پای برنجین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خلخال

پای‌برنجین یا پای‌برنجَن یا پای‌آورنجَن یا پای‌اورنجَن (به عربی: خلخال)، که در زبان گفتاری بدان پابند گفته می‌شود،[۱] زنجیری است از زر یا سیم یا دیگر فلزات آذینی که بر مچ پا بسته می‌شود و گاه دارای آویزهایی برای ایجاد صداست.[۲] پابند می‌تواند از فلز نباشد.

در مراسم و آیین‌ها[ویرایش]

در برخی ادیان که کشتن جانداران گناهی بزرگ است؛ به همین دلیل، برخی پیروان با بستن خلخال به پا و ایجاد صدا در سطح زمین به‌هنگام راه‌رفتن، حشرات سرِ راه خود را فراری می‌دهند تا زیر پا له نشوند.

در ادبیات[ویرایش]

فرخی سیستانی:

وین بدان گوید باری من از این زر کُنَمی ماهرویان را از گوهر، خلخال و سِوار
توضیح: «سِوار» به‌معنی دستبند است.

نظامی گنجه‌ای (خسرو و شیرین):

روانه شد چو سیمین کوه درحال درافکنده به کوه آواز خلخال

مولوی (مثنوی):

پس بفرمودش که برسازد ز زر از سِوار و طوق و خلخال و کمر
توضیح: «کمر» در بیت یادشده به‌معنی کمربند زینتی است.

منابع[ویرایش]