لرستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

لرستان نامی تاریخی برای سرزمین و سکونتگاه مردم لر است. این منطقه در طول تاریخ به مناطق مختلفی تقسیم شده است که از جمله آن می‌توان به پیشکوه و پشتکوه اشاره کرد. لرستان هم‌اکنون نام یکی از استان‌های غربی ایران است.

محتویات

[ویرایش] مردم لر

نوشتار اصلی: مردم لر

لُر نام قومی ایرانی است که در باختر و جنوب باختری ایران زندگی می‌کنند.زبان لری خویشاوند نزدیک زبان فارسی و به همراه فارسی از شاخه فارسی‌تبار دسته جنوب باختری زبان‌های ایرانی است.ویژگی‌های زبان لری نشان می‌دهد که چیرگی زبان‌های ایرانی در منطقه لرستان در دیرینه‌شناسی باستان از سوی ناحیه پارس صورت گرفته و نه از سوی ناحیه ماد.[۱] لرها مردمانی هستند که از نظر قومی جزئی از مردم کرد به‌شمار نمی‌آیند.[۲] اما از این روی خویشاوندی لرها با مردمان کردتبار تنها در ایرانی بودنشان است.[۳]

[ویرایش] تاریخ لرستان

مجسمه بز لرستان موزه رضا عباسی

[ویرایش] هخامنشیان تا ساسانیان

نوشتار اصلی: پهله

پهله یا پهلو نام سرزمینی وسیع در غرب ایران بوده‌است که بیشتر شهرها و نواحی زاگرس فعلی را فرا می‌گرفته‌ است.[۴] ایالت پهله در زمان ساسانیان به این نام نهاده شده و پهلوی، به مردم، زبان و خط مربوط به پهله اشاره می‌کند.[۵] نام پهله بعد از ورود عرب‌ها به ایران به «جبال» و بعدها «کوهستان» تغییر یافته‌است. پهله خود از مناطق کوچک‌تری به نام «مهر» یا «مهرگان» تشکیل می‌شده است مانند «مهرگان کدک» که منظور غرب لرستان بوده‌است.[نیازمند منبع]
در زمان هخامنشیان، لرستان کنونی به اتفاق ایلام و خوزستان ایالت سوم این امپراتوری عظیم بودند. در زمان اشکانی این سرزمین یکی از ساتراپهای (ایالت)این سلسله بوده‌است و سرانجام اینکه در زمان ساسانیان این منطقه به نام «پهله» نام‌گذاری شد.[نیازمند منبع]

[ویرایش] دوره ملوک‌الطوایفی

[ویرایش] دودمان‌ها و پادشاهان

گستره حکومت اتابکان لر
گستره لرستان در حدود سال‌های ۱۷۰۰ تا ۱۷۲۰ میلادی بارنگ سبز مشخص است
نوشتار اصلی: اتابکان لرستان

هزاراسپیان که به نام اتابکان لرستان نیز شناخته می‌شود[۶] نام سلسله‌ای کرد است که از ( ۵۵۰ تا ۸۲۷ هَ. ق.)، (۱۱۴۸ تا ۱۴۲۴) به نواحی لرستان کنونی و بخش‌هایی از استان خوزستان و چهارمحال و بختیاری حکومت کرده‌اند.اتابکان به دو دسته اتابکان لر بزرگ و اتابکان لر کوچک تقسیم می‌شود.پایتخت اتابکان لر بزرگ در شهر ایذه (ایدج) و پایتخت اتابکان لر کوچک در شهر خرم‌آباد بود.[۷]

[ویرایش] اتابکان لر بزرگ

اتابکان لر بزرگ از سلسله هزاراسپیان است که به مناطق چهارمحال و بختیاری کنونی و بخش‌های از استان خوزستان حکومت کرده‌اند.مؤسس این سلسله ابوطاهر است که او را اتابک (ترکمنان) سلغریان برای جلگویری از سرکشی لر بزرگ در سال ۵۴۳ ق . به این ناحیه فرستاد. اباقاخان مغول بعدها حکومت خوزستان را نیز بضمیمه ٔ سرزمین اصلی لر بزرگ به ابوطاهر داد و یکی از آنها یعنی افراسیاب پس از مرگ ارغون خان اصفهان را محاصره کرد اما خیلی زود سرکوب شد.پایتخت این امرا در شهر ایذه بود.اتابکان لر بزرگ تا نیمه اول قرن نهم باقی بودند و آخرین حاکم آنان که غیاث الدین کاوس نام داشت به دست سلطان ابراهیم بن شاهرخ تیموری شکست خورد و سلسله ایشان انقراض یافت.

