قلعه سلاسل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
قلعه سلاسل
میراث جهانی یونسکو
Ghsshk.jpg
بقایای کوشک قلعه سلاسل
مکانایران ایران، استان خوزستان
معیار ثبتفرهنگی: i, ii, v
شمارهٔ ثبت۱۳۱۵
تاریخ ثبت۲۰۰۹ (طی نشست سی‌وسوم)
اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی۱۱۱۷
تاریخ ثبت ملی۱۰ آبان ۱۳۵۴

رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات میراث جهانی یونسکو با پارامترهای نامعلوم استفاده می‌کنندرده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات میراث جهانی یونسکو با پارامترهای نامعلوم استفاده می‌کنندرده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات میراث جهانی یونسکو با پارامترهای نامعلوم استفاده می‌کنند

قلعه سلاسل شوشتر دژی است بسیار بزرگ که دارای حیاط‌های مفصل و متعدد و سربازخانهها و طویلهها و حمامها و شبستانها و برج‌ها و باغچهها و قورخانه و نقاره خانه و حرم خانه و آشپزخانه و قاپیهای متعدد و حوضهای بزرگ و حصار و خندق بوده‌است[۱] این قلعه به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.پرونده نظام آبی تاریخی شوشتر در یونسکو[۲]

موقعیت بخش‌های گوناگون قلعه سلاسل

پیشینه[ویرایش]

اکنون بیشتر عمارت‌های آن تخریب شده‌اند و جز اتاق‌های زیر زمینی، شوادانها و تونل‌های داریون چیزی از آن نمانده‌است. متون تاریخی از وجود آن در زمان هخامنشیان حکایت می‌کنند و قلعه تا حدود ۵۰ سال پیش آباد بوده‌است. این قلعه به جز نقش دفاعی که از شهر شوشتر داشته‌است، مرکز کنترل نهر داریون و همچنین محل استقرار والی خوزستان می‌بوده. باوجود تخریب قسمت عمده این قلعه، بخش‌های باقیمانده چشمگیر و بسیار دیدنی هستند. مادام ژان دیولافوآ باستان‌شناس معروف اعزامی دولت فرانسه در سال ۱۸۸۱م دربارهٔ قلعه می‌گوید: «قلعه سلاسل اقامتگاه رسمی والی خوزستان است، و در روی کوهی که مانند فلات کوچکی است قرار دارد. در پای این کوه هم یکی از شعب کارون که شطیط نام دارد عبور می‌کند، و ساختمان‌ها و استحکاماتی که از عهد ساسانیان باقی مانده‌اند آن را از طرف شهر قابل دفاع می‌سازند.»

ثبت ملی[ویرایش]

این اثر در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. سفرنامه حاج عبدالغفارنجم الملک به تصحیح سعید نفیسی
  2. پرونده نظام آبی تاریخی شوشتر در یونسکو
  3. «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.