بخش گواور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از بخش گوار)
پرش به: ناوبری، جستجو
مرکز بخش گواور سرمست
(سرمس)
کشور  ایران
استان کرمانشاه
شهرستان گیلان غرب
بخش بخش گواور
سال شهرشدن ۱۳۷۹[۱]
مردم
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۵۶۹ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۳/۱ درجه سانتیگراد
میانگین بارش سالانه ۷۰۱ میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه ۱۱۷روز
اطلاعات شهری
ره‌آورد گوشت قرمز گوسفندی، کباب
پیش‌شماره تلفنی ۰۸۳۴۳۲۸
تابلوی خوش‌آمد به شهر

بخش گواور یکی از بخش‌های تابعه شهرستان گیلان غرب در استان کرمانشاه در غرب ایران است. این بخش در ۸۵ کیلومتری غرب شهر کرمانشاه قرار دارد و فاصلهٔ آن از شهر گیلانغرب ۶۵ کیلومتر است. این منطقه دارای اقلیم سرد و نیمه مرطوب است و در گذشته محل ییلاق سران و عشایر ایل بزرگ کلهر بوده است.[۲]

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش گواور در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۹۰۴۲ نفر بوده‌است که بر اساس گفته و امار آقای مهدی وشمگیر در سال ۱۳۹۰ این جمعیت به ۲۴۵۰۰ نفر رسیده.[۳]

مرکز بحش گواور شهر سرمست می‌باشد. این شهر در دامنه کوه قلاجه واقع گردیده و گردنه قلاجه دارای طبیعت بسیار زیبایی می‌باشد که مسافرین عبوری را خصوصاً در فصل تابستان بخود جذب می‌نماید. سوغات معروف این شهر گوشت گوسفند است که با توجه به آب وهوای خوب منطقه و زمینها کشاورزی حاصلخیز، در سطح استان کرمانشاه طرفداران زیادی دارد. همچنین شهر سرمست با وجود رستورانها وکبابیهای زیاد که با استفاده از گوشت تازه گوسفندی از میهمانان و مسافرین پذیرایی می‌نمایند بعنوان یک استراحتگاه بین راهی عمل می‌نماید. مهمترین محصول کشاورزی منطقه گندم، جو، نخود، چغندرقند و ... می‌باشد. وجود جنگلهای وسیع و با ارزش بلوط ایرانی از ویژگی های بارز منطقه محسوب می شود دیگر گونه های گیاهی مهم منطقه عبارتند از : زبان گنجشک ،بنه،کیکم ،زالزالک ،گلابی وحشی ، بادام کوهی ، شیرین بیان و انواع گندمیان. سنجاب ایرانی بز و پازن ،پلنگ ،گرگ ،تشی ،گربه جنگلی ،خرگوش ، کفتار ،شغال ،خرس قهوه ای، روباه معمولی ،کبک وانواع عقاب، دلیجه ،یله مار ، گرزه مار ومار کوتوله پارسی از مهمترین گونه های جانوری این منطقه به شمار می آیند. [۴]

مذهب مردم در خود شهر سرمست و بیشتر روستاهای حومه شیعه بوده و در دهستان حیدریه اهل حق می‌باشند.[نیازمند منبع]

معنی گواور در لغت نامه دهخدا[ویرایش]

گواور. [ گ ُ وِ ] (اِخ) نام یکی از دهستانهای بخش گیلان و همچنین نام مرتعی است واقع در ۱۰۰۰۰ گزی خاور گیلان و کنار شوسهٔ شاه آباد به ایلام که بین سراب قنبر و بارکله واقع شده است. هوای آن ییلاقی و سردسیر است. تابستان خانوارهایی از گله داران ایل کلهر در این مرتع در سیاه چادر و آلاچیق ساکن می‌شوند و به زراعت دیم می‌پردازند و بعد از شهریورماه و برداشت محصول و افشاندن تخم به گرمسیر حدود مرز ایران و عراق مراجعت می‌کنند و در نواحی مختلف به شغل گله چرانی مشغول می‌شوند. طول مرتع در حدود ۱۵۰۰۰ و عرض آن ۶۰۰۰ گز و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۵۸۰ گز است، پس هوای تابستان آن معتدل است. اسامی چشمه سارهای مهم آن به شرح زیر است: چقارشیه، چرمی، کمره، غلامعلی، حاجلیکه، جعفر بهرام بیک، صیادیان، کرکول وزه. آبش از رودخانهٔ محلی است. دهستان از یک ده و صدها مزرعه تشکیل شده. تابستان در حدود ۱۲۰۰ خانوار از ایل کلهر برای تعلیف احشام و زراعت دیم به آن می‌آیند و زمستان مراجعت می‌نمایند.[۵]

روستاها[ویرایش]

  • دهستان حیدریه:(کفرآور)که در اصل ازکرف که یک نوع درخت بوته ای است گرفته شده است که درکنار رودخانه های این منطقه رویش زیادی داشته است ومتاسفانه الان از بین رفته است

قلی قلی کاظم خانی سفلی کاظم خانی علیا محمدی سفلی محمدی علیا سوخور رشید علیا کل کش سوخور رشید سفلی بابارستم بهرام وند سوخورعلی محمدگل محمدی سوخور کهزاد قیطول سوخورالهی سوخور نامدارعبدی سوخور حاجی مراد سوخور خوش اقبال سوخور شهباز شیری سوخور شهباز نجفی سوخور نامدار میرزاپور سوخور مروتی سوخور کرمی

  • دهستان مرکزی:

انجیردرمیان بره گینه تولک چال سیاه چشمه بطال چشمه خانی چشمه عیسی زرور پیکوله شیخ جبرئیل میان رود باسکله بورویم باسکله چشمه سفید باسکله خان میرزا باسکله درانبار باسکله وسط بهرام بیگ چشمه جادر قلعه رمن کرکول کسان لته چقا وارگه هفت چشمه جهانشاه چشمه حاجگه شیرزادی ژاومرگ علیا ژاومرگ محمدمراد ژاومرگ سفلی احمدکشته داربادام چشمه غلامی چشمه حاجگه جعفری چشمه سفیدروتوند داربادام کمره چشمه سفیدوسین بیگ رضائی درگه طایفه خیدان علیرضاوندی باپیرسفلی سراب قنبر صالگه گرماب محمدرضاوندی میرمنگان سفلی میرمنگان علیا[۶]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وب‌گاه رسمی وزارت کشور ایران. بازبینی‌شده در امرداد ۱۳۹۲. 
  2. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  3. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  4. [www.irancities.ir سایت مرجع شهرهای ایران]
  5. [www.vajehyab.com لغت نامه دهخدا]
  6. درگاه ملی آمار

جستارهای وابسته[ویرایش]