[ویرایش] اتابکان لر کوچک

اتابکان لر کوچک سلسله کوچکی از هزاراسپیان هستند که در فاصلهٔ سال‌های ۵۸۰ تا ۱۰۰۶(ه.ق) در قسمت‌های شمالی و غربی لرستان ناحیه لر کوچک حکومت می‌کرده‌اند. امرای این سلسله از اعتاب شجاع‌الدین‌خورشید، مؤسس سلطنت لر کوچک بوده‌اند و آخری‌ن حاکم لر کوچک به دست شاه عباس یکم صفوی کشته و سلسله اتابکان لر کوچک منقرض گردید.[۸][۹][۱۰][۱۱]

[ویرایش] دوره صفویان

در دوران حکومت صفویان ایران به چهار ولایت عربستان، لرستان، گرجستان، کردستان و سیزده بیگلربیگی تقسیم می‎شد.[۱۲] ایران در این دوره به ۲۴ ایالت تقسیم می‌شد که از تعداد دو ایالت جز ایالت‌های لرنشین بودند. این دو ایالت شامل لرستان به مرکزیت خرم‌آباد و کهگیلویه به مرکزیت بهبهان بود. در این دوره ایالت‌های لرستان و کهگیلویه دارای والیانی مستقل بودند.[۱۲]

[ویرایش] دوره زندیان

لرستان در دوره زندیان نیز به عنوان یکی از ایالت‌های ایران دارای والی مستقل بود.[۱۲]

[ویرایش] دوره قاجار

تجزیه لرستان در دوره قاجار.

در این دوره ایران به ۶ استان تقسیم شد که لرستان در استان غرب واقع بود. گستره این استان، همدان، کردستان و کرمانشاه تا خرمشهر و آبادان را شامل می‎شده است.[۱۲] تاپیش از روی کارآمدن سلسله قاجار تمام منطقه لرستان زیرنظر یک والی مستقل یا در بعضی مواقع دو والی مستقل اداره می‌شد اما پس از به قدرت رسیدن قاجارها، آقامحمدخان به دلیل کینه‌ای که از زمان حکومت زندیان نسبت به مردم لر داشت دست به تغییرات بسیاری در منطقه لرستان زد. از جمله اقدامات آقامحمدخان می‌توان به کوچاندن اجباری اقوام لر به قزوین اشاره کرد.[۱۳]

تجزیه

پس از آقامحمدخان، فتحعلی شاه به تجزیه لرستان ادامه داد و در راستای این سیاست، پشتکوه (ایلام) را از منطقه لرستان جدا کرد و از آن پس لرستان به صورت مستقیم زیرنظر قاجار و فرستادگان آن که اقلب شاهزادگان بودند اداره شد. لرستان دراین دوره به دلیل سیاست‌های قاجار دچار ناامنی و هرج و مرج شد، اقوام مختلف لر با یکدیگر به ستیز برخواستند و بسیاری از آنها مجدد به کوچ نشینی روی آوردند.[۱۳]

[ویرایش] پشتکوه و پیشکوه

نوشتارهای اصلی: پشتکوه و پیشکوه

پیشکوه نام تاریخی مناطقی است در غرب ایران که برابر است با استان لرستان امروزی. بین استان لرستان و استان ایلام رشته کوه کبیرکوه قرار دارد، لرستان را پیشکوه و ایلام را پشتکوه می‌نامیدند.در طرف مقابل پشتکوه نام تاریخی مناطقی است در غرب ایران که برابر است با استان ایلام امروزی است.[۱۴]

