انتشار نوآوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انتشار نوآوری نظریه ای است که به چگونگی و چرایی پخش شدن یک ایده ی نو در سازمان‌ها و شبکه‌های اجتماعی و فرهنگ می‌پردازد.[۱] این انتشار فرایندی است که یک نوآوری در طول زمان و با استفاده از کانال‌های مشخص بین اعضای یک نظام اجتماعی پخش می‌شود. مدل انتشار نوآوری (DOI یا IDT) نام دیگر این مدل، IDT می‌باشد. این مدل توسط Rogers درسال ۱۹۹۵بوجود آمد. در این نظریه، پذیرش نوآوری به صورت یک فرایند جمع‌آوری اطلاعات و کاهش عدم اطمینان با نگاه به سمت ارزیابی فناوری مدل می‌شود. تصمیم فرد برای اینکه از یک فناوری استفاده کند براساس دریافت‌های فرد از تکنولوژی مثل مزیت نسبی، سازگاری، پیچیدگی، قابلیت آزمون‌پذیری و مشاهده‌پذیری می‌باشد. (Chen et al 2006)

منابع[ویرایش]

  1. Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th edition). New York, NY: Free Press.