باشگاه فوتبال بایرن مونیخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۸°۶′۶.۶۴″ شمالی ۱۱°۳۴′۲۲.۰۰″ شرقی / ۴۸.۱۰۱۸۴۴۴° شمالی ۱۱.۵۷۲۷۷۷۸° شرقی / 48.1018444; 11.5727778

بایرن‌مونیخ
Logo FC Bayern München.svg
نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال بایرن‌مونیخ
لقب(ها) اف سی بی، اف سی هالیوود[۱]، مردان باواریایی، ستاره جنوب، سرخ‌ها
تاریخ تأسیس ۲۷ فوریه ۱۹۰۰ (۸ اسفند ۱۲۷۸)
نام ورزشگاه آلیانز آرنا
(گنجایش: ۷۱٬۱۳۷ نفر)
مدیرعامل آلمان هربرت هاینر
سرمربی اسپانیا پپ گواردیولا
لیگ بوندسلیگا
۲۰۱۳-۲۰۱۴ بوندسلیگا:قهرمان
وب‌گاه وب‌گاه رسمی
Kit left arm bayern1415home.png
Team colours
Kit body FCBAYERN 1415h.png
Team colours
Kit right arm bayern1415home.png
Team colours
Kit shorts adidaswhite.png
Team colours
Kit socks FCBAYERN 1415h.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm bayern1415a.png
Team colours
Kit body bayern1415A.png
Team colours
Kit right arm bayern1415a.png
Team colours
Kit shorts bayern1415a.png
Team colours
Kit socks bayern1415a.png
Team colours
لباس دوم
Kit left arm bayern1415t.png
Team colours
Kit body bayern1415T.png
Team colours
Kit right arm bayern1415t.png
Team colours
Kit shorts bayern1415t.png
Team colours
Kit socks bayern1415t.png
Team colours
لباس سوم


باشگاه فوتبال بایرن مونیخ (به آلمانی: Fußball-Club Bayern München) باشگاه فوتبال آلمانی است که در مونیخ پایتخت ایالت باواریا قرار دارد. بایرن به عنوان موفق‌ترین باشگاه فوتبال در آلمان و هم اکنون در جهان شناخته شده است، که موفق به کسب ۲۴ قهرمانی بوندسلیگا و ۱۷ قهرمانی در جام حذفی آلمان شده است. بایرن در سال ۱۹۰۰ میلادی توسط ۱۱ فوتبالیست که در راس آن فرانتس جان تاسیس شد. اگرچه بایرن برای اولین بار در سال ۱۹۳۲ قهرمان آلمان شد، در اولین دوره بوندسلیگا که در سال ۱۹۶۳ آغاز شد بایرن برای مسابقات انتخاب نشد. بهترین دوران تاریخ باشگاه به اواسط دهه ۷۰ میلادی بر می‌گردد که بایرن تحت کاپیتانی فرانتس بکن‌باوئر موفق به ۳ قهرمانی پشت سر هم(۱۹۷۶-۱۹۷۴) در لیگ قهرمانان اروپا شدند. در مجموع بایرن ۱۰ بار به فینال لیگ قهرمانان رسیده هست که موفق به قهرمانی در ۵ بار آن شده است. آخرین قهرمانی باشگاه در سال ۲۰۱۳ است که با فتح سه‌گانه همراه شد . بایرن همچنین موفق به یک قهرمانی در لیگ اروپا و یک قهرمانی درجام برندگان جام اروپا و دو قهرمانی درجام باشگاه‌های جهان شده است که به عنوان یکی از پر افتخارترین تیم اروپایی در سطح جهان مطرح شده است. از زمان تاسیس بوندسلیگا بایرن موفقترین تیم بوده و با قهرمانی در ۲۳ تای آن که ۵ قهرمانی آن مربوط به یک دهه قبل است. رقبای سنتی باشگاه عبارنتد از: باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال نورنبرگ و باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند. از آغاز سال ۲۰۰۵ بایرن بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه آلیانتس آرنا انجام می‌دهد. قبل از این تاریخ بایرن به مدت ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی می‌کرد. بایرن از لحاظ قدرت مالی قدرتمندترین باشگاه آلمان و چهارمین باشگاه ثروتمنداروپا است با در آمد ۳۶۸٫۴ میلیون یورو در سال ۲۰۱۲ (سالی که باشگاه سه‌گانه را فتح کرد).

