باشگاه فوتبال بایرن مونیخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۸°۶′۶.۶۴″ شمالی ۱۱°۳۴′۲۲.۰۰″ شرقی / ۴۸.۱۰۱۸۴۴۴° شمالی ۱۱.۵۷۲۷۷۷۸° شرقی / 48.1018444; 11.5727778

بایرن‌مونیخ
Logo FC Bayern München.svg
نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال بایرن‌مونیخ
لقب(ها) اف سی هالیوود، مردان باواریایی، ستاره جنوب، سرخ‌ها، سرخ ها
تاریخ تأسیس ۲۷ فوریه ۱۹۰۰ (۱۲۸۸ شمسی)
نام ورزشگاه آلیانز آره‌نا
(گنجایش: ۷۱٬۱۳۷ نفر)
مدیرعامل پرچم آلمان هربرت هاینر
سرمربی پرچم اسپانیا پپ گواردیولا
لیگ بوندسلیگا
۲۰۱۳-۲۰۱۴ بوندسلیگا:قهرمان لیگ قهرمانان اروپا:قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان:قهرمان
آدرس اینترنتی وب‌گاه رسمی
Kit left arm FCBAYERN 1314h.png
Team colours
Kit body FCBAYERN 1314h.png
Team colours
Kit right arm FCBAYERN 1314h.png
Team colours
Kit shorts FCBAYERN 1314h.png
Team colours
Kit socks FCBAYERN 1314h.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm FCBAYERN 1314a.png
Team colours
Kit body FCBAYERN 1314a.png
Team colours
Kit right arm FCBAYERN 1314a.png
Team colours
Kit shorts FCBAYERN 1314a.png
Team colours
Kit socks FCBAYERN 1314a.png
Team colours
لباس دوم
Kit left arm FCBAYERN 1314t.png
Team colours
Kit body FCBAYERN 1314t.png
Team colours
Kit right arm FCBAYERN 1314t.png
Team colours
Kit shorts FCBAYERN 1314t.png
Team colours
Kit socks FCBAYERN 1314t.png
Team colours
لباس سوم

باشگاه فوتبال بایرن مونیخ (به آلمانی: Fußball-Club Bayern München) باشگاه فوتبال آلمانی است که در مونیخ پایتخت ایالت باواریا قرار دارد. بایرن به عنوان موفق‌ترین باشگاه فوتبال در آلمان و هم اکنون در جهان شناخته شده است، که موفق به کسب ۲۴ قهرمانی بوندسلیگا و ۱۷ قهرمانی در جام حذفی آلمان شده است. بایرن در سال ۱۹۰۰ میلادی توسط ۱۱ فوتبالیست که در راس آن فرانتس یوهن تاسیس شد. اگرچه بایرن برای اولین بار در سال ۱۹۳۲ قهرمان آلمان شد، در اولین دوره بوندسلیگا که در سال ۱۹۶۳ آغاز شد بایرن برای مسابقات انتخاب نشد.بهترین دوران تاریخ باشگاه به اواسط دهه ۷۰ میلادی بر می گردد که بایرن تحت کاپیتانی فرانتس بکن‌باوئر موفق به ۳ قهرمانی پشت سر هم(۱۹۷۶-۱۹۷۴) در لیگ قهرمانان اروپا شدند. در مجموع بایرن ۱۰ بار به فینال لیگ قهرمانان رسیده هست که موفق به قهرمانی در ۵ تای آن شده است. آخرین قهرمانی باشگاه در سال ۲۰۱۳ است که با فتح سه گانه همراه شد .بایرن همچنین موفق به یک قهرمانی در لیگ اروپا و یک قهرمانی درجام برندگان جام اروپا و دو قهرمانی درجام باشگاه های جهان شده است که به عنوان یکی از پر افتخارترین تیم اروپایی در سطح جهان مطرح شده است. از زمان تاسیس بوندسلیگا بایرن موفقترین تیم بوده و با قهرمانی در ۲۳ تای آن که ۵ قهرمانی آن مربوط به یک دهه قبل است. رقبای سنتی باشگاه عبارنتد از: باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال نورنبرگ و باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند. از آغاز سال ۲۰۰۵ بایرن بازی های خانگی خود را در ورزشگاه آلیانتس آرنا انجام می دهد. قبل از این تاریخ بایرن به مدت ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی می کرد. بایرن از لحاظ قدرت مالی قدرتمندترین باشگاه آلمان و چهارمین باشگاه ثروتمنداروپا است با در آمد ۳۶۸.۴ میلیون یورو در سال ۲۰۱۲ ( سالی که باشگاه سگانه را فتح کرد).

بایرن بیش از ۱۴۷٫۰۰۰ عضو دارد.[۱] و نیز بیش از ۲،۴۰۰باشگاه رسمی دارد، ودر این باشگاه‌های حدود ۱۷۷٫۰۰۰ عضو دارد. بایرن علاوه بر فوتبال باشگاه‌های شطرنج، هندبال، بسکتبال، ژیمناستیک، بولینگ، و تنیس روی میز را نیز اداره می‌کند و در فوتبال حرفه‌ای بیش از ۱،۱۰۰ عضو فعال دارد.[۲] این تیم با ۵ قهرمانی و ۵ نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، پرافتخار ترین تیم فوتبال در اروپا پس از رئال مادرید و میلان است.

باشگاه بایرن مونیخ هم اکنون با ارزش ششصد و هشتاد و سه میلیون یورو در جایگاه ثروتمندترین باشگاه جهان شناخته می‌شود.[۳]

تاریخچه[ویرایش]

۶۵–۱۹۰۰ (سالهای ابتدایی)[ویرایش]

مسابقه بایرن مونیخ مقابل اف سی نورنبرگ،۱۹۰۱

بایرن مونیخ در سال ۱۹۰۰ توسط یازده بازیکن فوتبال و به رهبری فرانتس یوهن تاسیس شد.[۴] و در مدت چند ماه موفق شد که در برابر تمام رقبای محلی پیروزی به دست بیاورد و به نیمه نهایی رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان راه پیدا کند[۵] در سال ۱۹۰۷ شیرازه یک تیم واقعی شکل گرفت و بایرن مونیخ به زمین اختصاصی خود در مونیخ و در خیابان لئوپولد رفت و تیم رقیب محلی یعنی اف ث واکر را در روز افتتاحیه هشت بر یک شکست داد. بایرن مونیخ در سطح شهر مونیخ به یک تیم پرطرفدار تبدیل شد و در سال ۱۹۱۰ قهرمان لیگ منطقه ای باواریا شد. در سال پس از آن نیز بایرنی‌ها بدون شکست از عنوان خود دفاع کردند[۶]

در سال ۱۹۱۴ با آغاز جنگ جهانی اول، کلیه فعالیتهای فوتبال آلمان تعطیل شد[۷]

در سالهای پس از جنگ جهانی اول، بایرن چند عنوان محلی دیگر را کسب کرد و در سال ۱۹۲۶ موفق شد رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان را فتح کند، این دستاور دو سال بعد نیز تکرار شد[۸] بایرن مونیخ در سال ۱۹۳۲ نخستین قهرمانی اش در آلمان را جشن گرفت، آنها در فینال مسابقات قهرمانی کشور آن سال موفق شدند اینتراخت فرانکفورت را با نتیجه دو بر صفر شکست دهند و قهرمان آلمان شوند[۹]

با ظهور حزب نازی توسعه بایرن مونیخ متوقف شد، رئیس باشگاه و سرمربی تیم که هر دو یهودی بودند از کشور خارج شدند و بسیاری دیگر از اعضای باشگاه نیز پاکسازی شدند و بایرن مجدداً به یک باشگاه فوتبال آماتوری تبدیل شد، در سالهای پس از این اتفاقات بایرن هرگز در سطح ملی مدعی نبود و رتبه‌های میانه جدول لیگ محلی را کسب می‌کرد[۱۰]

پس از جنگ جهانی دوم، بایرن مونیخ یکی از اعضای ((اوبر لیگای جنوبی)) (لیگ محلی دسته اول جنوب آلمان) شد، در سال ۱۹۵۵ آنها با کسب نتایج ضعیف به لیگ پایینتر سقوط کردند اما یک سال بعد موفق شدند به اوبرلیگای جنوبی بازگردند و سال ۱۹۵۷ نیز موفق شدند برای اولین بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان بشوند[۱۱]

در سال ۱۹۶۳ لیگ ملی ِ بوندس‌لیگا تشکیل شد و قرار شد پنج تیم از اوبرلیگای جنوبی در آن شرکت کنند، با این که بایرن مونیخ عنوان سوم لیگ محلی را کسب کرده بود اما تیم دیگر شهر مونیخ، یعنی باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ عنوان قهرمانی را به دست آورده بود و فدراسیون فوتبال آلمان ترجیح داد دو تیم از یک شهر در بوندس لیگا شرکت نکنند و بنا بر این بایرن مونیخ برای بوندس لیگا انتخاب نشد[۱۲] بایرنی‌ها دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۵ با یک تیم جوان شامل استعدادهایی مثل فرانس بکن‌باوئر، گرد مولر و سپ مایر به بوندس لیگا راه یافتند[۱۳] این دوران تازهٔ بایرن مونیخ با نام فرانس بکن‌باوئر عجین بود. البته بازیکنان بزرگ دیگری مثل گرد مولر و سپ مایر و اولی هوینس نیز در او را یاری می‌دادند ولی هسته مرکزی تفکر و راهبردی بایرن مونیخ او بود.[۱۴]

۷۹–۱۹۶۵ (دوره طلایی)[ویرایش]

سپ مایر (چپ) و گرد مولر (راست)، دو بازیکن از نسل طلایی بایرن مونیخ

بایرن مونیخ اولین فصل حضورش در بوندس‌لیگا را با رتبه سوم به پایان رساند و در همان فصل نخست (۶۶–۱۹۶۵) موفق شد جام حذفی فوتبال آلمان را نیز فتح کند، سال بعد یعنی فصل ۶۷-۱۹۶۶ آنها در یک فینال دراماتیک با پیروزی مقابل باشگاه فوتبال رنجرز اسکاتلند در وقت اضافه قهرمان جام در جام اروپا شدند و این اولین افتخار قاره‌ای آنها بود، بایرن مونیخی‌ها سالهای ۱۹۶۷ جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کردند و سال ۱۹۶۹ موفق شدند برای اولین بار به طور همزمان قهرمان بوندس‌لیگا و جام حذفی فوتبال آلمان بشوند[۱۵] آنها با اختلاف هشت امتیاز نسبت به آلمانیا آخن به مقام قهرمانی بوندس لیگا رسیدند و در دیدار نهایی جام حذفی نیز شالکه ۰۴را شکست دادند[۱۶]

در سال ۱۹۷۰ اودو لاتیک، سرمربی گری بایرن مونیخ را بر عهده گرفت[۱۷]و در اولین فصل موفق شد جام حذفی فوتبال آلمان را برای بایرن مونیخ به ارمغان بیاورد، پس از آن در سالهای ۱۹۷۲، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ موفق شد سه بار پیاپی با بایرن مونیخ فاتح بوندس‌لیگا شود[۱۸] سال ۱۹۷۴ بایرن مونیخ برای اولین بار همراه باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید، در تاریخ ۱۵ مه ۱۹۷۴ مسابقه فینال با با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید، اما در بازی تکراری بایرن مونیخ موفق شد با نتیجه ۴ بر صفر پیروز شود و برای اولین بار فاتح جام باشگاه‌های اروپا شود[۱۹] آنها یک سال بعد نیز به فینال رسیدند و با غلبه بر باشگاه فوتبال لیدز یونایتد موفق شدند برای دومین بار پیاپی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شوند،[۲۰] سال ۱۹۷۶ برای سومین بار و این بار با پیروزی مقابل باشگاه فوتبال سن‌اتین قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شدند[۲۱] بایرن مونیخ در پاییز ۱۹۷۶ به عنوان قهرمان اروپا به جام بین‌قاره‌ای راه یافت و موفق شد در مجموع دو بازی رفت و برگشت با دو گل کروزیروی برزیل را شکست دهد و جام بین قاره‌ای را نیز به افتخاراتش اضافه کند[۲۲]

ادامه دهه ۱۹۷۰ برای بایرن مونیخ زمان تغییر بود و پس از قهرمانی جام بین‌قاره‌ای ۱۹۷۶ هیچ عنوانی در سطح ملی یا بین‌المللی کسب نکردند، نسل طلایی بایرن کم کم پا به سن می‌گذاشتند، سال ۱۹۷۷ فرانس بکن‌باوئر به نیویورک کاسموس پیوست و اواخر دهه ۱۹۷۰ نیز سایر ستارگان این نسل طلایی مانند سپ مایر و گرد مولر و اولی هوینس یا بازنشسته شدند یا سالهای آخر فوتبالشان را در تیمهای دیگری گذراندند[۲۳]

۹۸–۱۹۷۹ (از اف سی برایتنیگه تا اف سی هالیوود)[ویرایش]

در خارج از زمین فوتبال، دهه هشتاد برای بایرن مونیخ دوره‌ای همراه با آشفتگی بود، باشگاه در این سالها تعداد زیادی از پرسنلش را تغییر داده بود و از مشکلات مالی نیز رنج می‌برد، اما در داخل زمین فوتبال درخشش پل برایتنر و رومنیگه باعث شده بود که بایرن مونیخ به اف سی برایتنیگه معروف شود، این دو با درخشش در مسابقات، بایرن را در فتح دو بوندس لیگای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ یاری کردند بایرنی‌ها در ادامهٔ این دهه در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کردند و سال ۱۹۸۵ موفق شدند بوندس‌لیگا را فتح کنند، فصل ۸۶-۱۹۸۵ برای بایرن فصل خوبی بود و آنها دوگانه فوتبال آلمان (بوندس لیگا و جام حذفی) را فتح کردند، سال ۱۹۸۷ نیز موفق شدند از قهرمانی خود در بوندس لیگا دفاع کنند[۲۴]

بایرن در این سالها دو بار به فینال جام باشگاه‌های اروپا راه یافت اما هر دو بار در فینال شکست خورد و چیزی بیش از نایب قهرمانی عایدش نشد، سال ۱۹۸۲ استون ویلا با یک گل بایرن مونیخ را شکست داد[۲۵] و سال ۱۹۸۷ نیز پورتوی پرتغال موفق شد بایرن مونیخ را در فینال با نتیجه دو بر یک شکست دهد[۲۶]

سال ۱۹۸۷ یوپ هینکس سرمربی بایرن مونیخ شد، بایرن ِ تحتِ هدایتِ یوپ هینکس پس از یک فصل ناکامی موفق شد بوندس لیگا را در دو فصل متوالی (۸۹–۱۹۸۸ و ۹۰–۱۹۸۹)فتح کند، بایرنیها پس از فتح بوندس لیگای ۱۹۹۰ مدتی در کسب جام ناکام بودند، اما در ژانویه سال ۱۹۹۴ فرانس بکن‌باوئر سرمربی تیم شد و بایرن مونیخ را در فتح بوندس لیگای ۹۴-۱۹۹۳ رهبری کرد، بنا بر این بایرن مونیخ پس از چهار سال ناکامی موفق به کسب جام شد. پس از این قهرمانی، جووانی تراپاتونی و اتو رهاگل هر کدام تقریباً یک فصل سرمربی بایرن مونیخ شدند، در این دوره ستاره‌های بایرن به جای صفحات ورزشی در صفحات شایعات و حاشیه‌ای مطبوعات بودند و بنا بر این بایرن مونیخ به ((اف سی هالیوود)) مشهور شد[۲۷]

اواخر فصل ۹۶-۱۹۹۵ فرانس بکن‌باوئر مجدداً سرمربی بایرن مونیخ شد، بایرن مونیخ موفق شد در این فصل جام یوفا را با درخشش ستارگانی مثل یورگن کلینزمن و مهمت شول و لوتار ماتئوس فتح کند. در فینال آن مسابقات بایرن مونیخ در مجموع دو بازی رفت و برگشت با نتیجه پنج بر یک بوردوی فرانسه را شکست داد[۲۸]

جووانی تراپاتونی از ابتدای فصل ۹۷-۱۹۹۶ مجدداً سرمربی بایرن مونیخ شد و در سال اول بوندس لیگا را برای بایرن به ارمغان آورد، در فصل ۹۸-۱۹۹۷ بایرن مونیخ پس از دوازده سال جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کرد اما در رقابت برای فتح بوندس لیگای آن فصل ناکام بود و بوندس لیگای ۹۸-۱۹۹۷ را کایزرسلاوترن فتح کرد و بنا بر این تراپاتونی برای دومین بار بایرن مونیخ را ترک کرد[۲۹]

اکنون–۱۹۹۸ (موفقیت‌های مجدد بین‌المللی)[ویرایش]

اوتمار هیتسفیلد
افتتاح شده در سال ۲۰۰۵ یکی از زیباترین ورزشگاه جهان

.

اوتمار هیتسفلد از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ سرمربی بایرن مونیخ بود و در این دوره با ستارگانی مثل اشتفان افنبرگ، الیور کان، جیوانی البر، مهمت شول و بیسنته لیزارازو موفق شد عناوین متعددی را کسب کند، بایرن در اولین فصل حضور هیتسفید(۹۹–۱۹۹۸) بوندس لیگا را فتح کرد و به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز راه یافت، در مسابقه فینال در حالی که بایرن مونیخ تا واپسین لحظات با یک گل از منچستر یونایتد پیش بود، ناگهان در چند دقیقه دو گل دریافت کرد و با حساب ۲ بر ۱ شکست خورد تا یکی از تلخترین شبهای تاریخ باشگاه رقم بخورد، فصل بعد بایرن مونیخ دو گانه فوتبال آلمان را فتح کرد اما در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا مغلوب رئال مادرید شد، در فصل ۰۱–۲۰۰۰ بایرن مونیخ برای سومین فصل پیاپی فاتح بوندس لیگا شد[۳۰]

بایرنی‌ها در لیگ قهرمانان ۰۱–۲۰۰۰ در مرحله یک چهارم نهایی موفق شدند منچستر یونایتد را حذف کنند و تا حدی انتقام شکست دو سال قبل را از آنها بگیرند، آنها در مرحله نیمه نهایی رئال مادرید را حذف کردند و در فینال موفق شدند با درخشش الیور کان باشگاه فوتبال والنسیا را در ضربات پنالتی شکست دهند و پس از بیست و پنج سال قهرمان جام باشگاه‌های اروپا بشوند[۳۱]

بایرن مونیخ، فاتح لیگ قهرمانان ۰۱–۲۰۰۰

بایرن مونیخ در نوامبر ۲۰۰۱ به عنوان قهرمان اروپا در جام بین‌قاره‌ای شرکت کرد و با شکست دادن بوکا جونیورز آرژانین و تک گل ساموئل اوسی کفوور مدافع متعصب و غنایی خود در دقیقه 110 برای دومین بار عنوان قهرمانی جام بین قاره‌ای را کسب کرد.[۳۲]

در فصل ۰۲–۲۰۰۱ بایرن برای اولین بار پس از سه سال در فتح بوندس لیگا ناکام ماند و در لیگ قهرمانان نیز در مرحله نیمه نهایی حذف شد اما بایرنی‌ها در فصل ۰۳–۲۰۰۲ موفق شدند ناکامی در بوندس لیگا را جبران کنند و بوندس لیگا را فتح کردند، پس از این فصل، بایرن یک فصل را بدون جام سپری کرد و وردر برمن فاتح بوندس لیگای ۰۴–۲۰۰۳ شد، بنا بر این هیتسفیلد پس از شش فصل بایرن را ترک کرد و فیلیکس ماگات سرمربی بایرن مونیخ شد، ماگات در هر دو فصل اول حضورش در بایرن مونیخ موفق شد، بوندس لیگا و جام حذفی را فتح کند[۳۳]

بنا بر این شمار قهرمانی‌های بایرن مونیخ در بوندس لیگا به بیست رسید، با این حال بایرن با روزهای اوجش فاصله داشت و در لیگ قهرمانان اروپا مدعی نبود، اواسط فصل ۰۷–۲۰۰۶ فیلیکس ماگات به دنبال نتایج ضعیفی که در آن فصل کسب کرده بود از کار برکنار شد و اوتمار هیتسفلد مجدداً هدایت بایرن را بر عهده گرفت، در آن فصل، بایرن مونیخ در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان موفق شد توسط روی ماکای سریعترین گل تاریخ رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا را مقابل رئال مادرید به ثمر برساند[۳۴] اما در مجموع برای بایرن فصل خوبی نبود و آنها نه تنها نتوانست جامی تصاحب کنند که در گرفتن سهمیه فصل بعد لیگ قهرمانان اروپا نیز ناکام ماندند[۳۵]

بایرن در فصل ۰۸–۲۰۰۷ موفق شد بار دیگر جام حذفی و بوندس لیگا را فتح کند، در پایان این سال هیتسفیلد برای دومین بار از بایرن رفت و الیور کان نیز برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد، بایرن فصل ۰۹–۲۰۰۸ در کسب جام ناکام ماند و یورگن کلینزمن پس از یک سال سرمربیگری ِ بایرن مونیخ از این باشگاه رفت.[۳۶].[۳۷]

از ابتدای فصل ۱۰–۲۰۰۹ لوئی فان خال هدایت بایرن را بر عهده گرفت، در این سال بایرن موفق شد در مرحله گروهی لیگ قهرمانان با نتیجه چهار بر یک باشگاه فوتبال یوونتوس را که از جانلوییجی بوفون درون دروازه سود می‌برد شکست دهد و به مرحله حذفی راه پیدا کند. پس از این پیروزی، بایرنی‌ها نتایج خوبی کسب کردند و موفق شدند در آن سال بوندس لیگا و جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کنند و به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز راه پیدا کنند، اما در فینال با دو گل از اینتر میلان شکست خوردند و نایب قهرمان شدند[۳۸] ، فصل بعد برای بایرن فصل بدی بود و آنها در کسب جام ناکام ماندند و لوئی فان خال نیز پس از حذف بایرن از لیگ قهرمانان از کار برکنار شد[۳۹] فصل ۱۲–۲۰۱۱ یکی از تلخ ترین فصلهای بایرن مونیخ بود، بایرن در این سال یوپ هینکس را روی نیمکت خود داشت و تا اواخر فصل به کسب هر سه جام امید داشت اما آنها رقابت برای فتح بوندس لیگا را به دورتموند واگذار کردند و در فینال جام حذفی نیز با نتیجه سنگین پنج بر دو مغلوب دورتموند شدند، در نهایت در فینال لیگ قهرمانان اروپا با وجود ارائه یک بازی هجومی در ضربات پنالتی از چلسی شکست خوردند و فصل را با سه نایب قهرمانی به پایان رساندند[۴۰]

بایرن مونیخ پس از سپری کردن فصل کابوس وار ۱۲–۲۰۱۱ در فصل ۱۳–۲۰۱۲ موفق شد به ناکامی های قبلی پایان دهد،این تیم در بوندسلیگا عملکرد عالی داشت و با بیست و پنج امتیاز برتری نسبت به بروسیا دورتموند قهرمان بوندسلیگا شد،بایرن مونیخ رکوردهای زیادی در این فصل جا به جا کرد،از جمله کسب بیشترین امتیاز در یک فصل،سریعترین قهرمانی تاریخ بوندس لیگا با مسجل کردن قهرمانی در هفته ی بیست و ششم،بیشترین پیروزی در یک فصل با بیست و نه برد،کمترین گل خورده با هجده گل،بهترین شروع بوندس لیگا با هشت پیروزی متوالی،بیشترین تعداد کلین شیت با بیست و یک بازی و...[۴۱] بایرن در لیگ قهرمانان نیز پس از غلبه بر تیمهای آرسنال و یونتوس و بارسلونا موفق شد در فینال بروسیا دورتموند را شکست بدهد و پس از دوازده سال قهرمان لیگ قهرمانان اروپا بشود[۴۲] در نهایت بایرن موفق شد در فینال جام حذفی فوتبال آلمان با نتیجه سه بر دو باشگاه فوتبال اشتوتگارت را شکست دهد تا فصل ۱۳–۲۰۱۲ را با فتح کلیه جامهای ممکن به پایان برساند[۴۳].بایرن مونیخ هم چنین در سوپر جام باشگاهای اروپا در سال ۲۰۱۳-۲۰۱۴ مقابل چلسی انگلستان قرار گرفت و دو تیم در وقتهای اضافه به نتیجه ۲-۲ دست یافتند و در پنالتی ها بایرن مونیخ ۵-۴ توانست چلسی را شکست داده و برای اولین بار فاتح این جام شود.

رنگ ها[ویرایش]

در قوانین اصلی باشگاه بایرن مونیخ رنگ های سفید و آبی به عنوان رنگ اصلی باشگاه ذکر شده است. با این حال باشگاه تا سال ۱۹۰۵ با لباس های سفید و شلوارک های مشکی در مسابقات حاضر شد. بعد ها بر اساس قوانین باشگاه ها موظف به استفاده از رنگ قرمز در لباس های خود شدند. از آن مدت بایرن در بیشتر مسابقات بایرن با لباس های قرمز و سفید بازی کرده است هر چند که در بعضی ادوار از لباس های آبی و مشکی نیز استفاده شده است. لباس خارج از خانه ی بایرن همواره روند مشخصی نداشته و رنگ های سفید، سیاه،آبی و ،سبز-طلایی استفاده شده اند.

لباس های تاریخی[ویرایش]

1974 and 1976 European Cup Finals
1975 and 1982 European Cup Finals
1987
European Cup Final

ورزشگاه[ویرایش]

هنگام بازی بایرن در دیدار های خانگی ورزشگاه به رنگ قرمز در می آید.

از آغاز فصل۰۶- ۲۰۰۵، مونیخی‌ها بازی‌های خانگی را در آلیانز آره‌نا انجام دادند. قبلاً این تیم برای ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی کرده بود.

هواداران[ویرایش]

بایرن خودش را یک باشگاه ملی می داند. باشگاه دارای بیش از ۱۸۷۰۰۰ عضو و ۳۲۰۲ فروشگاه دارد که از این لحاظ اول در آلمان هست. بایرن پر طرفدار ترین تیم در آلمان با ۱۰ میلیون هوادار و پنجمین باشگاه پر طرفدار در اروپا با ۲۰ میلیون طرفدار هست. باشگاه همچنین طرفدار های معروفی چون بوریس بکر، بندیکت شانزدهم و ولادیمیر کلیچکو دارد.


نمادها[ویرایش]

رنگ تیم قرمز و سفید، و وسط پرچم تیم پرچم ایالت باواریا است.[۴۴]

رقابت[ویرایش]

بایرن در فینال لیگ قهرمانان دورتموند را در ۲۵ مه سال ۲۰۱۳ شکست داد.

اصلیترین رقیب بایرن در آلمان باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند است. این دو باشگاه بار ها برای کسب قهرمانی در لیگ داخلی و جام حذفی در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند. باخت ۵-۲ بایرن در برابر دورتموند در سال ۲۰۱۲ جام خذفی بد ترین شکست بایرن در یک بازی فینال هست. اوج رقابت این دو باشگاه به لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۳-۲۰۱۴ بر می گردد که بایرن در فینال ورزشگاه ومبلی ۲-۱ دورتموند را شکست داده و قهرمان مسابقات شد. بایرن یکی از سه باشگاه حرفه ای شهر مونیخ است و یکی از رقبای سنتی این باشگاه باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ است. هر چند که این باشگاه شرایط نا منساسبی دارد و در چند سال اخیر افت و خیز بالای داشته است هم اکنون در دسته ۲ بوندس لیگا قرار دارد. یکی دیگر از رقبای بایرن باشگاه فوتبال نورنبرگ هست به طوری که این باشگاه در دهه ۲۰ موفق به کسب ۵ قهرمانی در لیگ آلمان شده بود. بازی بایرن و نورنبرگ یکی از مهترین بازی های بوندس لیگا که به آن داربی باواریا نیز می گویند. دیگر باشگاه رقیب بایرن در آلمان باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن هست به خصوص از سال ۱۹۷۳ زمانی که بایرن بازی ۴-۱ برده خود را ۷-۴ مقابل این تیم بازنده شد. باشگاه های شالکه ۰۴،باشگاه فوتبال هامبورگ و [باشگاه فوتبال بروسیا مونشن گلادباخ]] نیز ار رقبای سنتی بایرن در ۳۰ سال اخیر بوده اند. رقبای بین الملی بایرن عبارتند از باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال آث میلان و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد که بیشتر به خاطر برد یا باخت های کلاسیک در این بازی ها بوده است.

تشکیلات اداری و ملی[ویرایش]

مدیر سابق اولی هوینس
مدیر اجرایی باشگاه بایرن و از دومین گلزن برتر باشگاه بایرن بعد از گرد مولر

بایرن بیشتر توسط بازیکنان قدیمی اداره می شود. مدیریت باشگاه در حال کنونی در اختیار هربرت هاینر قرار دارد بعد از این که اولی هوینس به اتهام فرار از مالیات به حبس محکوم شد و به از سمت خود کناره گیری کرد. مدیر اجرایی باشگاه کارل-هاینتس رومنیگه بازیکن سابق بایرن و تیم ملی فوتبال آلمان هست. علارغم بیشتر باشگاه های اروپایی که بازار تجاری آن ها در خارج از کشور های خودشان هست تمرکز بایرن روی بازار داخلی آلمان هست و با در آمدی ۱.۲۳۵ میلیارد دلار پنجمین باشگاه ثروتمند جهان هست.

خیریه[ویرایش]

بایرن از زمان های گذشته در کار های خیریه فعالیت داشته برای مثال کمک به باشگاه های ورشکسته و یا افراد عادی نیازمند کمک های قابل توجه ای انجام داده است. درزمین‌لرزه و سونامی اقیانوس هند (۲۰۰۴) بایرن با تشکیل دادن موسسه های متعدد موفق به جمع آوری زیادی شد که برای نو سازی مدارس و سایر مکان های تخریب شده در سری لانکا و برخی کشور دیگر شد. بایرن به باشگاه های دیگر مانند رقیب سنتی خود باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ کمک مالی زیادی کرده است با برگذاری مسابقات دوستانه، نقل و انتقال بازیکن با قیمت مناسب و حتی واریز مستفیم پول نیز توسط باشگاه برنامه ریزی شده است. باشگاه های دیگری که بایرن به آن ها کمک کرده اند می توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند و باشگاه فوتبال سن پائولی اشاره کرد.

بایرن مونیخ در اروپا[ویرایش]

از تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-03-۱۲):

رقابت نتایج منبع
بازی برد تساوی باخت برد %
لیگ قهرمانان اروپا &0000000000000283.000000۲۸۳ &0000000000000160.000000۱۶۰ &0000000000000063.000000۶۳ &0000000000000060.000000۶۰ &0000000000000056.540000۵۶٫۵۴ [۴۵]
لیگ ارو‍‍‍پا &0000000000000068.000000۶۸ &0000000000000039.000000۳۹ &0000000000000013.000000۱۳ &0000000000000016.000000۱۶ &0000000000000057.350000۵۷٫۳۵
جام برندگان جام اروپا &0000000000000039.000000۳۹ &0000000000000019.000000۱۹ &0000000000000014.000000۱۴ &0000000000000006.000000۶ &0000000000000048.720000۴۸٫۷۲
سوپرجام اروپا &0000000000000006.000000۶ &0000000000000001.000000۱ &0000000000000001.000000۱ &0000000000000004.000000۴ &0000000000000016.670000۱۶٫۶۷
مجموع &0000000000000396.000000۳۹۶ &0000000000000219.000000۲۱۹ &0000000000000091.000000۹۱ &0000000000000086.000000۸۶ &0000000000000055.300000۵۵٫۳۰

افتخارات[ویرایش]

رقابت‌های ملی[ویرایش]

Meisterschale.png بوندس لیگا

  • ۲۴ قهرمانی (رکورد دار):

۳۲–۱۹۳۱، ۶۹–۱۹۶۸، ۷۲–۱۹۷۱، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۴–۱۹۷۳، ۸۰–۱۹۷۹، ۸۱–۱۹۸۰، ۸۵–۱۹۸۴، ۸۶–۱۹۸۵، ۸۷–۱۹۸۶، ۸۹–۱۹۸۸، ۹۰–۱۹۸۹، ۹۴–۱۹۹۳، ۹۷–۱۹۹۶، ۹۹–۱۹۹۸، ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰، ۰۳–۲۰۰۲، ۰۵–۲۰۰۴، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۸–۲۰۰۷، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۳-۲۰۱۲، ۱۴-۲۰۱۳

  • ۱۰ نایب قهرمانی:

۷۰–۱۹۶۹، ۷۱–۱۹۷۰، ۸۸–۱۹۸۷، ۹۱–۱۹۹۰، ۹۳–۱۹۹۲، ۹۶–۱۹۹۵، ۹۸–۱۹۹۷، ۰۴–۲۰۰۳، ۰۹–۲۰۰۸، ۰۲–۲۰۱۱


Coppagermania.png جام حذفی فوتبال آلمان

  • ۱۷ قهرمانی (رکورد دار):

۱۹۵۷، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۹، ۱۹۷۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴

  • ۳ نایب قهرمانی:

۱۹۸۵، ۱۹۹۹، ۲۰۱۲


لیگاپوکال

  • ۶ قهرمانی (رکورد دار):

۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۷

  • یک نایب قهرمانی:

۲۰۰۶


سوپر جام فوتبال آلمان

  • ۵ قهرمانی (رکورد دار):

۱۹۸۲(غیر رسمی)، ۱۹۸۷، ۱۹۹۰، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲

  • ۴ نایب قهرمانی:

۱۹۸۹، ۱۹۹۴، ۲۰۰۸ ، ۲۰۱۳

سه قهرمانی پیاپی بایرن در اروپا بین سال های ۱۹۷۴-۱۹۷۶

رقابت‌های اروپایی[ویرایش]

لیگ قهرمانان اروپا

  • پنج قهرمانی: ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۲۰۰۱، ۲۰۱۳
  • پنج نایب قهرمانی: ۱۹۸۲، ۱۹۸۷، ۱۹۹۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲


جام در جام اروپا

  • یک قهرمانی: ۱۹۶۷


جام یوفا/لیگ اروپا

  • یک قهرمانی: ۱۹۹۶


سوپر جام اروپا

  • یک قهرمانی: ۲۰۱۳


رقابت‌های جهانی[ویرایش]

جام بین قاره‌ای (اروپا-آمریکای جنوبی)

  • دو قهرمانی: ۱۹۷۶، ۲۰۰۱


جام باشگاه‌های جهان

  • قهرمانی: ۲۰۱۳

بازیکنان[ویرایش]

بازیکنان فعلی[ویرایش]

این ترکیب در تاریخ ۳ آگوست ۲۰۱۲ نوشته شده‌است و مطابق با سایت رسمی باشگاه بایرن مونیخ آلمان می‌باشد.[۴۶]</ref>

شماره نقش بازیکن
۱ پرچم آلمان دروازه‌بان مانوئل نویر
۴ پرچم برزیل مدافع دانته
۵ پرچم بلژیک مدافع دانیل ون بویتن
۷ پرچم فرانسه هافبک فرانک ریبری
۸ پرچم اسپانیا هافبک خاوی مارتینز
۹ پرچم کرواسی مهاجم ماریو ماندژوکیچ
۱۰ پرچم هلند هافبک آرین روبن
۱۱ پرچم سوئیس هافبک جردان شقیری
۱۳ پرچم برزیل مدافع رافینیا
۱۴ پرچم پرو مهاجم کلودیو پیزارو
۱۵ پرچم آلمان مدافع یان کیرشهوف
۱۷ پرچم آلمان مدافع ژرومه بواتنگ
۱۹ پرچم آلمان هافبک ماریو گوتسه
۲۰ پرچم آلمان مهاجم پاتریک وایراوخ
۲۱ پرچم آلمان مدافع فیلیپ لام (کاپیتان اول)
۲۲ پرچم آلمان دروازه بان تام اشتارک
۲۳ پرچم آلمان هافبک میچل وایزر
۲۴ پرچم آلمان دروازه بان مکسیمیلین ریدمولر
۲۵ پرچم آلمان هافبک توماس مولر
شماره نقش بازیکن
۲۶ پرچم آلمان مدافع دیگو کنتنتو
۲۷ پرچم اتریش هافبک دیوید آلابا
۲۸ پرچم آلمان مدافع هولگر بادشتوبر
۳۱ پرچم آلمان هافبک شواین اشتایگر (کاپیتان دوم)
۳۲ پرچم آلمان دروازه‌بان لوکاس ریدر
۳۶ پرچم آلمان هافبک امره چن
۳۹ پرچم آلمان هافبک تونی کروس

بازیکنان برجسته سال های قبل[ویرایش]

بهترین ترکیب ممکن بایرن مونیخ از دیدگاه ۷۹۰۰۰ طرفدار. مربی این تیم اوتمار هیتسفلد انتخاب شده است.[۴۷]

دهه ۸۰

دهه ۹۰

دهه ۲۰۰۰


دهه ۲۰۱۰

کاپیتان‌ها[ویرایش]

سال کاپیتان
۱۹۶۵–۷۰ پرچم آلمان ورنر اولک (مدافع)
۱۹۷۰–۷۷ پرچم آلمان فرانس بکن‌باوئر (مدافع)
۱۹۷۷–۷۹ پرچم آلمان سپ مایر (دروازه بان)
۱۹۷۹ پرچم آلمان گرد مولر (مهاجم)
۱۹۷۹–۸۰ پرچم آلمان هانس گئورگ شوارتزنبک (مدافع)
۱۹۸۰–۸۳ پرچم آلمان پول برایتنر (هافبک)
۱۹۸۳–۸۴ پرچم آلمان کارل هاینس رومنیگه (مهاجم)
۱۹۸۴–۹۱ پرچم آلمان کلاوس اوگنتالر (مدافع)
۱۹۹۱–۹۴ پرچم آلمان رایموند آمان (دروازه بان)
۱۹۹۴–۹۶ پرچم آلمان لوتار ماتئوس (هافبک)
۱۹۹۷–۹۹ پرچم آلمان توماس هلمر (مدافع)
۱۹۹۹–۰۲ پرچم آلمان اشتفان افنبرگ (هافبک)
۲۰۰۲-۰۸ پرچم آلمان الیور کان (دروازه بان)
۲۰۰۸-۱۱ پرچم هلند مارک ون بومل (هافبک)
اکنون-۲۰۱۱ پرچم آلمان فلیپ لام (مدافع)

مربیان[ویرایش]

کادر فنی کنونی[ویرایش]

پرچم اسپانیا پپ گواردیولا سرمربی
پرچم آلمان ماتیاس سامر مدیر ورزشی

مربیان از سال ۱۹۶۳[ویرایش]

No. مربی از تا روز افتخارات
1 پرچم یوگسلاوی زلاتکو چایکوفسکی 1 جولای ۱۹۶۳ ۳۰ ژون ۱۹۶۸ ۱۰۹۶ ۳ ۲ کاپ, یک قهرمان جام در جام ارو‍پا
۲ پرچم یوگسلاوی برانکو زبک 1 جولای ۱۹۶۸ 13 مارچ ۱۹۷۰ ۶۲۱ ۲ یک قهرمانی در لیگ, one Cup
۳ پرچم آلمان اودو لاتک 14 Mar 1970 2 Jan 1975 1756 ۵ three Championships, one Cup, one European Cup
۴ پرچم آلمان دتمار کرامر 16 Jan 1975 1 Dec 1977 1051 ۳ two European Cups, one Intercontinental Cup
۵ پرچم مجارستان Gyula Lóránt 2 Dec 1977 28 Feb 1979 454 ۰
۶ پرچم مجارستان Pál Csernai 1 Mar 1979 16 May 1983 1538 ۳ two Championships, one Cup
۷ پرچم آلمان Reinhard Saftig* 17 May 1983 30 Jun 1983 45 ۰
۸ پرچم آلمان Udo Lattek 1 Jul 1983 30 Jun 1987 1461 ۵ three Championships, two Cups
۹ پرچم آلمان یوپ هاینکس 1 Jul 1987 8 Oct 1991 1561 ۴ two Championships, two SuperCups
۱۰ پرچم دانمارک Søren Lerby 9 Oct 1991 11 Mar 1992 155 ۰
۱۱ پرچم آلمان اریش ریبک 12 Mar 1992 27 Dec 1993 656 ۰
۱۲ پرچم آلمان فرانتس بکن‌باوئر 7 Jan 1994 30 Jun 1994 175 ۱ one Championship
۱۳ پرچم ایتالیا جووانی تراپاتونی 1 Jul 1994 30 Jun 1995 365 ۰
۱۴ پرچم آلمان اتو رهاگل 1 Jul 1995 27 Apr 1996 302 ۰
۱۵ پرچم آلمان Franz Beckenbauer* 29 Apr 1996 30 Jun 1996 63 ۱ one UEFA Cup
۱۶ پرچم ایتالیا Giovanni Trapattoni 1 Jul 1996 30 Jun 1998 730 ۳ one Championship, one Cup, one League Cup
۱۷ پرچم آلمان اوتمار هیتسفلد 1 Jul 1998 30 Jun 2004 2192 ۱۱ four Championships, two Cups, three League Cups, one Champions League, one Intercontinental Cup
۱۸ پرچم آلمان فیلیکس ماگات 1 Jul 2004 31 Jan 2007 945 ۵ two Championships, two Cups, one League Cup
۱۹ پرچم آلمان Ottmar Hitzfeld 1 Feb 2007 30 Jun 2008 516 ۳ one Championship, one Cup, one League Cup
۲۰ پرچم آلمان یورگن کلینزمن 1 Jul 2008 27 Apr 2009 302 ۰
۲۱ پرچم آلمان Jupp Heynckes* 27 Apr 2009 31 May 2009 35 ۰
۲۲ پرچم هلند لوئیس فان خال 1 Jul 2009 10 Apr 2011 648 ۳ one Championship, one Cup, one SuperCup
۲۳ پرچم هلند Andries Jonker* 10 Apr 2011 26 Jun 2011 61 ۰
۲۴ پرچم آلمان Jupp Heynckes 1 Jul 2011 25 Jun 2013 725 ۴ one SuperCup, one Championship, one Champions League, one Cup
۲۵ پرچم اسپانیا پپ گواردیولا[۴۹][۵۰] 26 ژون ۲۰۱۳ 398 ۳ یک قهرمانی لیگ, یک سوپر جام اروپا, یک جام باشگاه های جهان

* به عنوان سرپرست.

آمار[ویرایش]

فصول اخیر[ویرایش]

فصل رتبه بازی بازی تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز جام حذفی لیگ اروپا لیگ قهرمانان اروپا
2002–03 ۱ ۳۴ ۲۳ ۶ ۵ ۷۰ ۲۵ ۴۵ ۷۵ قهرمان 1مرحله گروهی
2003–04 ۲ ۳۴ ۲۰ ۸ ۶ ۷۰ ۳۹ ۳۱ ۶۸ یک چهارم یک هشتم
2004–05 ۱ ۳۴ ۲۴ ۵ ۵ ۷۵ ۳۳ ۴۲ ۷۷ قهرمان یک چهارم
2005–06 ۱ ۳۴ ۲۲ ۹ ۳ ۶۷ ۳۲ ۳۵ ۷۵ قهرمان یک هشتم
2006–07 ۴ ۳۴ ۱۸ ۶ ۱۰ ۵۵ ۴۰ ۱۵ ۶۰ یک چهارم
2007–08 ۱ ۳۴ ۲۲ ۱۰ ۲ ۶۸ ۲۱ ۴۷ ۷۶ قهرمان نیمه نهایی
2008–09 ۲ ۳۴ ۲۰ ۷ ۷ ۷۱ ۴۲ ۲۹ ۶۷ یک چهارم یک چهارم
2009–10 ۱ ۳۴ ۲۰ ۱۰ ۴ ۷۲ ۳۱ ۴۱ ۷۰ قهرمان نایب قهرمانی
2010–11 ۳ ۳۴ ۱۹ ۸ ۷ ۸۱ ۴۰ ۴۱ ۶۵ نیمه نهایی یک هشتم
2011–12 ۲ ۳۴ ۲۳ ۴ ۷ ۷۷ ۲۲ ۵۵ ۷۳ نایب قهرمان نایب قهرمان
2012–13 ۱ ۳۴ ۲۹ ۴ ۱ ۹۸ ۱۸ ۸۰ ۹۱ قهرمان قهرمان

سایت اینترنتی و استفاده از خلیج فارس[ویرایش]

سایت باشگاه بایرن مونیخ به نشانی سایت خبری بایرن مونیخ در دسترس است. ژانویه سال 2014 میلادی خبری که در این سایت منتشر شد، باعث اعتراض عرب‌ها و خوشحالی ایرانیان شد. قضیه به اینجا برمیگشت که باشگاه بایزن قرار بود در یک اردوی ورزشی در کشور قطر شرکت کند، اردویی که قطری‌ها نام خلیج عر... را بر روی آن گذاشته بودند اما سایت باشگاه بایرن مونیخ در خبری که منتشر کرد، نام درست خلیج فارس را به کار برد. این حرکت باعث خوشحالی ایرانیان شد تا جایی که برای این اقدام بایرن مونیخ اقدام به جمع آوری امضا کردند.[۵۱] اما عرب‌های حاشیه‌ی خلیج فارس به این حرکت روی خوش نشان ندادند. از جمله سایت عرب‌زبان كوره در اين باره نوشت: «اردوي زمستاني بايرن مونيخ در كشوري عربي برگزار مي‌شود، نه در ايران. با اين وجود سایت رسمي اين تيم آلماني از نام خليج فارس بهره برده است.» نويسنده‌ي اين نوشتار افزوده است: «اين كار بسيار جنجال‌برانگيز است و خشم كشورهاي عربي را در پي داشته است. ممكن است كه اين رويكرد منجر به بحران ديپلماسي كشورهاي عربي با آلمان شود.» [۵۲]

تیم فوتبال زنان بایرن مونیخ[ویرایش]

نوشتار اصلی: باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ

باشگاه بایرن در زمینه فوتبال زنان نیز فعالیت دارد سرمربی این تیم توماس وورل است. تعدادی از بازیکنان جوان تیم ملی زنان آلمان در این تیم حضور دارند. این تیم در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ نایب قهرمان بوندسلیگا زنان شد. این تیم در سال ۱۹۷۰ تاسیس شد. بزرگترین موفقیت آنها قهرمانی چمیونز لیگ یوفا در سال ۱۹۷۶ بوده است.[۵۳]

فرانک ریبری جواهر فرانسوی بایرن مونیخ[ویرایش]

فرانک ریبری که در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳ در کسب 3گانه به همراه بایرن مونیخ نقش بسزایی ایفا کرده بود مزد زحماتش را گرفت و به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا انتخاب شد.در این مراسم، ۵۳ ژورنالیست مطرح اروپایی می‌بایست از بین کریستیانو رونالدو، لیونل مسی و فرانک ریبری، یک بازیکن را به عنوان برترین بازیکن قاره سبز انتخاب کنند. بر همین اساس فرانک ریبری به عنوان برترین بازیکن اروپا، با رای سردبیرهای خبرگزاری‌ها و مجلات معتبر اروپا انتخاب شد.نمایندگان روزنامه ها از هر کشور کسانی بودند که در این رأی گیری تصمیم گرفتند، که طبق آن بازیکن فرانسوی با ۲۲ رأی بیشتر از مسی نفر اول شد و کریستیانو رونالدو تنها ۳ رأی را به خود اختصاص داد. و در نهایت فرانک ریبری با کسب ۳۶ رای به عنوان بهترین بازیکن اروپا انتخاب شد.



منابع[ویرایش]

  1. # a b c d "Jahresabschluss der FC Bayern München AG" (in German). FC Bayern München. November ۷, ۲۰۰۸. http://www.fcbayern.t-home.de/media/native/pressemitteilungen/bilanz_07-08.pdf. Retrieved on ۲۰۰۸-۱۱-۰۹.
    1. ^ a b "Other Sports". FC Bayern Munich Official Website. ۲۰۰۷. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/other_sports/index.php. Retrieved on ۲۰۰۸-۰۷-۰۳.
  2. a b "Other Sports". FC Bayern Munich Official Website. ۲۰۰۷. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/other_sports/index.php. Retrieved on ۲۰۰۸-۰۷-۰۳.
  3. Bayern: The world's most valuable team. http://money.cnn.com/2013/05/29/news/bayern-munich-brand-value/index.html. Retrieved on 2013-06-01.
  4. ^ a b c Schulze-Marmeling, Dietrich (۲۰۰۳) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. ۱۷–۳۳. ISBN 3-89533-426-X.
  5. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Early_years_.281900.E2.80.9365.29
  6. http://fcbayern.ir/FcBayern/page.php?8
  7. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. 30–40. ISBN 3-89533-426-X. 
  8. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. 51–63. ISBN 3-89533-426-X. 
  9. [۱] '
  10. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. 101–2. ISBN 3-89533-426-X. 
  11. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/history/00267.php
  12. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. 120–126. ISBN 3-89533-426-X. 
  13. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/history/00267.php
  14. http://fcbayern.ir/FcBayern/page.php?8
  15. http://www.fcbayern.telekom.de/en/company/club/statistics/index.php
  16. http://fcbayern.ir/FcBayern/page.php?8
  17. http://en.wikipedia.org/wiki/Udo_Lattek
  18. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Honours
  19. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1973/index.html
  20. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1974/index.html
  21. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1975/index.html
  22. http://en.wikipedia.org/wiki/1976_Intercontinental_Cup
  23. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Golden_years_.281965.E2.80.9379.29
  24. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#From_FC_Breitnigge_to_FC_Hollywood_.281979.E2.80.9398.29
  25. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1981/matches/all/index.html
  26. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1986/matches/all/index.html
  27. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#From_FC_Breitnigge_to_FC_Hollywood_.281979.E2.80.9398.29
  28. http://www.uefa.com/uefaeuropaleague/season=1995/index.html
  29. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#From_FC_Breitnigge_to_FC_Hollywood_.281979.E2.80.9398.29
  30. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Renewed_international_success_.281998.E2.80.93present.29
  31. http://www.rsssf.com/ec/ec200001.html#cc
  32. http://www.rsssf.com/tablest/toyota01.html
  33. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Renewed_international_success_.281998.E2.80.93present.29
  34. "The fastest goal in the UEFA Champions League". ECA. Retrieved 4 May 2011. 
  35. en.wikipedia.org/wiki/2006–07_FC_Bayern_Munich_season
  36. en.wikipedia.org/wiki/2007–08_FC_Bayern_Munich_season
  37. en.wikipedia.org/wiki/2008–09_FC_Bayern_Munich_season
  38. en.wikipedia.org/wiki/2009–10_FC_Bayern_Munich_season
  39. en.wikipedia.org/wiki/2010–11_FC_Bayern_Munich_season
  40. en.wikipedia.org/wiki/2011–12_FC_Bayern_Munich_season
  41. http://www.varzesh11.com/fa/soccer_news_centre/news/%D8%B1%DA%A9%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%82_%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%86_%D9%85%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%AE_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D9%86_%D9%81%D8%B5%D9%84_%D8%9B_%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C_%D8%A8%DA%86%D9%87_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%B3/1471
  42. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=2013/competitionformat/index.html
  43. http://shafaf.ir/fa/news/189769/%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%AE-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B3%D8%AA
  44. a b c d Schulze-Marmeling, Dietrich (۲۰۰۳) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. ۵۸۱. ISBN 3-89533-426-X.
  45. "FC Bayern München". UEFA. Retrieved 12 March 2014. 
  46. http://www.fcbayern.telekom.de/en/teams/profis/index.php
  47. "Fans name greatest Reds of all time". The official FC Bayern Munich Website. 1 June 2005. Retrieved 24 November 2007. 
  48. index.php?title=List_of_FC_Bayern_Munich_players&oldid=۴۱۹۰۱۹۲۶۹
  49. "Pep Guardiola given Bayern Munich head coach start date". BBC. 8 May 2013. Retrieved 26 May 2013. 
  50. "Guardiola's start date with Bayern revealed". Goal.com. 7 May 2013. Retrieved 26 May 2013. 
  51. http://www.petitionbuzz.com/petitions/bayernpersiangulf
  52. http://amordadnews.com/neveshtehNamyesh.aspx?NId=11244
  53. «Women». وبگاه رسمی باشگاه بایرن مونیخ، ۲۰۰۵. بازبینی‌شده در ۶ مه ۲۰۱۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ باشگاه فوتبال بایرن مونیخ موجود است.