واقعیت مجازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محیط واقعیت مجازی برای آموزش چتربازی
Worldskin-01.jpg

واقعیت مجازی فناوریی است که به کاربر امکان می‌دهد تا با یک محیط شبیه‌سازی رایانه‌ای اندرکنش داشته باشد. بیشتر محیط‌های واقعیت مجازی کنونی وسایلی برای اندرکنش تصویری انسان با رایانه هستند اما گروه محدودی نیز دارای حسگرهایی صوتی یا لمسی برای تعامل با کاربر هستند. نوع دیگری از واقعیت مجازی وجود دارد که توسط تصاویر پانورامای ۳۶۰ درجه ایجاد می‌شود و در واقع واقعیتی از آنچه هستیم را برای دیگران به نمایش می‌گذارد. با فناوری واقعیت مجازی می‌توان این امکان را فراهم کرد تا افراد بتوانند از امکانات و مکان شما به خوبی دیدن کنند. واقعیت مجازی که از آن به عنوان محیط چند رسانه‌ای همه‌جانبه هم یاد می‌شود، یک محیط شبیه‌سازی کامپیوتری می‌باشد که می‌تواند حضور فیزیکی را در یک محل و در یک دنیای واقعی و یا یک دنیای مجازی شبیه‌سازی کند. اغلب محیط‌های واقعیت مجازی در درجه اول، تجربه‌های دیداری می‌باشند که یا از طریق یک صفحه کامپیوتر و یا از طریق دستگاه برجسته بینی قابل روءیت می‌باشند. برخی از شبیه‌سازها دارای اطلاعات حسی دیگری مانند تولید صدا هم می‌باشند. در موارد پیشرفته تر، دستگاه‌های فناوری لمسی شامل اطلاعات لمسی ای می‌باشند که به عنوان نیروهای بازخورد در صنایع پزشکی و بازی سازی و نظامی شناخته می‌شوند. محیط‌های شبیه‌سازی شده می‌توانند مانند محیط‌های زندگی واقعی و یا به صورت کاملاً متفاوت باشند نظیر آنچه در محیط‌های بازی دیده می‌شود. در حال حاضر بوجود آوردن یک تجربه واقعی با واقعیت مجازی به دلیل وجود محدودیت‌هایی نظیر پردازش توان، رزولوشن صفحه نمایش و پهنای باند مشکل می‌باشد. در هر صورت طرفداران تکنولوژی امیدوارند که مشکلات مربوط به ارتباطات و پردازش در آیند نزدیک برطرف شود و بتوان راه حل مقرون به صرفه‌ای برای ابن تکنولوژی ارائه داد.

برخی هدست‌های واقعیت مجازی[ویرایش]

نرم افزارهای واقعیت مجازی[ویرایش]

تا ماه جولای 2014 بیش از 500 اپلیکیشن برای سیستم عامل اندروید و بیش از 80 اپلیکیشن iOS برای استفاده در هدست های واقعیت مجازی تولید و عرضه شده اند که از طریق مارکت های معتبر و قابل دانلود می باشند.

واقعیت مجازی در ایران[ویرایش]

در ششم خرداد ماه 94 اولین هدست واقعیت مجازی ساخته شده در ایران طی مراسمی در دانشگاه تهران رونمایی شد. این هدست با نام فونیکس پلاس دارای تمامی قابلیت های لازم برای نمایش تصاویر و اپلیکیشن های واقعیت مجازی بوده و امکان تنظیم فاصله ی عدسی ها برای سنین مختلف را دارد. علاوه بر آن دارای سیستم هدایت و کنترل نرم افزارها از طریق ماژول سخت افزاری تعبیه شده در سمت چپ دستگاه می باشد. [۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اخبار دانشگاه تهران، بازدید: جولای 2015.