سید عزتالله ضرغامی
سید عزتالله ضرغامی | |
|---|---|
 ضرغامی در فروردین ۱۳۹۹ | |
| وفاداری | ایران |
| شاخه نظامی | سپاه پاسداران انقلاب اسلامی |
| سالهای خدمت | ۱۳۷۱–۱۳۶۱ |
| درجه | سرتیپ دوم پاسدار[۱][۲] |
| یگان | صنایع موشکی[۳] |
| دومین وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی | |
| دوره مسئولیت ۳ شهریور ۱۴۰۰ – ۳۱ مرداد ۱۴۰۳ | |
| رئیسجمهور | سید ابراهیم رئیسی محمد مخبر (سرپرست) |
| قائممقام | علی دارابی |
| پس از | علیاصغر مونسان |
| پیش از | سید رضا صالحی امیری |
| پنجمین رئیس سازمان صدا و سیما | |
| دوره مسئولیت ۳ خرداد ۱۳۸۳ – ۱۷ آبان ۱۳۹۳ | |
| گمارنده | سید علی خامنهای |
| قائممقام | علی آقامحمدیعبدالرضا رحمانی فضلیمحمد هنردوستعلی دارابیسید رمضان موسویمقدم |
| پس از | علی لاریجانی |
| پیش از | محمد سرافراز |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۶ اسفند ۱۳۳۸ (۶۵ سال) تهران، ایران |
| حزب سیاسی | بدون عضویت حزبی |
| دیگر عضویتهای سیاسی | |
| فرزندان | ۴ |
| تحصیلات | مهندسی عمرانمدیریت صنعتی |
| محل تحصیل | دانشگاه صنعتی امیرکبیردانشگاه آزاد اسلامی |
| هیئت دولت | دولت سیزدهم |
| امضا |  |
| وبگاه | |
سیّد عزتالله ضرغامی (زادهٔ ۶ اسفند ۱۳۳۸) سیاستمدار و نظامی ایرانی است که از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ در دولت سیزدهم سمت وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی را برعهده داشت. او از اعضای شورای عالی فضای مجازی است.
ضرغامی اصالتاً دزفولی است. وی دانشآموختهٔ کارشناسی مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی امیرکبیر و کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی از دانشگاه آزاد اسلامی است و فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۶۱ در سپاه پاسداران و در برنامه رادیویی آن آغاز کرد. ضرغامی از ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۲ معاون وزیر فرهنگ و ارشاد در امور مجلس بود و از ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶ نیز معاونت امور سینمایی وزیر فرهنگ را برعهده داشت.
ضرغامی در دولت هفتم به وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح منتقل شد و از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ معاون وزیر دفاع در امور مجلس آن وزارتخانه بود. سال ۱۳۷۹ در دورهٔ ریاست علی لاریجانی بر سازمان صدا و سیما، به معاونت امور مجلس و استانهای سازمان صدا و سیما منصوب شد و تا سال ۱۳۸۳ در این جایگاه فعالیت کرد.[۴] ضرغامی برای مدت ۱۰ سال، در فاصله سالهای ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۳ ریاست سازمان صدا و سیما را برعهده داشت. وی تا سال ۱۴۰۰ عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی بود.[۵]
ضرغامی از دانشجویان پیرو خط امام بود که در جریان حمله به سفارت آمریکا و گروگانگیری دیپلماتهای آمریکایی نقش داشت. او سابقهٔ فرماندهی در سپاه پاسداران را دارد. او یکی از چهرههای امنیتی در نظام جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود که با حکم علی خامنهای به ریاست سازمان صدا و سیما منصوب شد و در جریان اعتراضات مردمی سال ۱۳۸۸ با برنامههایی که دستور ساخت آنها را در صدا و سیما داده بود، در سرکوب معترضان نقش داشت.[۶] به همین دلیل، اتحادیهٔ اروپا در سال ۱۳۹۱ او را به دلیل نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی، مورد تحریم قرار داد.[۷] همچنین در همان سال وزارت خزانهداری ایالات متحده آمریکا، او را به دلیل نقض گسترده حقوق بشر در ایران تحریم کرد.[۸]
