پرش به محتوا

رابرت ای. لی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از رابرت ئی. لی)
رابرت ای. لی
Lee in March 1864
زاده۱۹ ژانویه ۱۸۰۷
استراتفورد هال، ویرجینیا ایالات متحده آمریکا
درگذشته۱۲ اکتبر ۱۸۷۰ (۶۳ سال)
لکسینگتون (ویرجینیا)
وفاداریایالات متحده آمریکا

ایالات مؤتلفه آمریکا

ویرجینیا
سال‌های خدمت۱۸۶۱-۱۸۲۹ (ارتش ایالات متحده) ۱۸۶۵-۱۸۶۱ (ارتش ایالات مؤتلفه)
همسر(ان)ماری آنا رندولف کاستیس
فرزندان۷


رابرت ادوارد لی (۱۹ ژانویه ۱۸۰۷ - ۱۲ اکتبر ۱۸۷۰) ژنرال ارتش ایالات مؤتلفه بود که در جنگ داخلی آمریکا در جبهه ایالات مؤتلفه می‌جنگید و به فرماندهی کل ارتش مؤتلفه منصوب شد. او فرماندهی ارتش ویرجینیای شمالی، قدرتمندترین ارتش ایالات مؤتلفه، را از سال ۱۸۶۲ تا زمان تسلیم در سال ۱۸۶۵ برعهده داشت. در طول جنگ، لی به عنوان فردی رزم‌آرا و متخصص در فنون جنگی شهرت یافت و به همین دلیل مورد احترام افسران خود بود و دشمنانش در ارتش اتحادیه هم به او احترام می‌گذاشتند و از او می‌ترسیدند.

لی پسر یکی از افسران جنگ انقلابی آمریکا به نام هنری لی سوم بود. او فارغ‌التحصیل ممتاز آکادمی نظامی ایالات متحده، افسری استثنایی و مهندس نظامی در ارتش ایالات متحده به مدت ۳۲ سال بود. او در طول این مدت در سراسر ایالات متحده خدمت کرد و طی جنگ مکزیک و آمریکا توانست خودی نشان بدهد، و بعد از آن در مقام سرپرست آکادمی نظامی ایالات متحده نیز خدمت کرد . لی با زنی به نام ماری آنا کاستیس لی ازدواج کرد که نتیجه مارتا واشنگتن (همسر جورج واشنگتن) بود. هنگامی که کنوانسیون ریچموند ویرجینیا در سال ۱۸۶۱ جدایی این ایالت از اتحادیه را اعلام کرد، لی علیرغم تمایلش به تجزیه‌نشدن کشور و دریافت پیشنهاد فرماندهی در ارتش اتحادیه، تصمیم گرفت از ایالت خود پیروی کند. در سال اول جنگ داخلی، او در عملیات‌های میدانی کوچک شرکت داشت و به عنوان مشاور نظامی ارشد در کنار جفرسون دیویس (رئیس‌جمهور ایالات مؤتلفه) خدمت کرد.

پس از مجروح‌شدن جوزف جانستون، لی فرماندهی ارتش ویرجینیای شمالی را در ژوئن ۱۸۶۲ در جریان کمپین پنین‌سولا برعهده گرفت. او در جنگ‌های هفت‌روزه موفق شد ارتش پوتوماک به فرماندهی جورج بی مک‌کللن را از پایتخت کنفدراسیون (ریچموند) دور کند، هرچند که نتوانست ارتش مک‌کللن را نابود سازد. لی سپس در دومین نبرد بول ران در ماه اوت، نیروهای اتحادیه تحت فرماندهی جان پوپ را مغلوب کرد. تهاجم او به مریلند در سپتامبر آن سال، با نبرد بی‌نتیجه آنتی‌تام به پایان رسید و پس از آن لی به ویرجینیا عقب‌نشینی کرد. لی سپس دو پیروزی تعیین‌کننده در فردریکزبورگ و چنسلورزویل به دست آورد و بعد از آن دومین حمله به شمال را در تابستان ۱۸۶۳ انجام داد اما در نبرد گتیسبورگ از ارتش پوتوماک به رهبری جورج مید شکست قاطعانه‌ای خورد. در پاییز آن سال، لی ارتش خود را در نبرد کوچک و بی‌نتیجه بریستو رهبری کرد و سپس ژنرال یولیسیز سایمن گرانت فرماندهی ارتش اتحادیه را در بهار ۱۸۶۴ به دست گرفت. گرانت ارتش لی را در نبردهای خونین اما بی‌نتیجه وایلدرنس و اسپاتسیلوانیا درگیر کرد و سپس دست به محاصره طولانی پیترزبورگ زد که به دنبال آن، در آوریل ۱۸۶۵، ریچموند به تصرف جبهه شمال درآمد و بخش عمده ارتش لی نابود شد. لی بالاخره در دادگاه اپوماتوکس تسلیم گرانت شد.

