فیلیپ لنارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیلیپ لنارت
Phillipp Lenard in 1900.jpg
فیلیپ لنارت در ۱۹۰۰
متولد ۷ ژوئن ۱۸۶۲(۱۸۶۲-06-0۷)
پرسبورگ، پادشاهی مجارستان، امپراتوری اتریش (اسلوواکی کنونی)
مرگ ۲۰ مه ۱۹۴۷ میلادی (۸۴ سال)
مسلهاوزن، آلمان
محل زندگی آلمان
ملیت  مجارستان
تبار مجار
رشته فعالیت فیزیک
محل کار دانشگاه بوداپست
دانشگاه برسلاو
دانشگاه آخن
دانشگاه هایدلبرگ
دانشگاه کیل
دانش‌آموختهٔ دانشگاه هایدلبرگ
دلیل شهرت تحقیقاتش بر روی پرتوهای کاتودیک و کشف بعضی از ویژگی‌های آن‌ها
جوایز Nobel prize medal.svg جایزه نوبل فیزیک (۱۹۰۵)
مدال فرانکلین (۱۹۳۲)

فیلیپ ادوارد آنتون لِنارت (Philipp Eduard Anton Lenard)، (به مجاری: Lénárd Fülöp Eduárd Antal) ‏ (زاده ۷ ژوئن ۱۸۶۲ در پرسبورگ، اسلوواکی - درگذشته ۲۰ مه ۱۹۴۷ در مسلهاوزن، آلمان) فیزیکدان آلمانی مجارالاصل و برندهٔ جایزه نوبل فیزیک است.

او در سال ۱۹۰۵ جایزه نوبل فیزیک را به دلیل تحقیقاتش بر روی پرتوهای کاتودیک و کشف بعضی از ویژگی‌های آن‌ها به‌دست‌آورد.

او از جمله هواداران اندیشه ناسیونال سوسیالیسم بود.

مدل اتمی لنارت[ویرایش]

این مدل اتمی را در سال ۱۹۰۷ میلادی، فیلیپ لنارت، فیزیکدان آلمانی، طرح کرد. مدل اتمی لنارت با مدل اتمی تامسون و مدل اتمی رادرفورد متفاوت است. لنارت مشاهده کرد که ذرات پرتو کاتودی در ماده نفوذ می‌کنند. از این رو، معتقد شد که بیشتر حجم اتم نباید مانع نفوذ این پرتوها شوند. در مدل لنارت الکترون و بار مثبتی جدا از آن وجود ندارد. اتم در این مدل از ذراتی به نام دینامید تشکیل شده‌اند و هر دینامید یک دوقطبی الکتریکی با جرمی معین است.

فرض لنارت بر این است که همهٔ دینامیدها یکسان هستند، و یک اتم شامل آن عده دینامید است که برای ساختن جرم آن ضروری است. دینامیدها در سراسر حجم اتم توزیع شده‌اند، ولی شعاع هر یک در مقایسه با شعاع اتم به قدری کوچک است که بخش عمدهٔ اتم خالی است.


منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Wikipedia Philipp Lenard»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳ فوریه ۲۰۰۸).