زندگی
[ویرایش]عزتالله ضرغامی در ۶ اسفند ۱۳۳۸ در نازیآباد تهران به دنیا آمد. خانوادهاش از دزفول به تهران مهاجرت کرده بودند و پدرش کارمند شرکت ملی نفت ایران بود. تحصیلات ابتدایی را در دبستان برومند، دورهٔ راهنمایی را در مدرسهٔ پهلوی و دورهٔ متوسطه را نیز در دبیرستان بزرگ تهران، همراه با افرادی چون حسن طهرانی مقدم، حسین محمدی و حمیدرضا کاتوزیان طی کرد. وی در سال ۱۳۵۷ در مقطع کارشناسی مهندسی عمران در دانشگاه صنعتی امیرکبیر پذیرفته شد که در پی وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و تعطیلی دانشگاهها در انقلاب فرهنگی، تحصیلات تکمیلی و دریافت مدرک کارشناسی وی نیز تا سال ۱۳۶۵ به تعویق افتاد.[۹] ضرغامی از اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام بود، که در اشغال سفارت آمریکا شرکت داشتند.[۱۰] فعالیت رسمی او از سال ۱۳۶۱ در سپاه پاسداران و در برنامه رادیویی این نهاد، آغاز شد.[۱۱]
وی معاونت امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دوران وزارت علی لاریجانی و مصطفی میرسلیم در این وزارتخانه و نیز معاونت صداوسیما در امور استانها و امور حقوقی و مجلس، در دوران ریاست لاریجانی بر این سازمان را برعهده داشت.[۱۲]
ریاست سازمان صدا و سیما
[ویرایش]ضرغامی بیش از ۱۰ سال ریاست سازمان صدا و سیما را برعهده داشت. در دوران مدیریت وی شبکههای سراسری مثل نسیم، پویا، نمایش، آیفیلم فارسی و عربی، ورزش، تماشا، سلامت، قرآن، آموزش، مستند و چندین شبکهٔ دیگر راهاندازی شد. همچنین در دوران ریاست وی شبکههای بینالمللی العالم، پرس تیوی، الکوثر، هیسپانتیوی، سحر و بسیاری از شبکههای رادیویی برونمرزی راهاندازی شد.
تبدیل همهٔ شبکههای آنالوگ به دیجیتال و راهاندازی برخی از شبکههای باکیفیت HD بهطوری که مردم بدون استفاده از آنتنهای قدیمی قادر به دریافت شبکهها شدند، از اقدامات دیگر او بود.
در دوران مسئولیت او رشد چند برابری تولیدات طنز و تشکیل گروههای جدید تولید اتفاق افتاد. سریالهای طنز پربیننده مانند پایتخت، ساختمان پزشکان، مسافران، دودکش، متهم گریخت، شبهای برره، مرد هزارچهره و… از تولیدات صدا و سیما در دوران مدیریت اوست. همچنین ۲۰ سریال بزرگ تلویزیونی در دوران ریاست او تولید و پخش شد. از جمله تولیدات تاریخی در دوران ضرغامی، میتوان به مجموعههای مختارنامه، یوسف پیامبر، شهریار، روزگار قریب، مدار صفر درجه، کلاه پهلوی، در چشم باد، شوق پرواز، تبریز در مه و معمای شاه و سریالهای چندگانه ستایش و پایتخت اشاره کرد. تحول در ارائه اخبار و راهاندازی بخش خبری ۲۰:۳۰ از دیگر اقدامات دوران مسئولیت وی است.[۱۳]
انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۰
[ویرایش]
ضرغامی طی مصاحبهای با روزنامه آرمان، نامزدی خود را برای انتخابات ۱۴۰۰ اعلام کرد[۱۴] که در نهایت توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شد.[۱۵]
وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی
[ویرایش]ضرغامی در ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ به عنوان وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پیشنهادی دولت سیزدهم، توسط سید ابراهیم رئیسی به مجلس معرفی شد.[۱۶]
وی در برنامهٔ ارائه شده به نمایندگان مجلس، با تأکید بر ایجاد و حمایت از استارتاپها و اپلیکیشنهای قوی در فضای مجازی در سطح بینالمللی، جهت جذب گردشگران خارجی و همچنین برنامهریزی برای گردشگری ارزان خانوادهمحور و همچنین برنامه تحولی در حوزه صنایع دستی و ایجاد اشتغال گسترده به این واسطه و نیز توجه به عرصههای جدید و متنوع گردشگری مثل گردشگری سلامت، گردشگری مذهبی، گردشگری حلال و… وعده ایجاد یک تحول اساسی در مأموریتهای این وزارتخانه را داد.[۱۷] ابراهیم رئیسی، در نطق حمایت از او در مجلس، اعلام کرد که در دولت وی، حساب ویژهای روی این وزارتخانه برای تحقق اقتصاد غیرنفتی باز شده است.[۱۸]
ضرغامی در ۳ شهریور ۱۴۰۰، با کسب رأی اعتماد ۲۶۲ نفر از نمایندگان مجلس ایران، یکی از بالاترین آرای اعتماد را در تاریخ جمهوری اسلامی از مجلس کسب کرد.[۱۹]
مواضع
[ویرایش]اقدامات در حوادث پس از انتخابات سال ۱۳۸۸
[ویرایش]او با نشان دادن تصاویر مربوط به پاره شدن عکس خمینی و به آتش کشیده شدن پرچمهای عزاداری حسین در روز عاشورای سال ۱۳۸۸، نقش مهمی در به وجود آمدن جنبش ۹ دی آن سال برداشت. عزتالله ضرغامی در مقام رئیس سازمان صدا و سیما، در پخش اعترافات معترضان دخیل بوده است. در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۸، اعترافات تعدادی از بازداشتشدگان و دادگاه متهمان از شبکههای تلویزیونی صدا و سیما پخش شدند.[۲۰]
در مرداد ۱۳۹۶، ضرغامی در مورد پخش اعترافات معترضان اعلام کرد که این موضوع با ابلاغ شورای امنیت ملی انجام شده است.[۲۱]
دیدگاههای سیاسی
[ویرایش]بسیاری حدس میزنند که ضرغامی در کنار سید علی خامنهای، رهبر ایران، به دنبال لغو سمت ریاستجمهوری در ایران به نفع یک نظام پارلمانی است.[۲۲]
فعالیت در فضای مجازی
[ویرایش]
ضرغامی پس از اتمام دوران مسئولیتش در صدا و سیما، به فعالیت گسترده در فضای مجازی پرداخت. وی با ایجاد صفحات مجازی اینستاگرام و توییتر و کانال تلگرامی (خمیازه)، مواضع خود را در حوزههای مختلف سیاسی و فرهنگی با مخاطبان به اشتراک گذاشت. وی از نخستین سیاستمدارانی است که در این عرصه ورودی جدی داشته و هر از چندگاهی، توئیتهای او در فضای مجازی جریانسازی میکند. موضعگیری او در خصوص مخالفت با فیلترشدن اینستاگرام و انتقاد جدی او از دادستان کل کشور که خواستار فیلترینگ اینستاگرام شده بود، مورد توجه رسانهها و فعالان مجازی واقع شد.[۲۳]
حواشی
[ویرایش]در بهمن ۱۳۹۷ و در یکی از جلسات شورای عالی فضای مجازی، ضرغامی با حسن روحانی درگیری لفظی شدید پیدا کرد. پس از این درگیری حسن روحانی، رئیسجمهور و رئیس شورا، ضرغامی را از جلسه اخراج کرد ولی ضرغامی از خروج از جلسه امتناع ورزید. پس از آن روحانی به نشانهٔ اعتراض، جلسه را ترک کرد و بعد از این رخداد ضرغامی از حضور در شورای عالی فضای مجازی منع شد. بعد از این منع، به دلیل اینکه ضرغامی منصوب رهبر ایران در شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی فضای مجازی بود، جلسات این شورا تا چهار ماه به تعویق افتاد و در آخر با عقبنشینی روحانی این جلسات با حضور ضرغامی از سر گرفته شد.[۲۴]
