لیبیدو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

لیبیدو نام فرقه ایی مجازی بود به رهبری شخصی که خود را لیبیدو معرفی میکرد.

لیبیدو ‌ابتدا برای جذب مخاطب از مطالب ترسناک زبان اصلی فکت میساخت ولی کم کم درون مایه محتوایش جهت دار شد

هدف اصلی این فرقه و رهبرش اثبات وجود موجودات فضایی و قبول کردنشان به عنوان آیندگان و سازندگان دنیا بود به شکلی که هرروز مدارک جدیدی جهت اثبات در فضای مجازی منتشر میکردند

در همین جهت میتینگ هایی را در شهر های مختلف ایران برگزار کردند

از اوایل سال 2020 بود که به دلایل نامعلوم تمام فعالیت های این فرقه به طور کامل در فضای مجازی متوقف شد ولی هنوز معلوم نیست در دنیای واقعی نیز فعالیتشان متوقف شده یا نه.

لیبیدو (زیست مایه) از نظر زیگموند فروید عاملی غریزی است و پر از انرژی در درون نهاد که تمایل به بقا و فاعلیت دارد. به نظر او لیبیدو انرژی روانی-جنسی است. منبع آن اروس یعنی مجموع غرایز زندگی است. لیبیدو با مرگ می‌جنگد و می‌کوشد انسان را در هر زمینه به پیروزی برساند. این نیرو را شهوت نیز می‌نامند. لیبیدو بیش از هر چیز معنای جنسی دارد.

یونگ لیبیدو را به عنوان غریزهٔ عمومی حیات یا انرژی روانی تعریف می‌کند که (برخلاف نظر فروید) قابل تقلیل به غریزهٔ جنسی نیست بلکه دربرگیرندهٔ همهٔ کنش‌های انسانی - برای نمونه گرسنگی و میل به تقلید - است. به‌طور کلی لیبیدو به دست طبیعت بین نظام‌های مختلف کنش سرشکن می‌شود و نمی‌توان آن را به‌طور کامل از این کنش‌ها منصرف ساخت.

لیبیدو روی انواع مختلف نیاز ها متمرکز می شود ، هم نیاز های فیزیولوژیک و هم نیاز های معنوی . گفته می شود که آن عده از عناصر شخصیت که در آنها مقدار زیادی انرژی لیبیدویی سرمایه گذاری می شود ، بیشتر از بقیه ارزشمند هستند . بنابراین به عقیده یونگ ، ارزش یک چیز به این ترتیب تعیین می شود که چه مقدار انرژی لیبیدویی در آن سرمایه گذاری شده است .

کم شدن یا از دست دادن لیبیدو ممکن است ناشی از عوامل عضوی مانند پیری یا بیماری مزمن باشد. تعارض‌های هیجانی هم ممکن است باعث کاهش لیبیدو شوند. در روانکاوی بیش از همه به این نوع دوم لیبیدو توجه می‌شود.


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • والتر اودانیک، ولودیمیر. یونگ و سیاست. ترجمهٔ علیرضا طیب. نشر نی ۱۳۷۹
  • برونر، فرانکو. فرهنگ توصیفی اصطلاحات روانشناسی. ترجمه مهشید یاسائی و فرزانه طاهری. طرح نو ۱۳۷۰