[ویرایش] دوره پهلوی

پس از سقوط قاجارها و روی کارآمدن رضاخان و حکومت پهلوی در سال ۱۲۹۹، رضاخان شروع به سرکوب مردم لر کرد، این سرکوب باعث درگیری‌های شدیدی بین نیروهای دولتی و عشایر لر شد این درگیری‌ها تا سال ۱۳۱۲ ادامه داشت که سرانجام به شکست عشایر لر منجر شد و پشتکوه و پیشکوه هر دو به تصرف نیروهای حکومتی درآمد. هرچند باروی کارآمدن حکومت پهلوی هرج و مرج در منطقه لرستان از بین رفت اما به دلیل سیاست‌های حکومت این منطقه پیشرفت قابل توجه‌ای نداشت و همچنان در وضعیت نابسمانی قرار داشت.[۱۳] در سال ۱۳۴۰ ایران به ۱۳ استان تقسیم شد که لرستان جزئی از استان خوزستان محسوب می‌شد پس از مدتی استان لرستان امروزی از استان خوزستان جدا شد.[۱۲]

[ویرایش] دوره جمهوری اسلامی

[ویرایش] استان زاگرس

استان زاگرس طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی جدید در شرق استان لرستان به مرکزیت بروجرد است. این استان گاه با نامهای دیگر مانند استان بوستان، استان بروجرد و یا استان لرستان شرقی هم نام برده شده است. طرح اولیه تشکیل استان زاگرس در سال ۱۳۷۵ به هنگام سفر رئیس جمهور وقت حکومت جمهوری اسلامی اکبر هاشمی رفسنجانی به بروجرد از سوی مردم بروجرد ارائه شد. سپس در سال ۱۳۷۹، نمایندگان بروجرد، ملایر و نهاوند تشکیل استانی جدید با مشارکت سه شهرستان فوق را با نامه ای رسمی از وزارت کشور خواستار شدند . در دومین دوره ریاست جمهوری سید محمد خاتمی، زمزمه‌های استقلال اداری بروجرد و تشکیل استان زاگرس شدت گرفت اما تا چندین سال بعد تحرک جدی در این زمینه دیده نشد. در سال ۱۳۸۹، به دنبال تاسیس استان البرز به مرکزیت کرج، علاءالدین بروجردی و هادی مقدسی نمایندگان بروجرد در مجلس شورای اسلامی، ضمن ایراد سخنرانی، از رئیس جمهور (محمود احمدی نژاد) تقاضای تاسیس استان زاگرس به مرکزیت بروجرد را نمودند [۱۵] [۱۶] که انعکاس خبری وسیعی داشت [۱۷] [۱۸] سپس هادی مقدسی بصورت رسمی با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور، خواستار پی گیری طرح تاسیس استان زاگرس شد که از سال ۱۳۷۹ در دستور کار وزارت کشور قرار گرفته بود.

محدوده پیشنهادی برای استان زاگرس از ابتدا تا کنون متغیر بوده است. طرح اولیه که در سال ۱۳۷۹ ارائه شد استان جدید را شامل سه شهرستان بروجرد، نهاوند و ملایر می‌دانست. امروزه استان پیشنهادی زاگرس، علاوه بر سه شهرستان فوق، شامل شهرستانهای شرقی استان لرستان یعنی شهرستان دورود، شهرستان ازنا و شهرستان الیگودرز نیز می‌شود. در برخی منابع اینترنتی، کلیه مناطق دارای گویش نزدیک به بروجردی جهت الحاق به استان زاگرس پیشنهاد شده‌اند که علاوه بر موارد فوق، شهرستانهای کنگاور، تویسرکان، شازند و خنداب را نیز شامل می‌‍شود. پیشنهاد تشکیل استان زاگرس با یازده شهرستان انتقاداتی را در بر داشته است به گونه ای که برخی خبرگزاری ها مانند خبرگزاری فارس با انتشار یک خبر یکسان و دارای اشتباه آماری از نظر جمعیت شهرستان ها، آن را «فتنه قومیتی» نامیدند [۱۹] [۲۰].

