مارک توین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مارک تواین)
پرش به: ناوبری، جستجو
Mark Twain
Twain1909.jpg
مارک تواین
نام اصلی سمیوئل لنگهورن کلمنز
زمینهٔ کاری داستان، داستان تاریخی، ادبیات کودکان، ادبیات غیرداستانی، ادبیات فلسفی
زادروز ۳۰ نوامبر ۱۸۳۵(۱۸۳۵-11-۳۰)
فلوریدا، میسوری
مرگ ۲۱ آوریل ۱۹۱۰ میلادی (۷۴ سال)
ردینگ، کنتیکت
ملیت آمریکایی
پیشه سخنران و نویسنده
همسر(ها) اولیویا لانگدون (۱۹۰۴–۱۸۷۰)
فرزندان چهار فرزند
دلیل سرشناسی ماجراهای هاکلبری فین
ماجراهای تام سایر
صفحه در دادگان فیلم‌ها
امضا Samuel L Clemens signature.svg
مارک تواین (۱۹۰۹)

سمیوئل لنگهورن کلمنز (به انگلیسی: Samuel Langhorne Clemens) (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۸۳۵ - درگذشتهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۱۰) که بیشتر با نام هنری اش مارک توین (Mark Twain) شناخته می‌شود، نویسنده و طنزپرداز آمریکایی بود. او شهرت خود را مدیون رمان ماجراهای هاکلبری فین (۱۸۸۵) و ماجراهای تام سایر (۱۸۷۶) است.

زندگی نامه[ویرایش]

مارک توین در ۳۰ نوامبر ۱۸۳۵ در مرز ایالت میسوری آمریکا در روستای فلوریدا با کلبه‌های چوبی پراکنده به دنیا آمد. پدرش قاضی بخش و تاجری کوچک و اصالتاً اهل ویرجینیا بود که در کنتاکی درس حقوق خوانده و در همان‌جا به جین همپتون موخرمایی برخورده و با او ازدواج کرده‌بود. در ۱۲سالگی پدرش فوت کرد و سمیوئل مجبور شد در چاپخانه‌های محلی پادویی کند و بعد در روزنامه‌ای که برادرش اوریون دایر کرده‌بود، ابتدا حروفچین و سپس چاپچی شد. صفحاتی از روزنامه به مقالات طنزآمیز اختصاص داشت که سمیوئل آنها را می‌نوشت و با امضای عجیب‌غریب چاپ می‌کرد. در ۱۸ سالگی به سنت لوئیس بزرگ‌ترین شهر ایالت میسوری رفت. سپس به نیویورک رفت و مدت کوتاهی در چاپخانه‌های کوچک کار کرد. در طی ۲–۳ سال به شهرهای مختلف می‌رفت و در آنجا حروفچینی می‌کرد. وی سفر نافرجامی به آمریکای جنوبی داشت. از ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۴ سوار بر کشتی بخار بر میسی‌سیپی سفر می‌کرد. در ۱۸۵۹ مجوز ناخدایی کشتی گرفت و در این حین با امضاهای مختلف برای مجلات مقاله‌های طنز می‌نوشت. در جنگ داخلی آمریکا نقش کوچکی را برعهده گرفت. در سال ۱۸۶۶ با آلتا کالیفرنیا برجسته‌ترین روزنامه غرب قراردادی به این مضمون امضا کرد: خبرنگار سیار بدون محدودیت مکان و زمان و سمت که دور کره زمین می‌گردد و ضمن سفر گزارش می‌نویسد.

