آزمون خطای استاندارد میانگین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آزمون z - آزمون خطای استاندارد میانگین یکی از آزمون‌های آمار است که برای ارزیابی میزان همقوارگی یا یکسان بودن و یکسان نبودن (به انگلیسی: Goodness of fit) میانگین نمونه‌ای و میانگین جامعه به کار می‌رود.

کاربرد[ویرایش]

این آزمون برای تشخیص یکسان بودن میانگین برآورد شده نمونه‌ای با میانگین جامعه کاربر دارد. اگر تفاوت کم باشد، این تفاوت معلول تغییر پذیری نمونه‌ای شناخته می‌شود، ولی اگر زیاد باشد نتیجه گرفته می‌شود که برآورد نمونه‌ای با پارامتر جامعه یکسان (همقواره) نیست.

این آزمون پارامتری است یعنی استفاده از آن مشروط به آن است که دو پارامتر جامعه معلوم باشند. همچنین برای آزمون متغیرهای پیوسته (مقیاس فاصله‌ای) کاربرد دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]