مهندسی هیدرولیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مهندسی هیدرولیک (به انگلیسی: Hydraulic engineering) یکی از زیرشاخه‌های مهندسی عمران است که به طراحی، نصب و ساخت تأسیساتی مانند منبع آب، نیروگاه برق‌آبی، سد و تصفیه‌خانه می‌پردازد.[۱] در این رشته کاربردی، مهمترین مسئله چگونگی کنترل و استفاده بهینه از آب است.[۲]

مهندسی هیدرولیک در واقع کاربرد اصول مکانیک سیالات در مشکلات مربوط به جمع آوری، ذخیره سازی، کنترل، حمل و نقل، تنظیم، اندازه گیری و استفاده از آب است. [۳] قبل از شروع یک پروژه مهندسی هیدرولیک، باید فهمید که با چه مقدار آب در آن سروکار داریم. کار مهندس هیدرولیک در رابطه با انتقال رسوبات توسط رودخانه، فعل و انفعال آب با مرز آبرفتی آن و بروز آبشستگی و رسوب نیز هست. [۳] "مهندس هیدرولیک در واقع طرح های مفهومی مختلفی را طراحی می کند که با آب سروکار دارند از جمله آن ها می‌توان به سرریزها و خروحی سدها، آبریزهای بزرگراه ها ، کانال ها و سازه های مربوطه برای پروژه های آبیاری و تأسیسات آب خنک کننده برای نیروگاه های حرارتی نام برد." [۴]

اصول بنیادی[ویرایش]

به عنوان چند نمونه از اصول اساسی مهندسی هیدرولیک می توان به مکانیک سیالات، جریان سیال، رفتار مایعات حقیقی، هیدرولوژی، خطوط لوله، هیدرولیک کانال های باز، مکانیک انتقال رسوب، مدل سازی فیزیکی، ماشین های هیدرولیکی و هیدرولیک زهکشی اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. Dictionary of Engineering, 280. → hydraulic engineering
  2. The Journal of Engineering Education, Volume 54, 252.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Prasuhn, Alan L. Fundamentals of Hydraulic Engineering. Holt, Rinehart, and Winston: New York, 1987.
  4. Cassidy, John J., Chaudhry, M. Hanif, and Roberson, John A. "Hydraulic Engineering", John Wiley & Sons, 1998

منابع[ویرایش]

  • Dictionary of Engineering (2nd ed.). McGraw-Hill. 2003. ISBN 978-0071410502.
  • The Journal of Engineering Education, Volume 54. Society for the Promotion of Engineering Education (U.S.), American Society for Engineering Education. 1963.

پیوند به بیرون[ویرایش]