بایرن بیش از ۱۴۷٫۰۰۰ عضو دارد.[۲] و نیز بیش از ۲،۴۰۰باشگاه رسمی دارد، ودر این باشگاه‌های حدود ۱۷۷٫۰۰۰ عضو دارد. بایرن علاوه بر فوتبال باشگاه‌های شطرنج، هندبال، بسکتبال، ژیمناستیک، بولینگ، و تنیس روی میز را نیز اداره می‌کند و در فوتبال حرفه‌ای بیش از ۱،۱۰۰ عضو فعال دارد.[۳] این تیم با ۵ قهرمانی و ۵ نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، پرافتخار ترین تیم فوتبال در اروپا پس از رئال مادرید و میلان است.

باشگاه بایرن مونیخ هم اکنون با ارزش ششصد و هشتاد و سه میلیون یورو در جایگاه ثروتمندترین باشگاه جهان شناخته می‌شود.[۴]

تاریخچه[ویرایش]

۶۵–۱۹۰۰ (سالهای ابتدایی)[ویرایش]

مسابقه بایرن مونیخ مقابل اف سی نورنبرگ،۱۹۰۱

بایرن مونیخ در سال ۱۹۰۰ توسط یازده بازیکن فوتبال و به رهبری فرانتس جان تاسیس شد.[۵] و در مدت چند ماه موفق شد که در برابر تمام رقبای محلی پیروزی به دست بیاورد و به نیمه نهایی رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان راه پیدا کند[۶] در سال ۱۹۰۷ شیرازه یک تیم واقعی شکل گرفت و بایرن مونیخ به زمین اختصاصی خود در مونیخ و در خیابان لئوپولد رفت و تیم رقیب محلی یعنی اف ث واکر را در روز افتتاحیه هشت بر یک شکست داد. بایرن مونیخ در سطح شهر مونیخ به یک تیم پرطرفدار تبدیل شد و در سال ۱۹۱۰ قهرمان لیگ منطقه‌ای باواریا شد. در سال پس از آن نیز بایرنی‌ها بدون شکست از عنوان خود دفاع کردند[۷]

در سال ۱۹۱۴ با آغاز جنگ جهانی اول، کلیه فعالیتهای فوتبال آلمان تعطیل شد[۸]

در سالهای پس از جنگ جهانی اول، بایرن چند عنوان محلی دیگر را کسب کرد و در سال ۱۹۲۶ موفق شد رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان را فتح کند، این دستاور دو سال بعد نیز تکرار شد[۹] بایرن مونیخ در سال ۱۹۳۲ نخستین قهرمانی اش در آلمان را جشن گرفت، آنها در فینال مسابقات قهرمانی کشور آن سال موفق شدند اینتراخت فرانکفورت را با نتیجه دو بر صفر شکست دهند و قهرمان آلمان شوند[۱۰]

با ظهور حزب نازی توسعه بایرن مونیخ متوقف شد، رئیس باشگاه و سرمربی تیم که هر دو یهودی بودند از کشور خارج شدند و بسیاری دیگر از اعضای باشگاه نیز پاکسازی شدند و بایرن مجدداً به یک باشگاه فوتبال آماتوری تبدیل شد، در سالهای پس از این اتفاقات بایرن هرگز در سطح ملی مدعی نبود و رتبه‌های میانه جدول لیگ محلی را کسب می‌کرد[۱۱]

