زبان‌شناسی نقش‌گرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان‌شناسی نقش‌گرا یا زبان‌شناسی کارکردگرا یکی از رویکردهای نظری در زبان‌شناسی است که در مقابل زبان‌شناسی صورت‌گرا قرار می‌گیرد. در این رویکرد، بر نقش‌های اجتماعی و بافتی زبان تأکید می‌شود. مشهورترین انگاره ی این نوع دستورا را می توان دستور نقش گرای نظام مند مایکل هلیدی دانست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]