عبدالسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد عبدالسلام
Abdus Salam 1987.jpg
عبدالسلام در سال ۱۹۸۷
متولد ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۲۶(۱۹۲۶-01-۲۹)
جهنگ، پنجاب، پاکستان
مرگ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۶ میلادی (۷۰ سال)
آکسفورد، بریتانیا
ملیت  پاکستان
رشته فعالیت فیزیک
دانش‌آموختهٔ دانشگاه پنجاب
کالج سلطنتی لندن
دانشجویان دکتری وی مایکل داف
والتر گیلبرت
جان موفات
یووال نیمان
جان پولکینگورن
فیاض الدین
ریاض الدین (فیزیکدان)
مسعود احمد
غلام مرتضی
منیر احمد رشید
دلیل شهرت ارائه فرمولبندی واحدی برای نیروی الکترومغناطیس و نیروی هسته‌ای ضعیف
جوایز Nobel prize medal.svgجایزه فیزیک نوبل (۱۹۷۹)
مدال کاپلی (۱۹۹۰)
دین فرقه احمدیه
امضا
امضای عبدالسلام

محمد عبد السلام (زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۲۶–درگذشته ۲۱ نوامبر ۱۹۹۶) فیزیک‌دان مشهور اهل پاکستان بود. وی در سال ۱۹۷۹ جایزه نوبل فیزیک را به خاطر ارائه فرمول‌بندی واحدی برای نیروی الکترومغناطیس و نیروی هسته‌ای ضعیف که برهمکنش الکتروضعیف نامیده می‌شود دریافت کرد. وی نخستین پاکستانی و دومین مسلمان پس از انور سادات بود که برنده جایزه نوبل شد.

از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۷ به دلیل پیشگیری از درگیری‌های مذهبی، همواره از بردن نام وی در عموم مردم جلوگیری شده است. زیرا به جای دستاوردهای بسیار او، همیشه باور مذهبی وی معیار داوری دربارهٔ او بود.[۱]

آغاز زندگی[ویرایش]

عبدالسلام در خانواده‌ای متوسط در جهنگ در پنجاب مرکزی در سال ۱۹۲۶ به دنیا آمد. او در دانشگاه دولتی لاهور به تحصیل ریاضی پرداخت و بورسیه تحصیلی دانشگاه کمبریج را به دست آورد و در سال ۱۹۵۱ مدرک دکترای خود را از آن دانشگاه دریافت کرد.[۱]

فعالیت‌ها[ویرایش]

او بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۴ به عنوان مشاور امور علمی رئیس‌جمهور پاکستان و پایه‌گذاری برنامه‌های فضایی و هسته‌ای این کشور بود.[۱]

در سال ۱۹۷۴ در اعتراض به تصویب اصلاح قانون اساسی که احمدیه را غیر مسلمان اعلام می‌کرد کشور را ترک و به تریسته در ایتالیا نقل مکان کرد؛ ولی پیوندهای خود با جامعه علمی پاکستان را قطع نکرد.[۱]

او مؤسس مرکز بین‌المللی فیزیک نظری (ICTP) در تریسته ایتالیا بود و در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۳ هدایت این مرکز را بر عهده داشت. پس از این مدت نام مرکز به «مرکز بین‌المللی فیزیک نظری عبدالسلام» تغییر داده شد.

محل کار[ویرایش]

مذهب[ویرایش]

او پیرو مذهب احمدیه بود. احمدیه یک مذهب اسلامی است که ریشه در تعلیمات و زندگی میرزا غلام احمد، بنیان‌گذار فرقه دارد که ادعای مهدویت و مسیح موعود و منجی گری می‌کرد. این مذهب محمد را خاتم النبیین می‌داند و نه آخر النبیین و میرزا غلام احمد را یک پیامبر می‌داند. در سال ۱۹۷۴ مجلس پاکستان یک متمم قانون اساسی تصویب کرد که به موجب آن احمدیه فرقه‌ای نامسلمان و کافر است. عبدالسلام پاکستان را در اعتراض به این قانون ترک کرد. عبدالسلام معتقد بود که مذهب او ریشه بنیادین کارهای علمی اوست.

در ایران[ویرایش]

پروفسور عبدالسلام در سفری به ایران، کتاب تاریخچه مختصر زمان را به ایرانیان معرفی نمود. او در یک مصاحبه تلویزیونی، خواندن آن را به بینندگان توصیه کرد.[۲] هم اکنون به افتخار او کتابخانه دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف به نام او نامگذاری شده است.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ام‌الیاس خان. «چرا برنده نوبل ۳۰ سال در پاکستان نادیده گرفته شد؟». بی‌بی‌سی اسلام‌آباد. ۱۶ دی ۱۳۹۵. 
  2. پشت جلد کتاب تاریخچه زمان

منابع[ویرایش]