پس از جنگ جهانی دوم، بایرن مونیخ یکی از اعضای (اوبر لیگای جنوبی: لیگ محلی دسته اول جنوب آلمان) شد، در سال ۱۹۵۵ آنها با کسب نتایج ضعیف به لیگ پایینتر سقوط کردند اما یک سال بعد موفق شدند به اوبرلیگای جنوبی بازگردند و سال ۱۹۵۷ نیز موفق شدند برای اولین بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان بشوند[۱۲]

در سال ۱۹۶۳ لیگ ملیِ بوندس‌لیگا تشکیل شد و قرار شد پنج تیم از اوبرلیگای جنوبی در آن شرکت کنند، با این که بایرن مونیخ عنوان سوم لیگ محلی را کسب کرده بود اما تیم دیگر شهر مونیخ، یعنی باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ عنوان قهرمانی را به دست آورده بود و فدراسیون فوتبال آلمان ترجیح داد دو تیم از یک شهر در بوندس لیگا شرکت نکنند و بنا بر این بایرن مونیخ برای بوندس لیگا انتخاب نشد[۱۳] بایرنی‌ها دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۵ با یک تیم جوان شامل استعدادهایی مثل فرانس بکن‌باوئر، گرد مولر و سپ مایر به بوندس لیگا راه یافتند[۱۴] این دوران تازهٔ بایرن مونیخ با نام فرانس بکن‌باوئر گره خورده بود. البته بازیکنان بزرگ دیگری مثل گرد مولر و سپ مایر و اولی هوینس نیز در او را یاری می‌دادند ولی هسته مرکزی تفکر و راهبردی بایرن مونیخ او بود.[۱۵]

۷۹–۱۹۶۵ (دوره طلایی)[ویرایش]

سپ مایر (چپ) و گرد مولر (راست)، دو بازیکن از نسل طلایی بایرن مونیخ
تیم بایرن قهرمان جام بین قاره‌ای سال ۱۹۷۶

بایرن مونیخ اولین فصل حضورش در بوندس‌لیگا را با رتبه سوم به پایان رساند و در همان فصل نخست (۶۶–۱۹۶۵) موفق شد جام حذفی فوتبال آلمان را نیز فتح کند، سال بعد یعنی فصل ۶۷-۱۹۶۶ آنها در یک فینال دراماتیک با پیروزی مقابل باشگاه فوتبال رنجرز اسکاتلند در وقت اضافه قهرمان جام در جام اروپا شدند و این اولین افتخار قاره‌ای آنها بود، بایرن مونیخی‌ها سالهای ۱۹۶۷ جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کردند و سال ۱۹۶۹ موفق شدند برای اولین بار به طور همزمان قهرمان بوندس‌لیگا و جام حذفی فوتبال آلمان بشوند[۱۶] آنها با اختلاف هشت امتیاز نسبت به آلمانیا آخن به مقام قهرمانی بوندس لیگا رسیدند و در دیدار نهایی جام حذفی نیز شالکه ۰۴را شکست دادند[۱۷]

در سال ۱۹۷۰ اودو لاتک، سرمربی گری بایرن مونیخ را بر عهده گرفت[۱۸]و در اولین فصل موفق شد جام حذفی فوتبال آلمان را برای بایرن مونیخ به ارمغان بیاورد، پس از آن در سالهای ۱۹۷۲، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ موفق شد سه بار پیاپی با بایرن مونیخ فاتح بوندس‌لیگا شود[۱۹] سال ۱۹۷۴ بایرن مونیخ برای اولین بار همراه باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید، در تاریخ ۱۵ مه ۱۹۷۴ مسابقه فینال با با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید، اما در بازی تکراری بایرن مونیخ موفق شد با نتیجه ۴ بر صفر پیروز شود و برای اولین بار فاتح جام باشگاه‌های اروپا شود[۲۰] آنها یک سال بعد نیز به فینال رسیدند و با غلبه بر باشگاه فوتبال لیدز یونایتد موفق شدند برای دومین بار پیاپی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شوند،[۲۱] سال ۱۹۷۶ برای سومین بار و این بار با پیروزی مقابل باشگاه فوتبال سن‌اتین قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شدند[۲۲] بایرن مونیخ در پاییز ۱۹۷۶ به عنوان قهرمان اروپا به جام بین‌قاره‌ای راه یافت و موفق شد در مجموع دو بازی رفت و برگشت با دو گل کروزیروی برزیل را شکست دهد و جام بین قاره‌ای را نیز به افتخاراتش اضافه کند[۲۳]

