رمزگذاری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
رمزگذاری عملیاتی است كه طی آن اطلاعات اولیه (که به آن متن آشکار گفته میشود) با استفاده از یک الگوریتم (که الگوریتم رمز نامیده میشود) و یك کمیت محرمانه (که به آن كليد رمز گفته میشود) به متن غیر قابل فهم دیگری (که به آن متن رمز گفته میشود) تبديل میشود به نحوی که بدون دسترسی به کليد رمز، دستيابی به اطلاعات اولیه از روی متن رمز شده غيرممكن باشد.
به عملیات معکوس رمزگذاری، رمزگشایی گفته میشود که به معنای بازیابی متن آشکار با دانستن و استفاده از کلید رمز میباشد. اگر بازیابی متن آشکار بدون دانستن کلید رمز انجام گیرد، به آن تجزیه و تحلیل رمز گفته میشود. امروزه مسائل مربوط به رمزگذاری توسعهٔ زیادی یافته است و در حوزهٔ دانش رمزنگاری مورد بررسی قرار میگیرد.
استفاده از عملیات رمزگذاری دارای سابقهٔ چند هزار ساله است و مدت زیادی است که توسط دولتها و سیستمهای نظامی برای رد و بدل اطلاعات به صورت امن مورد بهرهبرداری قرار گرفته است. اما امروزه با هدف محافظت از اطلاعات در بسیاری از کاربردها و سیستمهای مدرن انسانی مانند موارد زیر نیز به کار گرفته میشود:
- ارتباطات امن در شبکههای رایانهای
- سیستمهای تلفن همراه و ماهوارهای
- انواع سیستمهای بیسیم
- دستگاههای خودپرداز بانکها
- انواع سیستمهای تجاری و مالی
- مدیریت حقوق دیجیتالی
[ویرایش] جستارهای وابسته
- پنهاننگاری
- تجزیه و تحلیل رمز
- الگوریتمهای رمز استاندارد
- الگوریتمهای کلید نامتقارن
- الگوریتمهای کلید متقارن
[ویرایش] منابع
- ویکیپدیای انگلیسی
