شهرستان نیکشهر
| شهرستان نیکشهر | |
|---|---|
| اطلاعات کلی | |
| کشور | |
| استان | سیستان و بلوچستان |
| مرکز شهرستان | نیکشهر |
| سایر شهرها | بنت و چانف |
| بخشها | مرکزی، بنت و آهوران |
| سال تأسیس | ۱۳۶۸ خورشیدی |
| نامهای پیشین | گِه |
| اداره | |
| فرماندار | رسول جنگی زهی |
| حوزهٔ انتخابیه | چابهار، نیکشهر، کنارک، قصرقند، دشتیاری و زرآباد |
| مردم | |
| جمعیت | ۱۴۱٬۸۹۴ نفر (۱۳۹۵) |
| تراکم جمعیت | ۱۰ نفر بر کیلومتر مربع |
| جغرافیای طبیعی | |
| مساحت | ۱۰٬۸۲۳ کیلومتر مربع |
| ارتفاع از سطح دریا | ۱۹ متر |
| آبوهوا | |
| میانگین دمای سالانه | ۳۸ درجهٔ سانتیگراد |
| بارش سالانه | ۱۵۰ میلیمتر |
| دادههای دیگر | |
| پیششمارهٔ تلفن | ۰۵۴ |
| وبگاه | فرمانداری نیکشهر |
شهرستان نیکشهر یکی از شهرستانهای استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر نیکشهر است.
این شهرستان در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۶۸ از شهرستان چابهار جدا شد و مستقل گردید.[۱]
موقعیت جغرافیایی
[ویرایش]شهرستان نیکشهر از شمال شرقی با شهرستانهای ایرانشهر، بمپور و سرباز، از شمال با شهرستان لاشار، از شمال غربی با شهرستان فنوج، از غرب با شهرستان بشاگرد استان هرمزگان، از شرق با شهرستان قصرقند، از جنوب شرقی با شهرستان کنارک و از جنوب غربی با شهرستان زرآباد همسایه است.
پیشینه تاریخی
[ویرایش]نام قدیم شهرستان نیکشهر، «گِه» به معنی گِهتر و بهتر بوده است که در سال ۱۳۲۰ هجری شمسی در زمان رضا شاه به نیکشهر تغییر نام یافت و در خردادماه سال ۱۳۶۹ از شهرستان چابهار منفک و به شهرستان ارتقا یافت. شهرستان نیکشهر با داشتن سابقه تاریخی درخشان در برگیرنده آثار تاریخی و باستانی ارزشمندی است که از دیدگاه باستانشناسی از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ سفالینههای بدست آمده در بررسیهای باستانشناسی در گمانه زنیها قدمت این شهرستان را بالای پنج هزار سال تخمین میزند و این شهرستان با بیش از ۳۰۰ اثر تاریخی و آثار دورهٔ اسلامی یکی از کانونهای آثار باستانی در سطح استان است.
زیستمحیطی
[ویرایش]شهرستان نیکشهر به لحاظ اقلیمی، دارای اقلیم گرم بوده، از رودخانههای مهم آن میتوان به رودخانه کاجو، تنگ سرحه، بنت، نیکشهر ـ کشیگ و نسفران و بلپیر و گنگ اشاره نمود. این شهرستان جزو نواحی کوهستانی استان بهشمار میرود و کوههای آهوران مهمترین ارتفاعات این شهرستان را تشکیل میدهند. بیشتریت محصولات کشاورزی این شهرستان خرما، برنج و مرکبات میباشد.
تقسیمات کشوری
[ویرایش]شهرستان نیکشهر دارای ۳ بخش، ۹ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است:
شهرستان نیکشهر
[ویرایش]| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| مرکزی | نیکشهر | ۶۶٬۷۱۶ نفر | هیچان | هیچان | ۱۳٬۴۴۱ نفر | نیکشهر | ۱۷٬۷۳۲ نفر |
| چاهان | چاهان | ۱۲٬۷۲۷ نفر | |||||
| مخت | مخت | ۱۲٬۳۹۵ نفر | |||||
| مهبان | مهبان | ۱۰٬۴۲۱ نفر | |||||
| بنت | بنت | ۲۸٬۷۲۲ نفر | بنت | بنت | ۱۲٬۱۹۲ نفر | بنت | ۵٬۸۲۲ نفر |
| دستگرد | دستگرد | ۶٬۲۶۰ نفر | |||||
| توتان و مهمدان | توتان | ۴٬۴۴۸ نفر | |||||
| آهوران | چانف | ۱۲٬۴۵۳ نفر | چانف | چانف | ۷٬۶۶۷ نفر | چانف | ۲٬۲۹۷ نفر |
| کهیری | کهیری | ۲٬۴۸۹ نفر |
جاذبههای گردشگری
[ویرایش]از جاذبههای گردشگری شهرستان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- قلعه نیکشهر
- قلعه بنت
- قلعه چانف
- ده محوطه و تپه پیش از تاریخ
- پنج درخت کهنسال
- مسجد عبدالقادر در مجاور قلعه نیکشهر
خوراک
[ویرایش]از انواع معروفترین خوراکهای محلی شهرستان نیکشهر میتوان به موارد ذیل اشاره نمود:
- تباهگ: یک نوع گوشت خشک شده میباشد.
- تنورچه: گوشتی که در تنورهای محلی پخت میشود.
- چانگال: از مخلوط خرما، نان و روغن درست میشود.
- نان تیموش: یک نوع نان خیلی نازک است.
- هارگ: یک نوع خرمایی پخته شده است.
مردمشناسی
[ویرایش]مردم این شهرستان از قوم بلوچ هستند و به زبان بلوچی تکلم میکنند و پیرو دین اسلام و مذهب سنی هستند.
جمعیت
[ویرایش]بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان نیکشهر برابر با ۱۰۷٬۹۲۱ نفر بوده است.[۲]
منابع
[ویرایش]- ↑ سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (۲۰۲۳-۰۷-۱۹). «ایجاد و تأسیس شهرستان و چند بخش در استان سیستان و بلوچستان مصوب ۱۳۶۸/۱۱/۱۸ با اصلاحات و الحاقات بعدی». Qavanin.ir.
- ↑ «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۰۷.