ادامه دهه ۱۹۷۰ برای بایرن مونیخ زمان تغییر بود و پس از قهرمانی جام بین‌قاره‌ای ۱۹۷۶ هیچ عنوانی در سطح ملی یا بین‌المللی کسب نکردند، نسل طلایی بایرن کم‌کم پا به سن می‌گذاشتند، سال ۱۹۷۷ فرانس بکن‌باوئر به نیویورک کاسموس پیوست و اواخر دهه ۱۹۷۰ نیز سایر ستارگان این نسل طلایی مانند سپ مایر و گرد مولر و اولی هوینس یا بازنشسته شدند یا سالهای آخر فوتبالشان را در تیمهای دیگری گذراندند[۲۴]

۹۸–۱۹۷۹ (از اف سی برایتنیگه تا اف سی هالیوود)[ویرایش]

در خارج از زمین فوتبال، دهه هشتاد برای بایرن مونیخ دوره‌ای همراه با آشفتگی بود، باشگاه در این سالها تعداد زیادی از پرسنلش را تغییر داده بود و از مشکلات مالی نیز رنج می‌برد، اما در داخل زمین فوتبال درخشش برایتنر و رومنیگه باعث شده بود که بایرن مونیخ به اف سی برایتنیگه معروف شود، این دو با درخشش در مسابقات، بایرن را در فتح دو بوندس لیگای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ یاری کردند بایرنی‌ها در ادامهٔ این دهه در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کردند و سال ۱۹۸۵ موفق شدند بوندس‌لیگا را فتح کنند، فصل ۸۶-۱۹۸۵ برای بایرن فصل خوبی بود و آنها دوگانه فوتبال آلمان (بوندس لیگا و جام حذفی) را فتح کردند، سال ۱۹۸۷ نیز موفق شدند از قهرمانی خود در بوندس لیگا دفاع کنند[۲۵]

بایرن در این سالها دو بار به فینال جام باشگاه‌های اروپا راه یافت اما هر دو بار در فینال شکست خورد و چیزی بیش از نایب قهرمانی عایدش نشد، سال ۱۹۸۲ استون ویلا با یک گل بایرن مونیخ را شکست داد[۲۶] و سال ۱۹۸۷ نیز پورتوی پرتغال موفق شد بایرن مونیخ را در فینال با نتیجه دو بر یک شکست دهد[۲۷]

سال ۱۹۸۷ یوپ هینکس سرمربی بایرن مونیخ شد، بایرنِ تحتِ هدایتِ یوپ هینکس پس از یک فصل ناکامی موفق شد بوندس لیگا را در دو فصل متوالی (۸۹–۱۹۸۸ و ۹۰–۱۹۸۹)فتح کند، بایرنیها پس از فتح بوندس لیگای ۱۹۹۰ مدتی در کسب جام ناکام بودند، اما در ژانویه سال ۱۹۹۴ فرانس بکن‌باوئر سرمربی تیم شد و بایرن مونیخ را در فتح بوندس لیگای ۹۴-۱۹۹۳ رهبری کرد، بنا بر این بایرن مونیخ پس از چهار سال ناکامی موفق به کسب جام شد. پس از این قهرمانی، جووانی تراپاتونی و اتو ریهاگل هر کدام تقریباً یک فصل سرمربی بایرن مونیخ شدند، در این دوره ستاره‌های بایرن به جای صفحات ورزشی در صفحات شایعات و حاشیه‌ای مطبوعات بودند و بنا بر این بایرن مونیخ به ((اف سی هالیوود)) مشهور شد[۲۸]

