نوآوری تحول‌آفرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نوآوری تحول‌آفرین نوعی از نوآوری است که سبب ایجاد یک بازار جدید یا یک شبکه ارزش جدید شده و در نهایت به ایجاد تحول در بازار یا شبکه ارزش موجود و همچنین کنار زدن پیشتازان و متحدان بازار موجود می‌انجامد. این واژه نخستین بار در سال ۱۹۹۵ توسط کلایتون کریستنسن به کار رفت. البته امروزه اثرات اجتماعی ناشی از نوآوری تحول آفرین نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. البته این‌طور نیست که همه انواع نوآوری از نوع تحول آفرین باشند. در واقع ممکن است یک نوآوری بسیار پیشرو و متفاوت باشد، ولی تحول آفرین نباشد. برای نمونه اختراع خودرو یک نوآوری تحول آفرین نبود، زیرا نخستین خودروها، محصولی تجملی بودند که نمی‌توانستند رقیب جدی انواع گاری و کالسکه متصل به اسب باشند. در واقع تا وقتی که خودروی مدل تی فورد با قیمت پایین در سال ۱۹۰۸ عرضه نشده بود، بازار حمل‌ونقل تحت تأثیر اختراع خودرو قرار نگرفته بود. البته تولید انبوه خودرو یک نوآوری تحول آفرین بود، زیرا سبب تغییر بازار حمل‌ونقل شد، حال آنکه در آن زمان سی سال از اختراع نخستین خودرو می‌گذشت.

یکی دیگر از طبقه‌بندی‌های توانمندیهای نوآوری ، نوآوری نوترکیب می باشد که در این رویکرد کاربردی ، ایده های نوآورانه قدیمی در محیط های جدید مورد بررسی و استفاده قرار می‌گیرد که یکی از انواع آن ها نوآوری" برانداز " می باشد.

در نوآوری برنداز، نیاز افراد متفاوت در جهت پاسخ های متفاوت در راستای نوآوری مورد نیاز می باشد .همچنین ما بدنبال افرادی هستیم با نیازهای برآورده نشده یا نیازهایی که به خوبی برآورده نشده اند یا بیش از حد برآورده شده‌اند ، که در این مقوله مورد توجه قرار می دهیم . در واقع ما وارد فرایند شکل گیری یک اقیانوس آبی خواهیم شد که در آنجا همزمان هم هزینه ، هم ایجاد تمایز متناسب و هم توجه به نیازهای مختلف مشتریان که اختلاف‌های سلیقه ای و تنوع نیاز هم ، دارند بسیار حائز اهمیت میباشد.

منابع[ویرایش]