تحریم
[ویرایش]در فروردینماه ۱۳۹۱، اتحادیهٔ اروپا، ۱۷ مقام ایرانی از جمله عزتالله ضرغامی را به دلیل نقش داشتن در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی، مورد تحریم قرار داد. بر اساس بیانیهٔ اتحادیه اروپا، «پخش اعترافات اجباری و دادگاههای نمایشی» از شبکههای مختلف صدا و سیمای تحت مدیریت عزتالله ضرغامی، از دلایل تحریم او بوده است.[۷]
در بهمنماه ۱۳۹۱ نیز وزارت خزانهداری ایالات متحده آمریکا طی بیانیهای سید عزتالله ضرغامی را به دلیل نقض حقوق بشر در ایران مورد تحریم قرار داد.[۸] بر اساس بیانیهٔ وزارت خزانهداری آمریکا، ضرغامی به عنوان رئیس صدا و سیما به دلیل انتشار «اخبار نادرست» و «پخش اعترافات اجباری زندانیان سیاسی» در فهرست تحریمهای حقوق بشری این وزارتخانه قرار گرفته است.[۲۵]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «از ارتشبد عزتالله ضرغامی تا سرتیپ عزتالله ضرغامی!». خبرآنلاین. ۱۳ بهمن ۱۳۹۵.
- ↑ عزیزی، مصطفی (۱۱ شهریور ۱۴۰۰). «سید عزتالله ضرغامی: پیادهای که وزیر شد». ایندیپندنت فارسی.
- ↑ رضایی، حسام (۱۶ مهر ۱۳۹۶). «در نگاه هاشمی هدف اصلی حکومت ایجاد توسعه بود». خبرگزاری مهر.
- ↑ «گزینه جدید جبهه پایداری کیست؟». ایسنا. ۲۷ نوامبر ۲۰۱۶.
- ↑ «رئیسی فهرست وزرای پیشنهادی دولت سیزدهم را به مجلس معرفی کرد+سوابق». خبرگزاری فارس. ۲۰۲۱-۰۸-۱۱. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۸-۱۱.
- ↑ «وزرای رئیسی؛ سارقان علم و ثروت». سایت خبری تحلیلی زیتون. ۲۰۲۱-۰۸-۲۵. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۰.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ «صادق لاریجانی و عزتالله ضرغامی در فهرست تحریمهای اتحادیه اروپا». رادیو فردا. ۶ فروردین ۱۳۹۱. دریافتشده در ۱۳ آبان ۱۳۹۸.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ «تحریمهای آمریکا به رادیو و تلویزیون دولتی ایران رسید». رادیو فردا. ۸ بهمن ۱۳۹۱. دریافتشده در ۱۳ آذر ۱۳۹۸.
- ↑ عزتالله ضرغامی (۲۵ بهمن ۱۳۹۵). «زندگینامه عزتالله ضرغامی». وبگاه شخصی عزتالله ضرغامی.
- ↑ «محمد سرافراز جانشین احتمالی عزتالله ضرغامی در صدا و سیما». dw.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۰.
- ↑ عزتالله ضرغامی برای پنج سال رئیس سازمان صدا و سیما شد[پیوند مرده]
- ↑ ضرغامی زیر تیغ بایگانیشده در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine. «روزنامه اعتماد ملی». ۶ تیر ۱۳۸۸، (شماره ۹۵۴)، صفحهٔ ۲
- ↑ «ریاست بر سازمان صدا و سیما». تسنیم. ۱۳ بهمن ۱۳۹۸. دریافتشده در ۱۸ اسفند ۱۳۹۹.
- ↑ روزنامه آرمان (۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۷). «انتخابات بلای جان کشور است». خبرآنلاین.
- ↑ «وزارت کشور اسامی نامزدهای ریاست جمهوری را اعلام کرد؛ تأیید رد صلاحیت لاریجانی و احمدینژاد». رادیو فردا. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۵-۲۵.
- ↑ «فهرست وزرای پیشنهادی رئیسی به صورت رسمی اعلام وصول شد». euronews. ۲۰۲۱-۰۸-۱۴. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۸-۲۵.
