بندر ترکمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بندر ترکمن
بنر
کشور  ایران
استان گلستان
شهرستان بندر ترکمن
بخش بندر ترکمن
نام(های) قدیمی بندر شاه
سال شهرشدن ۱۳۰۹
مردم
جمعیت ۴۸٬۷۳۶ نفر در سال ۱۳۹۰[۱]
جغرافیای طبیعی
مساحت ۱۸/۸۵۴ ک.م
ارتفاع از سطح دریا ۲۰-
اطلاعات شهری
شهردار حاجی خدر ایری
پیش‌شماره تلفنی 017
وبگاه http://www.bandartorkman.ir/
تابلوی خوش‌آمد به شهر
بقایای اسکله چوبی راه آهن

بندر ترکمن، شهری است در غرب استان گلستان. نام آن پیش از انقلاب ایران «بندر شاه» بود. این شهر مرکز شهرستان ترکمن است.

بندرترکمن جزو شهرهایی است که در ابتدای کار راه آهن در ایران ریل‌های راه آهن به آن کشیده شد. این شهر درسال ۱۳۰۶ خورشیدی به فرمان رضاشاه بنیاد شد[۲] و سال بنیاد شهرداری آن ۱۳۰۹ می‌باشد.

بندر شاه در قدیم دارای سه اسکله بود که اکنون بازمانده‌هایی از آن‌ها به‌جا مانده.[۲]

بر طبق سرشماری رسمی، در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن (بخش مرکزی شهر بندرترکمن) بالغ بر ۴۸٬۷۳۶ نفر بوده‌است. از نقاط گردشگری آن می‌توان به جزیره آشوراده در حدود یک کیلومتری ساحل آن اشاره نمود که تا چند سال قبل مسکونی بوده‌است. این جزیره در حال حاضر در اختیار شیلات قرار گرفته‌است.

اکثریت مردم این شهر ترکمن و سنی مذهب می‌باشند(نزدیک به ۷۵٪)، ولی اقوام دیگر همچون فارسها، ترکها، قزاقها، مازندرانی‌ها، ارامنه و سیستانیها(نزدیک به ۲۵٪) و... در کنار هم زندگی می‌کنند.

تا پیش از سال ۱۳۰۵ هجری شمسی نامی از این بندر در هیچ‌یک از منابع چاپی به چشم نمی‌خورد. سالنامه رسمی کشور در این سال دلایل ایجاد این شهر جدید را بالا آمدن عمق خلیج گرگان و در نتیجه کاهش عمق آبخور بندرگز اعلام کرد.

اقتصاد بندر ترکمن[ویرایش]

اقتصاد شهر بر پایه راه آهن و بندر طراحی شده بوده که با بالا آمدن عمق دریا و کاهش آبخور کشتیها، امروزه عملاً خاصیت بندر تجاری ندارد و تنها مواد سوختی و نفت خام در مقیاس بسیار ناچیز به مقصد نیروگاههای منطقه تخلیه می‌گردد. اقتصاد شهر در حال حاضر بر پایه تولید فرش و گلیم، صید و تولید خاویار، کشاورزی و صنایع دستیو[گردشگری]] رونق دارد. بیشتر مردم این شهر به کار صیادی مشغول اند.

دیدنی‌های بندر ترکمن[ویرایش]

جزیره آشوراده بزرگترین جزیره ایرانی خزر در این شهر قرار دارد که توسط طایفه خزینی‌ها در ترکمن صحرا بخصوص حاج خدر خزینی بزرگ خاندان خزین و ثروتمندترین مرد ترکمن صحرا جهت تجارت با روس‌ها رونق گرفت.

هرساله تنها در تعطیلات نوروز بیش از یک میلیون گردشگر داخلی از بندرترکمن، جزیره آشوراده و اسکله و بازارچه گمرکی آن بازدید می‌کنند. در ایام نوروز جمعیت شهر به سه برابر نیز افزایش میابد.

بندر ترکمن.jpg

دیوار دفاعی گرگان مربوط به دوره ساسانیان که از شهرستان کلاله آغاز می‌شود با طی حدود دویست کیلومتر در این شهرستان به دریا منتهی می‌شود. این دیوار بزرگترین دیوار جهان پس از دیوار چین است.[۳]

در بندرترکمن یک مجموعه مجتمع سوارکاری وجود دارد که مسابقات اسبدوانی کورس پاییزه ایران درآن انجام می‌گردد.

دوشنبه بازار بندر ترکمن از دیدنی‌های این شهر ترکمن نشین است که در آن صنایع دستی ترکمن و ... به ارزانترین قیمت عرضه می‌شود.


فرش ترکمنی، پشتی ترکمنی، روسریهای زنانه و صنایع دستی ترکمنها و بشمه و بورگ و قطاب مهمترین سوغاتی این شهر هستند. ضمن آنکه در اعیاد قربان و فطر نیز این منطقه دیدنی است (مخصوصا ساحل۱۱). این دو عید بزرگترین عید ترکمنها به شمار می‌روند.

از دیگر دیدنی‌های این شهر میدان اسبدوانی است چون هرساله در یکی از فصل کورس‌های اسبدوانی در این شهر برگزار می‌شود

پارک گلستان بزرگترین پارک این شهر است که در بلوار بهشتی واقع شده است.

خیابان های اسپریس و آزادی و شهرداری و بلوار پاسداران [فرمانداری] از زیبا ترین و پر رفت و آمد ترین مناطق این شهر هستند.

آموزش عالی[ویرایش]

در بندر ترکمن یک دانشگاه پیام نور با رشته‌های انسانی و ریاضی وجود دارد و سال ۱۳۹۰ در بندرترکمن دانشگاه آزاد شروع به گرفتن دانشجو بصورت بدون کنکور کرد.

ورزش[ویرایش]

در شهر بندرترکمن هشت سالن ورزشی چند منظوره و دو زمین چمن مصنوعی وجود دارد. همچنین استادیوم قاندومی یکی از بزرگترین استادیوم های استان گلستان در بلوار بهشتی روبروی پارک گلستان واقع است. دو زمین فوتبال و والیبال ساحلی نیز در شهر وجود دارد. در بندرترکمن یک مجموعه مجتمع سوارکاری وجود دارد که مسابقات اسبدوانی کورس پاییزه ایران درآن انجام می‌گردد.

پانویس[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ افشار سیستانی، ایرج، نام دریای پارس و دریای مازندران و بندرها و جزیره‌های ایرانی، تهران: کشتیرانی والفجر ۸، ۱۳۷۶ خ. ص۳۰۶.
  3. Iran Newspaper

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]