افسوس (شهر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
افسوس
Ἔφεσος
Efes
The roof of the Library of Celsus has collapsed, but its large façade is still intact.
نمایی از کتابخانه سلسوس در شهر افسوس
افسوس (شهر) در ترکیه واقع شده‌است
افسوس (شهر)
محلی در ترکیه
موقعیت استان ازمیر، ترکیه
منطقه ایونیا
مختصات ۳۷°۵۶′۲۸″ شمالی ۲۷°۲۰′۳۱″ شرقی / ۳۷.۹۴۱۱۱° شمالی ۲۷.۳۴۱۹۴° شرقی / 37.94111; 27.34194مختصات: ۳۷°۵۶′۲۸″ شمالی ۲۷°۲۰′۳۱″ شرقی / ۳۷.۹۴۱۱۱° شمالی ۲۷.۳۴۱۹۴° شرقی / 37.94111; 27.34194
نوع اقامتگاه یونانیان باستان
مساحت Wall circuit: ۴۱۵ هکتار (۱٬۰۳۰ acre)
Occupied: ۲۲۴ هکتار (۵۵۰ acre)
تاریخ
سازنده مهاجران یونانی آتیکها و ایونیان
تأسیس شده قرن دهم قبل از میلاد
رها شده قرن پانزدهم پس از میلاد
ادوار Greek Dark Ages to سده‌های میانی پایانی
اطلاعات بیشتر
تاریخ‌های حفاری ۱۸۶۳ تا۱۸۶۹, ۱۸۹۵
باستان‌شناسان جان ترتل وود, اتو بندورف
وب‌گاه Ephesus Archaeological Site
آمفی تئاتر افسوس در جنوب غربی ترکیه

اِفِسوس (نیز اِفِسُس) (به یونانی: Έφεσος) یکی از شهرهای ایونیا در آناتولی (آسیای صغیر) باستان بود که امروز ویرانه‌های آن به عنوان مرکز گردشگری و باستان‌شناسی در سه کیلومتری جنوب شهر سلجوک استان ازمیر کشور ترکیه قرار دارد. ویرانه‌های افسوس یکی از بزرگترین مجموعه‌های به جای مانده از تمدن یونایان در مدیترانه شرقی است.

جاذبه‌های گردشگری این شهر، همه ساله جهانگردان بسیاری را به این منطقه جذب می‌کند. «افسوس» میزبان یکی از هفت کلیسای آسیا در کتاب «مکاشفه یوحنا» در «عهد جدید» بوده است و شاید انجیل یوحنا در این محل به رشته تحریر درآمده باشد. همچنین بسیاری بر این باورند که «هفت خفتگان افسوس» (در قرآن: أصحاب الکهف)، که مسیحیان و مسلمانان آنها را مقدس می‌دانند، در این شهر زندگی می‌کردند و در غاری نزدیک به آن، سالهای بسیار به خواب رفته‌اند.[۱] کشف بسیاری از اسناد مربوط به مسیحیت و مذاهب پیشین، «افسوس» را در زمره مهم‌ترین بقایای تاریخی قرار داده‌است.

تخمین زده می‌شود که شهر افسوس در زمان رومیان بین ۳۳۶۰۰ تا ۵۶۰۰۰ نفر جمعیت داشته است؛ و سومین شهر بزرگ منطقه آناتولی بعد از شهرهای ساردیس و اسکندریه ترواس بوده است.[۲]

نام افسوس[ویرایش]

افسوس (به ترکی افس) نام خویش را از واژه هتیتی آپاشا گرفته است. از آنجا که یونانیها حرف «ش» را در زبان خود نداشتند و از این رو این نام در زبان ایشان از آپاشا به افسوس مبدل گشت.

آپاشام یا افسوس یکی از مراکز تجمع هیتی‌ها و تمدن میکنه‌ای بود و یکی از مهمترین شهرهای آسیای کوچک بشمار می‌رفته که تاریخچه آن به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح می‌رسد. اولین بار در سال ۲۹۶ پ.م. محل این شهر توسط لیسیماخوس به مکان امروز منتقل گشته و بصورت بندری مهم متعلق به کشور پرگامون گردید.

باستان‌شناسی[ویرایش]

تاریخچه باستان‌شناسی در شهر افسوس به سال ۱۸۶۳ میلادی بازمی‌گردد. در آن زمان باستان‌شناسی به نام جان ترتل وود، از سوی موزه بریتانیا مسوولیت کاوش در معبد آرتمیس را به عهده گرفت. درسال ۱۸۶۹ او موفق به کشف پیاده‌رویی از معبد شد. در سال ۱۸۷۴ اکتشافات متوقف گردید و بار دیگر توسط اتو بندورف که یک باستان‌شناس آلمانی بود در سال ۱۸۹۵ از سر گرفته شد.

باستان شناسان تخمین می‌زنند که تنها ۱۵ درصد از شهر باستانی افسوس کشف شده است و از زیر خاک بیرون آورده شده است.[نیازمند منبع]

برخی از افراد مشهور[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. O'Mahony, Anthony (2004). "Louis Massignon, The Seven Sleepers of Ephesus". In Bartholomew, Craig G. Explorations in a Christian Theology of Pilgrimage. Aldershot, England: Ashgate. pp. 135–6. ISBN 0-7546-0856-5. 
  2. Hanson, J. W. (2011). "The Urban System of Roman Asia Minor". In Bowman, Alan; Wilson, Andrew. Settlement, Urbanization, and Population. Oxford Studies on the Roman Economy 2. Oxford, England: Oxford University Press. pp. 252–257. ISBN 978-0-19-960235-3.