اواخر فصل ۹۶-۱۹۹۵ فرانس بکن‌باوئر مجدداً سرمربی بایرن مونیخ شد، بایرن مونیخ موفق شد در این فصل جام یوفا را با درخشش ستارگانی مثل یورگن کلینزمن و مهمت شول و لوتار ماتئوس فتح کند. در فینال آن مسابقات بایرن مونیخ در مجموع دو بازی رفت و برگشت با نتیجه پنج بر یک بوردوی فرانسه را شکست داد[۲۹]

جووانی تراپاتونی از ابتدای فصل ۹۷-۱۹۹۶ مجدداً سرمربی بایرن مونیخ شد و در سال اول بوندس لیگا را برای بایرن به ارمغان آورد، در فصل ۹۸-۱۹۹۷ بایرن مونیخ پس از دوازده سال جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کرد اما در رقابت برای فتح بوندس لیگای آن فصل ناکام بود و بوندس لیگای ۹۸-۱۹۹۷ را کایزرسلاوترن فتح کرد و بنا بر این تراپاتونی برای دومین بار بایرن مونیخ را ترک کرد[۳۰]

اکنون–۱۹۹۸ (موفقیت‌های مجدد بین‌المللی)[ویرایش]

اوتمار هیتسفیلد
افتتاح شده در سال ۲۰۰۵ یکی از زیباترین ورزشگاه جهان

.

اوتمار هیتسفلد از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ سرمربی بایرن مونیخ بود و در این دوره با ستارگانی مثل اشتفان افنبرگ، الیور کان، جیوانی البر، مهمت شول و بیسنته لیزارازو موفق شد عناوین متعددی را کسب کند، بایرن در اولین فصل حضور هیتسفید(۹۹–۱۹۹۸) بوندس لیگا را فتح کرد و به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز راه یافت، در مسابقه فینال در حالی که بایرن مونیخ تا واپسین لحظات با یک گل از منچستر یونایتد پیش بود، ناگهان در چند دقیقه دو گل دریافت کرد و با حساب ۲ بر ۱ شکست خورد تا یکی از تلخترین شبهای تاریخ باشگاه رقم بخورد، فصل بعد بایرن مونیخ دوگانه فوتبال آلمان را فتح کرد اما در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا مغلوب رئال مادرید شد، در فصل ۰۱–۲۰۰۰ بایرن مونیخ برای سومین فصل پیاپی فاتح بوندس لیگا شد[۳۱]

بایرنی‌ها در لیگ قهرمانان ۰۱–۲۰۰۰ در مرحله یک چهارم نهایی موفق شدند منچستر یونایتد را حذف کنند و تا حدی انتقام شکست دو سال قبل را از آنها بگیرند، آنها در مرحله نیمه نهایی رئال مادرید را حذف کردند و در فینال موفق شدند با درخشش الیور کان باشگاه فوتبال والنسیا را در ضربات پنالتی شکست دهند و پس از بیست و پنج سال قهرمان جام باشگاه‌های اروپا بشوند[۳۲]

بایرن مونیخ، فاتح لیگ قهرمانان ۰۱–۲۰۰۰

بایرن مونیخ در نوامبر ۲۰۰۱ به عنوان قهرمان اروپا در جام بین‌قاره‌ای شرکت کرد و با شکست دادن بوکا جونیورز آرژانین و تک گل ساموئل اوسی کفوور مدافع متعصب و غنایی خود در دقیقه ۱۱۰ برای دومین بار عنوان قهرمانی جام بین قاره‌ای را کسب کرد.[۳۳]

