ستم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ستم یا ظلم، نبودنِ عدالت یا ضدِ عدالت است.[۱] کسی که بر او ستم روا داشته می‌شود را ستمدیده یا مظلوم می‌گویند و کننده‌ی ستم را ستمکار یا ظالم می‌نامند که می توان آنان را نفرین کرد و یا می توان آنان را بخشید.

همچنین ببینید[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. McCoubrey, Hilaire and White, Nigel D. Textbook on Jurisprudence. Second Edition. Blackstone Press Limited. 1996. ISBN 1-85431-582-X. Page 276.

پیوند به بیرون[ویرایش]