[ویرایش] تجزیه

لرستان نام منطقه‌ای نسبتاً وسیع در غرب و جنوب غرب ایران است. به مرور زمان یکپارچگی این منطقه از بین رفته و به بخش‌ها، استان‌ها و مناطق متعددی تقسیم شده است. چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، ایلام، ملایر، نهاوند، تویسرکان، مريانج، دهلران و بخش‌هایی از مناطق لرنشین در خوزستان، فارس، بوشهر و استان مرکزی به مرور از منطقه لرستان جدا شده‌اند.[نیازمند منبع]

[ویرایش] نقشه لرستان

جمعیت مردم لر در شهرستان‌های دزفول، شوشتر و فریدون‌شهر به صورت اقلیت است.[نیازمند منبع]

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

  1. Yar-Shater, Ehsan. ۱۹۸۲. Encyclopaedia Iranica. London: Routledge & Kegan Paul. V, p. ۶۱۷a.
  2. مصطفی تقوی مقدم در کتاب دیرینه‌شناسی سیاسی کهگیلویه، تهران: مؤسسه مطالعات دیرینه‌شناسی معاصر ایران، ۱۳۷۷. ص۴۰.
  3. John Limbert. «The Origin and Appearance of The Kurds In Pre-Islamic Iran». Iranian Studies، مارس ۲۰۱۰. 
  4. «جبال (۱) (جمع جَبَل ) یا کورة جَبَل یا قُهِستان یا قوهستان (معرّب کوهستان ) یا بلاد جبال»(فارسی)‎. دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۱. 
  5. «پَهلَوی»(فارسی)‎. دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۱. 
  6. «اتابکان»(انگلیسی)‎. دانشنامه ایرانیکا. بازبینی‌شده در ‎۶ آبان ۱۳۸۹. 
  7. «هزاراسپیان»(انگلیسی)‎. دانشنامه ایرانیکا. بازبینی‌شده در ‎۶ آبان ۱۳۸۹. 
  8. دایرةالمعارف فارسی، ج. ۲، ص. ۲۴۹۲
  9. «اتابکان لر کوچک»(فارسی)‎. میبو سرچ. بازبینی‌شده در ‎۶ آبان ۱۳۸۹. 
  10. «اتابکان لر کوچک»(فارسی)‎. میبو سرچ. بازبینی‌شده در ‎۶ آبان ۱۳۸۹. 
  11. «لرستان در دوره اتابكان لر كوچك»(فارسی)‎. تبیان لرستان. بازبینی‌شده در ‎۶ آبان ۱۳۸۹. 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ ۱۲٫۴ «تقسیمات کشوری»(فارسی)‎. دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ‎۱۴ فروردین ۱۳۹۰. 
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ «لرستان در عهد بعد از اسلام»(فارسی)‎. وب‌سایت لرستان آنلاین. بازبینی‌شده در ‎۱۶ فروردین ۱۳۹۰. 
  14. «پشتکوه و پیشکوه»(فارسی)‎. دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ۱۴ فروردین ۱۳۹۰. 
  15. استان زاگرس پس از استان البرز. تابناک، ۲۷ تير ۱۳۸۹ کد خبر ۱۰۹۵۳۱.
  16. درخواست تاسیس استان زاگرس از سوی نماینده بروجرد. خبرآنلاین، ۲ شهریور ۱۳۸۹.
  17. بازتاب خبر تشکیل استان زاگرس. فردای بروجرد، کد خبر ۱۳۸۹۰۴۳۱
  18. زمزمه های تشکیل استان زاگرس. خبرگزاری بختیاری [۱]
  19. تقلایی برای اختلاف افکنی، خبرگزاری فارس، کد خبر ۸۹۰۶۱۵۱۱۰۵
  20. جوسازی برای تشکیل استان زاگرس جهان نیوز، دوشنبه ۱۵ شهريور ۱۳۸۹.
ابزارهای شخصی
گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌ریزی
جعبه‌ابزار