دستگاه بلوری هگزاگونال
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دستگاه بلوری شش گوشه (به انگلیسی: Hexagonal crystal system) یکی از 7 دستگاه بلوری (دستگاهی که با سه بردار شناخته میشود) است. یکی از ساختار های فشرده است که در آن فضای تهی میان اتم ها به کمینه کاهش یافته است یا به دیگر سخن انباشتگی بسته دارد. بیش تر فلز ها، آلیاژ ها و حتی سرامیک ها دارای ساختارهایی از گونه ی مکعبی هستند و کم تر فلزها و آلیاژهایی هستند که دارای چنین ساختاری ( شش گوشه ) باشند؛ مانند Mg و Zn. در دانش کانه شناسی بیش تر به ساختارهای هگزاگونال ( شش گوشه ) برمی خوریم.
جستارهای وابسته [ویرایش]
|
|||||
منابع [ویرایش]
- Hurlbut, Cornelius S.; Klein, Cornelis, 1985, Manual of Mineralogy, 20th ed., pp. 64 - 65, ISBN 0-471-80580-7
