‌گذاری بود. در همین سال، عهده‌دار فروش اولیه سهام شرکت مایکروسافت گردید، همچنین به‌عنوان شرکت مشاور و کارگزار بورس کمپانی جنرال موتورز، سهام آن را در بازارهای بورس لندن و بورس توکیو عرضه کرد.

در اواخر دهه ۱۹۸۰ نخستین شرکتی بود، که بطور عمومی اقدام به عرضه اوراق قرضه نمود. در اوایل دهه ۱۹۹۰ بخش بانکداری گلدمن ساکس در فهرست ۱۰ بانک بزرگ ایالات متحده جای گرفت. رابرت روبین در سال ۱۹۹۰ به‌عنوان مدیرعامل و رییس هیئت مدیره شرکت منصوب شد.

در ۱۹۹۲ استفان فریدمن جایگزین وی شد و تا ۱۹۹۴ در این پست فعالیت کرد. در دوره رهبری روبین و فریدمن بر این موسسه، تمرکز اصلی آنها بر جهانی کردن فعالیت‌های گلدمن ساکس بود، همچنین در این دوران به‌عنوان نخستین شرکت آمریکایی اقدام به ارائه اوراق بهادار در سطح بین‌المللی نمود.

در ۱۹۹۴ نمایندگی گلدمن ساکس چین در شهر پکن آغاز به‌کار کرد. همچنین در این سال جان کورزین به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت انتخاب شد. در سال ۱۹۹۶ مشاور شرکت یاهو! در فروش اولیه سهام آن بود و همین وظیفه را نیز در سال ۱۹۹۸ برای شرکت ژاپنی ان‌تی‌تی دوکومو بر عهده داشت. در ۱۹۹۹ هنری پالسون به ریاست گلدمن منصوب شد.

۱۹۹۹ تا کنون[ویرایش]

یکی از بزرگترین رویدادها در تاریخ این شرکت، فروش اولیه سهام آن، در سال ۱۹۹۹ بود. این بحث برای چندین دهه میان شرکای شرکت، مورد بحث بود و در نهایت مدیران گلدمن ساکس تصمیم گرفتند، که بخش کوچکی از سهام آن را، بصورت عمومی عرضه نمایند و امروزه همچنان ۴۸٪ درصد از سهام شرکت بصورت مشارکت شناور نگه‌داشته شده‌است. ۲۲٪ درصد سهام آن نیز، در اختیار کارکنان غیر شریک، ۱۸٪ درصد متعلق به شرکای بازنشسته گلدمن و دو سرمایه‌گذار دراز مدت؛ بانک سومیتومو و شرکت سرمایه‌گذاری کامیهاما می‌باشد.

در مجموع در حدود ۱۲٪ درصد از سهام گلدمن ساکس در ۱۹۹۹ بصورت عمومی واگذار گردید، در پی آن هنری پالسون از سوی هیئت مدیره شرکت، به‌عنوان رییس هیئت مدیره و مدیر عامل اجرایی انتخاب شد.

در سال ۲۰۰۰ موسسه گلدمن ساکس، اقدام به خریداری یکی از بزرگترین شرکت‌های تخصصی بازار بورس نیویورک بنام اسپیر لیدز اند کلاگ، به ارزش ۶٫۳ میلیارد دلار نمود، که در ازای پرداخت بدهی‌هایش، به دولت چین واگذار شده‌بود. این نخستین عرضه الکترونیکی سهام یک شرکت در بانک جهانی به‌شمار می‌آید.

در ماه مه ۲۰۰۶ پالسون به‌عنوان وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا منصوب شد، سپس لوید بلنکفین به ریاست گلدمن ساکس رسید و در حال حاضر نیز کماکان در جایگاه مدیرعامل و رییس هیئت مدیره این شرکت، فعالیت می‌نماید.

سرمایه‌گذاری برکشایر هاتاوی[ویرایش]

در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۸ وارن بافت مالک شرکت برکشایر هاتاوی قرارداد سرمایه‌گذاری ۵ میلیارد دلاری در گلدمن ساکس را امضا کرد، همچنین اقدام به خریداری ۵ میلیارد دلار از سهام عادی این شرکت را برای یک دوره ۵ ساله نمود.

برنامه کمک به دارایی‌های مشکل‌دار[ویرایش]

در ماه اکتبر ۲۰۰۸ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در ازای دریافت سهام ممتاز گلدمن ساکس، موافقت نمود معادل ۱۰ میلیارد دلار در طرحی بنام برنامه کمک به دارایی‌های مشکل‌دار، در این شرکت سرمایه‌گذاری نماید.

مدیریت ارشد[ویرایش]

مدیر عامل اجرایی[ویرایش]

در طول دوران حیات گلدمن ساکس، ۱۱ مدیر عامل اجرایی هدایت شرکت را بر عهده داشته‌اند. نخستین و دومین مدیرعامل، در واقع موسسین کمپانی؛ مارکوس گلدمن و ساموئل ساکس بودند و آخرین مدیر نیز لوید بلنکفین می‌باشد، که از سال ۲۰۰۶ تاکنون، سکان رهبری گلدمن ساکس را در دست دارد. نکته مشترک منحصربه‌فرد در این ۱۱ مدیر، این است که تمامی آنها همزمان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره گلدمن ساکس بوده‌اند!