با اولیوه لنگدن دختر یکی از صاحبان صنایع ثروتمند نیویورک پس از مغازلات بسیار ازدواج کرد. در بیست سال بین ۱۸۷۵ و ۱۸۹۴ شادترین و ثروتمندترین نویسنده بود و بهترین کتاب‌هایش را در این مدت نوشت. اما در نیمه دهه ۱۸۹۰ اندوه و تلخ‌کامی روزافزونی نصیبش شد. دختر جوانش سوزی وقتی پدر و مادرش در خارج بودند مرد. خانم کلمنز که سال‌ها بیمار بود از دنیا رفت و کوچک‌ترین دخترش ناگهان در شب کریسمس فوت کرد. در ۱۹۰۶ انشای سرگذشتش را آغاز کرد. ۱۵ سال آخر عمرش را با نوشتن کتاب‌های جدّی و چند کتاب طنز گذراند. کلمنز نام مارک توین را از ناخدای یک کشتی که با این نام در مجلات می‌نوشت به‌عنوان ادای دِین گرفت و در تمام کارهای طنزش از این اسم استفاده کرد.

کتابشناسی[ویرایش]

رمان[ویرایش]

داستان کوتاه[ویرایش]

تجربیات متافیزیکی[ویرایش]

اوّلین تجربهٔ انتقال فکر و تلگراف ذهنی برای مارک توین با هلن کلر رخ داده است.[۱] در سال ۱۸۸۵ میلادی، در اوّلین نشریه انجمن تحقیقاتیِ SPR، با عنوان «تلگرافِ ذهن»، مقالاتی نوشت که در آنها از اهمیت و جایگاه ذهن و بیشتر تله‌پاتی صحبت می‌کرد.[۲] در ادامه تحقیقاتش درزمینه تله‌پاتی، روشی به نام «فرنوفن» را معرفی کرد که باکمک این روش ارتباطی بین یک ذهن با ذهن شخص دیگری (با کنترل و هدایت ذهنی) برقرار می‌شود.[۳]

خودزندگی‌نامه[ویرایش]

نوشتار اصلی: زندگی من (تواین)

پس از گذشت ۱۰۰ سال از مرگ مارک توین، خودزندگی‌نامهاش در آستانهٔ انتشار قرار گرفت.[۴][۵] او این خودزندگی‌نامه را در دههٔ آخر عمر خویش نوشته و خواسته بوده که تا یک قرن پس از مرگش انتشار نیابد. در سال ۲۰۱۰ پس از گذشت این مدت دانشگاه برکلی کالیفرنیا اولین جلد این خودزندگی‌نامه را منتشر کرد.[۶] فروش کتاب از انتظار ناشر آن بسیار فراتر رفت و تا نوامبر ۲۰۱۰، در آمریکا ۲۷۵۰۰۰ نسخه از آن فروخته شد. بخش اعظم کتاب را توین در چهار سال آخر عمر خود به تندنویسش دیکته کرده بود. منتقد نیویورک تایمز خودزندگی‌نامه توین را سیاسی‌تر از سایر آثار او می‌داند و آن را «رک و راست، بانمک و خشمگین» توصیف می‌کند. به گزارش وی این کتاب سرشار از خاطرات دوران کودکی توین است که تأثیر بسزایی بر کتاب ماجراهای هاکلبری فین گذاشته بود.[۷]

پانویس[ویرایش]

  1. Fate Magazine, 2004.
  2. همان
  3. نشریه علوم باطنی، سال ۱۳۸۳
  4. «After keeping us waiting for a century, Mark Twain will finally reveal all». The Independent، Sunday, 23 May 2010. بازبینی‌شده در ۱۱ شهریور ۱۳۸۹. 
  5. «Dead for a Century, Twain Says What He Meant». New York Times، July 9, 2010. بازبینی‌شده در ۱۱ شهریور ۱۳۸۹. 
  6. آشنایی با مارک تواین | سایت خبری اخبارگو
  7. Bosman, Julie. «Mark Twain’s Autobiography Flying Off the Shelves». نیویورک تایمز، ا۹ نوامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۸ مه ۲۰۱۲. 

منابع[ویرایش]

  • لیری، لوئیس. مارک توین. ترجمهٔ هدی غبرانی. انتشارات کهکشان. تابستان ۱۳۷۶
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Mark Twain»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۰).

پیوند به بیرون[ویرایش]