شهرستان هیرمند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان هیرمند
Hirmand County.svg
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانسیستان و بلوچستان
مرکز شهرستاندوست‌محمد
سایر شهرهاقرقری
بخش‌هامرکزی،قرقری
سال تأسیس۱۳۸۶ خورشیدی
نام‌های پیشینمیان کنگی
اداره
فرماندارآقای مهدی سرحدی اول
مردم
جمعیت۶۳،۹۷۹ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت۶۳ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت۱،۰۱۲ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
وبگاهفرمانداری هیرمند

شهرستان هیرمند یکی از شهرستان‌های شمالی استان سیستان و بلوچستان ایران است.مرکز این شهرستان، شهر دوست‌محمد است.

شهرستان هیرمند در تاریخ ۱۸ آذر ۸۶ از شهرستان زابل جدا شد و مستقل گردید.[۱]

جغرافیا[ویرایش]

شهرستان هیرمند از شمال تا شرق با مرز افغانستان، از جنوب با شهرستان زهک و از غرب با شهرستان زابل همسایه است.

خشکسالی‌های پیاپی و خشک شدن دریاچه هامون همراه با بسته شدن مرز افغانستان و بدی آب و هوا و بادهای گرد و خاک ناشی از خشک شدن هامون و نبود شغل مناسب برای جوانان آسیب بسیارجدی به این شهرستان وارد کرده که به سبب آن بخش قابل توجه باشندگان این شهرستان به دیگر شهرهای کشور کوچ کرده‌اند.

جمعیت شهرستان هیرمند طی مشکلات اخیر نظیر خشکسالی، خشک شدن هامون و انسداد مرز نه تنها افزایش نداشته بلکه در چند سال گذشته روند کاهشی را طی می کند.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرستان هیرمند شامل ۲ بخش، ۵ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:

شهرستان هیرمند[ویرایش]

بخش مرکز بخش جمعیت بخش ۱۳۹۵ نام دهستان مرکز دهستان جمعیت دهستان ۱۳۹۵ شهر جمعیت شهر ۱۳۹۵
مرکزی دوست‌محمد ۵۰،۷۸۷ نفر دوست‌محمد دوست‌محمد ۱۶،۷۴۲ نفر دوست‌محمد ۶،۶۲۱ نفر
جهان‌آباد جهان‌آباد سفلی ۱۵،۰۶۹ نفر
مارگان مارگان ۱۲،۳۵۵ نفر
قرقری قرقری ۱۳،۱۹۲ نفر قرقری قرقری ۷،۴۶۷ نفر قرقری ۱،۳۲۹ نفر
اکبرآباد اکبرآباد ۴،۳۹۶ نفر

جمعیت[ویرایش]

جمعیت شهرستان هیرمند براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶۳،۹۷۹ نفر بوده‌است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. «مرکز پژوهشها - تصویب نامه درخصوص اصلاحات تقسیمات کشوری در استان سیستان و بلوچستان شهرستان زابل». rc.majlis.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۰۶.
  2. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۰۶.

بختیاری، سعید، اطلس جامع گیتاشناسی۸۹–۸۸، چاپ اول، تابستان ۱۳۸۸