- ↑ «برنامه ضرغامی منتشر شد». ایسنا. ۲۰۲۱-۰۸-۱۹. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۸-۲۵.
- ↑ «دفاع رئیسی از ضرغامی+ فیلم». خبرگزاری برنا. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۸-۲۵.
- ↑ «۱۸ وزیر به کابینه سیزدهم رفتند + تعداد آرا و جدول». تسنیم. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۸-۲۵.
- ↑ «اگفتههای برهه حساس ریاست ضرغامی در صدا و سیما». روزنامه شرق. ۱۵ بهمن ۱۳۹۶. دریافتشده در ۱۳ آبان ۱۳۹۸.
- ↑ «ضرغامی: پخش اعترافات تلویزیونی متهمان حوادث ۱۳۸۸ با ابلاغ شورای عالی امنیت ملی بود». روزنامه شرق. ۱۵ بهمن ۱۳۹۶. دریافتشده در ۱۳ آبان ۱۳۹۸.
- ↑ Contributor، Guest (۲۰۱۸-۰۶-۲۰). «On Green Movement Anniversary, Iranian Democracy Under Greater Threat». LobeLog. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۲.
- ↑ «ضرغامی مجازی شده است!». ایسنا. ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹.
- ↑ «ماجرای بحث روحانی و ضرغامی در جلسه شورای عالی فضای مجازی». ایرنا. بهمن ۱۳۹۷. دریافتشده در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲.
- ↑ «وزارت خزانهداری تحریمها علیه ایران را اعلام میکند». وزارت خزانهداری ایالات متحده آمریکا. ۶ بهمن ۱۳۹۱. دریافتشده در ۱۳ آذر ۱۳۹۸.
- «گفتوگو با معاون سابق سینما و رئیس سابق صدا و سیما: چندین «کلوزآپ» از عزتالله ضرغامی». شرق. سال پانزدهم (۳۰۰۳): ۱۰–۱۲. ۱۳ آبان ۱۳۹۶.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
- یک دهه صدا و سیما با مدیریت ضرغامی بیبیسی فارسی
| مناصب سیاسی | ||
|---|---|---|
| پیشین: ؟ |
مشاور عالی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامیسرپرست کل حوزه وزارتی ۱۳۷۱ |
پسین: ؟ |
| پیشین: ؟ |
معاون حقوقی و امور مجلس وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۳۷۴–۱۳۷۱ |
پسین: ؟ |
| پیشین: مهدی فریدزاده |
معاون امور سینمایی و سمعی و بصری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۳۷۶–۱۳۷۴ |
پسین: محمد رجبیسرپرست |
| پیشین: ؟ |
معاون امور مجلس وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ۱۳۷۹–۱۳۷۶ |
پسین: سید ضیاءالدین قاضیزاده |
| پیشین: علیاصغر مونسان |
وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ۱۴۰۳–۱۴۰۰ |
پسین: سید رضا صالحی امیری |
| مناصب رسانهای | ||
| پیشین: عبدالرضا رحمانی فضلی |
معاون امور مجلس و استانها سازمان صدا و سیما ۱۳۸۳–۱۳۷۹ |
پسین: علی کردان |
| پیشین: علی لاریجانی |
رئیس سازمان صدا و سیما ۱۳۹۳–۱۳۸۳ |
پسین: محمد سرافراز |
- اعضای جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی
- اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی
- افراد ایرانی مشمول تحریمهای وزارت خزانهداری آمریکا
- افراد زنده
- اهالی تهران
- دانشجویان مسلمان پیرو خط امام
- دانشآموختگان دانشگاه آزاد اسلامی
- دانشآموختگان دانشگاه صنعتی امیرکبیر
- دبیران جشنواره فیلم فجر
- رئیسان سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
- زادگان ۱۳۳۸
- زادگان ۱۹۵۹ (میلادی)
- سخنپراکنان اهل ایران
- سرتیپدومهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
- سیاستمداران اهل تهران
- معاونان امور سینمایی، سمعی و بصری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
- معاونان وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
- مهندسان عمران اهل ایران
- وزیران دولت سیزدهم جمهوری اسلامی ایران
- وزیران میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی