اسکندر میرزا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسکندر میرزا شاهزاده قاجار و پسر ششم عباس میرزا بود.

در ۱۲۲۶ هجری قمری به دنیا آمد. در سال ۱۲۶۴ هـ. ق که شهر تبریز دچار طاعون شده بود، او تنها فرزند عباس میرزا بود که نترسید و در شهر ماند تا نظم شهر را حفظ کند و به همین جهت مورد توجه فراوان پدر قرار گرفت و پس از مرگ عباس میرزا، وی از طرف محمد میرزا (بعداً محمدشاه قاجار) به حکومت خوی و سلماس رسید. اما پس از به سلطنت رسیدن محمدشاه، در خانه خویش در تبریز انزوا اختیار کرد. در زمان سلطنت ناصرالدین شاه وی به صوابدید میرزا تقی خان امیرکبیر حاکم قزوین شد. اما میرزا آقاخان نوری پس از رسیدن به صدارت، بلافاصله او را عزل کرد. اسکندر میرزا پس از آن شغل دولتی نپذیرفت و به تبریز بازگشت و در سال ۱۲۷۳ در آن شهر درگذشت.[۱]

او مردی درس خوانده بود و فرزندان خویش را نیز تحصیل کرده و دانش دوست تربیت کرد. از جمله پسرانش محمدطاهر میرزا معلم فرانسه مظفرالدین شاه قاجار و مترجم رمان‌های کنت مونت کریستو و سه تفنگدار بود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. عضدالدوله، ص۲۸۴
  2. عضدالدوله، ص۲۸۳