در فصل ۰۲–۲۰۰۱ بایرن برای اولین بار پس از سه سال در فتح بوندس لیگا ناکام ماند و در لیگ قهرمانان نیز در مرحله نیمه نهایی حذف شد اما بایرنی‌ها در فصل ۰۳–۲۰۰۲ موفق شدند ناکامی در بوندس لیگا را جبران کنند و بوندس لیگا را فتح کردند، پس از این فصل، بایرن یک فصل را بدون جام سپری کرد و وردر برمن فاتح بوندس لیگای ۰۴–۲۰۰۳ شد، بنا بر این هیتسفیلد پس از شش فصل بایرن را ترک کرد و فیلیکس ماگات سرمربی بایرن مونیخ شد، ماگات در هر دو فصل اول حضورش در بایرن مونیخ موفق شد، بوندس لیگا و جام حذفی را فتح کند[۳۴]

بنا بر این شمار قهرمانی‌های بایرن مونیخ در بوندس لیگا به بیست رسید، با این حال بایرن با روزهای اوجش فاصله داشت و در لیگ قهرمانان اروپا مدعی نبود، اواسط فصل ۰۷–۲۰۰۶ فیلیکس ماگات به دنبال نتایج ضعیفی که در آن فصل کسب کرده بود از کار برکنار شد و اوتمار هیتسفلد مجدداً هدایت بایرن را بر عهده گرفت، در آن فصل، بایرن مونیخ در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان موفق شد توسط روی ماکای سریعترین گل تاریخ رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا را مقابل رئال مادرید به ثمر برساند[۳۵] اما در مجموع برای بایرن فصل خوبی نبود و آنها نه تنها نتوانست جامی تصاحب کنند که در گرفتن سهمیه فصل بعد لیگ قهرمانان اروپا نیز ناکام ماندند[۳۶]

بایرن در فصل ۰۸–۲۰۰۷ موفق شد بار دیگر جام حذفی و بوندس لیگا را فتح کند، در پایان این سال هیتسفیلد برای دومین بار از بایرن رفت و الیور کان نیز برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد، بایرن فصل ۰۹–۲۰۰۸ در کسب جام ناکام ماند و یورگن کلینزمن پس از یک سال سرمربیگریِ بایرن مونیخ از این باشگاه رفت.[۳۷].[۳۸]

از ابتدای فصل ۱۰–۲۰۰۹ لوئی فان خال هدایت بایرن را بر عهده گرفت، در این سال بایرن موفق شد در مرحله گروهی لیگ قهرمانان با نتیجه چهار بر یک باشگاه فوتبال یوونتوس را که از جانلوییجی بوفون درون دروازه سود می‌برد شکست دهد و به مرحله حذفی راه پیدا کند. پس از این پیروزی، بایرنی‌ها نتایج خوبی کسب کردند و موفق شدند در آن سال بوندس لیگا و جام حذفی فوتبال آلمان را فتح کنند و به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز راه پیدا کنند، اما در فینال با دو گل از اینتر میلان شکست خوردند و نایب قهرمان شدند[۳۹] ، فصل بعد برای بایرن فصل بدی بود و آنها در کسب جام ناکام ماندند و لوئی فان خال نیز پس از حذف بایرن از لیگ قهرمانان از کار برکنار شد[۴۰] فصل ۱۲–۲۰۱۱ یکی از تلخ ترین فصلهای بایرن مونیخ بود، بایرن در این سال یوپ هینکس را روی نیمکت خود داشت و تا اواخر فصل به کسب هر سه جام امید داشت اما آنها رقابت برای فتح بوندس لیگا را به دورتموند واگذار کردند و در فینال جام حذفی نیز با نتیجه سنگین پنج بر دو مغلوب دورتموند شدند، در نهایت در فینال لیگ قهرمانان اروپا با وجود ارائه یک بازی هجومی در ضربات پنالتی از چلسی شکست خوردند و فصل را با سه نایب قهرمانی به پایان رساندند[۴۱]