در سال ۱۸۶۵، لی به ریاست کالج واشنگتن (بعدها دانشگاه واشنگتن و لی ) در لکسینگتون ویرجینیا رسید. او در این سمت، طرفدار برقراری آشتی بین شمال و جنوب بود. لی "انقراض برده‌داری" را که در متمم سیزدهم قانون اساسی آمده بود پذیرفت اما با برابری نژادی برای سیاهپوستان آمریکا مخالف بود. پس از مرگ لی در سال ۱۸۷۰، او به یک چهره برجسته و نماد فرهنگی در جنوب تبدیل شد و به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ژنرال‌های جنگ داخلی از او ستایش می‌شود. او به عنوان فرمانده ارتش ویرجینیای شمالی، بیشتر نبردهای خود را در برابر ارتش‌های بسیار بزرگ‌تر انجام داد و موفق شد در بسیاری از این نبردها به پیروزی برسد. لی افسران زیردست خود را از میان افراد بااستعداد انتخاب می‌کرد از جمله جیمز لنگستریت ، استون‌وال جکسون و جی ای بی استوارت، و این افراد در کنار لی، نقش بسیار مهمی در موفقیت کنفدراسیون در میدان جنگ داشتند.[۱][۲] علیرغم موفقیت‌های لی، دو حمله استراتژیک اصلی او به قلمرو اتحادیه، با شکست به پایان رسید. تاکتیک‌های تهاجمی و مخاطره‌آمیز لی، به ویژه در نبرد گتیسبرگ، که منجر به تلفات زیاد در زمانی که کنفدراسیون با کمبود نیروی انسانی مواجه بود، مورد انتقاد قرار گرفته است.[۳]

مجسمه رابرت ادوارد لی

[ویرایش]

مجسمه رابرت ادوارد لی در پارک آزادی بردگان (پیشتر پارک لی) در شهر شارلوتزویل، ویرجینیا قرار دارد؛ که در اوت سال ۲۰۱۷ در اثر تصمیم شهرداری شارلوتزویل به حذف این مجسمه گردهمایی اتحاد راست‌گرایان ۲۰۱۷ در این شهر برگزار شد.

این مجسمه در سپتامبر سال ۲۰۲۱ از پارک آزادی برداشته شد.

گردهمایی اتحاد راست‌گرایان ۲۰۱۷

[ویرایش]

گردهمایی اتحاد راست‌گرایان ۲۰۱۷ (انگلیسی: 2017 Unite the Right rally) گردهمایی مسلح برترپنداران نژاد سفید (راست‌گرایان افراطی، ملی‌گرایان سفیدپوست، و نونازیست‌ها) در شهر شارلوتزویل در ایالت ویرجینیای آمریکا بود که در یازدهم و دوازدهم اوت ۲۰۱۷ برگزار شد.[۴] تظاهرات در اعتراض به حذف نمادهای ایالات برده‌دار جنوبی در جنگ داخلی آمریکا به ویژه تندیس اسب‌سوار رابرت ئی. لی برگزار شده بود. در اثر به خشونت کشیده شدن این گردهمایی با حملهٔ یک اتوموبیل به مخالفان گردهمایی یک‌نفر کشته و ۱۹ نفر زخمی شدند که حال پنج نفر از آنها وخیم گزارش شده بود.[۴] همچنین در اثر سقوط یک هلیکوپتر پلیس ایالتی که ناظر به خشونت کشده شدن تظاهرات بود دو مأمور کشته شدند.[۵]

نگارخانه

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. Bunting, Josiah (2004). Ulysses S. Grant. New York: Time Books. p. 62. ISBN 978-0-8050-6949-5.
  2. Jay Luvaas, "Lee and the Operational Art: The Right Place, the Right Time," Parameters: US Army War College, September 1992, Vol. 22#3 pp. 2-18.
  3. Bonekemper, Edward (2014). Grant and Lee. Washington, D.C.: Regnery Publishing. p. xiv. ISBN 978-1-62157-302-9.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Joe Heim, Ellie Silverman, T. Rees Shapiro and Emma Brown (August 13, 2017). "One dead as car strikes crowds amid protests of white nationalist gathering in Charlottesville; two police die in helicopter crash". The Washington Post.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  5. Adam Kelsey, "2 Virginia state troopers assisting Charlottesville protest response die in helicopter accident", CBS News (August 12, 2017).