دموکراسی آتنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نقاشی قرن نوزدهم توسط فیلیپ فولتز، سیاستمدار آتنی را به تصویر می‌کشد، پریکلس که مراسم تشییع جنازه معروف خود را در مقابل مجلس انجام می‌داد .

دموکراسی آتنی در دولت شهر یونانی آتن (معروف به پلیس)، متشکل از شهر آتن و اراضی اطراف آن آتیکا، طی قرن ششم پیش از میلاد توسعه یافته‌است و اغلب به عنوان اولین توصیف شناخته شده برای دموکراسی در جهان محسوب می‌شود. سایر شهرهای یونان دموکراسی‌هایی را بنا نهادند که اکثر آنها از مدل آتنی استفاده می‌کنند، اما هیچ‌کدام به اندازه آتن مستند نشده‌اند.

آتن یک سیستم سیاسی قانونگذاری و لوایح اجرایی را ارائه می‌کرد. مشارکت برای همه ساکنان آزاد نبود، بلکه در عوض محدود به شهروندان بالغ مرد بود، «این تعداد احتمالاً کمتر از ۳۰ درصد کل جمعیت بزرگسال بودند»، به عنوان مثال، مقیمان خارجی، بردگان یا زنان اجازه شرکت نداشتند،[۱]

سولون (در ۵۹۴ قبل از میلاد)، کلئیستنس (در ۵۰۸/۷ قبل از میلاد)، و افیالتس (در ۴۶۲ قبل از میلاد) اقدام به توسعه دموکراسی آتنی کردند. کلئیستنس با تشکیل دادن شهروندان به ده گروه بر اساس محل زندگی خود، و نه بر اساس ثروتشان، قدرت اشراف را از بین برد. پریکلس نیز آخرین دوره رهبری دمکراسی را برعهده داشت. پس از مرگ وی، دموکراسی آتنی دوباره برای مدتی با انقلابهای الیگارشیک تا پایان جنگ پلوپونز از بین رفت. سپس توسط اوکلیدها احیا و تا حدودی اصلاح شد. دقیق‌ترین اطلاعات در دسترس راجع به این نظام طی اصلاحاتش در قرن چهارم می‌باشد تا نظامی که پریکلس بنا نهاد. دموکراسی در ۳۲۲ قبل از میلاد توسط مقدونیان سرکوب شد. پس از آن نهادهای آتنی مجدداً احیا شدند، اما این که چقدر آنها به یک دموکراسی واقعی نزدیک بودند قابل بحث است.

منابع[ویرایش]

  1. Thorley, John (2005). Athenian Democracy. Lancaster Pamphlets in Ancient History. Routledge. p. 74. ISBN 978-1-134-79335-8.