واکسیناسیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
واکسیناسیون
Polio Vaccination in Tehran.jpg
واکسیناسیون فلج اطفال در حاشیهٔ تهران
ICD-9-CM99.3-99.5

واکسیناسیون (به فرانسوی: Vaccination) یا ایمن‌سازی به تزریق و استفادهٔ واکسن گفته می‌شود که با هدف جلوگیری از ایجاد عفونت یا کاهش عوارض بیماری در شخص یا ایجاد ایمنی طبیعی، با تزریق آنتی‌بادی یا آنتی‌ژن به دست می‌آید. واکسیناسیون با تزریق عضلانی یا وریدی (رگی)، یا چکاندن در دهان (مانند فلج اطفال) انجام می‌شود. دوام این نوع ایمنی‌سازی کوتاه‌مدت است و وابستگی به نیمه عمر آنتی‌بادی در بدن فرد دریافت‌کننده دارد و این مدت در حدود سه تا چهار هفته می‌باشد. در صورت تجویز آنتی‌ژن که شامل میکرو ارگانیسم ضعیف شده، کشته‌شده یا اجزاء آن می‌شود، دستگاه ایمنی فرد دریافت‌کننده تحریک و به‌طور فعال آنتی‌بادی تولید می‌کند. ایمنی بدست آمده در این حالت را ایمنی فعال گویند. دوام این نوع ایمنی، طولانی‌تر از نوع غیرفعال است.

واکسیناسیون اقدام مهمی است که به وسیلهٔ آن با هزینه کم می‌توان از ابتلاء به بیماری‌های عفونی جلوگیری کرد.[۱][۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. «کلیات واکسیناسیون پایگاه اطلاع‌رسانی پزشکان ایران». پایگاه جامع اطلاع‌رسانی پزشکان ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 18 (کمک)
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Vaccination». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰.

پیوند به بیرون