اشتازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اِشتازی
Stasi
Emblema Stasi.svg
آرم رسمی وزارت امنیت جمهوری دمکراتیک آلمان
بنیادگذاری ۸ فوریه ۱۹۵۰ میلادی
برچینش ۴ اکتبر ۱۹۹۰ میلادی
هدف پلیس امنیتی و اطلاعات خارجی
جایگاه خانه‌ی شماره‌ی ۱ محله‌ی لیشتنبرگ دربرلین شرقی.
گسترهٔ کاری آلمان شرقی و فعالیت‌های جاسوسی در سراسر جهان.
زبان(های) رسمی آلمانی
کسان کلیدی اریش میلکه
مارکوس ولف
سازمان‌های وابسته شعبه خارجی ضداطلاعات
شمار کارکنان ۹۱٬۰۰۰ نفر[۱]
شعار «دشمن کسی است که دگراندیش باشد.»[۲]


وزارت امنیت آلمان شرقی (به آلمانی: Ministerium für Staatssicherheit) موسوم به اِشتازی (به آلمانی: Stasi)، سازمان اطلاعاتی آلمان شرقی بود که مرکزش در برلین شرقی قرار داشت. اشتازی حدود ۴۰ سال به نظارت و بررسی فعالیت‌های شهروندان آلمان شرقی مشغول بود، و با استفاده از اطلاعات بدست‌آمده هرگونه نا آرامی را در نطفه خفه می‌کرد. در سال ۱۹۸۹ میلادی، اشتازی برای ۱۰ میلیون شهروند این کشور پرونده داشت. اشتازی بیش از ۹۱ هزار افسر داشت، و شبکه گسترده خبرچین‌های فعالش نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر را شامل می‌شدند.[۳]

ماموران اشتازی وظایف خود را در چارچوب شعار «دشمن کسی است که دگراندیش باشد» انجام می‌دادند.[۴]

اشتازی در تاریخ ۸ فوریه ۱۹۵۰ میلادی تشکیل و در تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۹۰ رسماً منحل شد.

نکاتی جالب در مورد اشتازی[ویرایش]

  • اشتازی توانایی کنترل ۳۵۰ تلفن را بصورت هم‌زمان داشت. بخش ویژه‌ای در اشتازی مسئول ضبط کردن مکالمات تلفنی و سپس نوشتن چکیده‌ها یا متن کامل گفتگوها و سپس ارسال آن به بخش تحلیل اطلاعات بود.
  • اشتازی مسئول کنترل مرزها به ویژه مرز مشترک با آلمان غربی بود.
  • یکی از وظایف اشتازی، کنترل نامه‌ها و مرسولات پستی بود. روزانه بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نامه با استفاده از ماشین بخار باز می‌شدند و پس از خوانده‌شدن، دوباره نامه بسته و به مقصد دریافت‌کننده پست می‌شدند.
  • از تکنیک‌های ردیابی اشتازی، جمع‌آوری نمونه‌ای از بوی بدن و عرق شهروندان مشکوک و گردآوری آن‌ها در بانک اطلاعاتی بود. به این منظور، فرد مورد ظن را در هنگام بازجویی، در اتاقی گرم ساعت‌ها بر روی یک صندلی خاص می‌نشاندند. سپس با یک دستمال کتانی دستگیره‌های صندلی را پاک می‌کردند و نشیمن‌گاه پارچه‌ای صندلی را جدا می‌کردند تا بوی عرق بدن آن فرد را در بانک اطلاعاتی‌شان جمع کنند. در مواردی که نیاز به تشخیص هویت بوده از سگ‌های آموزش‌دیده جهت ردیابی استفاده می‌کردند.

پس از انحلال[ویرایش]

پس از فروپاشی جمهوری دمکراتیک آلمان و متعاقب آن از وحدت دو آلمان، کارکنان ارشد وزارت امنیت آلمان شرقی دیگر نمی‌توانستند، به عنوان «مقامات مهم» در دولت آلمان فدرال مشغول به کار باشند، با این حال گفته می‌شود که بیش از ۱۷ هزار نفر از کارکنان سابق اشتازی هم‌اکنون در نهادهای دولتی این کشور مشغول به کار هستند.[۵]

هم‌اکنون موزه اشتازی در لایپزیگ و برلین قرار دارند.

در فرهنگ عامه[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Stasi»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۷ دسامبر ۲۰۱۱).