نام سال آغاز سال پایان
مارکوس گلدمن ۱۸۶۹ ۱۸۹۴
ساموئل ساکس ۱۸۹۴ ۱۹۲۸
سیدنی واینبرگ ۱۹۳۰ ۱۹۶۹
گاس لوی ۱۹۶۹ ۱۹۷۶
جان سی. وایتهد ۱۹۷۶ ۱۹۸۵
جان واینبرگ ۱۹۸۵ ۱۹۹۰
رابرت رابین ۱۹۹۰ ۱۹۹۲
استفان فریدمن ۱۹۹۲ ۱۹۹۴
جان کورزین ۱۹۹۴ ۱۹۹۸
هنری پالسون ۱۹۹۸ ۲۰۰۶
لوید بلنکفین ۲۰۰۶ تاکنون

اعضای هیئت مدیره[ویرایش]

فهرست اعضای هیئت مدیره شرکت گلدمن ساکس:

نام ملیت جایگاه کنونی از سال حقوق+پاداش سالیانه طرح‌های تشویقی بلندمدت متفرقه مجموع در سال مالی شمار سهم ارزش سهام
لوید بلنکفین ایالات متحده آمریکا مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره ۲۰۰۶ $۶۰۰٬۰۰۰ $۲۳۵٬۹۴۳ $۱٬۱۱۳٬۷۷۱ ۸۳۷٬۱۲۷ $۶۳٬۲۱۵٬۴۲۲
دیوید واینیر ایالات متحده آمریکا مدیر امور مالی ۱۹۹۹ $۶۰۰٬۰۰۰ $۲۲۲٬۴۹۲ $۱٬۱۰۰٬۳۲۰ ۵۰۶٬۴۴۵ $۳۴٬۹۴۲٬۹۰۳
گری کوهن ایالات متحده آمریکا مدیر عملیات و رئیس شرکت ۲۰۰۶ $۶۰۰٬۰۰۰ $۱۶۳٬۸۴۱ $۳٬۶۶۱٬۷۲۹ ۸۲۸٬۲۵۹ $۶۱٬۰۳۳٬۱۰۰
جان واینبرگ ایالات متحده آمریکا نایب رئیس هیئت مدیره ۲۰۰۶ $۶۰۰٬۰۰۰ $ ۷۹٬۷۳۶ $۲۶٬۰۰۲٬۸۹۶ ۴۳۰٬۹۰۵ $۳۰٬۶۲۴٬۸۰۶
مایکل ایوانز کانادا رییس گلدمن ساکس آسیا ۲۰۰۸ $۶۰۰٬۰۰۰ $۲٬۲۵۰٬۸۵۰ $۵٬۳۰۸٬۷۳۵
مایکل شروود بریتانیا نایب رییس هیئت مدیره و مدیر عامل بخش بین‌الملل ۲۰۰۸
الن کوهن ایالات متحده آمریکا رییس پذیرش بین‌المللی ۲۰۰۴
گریگوری پالم ایالات متحده آمریکا مدیر امور حقوقی ۱۹۹۹
جان راجرز ایالات متحده آمریکا رییس ستاد و دبیر هیئت مدیره ۲۰۰۱
ادیث کوپر ایالات متحده آمریکا مدیر منابع انسانی و معاون مدیرعامل ۲۰۰۸
ام. مایکل برنز ایالات متحده آمریکا مدیر اجرایی ۲۰۱۱
کلائس دالبک سوئد مدیر اجرایی ۲۰۰۳
استفان فریدمن ایالات متحده آمریکا مدیر اجرایی ۲۰۰۵
بیل جرج ایالات متحده آمریکا مدیر اجرایی ۲۰۰۲
جیمز جانسون ایالات متحده آمریکا مدیر اجرایی ۱۹۹۹
لاکشمی میتال هند مدیر اجرایی و مالک آرسلور میتال ۲۰۰۸
جیمز شیرو ایالات متحده آمریکا مدیر اجرایی ۲۰۰۹
دبورا اسپار مدیر اجرایی ۲۰۱۱

پیش‌بینی بازارهای درحال‌ظهور[ویرایش]

گلدمن ساکس در سال ۲۰۰۵ میلادی پیش‌بینی نمود، که ۴ کشور چین، هند، روسیه و برزیل تا سال ۲۰۱۰ میلادی در مسیر توسعه اقتصادی قرار گرفته و دارای بالاترین نرخ رشد اقتصادی خواهند بود، که با گذشت زمان و به واقعیت پیوستن بخش عمده‌ای از پیش‌بینی‌های این موسسه، اعتبار بیشتری در میان تحلیل‌گران اقتصادی پیدا نمود.

براساس نتایج مطالعات گلدمن ساکس در سال ۲۰۰۷ میلادی که علاوه بر آمارهای اقتصادی مبتنی بر سال مالی ۲۰۰۶ محور شاخص‌های محیطی رشدثبات و شرایط اقتصاد کلان، سرمایه انسانی، شرایط سیاسی، تکنولوژی و نوآوری بدست آمده، ۱۱ کشور می‌توانند بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ میلادی، دارای بیشترین نرخ رشد اقتصادی بوده و نگاه سرمایه‌گذاران را به خود معطوف دارند.

این کشورها عبارتند از: ایران، کره جنوبی، مکزیک، اندونزی، ترکیه، ویتنام، پاکستان، مصر، فیلیپین، نیجریه و بنگلادش.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]