اندام ساختگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Flickr - The U.S. Army - U.S. Army World Class Athlete Program Paralympic.jpg

اندام ساختگی، برسازه[۱] یا پروتز سازه‌ای است که با بازسازی بخش‌هایی از بدن با روش برسازی گفته می‌شود. در واقع برسازی جایگزین بخش یا عضو یا اندام از دست رفته می‌شود تا اندام یا عضو بتواند تمام یا بخشی از عملکرد از دست رفته را به دست آورد. ناگفته نماند که در برخی از موارد نیز برسازه تنها جنبهٔ زیبایی دارد[نیازمند منبع] مانند برسازی چشم و برسازی انگشت. از انواع پروتزها می‌توان به دندان مصنوعی، پای مصنوعی، دست مصنوعی[۲] و... اشاره کرد.

اندام مصنوعی چاپ سه بعدی[ویرایش]

متأسفانه تاکنون هیچ اندام مصنوعی ساخته نشده که بتواند به طور کامل جایگزین اندام واقعی شود. بنابراین بسته به نیازهای فرد، داشتن چندین اندام مصنوعی متداول است؛ اندام‌های اصلی که هر روز مورد استفاده قرار می‌گیرند، اندام‌های تجملی و فانتزی که به عنوان یک وسیله جانبی می‌پوشند و وسایلی که برای برخی کارهای خاص، به‌ویژه ورزش طراحی می‌شوند. به دلیل هزینه‌های زیاد و هزاران دلاری این اندام‌ها، اغلب افراد نمی‌توانند آنها را تهیه کنند و در موقعیت‌هایی که وسایل تخصصی می‌تواند مفید باشد از پروتزهای استاندارد و معمولی استفاده می‌کنند. فناوری چاپ سه بعدی می‌تواند همه این‌ها را تغییر‌ و به مردم اجازه دهد تا اندام‌های مصنوعی را، برای هرکاری که فکرش را می‌کنند، سریع‌تر و ارزان‌تر تولید کنند. مؤسسه‌های خیریه‌ای نیز در این زمینه وجود دارند که با استفاده از طرح‌های متن‌باز و چاپگرهای سه‌بعدی، اندام مصنوعی را به صورت رایگان برای افراد نیازمند تهیه می‌کنند.[۳]

اندام مصنوعی کنترل شونده با ذهن[ویرایش]

تا امروز بیشتر اندام‌های مصنوعی پرکاربرد از فناوری‌های قدیمی استفاده می‌کردند. این اندام‌های مصنوعی نسبت به یک دست طبیعی محدودیت‌های حرکتی و کارکردی بسیاری دارند. اما به تازگی نوعی از اندام‌های مصنوعی ساخته شده‌اند که فرد می‌تواند تنها با فکر کردن و قصد تکان دادن آنها در ذهن خود، آن‌ها را کنترل کند. این یکی از پیچیده‌ترین پروژه‌های ساخت اندام‌های مصنوعی رباتیک تا به امروز است. این پروتزهای رباتیک بیشتر از آنکه یک وسیلۀ پوشیدنی به نظر برسند، به جرئی از اندامهای فرد تبدیل شده‌اند.[۴]

افزودن حس به اندام مصنوعی[ویرایش]

در چند سال گذشته بر پیچیدگی اندام‌های مصنوعی کنترل شونده با مغز بسیار افزوده شده است. اما هنوز جای یک چیز خالیست، بیشتر پروتزها نمی‌توانند بازخوردی از وضعیت خود ارسال کنند تا کاربر بتواند حس لامسۀ خود را بازیابد. تلاش‌هایی برای ساخت پوست مصنوعی و بازگرداندن حس لامسه به اندام مصنوعی انجام شده است. برخی از این پروژه‌ها موفقیت‌آمیز بوده و دست‌آوردهایی نیز به همراه داشته است اما هنوز پوست مصنوعی ساخته نشده که بتواند به طور کامل کار پوست طبیعی انسان را انجام دهد. [۵]


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دفتر نخست تا چهارم، 1376 تا 85
  2. «لمس زندگی با کمک دست مصنوعی». سایت خبری بیتنا ۲۴. 
  3. «اندیشیدن فراتر از چارچوبها: دیدار با Ivan Owen بنیانگذار e-NABLE». مجله فناوری های توان افزا و پوشیدنی، 30 خرداد 1394. 
  4. «دست مصنوعی مجهز به فناوری یادگیری افزایشی». مجله فناوری های توان افزا و پوشیدنی، 29 مهر 1395. 
  5. «انگشتان مصنوعی SynTouch می‌توانند میزان نرمی بدن یک خرگوش را حس کنند». مجله فناوری های توان افزا و پوشیدنی، 24 دی 1394.