نعوظ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نعوظ[۱] (در گفتار عامیانه شق شدن یا شق کردن) به بزرگ شدن و برآمدن آلت مردی یا کلیتوریس گفته می‌شود. در این حال آلت تناسلی بزرگ و سفت می‌شود. منظور از نعوظ حالتی است که طی آن بافت‌های نعوظی[۲] در آلت مردانه پر از خون می‌گردد و این اندام حالت سفت به خود می‌گیرد تا دخول در مهبل و انزال ejaculationمیسّر شود.[۳]

اختلال نعوظ که نوعی ناتوانی جنسی است یعنی عدم توانایی مکرر در حفظ نعوظ برای برقراری رابطه جنسی.[۴] نعوظ توسط سیستم عصبی خودکار کنترل می‌شود و ارادی نیست.

پانویس[ویرایش]

  1. «نعوظ» [علوم سلامت] هم‌ارزِ «erection»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، «فارسی»، در دفتر سیزدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی (ذیل سرواژهٔ نعوظ) 
  2. Erectile tissue
  3. Wikipedia-bijdragers, "Erectie," Wikipedia, de vrije encyclopedie, (accessed februari 10, 2009).
  4. مردمان، پورتال جوانان. بازدید: فوریه ۲۰۰۹.

پیوند به بیرون[ویرایش]