دستور زبان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
دستور زبان مجموعه قوانین و ضوابط حاکم بر ساختار واژهها، جملهها، واجها و آواها و معناها در زبان است. در تقسیمبندیهای سنتی دستور زبان بطور کلی از دو شاخه واژهشناسی (صرف) و جملهشناسی (نحو) تشکیل شده است. صرف و نحو با هم دستور یک زبان را تشکیل میدهند. ولی امروزه دستور زبان را که زیرشاخهای از دانش زبانشناسی بشمار میآید دارای بخشهای زیر میدانند:
