گذرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در زبان شناسی، گذرایی ویژگی‌ای از فعل است که نشان می‌دهد آیا فعل افزون بر نهاد برای کامل شدن معنا به جزء اصلی دیگری هم نیاز دارد یا خیر.

فعل‌هایی که به جزء دیگری نیاز ندارند، ناگذر (لازم) خوانده می‌شوند مانند فعل رفتن.

فعل‌هایی که به جزء دیگری نیاز دارند فعل‌های گذرا (متعددی) خوانده می‌شوند. فعل‌های گذرا دو دسته اند: فعل‌های گذرا به مفعول (مستقیم) و فعل‌های گذرا به متمم.

نمونه‌ی فعل گذرا به مفعول: خریدن، دیدن

نمونه‌ی فعل گذرا به متمم: جنگیدن، ترسیدن، بالیدن

فعل‌هایی نیز وجود دارند که گذرا به مفعول و متمم هستند مانند: آویختن، چسباندن.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌واژه معنای واژهٔ «پیوست:فعل‌های گذرای فارسی» را در ویکی‌واژه ببینید.