دنیل وبستر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دنیل وبستر
۱۴مین و ۱۹مین وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۲۳ ژوئیه ۱۸۵۰ – ۲۴ اکتبر ۱۸۵۲
رئیس جمهور میلارد فیلمور
فرد پیشین جان ام. کلیتون
فرد پسین ادوارد اورت
مشغول به کار
۶ مارس ۱۸۴۱ – ۸ مه ۱۸۴۳
رئیس جمهور ویلیام هنری هریسون
جان تایلر
فرد پیشین جان فورسایت
فرد پسین Abel Upshur
United States Senator
از ماساچوست
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۴۵ – ۲۲ ژوئیه ۱۸۵۰
فرد پیشین روفوس چوت
فرد پسین رابرت سی. وینتروپ
مشغول به کار
۸ ژوئن ۱۸۲۷ – ۲۲ فوریه ۱۸۴۱
فرد پیشین الایجا اچ. میلز
فرد پسین روفوس چوت
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از ماساچوست حوزهٔ حوزه انتخابیه اول ماساچوست
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۲۳ – ۳۰ مه ۱۸۲۷
فرد پیشین Benjamin Gorham
فرد پسین Benjamin Gorham
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از نیوهمپشایر حوزهٔ At-large
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۱۳ – ۴ مارس ۱۸۱۷
فرد پیشین George Sullivan
فرد پسین Arthur Livermore
اطلاعات شخصی
تولد ۱۸ ژانویهٔ ۱۷۸۲(1782-01-18)
Salisbury، نیوهمپشایر
مرگ ۲۴ اکتبر ۱۸۵۲ میلادی (۷۰ سال)
مارشفیلد، ماساچوست
حزب سیاسی حزب ویگ (۱۸۳۳–۱۸۵۲)
دیگر وابستگی‌های سیاسی حزب فدرالیست (پیش از ۱۸۲۸)
حزب جمهوری‌خواه ملی (۱۸۲۸–۱۸۳۳)
همسر Grace Fletcher Webster
Caroline LeRoy Webster
محل تحصیل کالج دارتموث
تخصص وکیل
دین مورد مناقشه
امضاء

دنیل وبستر (به انگلیسی: Daniel Webster) (۱۸ ژانویهٔ ۱۷۸۲ – ۲۴ اکتبر ۱۸۵۲) سیاستمدار آمریکایی بود که دو بار به عنوان نمایندهٔ نوهمپشر (۱۸۱۷–۱۸۱۳) و ماساچوست (۱۸۲۷–۱۸۱۳) در مجلس نمایندگان آمریکا، دو دوره به عنوان سناتور ایالت ماساچوست (۱۸۴۱–۱۸۲۷ و ۱۸۵۰–۱۸۴۵) و دو بار در کسوت وزیر امور خارجهٔ آمریکا در دوره‌های ریاست‌جمهوری ویلیام هنری هریسون و جان تایلر (۱۸۴۳–۱۸۴۱) و میلارد فیلمور (۱۸۵۲–۱۸۵۰) خدمت گزارد. او همچنین سه بار در سال‌های ۱۸۳۶، ۱۸۴۰، و ۱۸۵۲ کوشید تا نامزد حزب ویگ برای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا شود که هر سه بار در رقابت‌های درون‌حزبی شکست خورد. دو مرتبهٔ آخر پیشنهاد نامزد پیروز حزب مبنی بر تصدی پست معاونت ریاست‌جمهوری در صورت پیروزی در رقابت‌های میان‌حزبی را رد کرد. از قضا هر دوی آنان پیروز نهایی رقابت‌های انتخاباتی شدند و به کاخ سفید راه یافتند و هر دوی آنان هم پیش از آنکه دوره‌شان به سر رسد درگذشتند. اگر وبستر پیشنهاد حداقل یکی از آن‌ها را پذیرفته بود طبق قانون می‌توانست به عنوان رئیس‌جهور آمریکا سوگند یاد کند.