جان ماتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جان ماتر
John-C-Mather.jpg
متولد۷ اوت ۱۹۴۶ ‏(۷۳ سال)
رونوک، ویرجینیا
ملیتایالات متحده آمریکا آمریکایی
رشته فعالیتفیزیک ، ستاره‌شناسی
محل کارناسا ، دانشگاه مریلند
دانش‌آموختهٔکالج سوارثمور
دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
دلیل شهرتتحقیقاتش بر روی پرتوهای زمینه‌ای کیهان
جوایزNobel prize medal.svg جایزه نوبل فیزیک (۲۰۰۶)

جان کرومول ماتر (به انگلیسی: John Cromwell Mather) ‏ (متولد ۱۹۴۶ در رونوک، ویرجینیا) فیزیکدان و ستاره‌شناس آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۰۶ است.

او تحصیل‌کرده دانشگاه برکلی است و تقریباً تمام زندگی‌اش را برای ناسا کار کرده‌است.

سال ۲۰۰۶ او همراه با یک فیزیکدان دیگر آمریکایی به نام جورج اسموت موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک به خاطر تحقیقاتش بر روی پرتوهای زمینه‌ای کیهان شد. آن‌ها اثبات کردند که پرتوهای زمینه‌ای از قانون پرتویی پلانک برای ماده‌های تاریک تبعیت می‌کنند. این نظریه بر وجود و علت مهبانگ دلالت می‌کند.

منابع[ویرایش]