دنیل وبستر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دنیل وبستر
Daniel Webster - circa 1847.jpg
۱۴مین و ۱۹مین وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۲۳ ژوئیه ۱۸۵۰ – ۲۴ اکتبر ۱۸۵۲
رئیس جمهور میلارد فیلمور
پس از جان ام. کلیتون
پیش از ادوارد اورت
مشغول به کار
۶ مارس ۱۸۴۱ – ۸ مه ۱۸۴۳
رئیس جمهور ویلیام هنری هریسون
جان تایلر
پس از جان فورسایت
پیش از Abel Upshur
United States Senator
از ماساچوست
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۴۵ – ۲۲ ژوئیه ۱۸۵۰
پس از روفوس چوت
پیش از رابرت سی. وینتروپ
مشغول به کار
۸ ژوئن ۱۸۲۷ – ۲۲ فوریه ۱۸۴۱
پس از الایجا اچ. میلز
پیش از روفوس چوت
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از ماساچوست حوزهٔ حوزه انتخابیه اول ماساچوست
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۲۳ – ۳۰ مه ۱۸۲۷
پس از Benjamin Gorham
پیش از Benjamin Gorham
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از نیوهمپشایر حوزهٔ At-large
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۱۳ – ۴ مارس ۱۸۱۷
پس از George Sullivan
پیش از Arthur Livermore
اطلاعات شخص
زاده ۱۸ ژانویهٔ ۱۷۸۲(1782-01-18)
Salisbury، نیوهمپشایر
درگذشت ۲۴ اکتبر ۱۸۵۲ میلادی (۷۰ سال)
مارشفیلد، ماساچوست
حزب سیاسی حزب ویگ (۱۸۳۳–۱۸۵۲)
سایر عضویت‌های سیاسی حزب فدرالیست (پیش از ۱۸۲۸)
حزب جمهوری‌خواه ملی (۱۸۲۸–۱۸۳۳)
همسر(ها) Grace Fletcher Webster
Caroline LeRoy Webster
محل
تحصیل
کالج دارتموث
تخصص وکیل
مذهب مورد مناقشه
امضاء

دنیل وبستر (به انگلیسی: Daniel Webster) (۱۸ ژانویهٔ ۱۷۸۲ – ۲۴ اکتبر ۱۸۵۲) سیاستمدار آمریکایی بود که دو بار به عنوان نمایندهٔ نوهمپشر (۱۸۱۷–۱۸۱۳) و ماساچوست (۱۸۲۷–۱۸۱۳) در مجلس نمایندگان آمریکا، دو دوره به عنوان سناتور ایالت ماساچوست (۱۸۴۱–۱۸۲۷ و ۱۸۵۰–۱۸۴۵) و دو بار در کسوت وزیر امور خارجهٔ آمریکا در دوره‌های ریاست‌جمهوری ویلیام هنری هریسون و جان تایلر (۱۸۴۳–۱۸۴۱) و میلارد فیلمور (۱۸۵۲–۱۸۵۰) خدمت گزارد. او همچنین سه بار در سال‌های ۱۸۳۶، ۱۸۴۰، و ۱۸۵۲ کوشید تا نامزد حزب ویگ برای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا شود که هر سه بار در رقابت‌های درون‌حزبی شکست خورد. دو مرتبهٔ آخر پیشنهاد نامزد پیروز حزب مبنی بر تصدی پست معاونت ریاست‌جمهوری در صورت پیروزی در رقابت‌های میان‌حزبی را رد کرد. از قضا هر دوی آنان پیروز نهایی رقابت‌های انتخاباتی شدند و به کاخ سفید راه یافتند و هر دوی آنان هم پیش از آنکه دوره‌شان به سر رسد درگذشتند. اگر وبستر پیشنهاد حداقل یکی از آن‌ها را پذیرفته بود طبق قانون می‌توانست به عنوان رئیس‌جهور آمریکا سوگند یاد کند.