بایرن مونیخ پس از سپری کردن فصل کابوس وار ۱۲–۲۰۱۱ در فصل ۱۳–۲۰۱۲ موفق شد به ناکامی‌های قبلی پایان دهد، این تیم در بوندسلیگا عملکرد عالی داشت و با بیست و پنج امتیاز برتری نسبت به بروسیا دورتموند قهرمان بوندسلیگا شد، بایرن مونیخ رکوردهای زیادی در این فصل جا به جا کرد، از جمله کسب بیشترین امتیاز در یک فصل، سریعترین قهرمانی تاریخ بوندس لیگا با مسجل کردن قهرمانی در هفتهٔ بیست و ششم، بیشترین پیروزی در یک فصل با بیست و نه برد، کمترین گل خورده با هجده گل، بهترین شروع بوندس لیگا با هشت پیروزی متوالی، بیشترین تعداد کلین شیت با بیست و یک بازی و...[۴۲] بایرن در لیگ قهرمانان نیز پس از غلبه بر تیمهای آرسنال و یونتوس و بارسلونا موفق شد در فینال بروسیا دورتموند را شکست بدهد و پس از دوازده سال قهرمان لیگ قهرمانان اروپا بشود[۴۳] در نهایت بایرن موفق شد در فینال جام حذفی فوتبال آلمان با نتیجه سه بر دو باشگاه فوتبال اشتوتگارت را شکست دهد تا فصل ۱۳–۲۰۱۲ را با فتح کلیه جامهای ممکن به پایان برساند.[۴۴] بایرن مونیخ هم چنین در سوپر جام باشگاهای اروپا در سال ۲۰۱۳-۲۰۱۴ مقابل چلسی انگلستان قرار گرفت و دو تیم در وقتهای اضافه به نتیجه ۲-۲ دست یافتند و در پنالتی‌ها بایرن مونیخ ۵-۴ توانست چلسی را شکست داده و برای اولین بار فاتح این جام شود.

رنگ‌ها[ویرایش]

در قوانین اصلی باشگاه بایرن مونیخ رنگ‌های سفید و آبی به عنوان رنگ اصلی باشگاه ذکر شده است. با این حال باشگاه تا سال ۱۹۰۵ با لباس‌های سفید و شلوارک‌های مشکی در مسابقات حاضر شد. بعدها بر اساس قوانین باشگاه‌ها موظف به استفاده از رنگ قرمز در لباس‌های خود شدند. از آن مدت بایرن در بیشتر مسابقات بایرن با لباس‌های قرمز و سفید بازی کرده است هر چند که در بعضی ادوار از لباس‌های آبی و مشکی نیز استفاده شده است. لباس خارج از خانهٔ بایرن همواره روند مشخصی نداشته و رنگ‌های سفید، سیاه، آبی و، سبز-طلایی استفاده شده‌اند.

لباس‌های تاریخی[ویرایش]

ورزشگاه[ویرایش]

ماکت ورزشگاه لئوپولد (خانهٔ بایرن در سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۲۴ میلادی) در موزهٔ ورشگاه بایرن مونیخ

بایرن اولین بازی تمرینی خود را در شیرنپلتز در مرکز شهر مونیخ انجام داد. اولین بازی رسمی بایرن در Theresienwiese برگزار شد. در سال ۱۹۰۱ بایرن به یک محوطه اختصاصی در Schwabing که در Clemensstraße قرار داشت نقل مکان کرد. بایرن مونیخ پس از ترکیب با تیم مونچنر اسپرت-کلاب (MSC) در سال ۱۹۰۶ میلادی به زمین مونچنر در لئوپولد نقل مکان کرد. برای جذب هواداران خانگی که در آغاز سال ۱۹۲۰ شروع شد بایرن تا کنون به محل‌های مختلفی در مونیخ جابجا شد.

Grünwalder Stadion, نمایی از ورزشگاه گرونوالدر «شصت» (ورزشگاه بایرن در سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۷۲)

از سال ۱۹۲۵ تیم بایرن بطور مشترک با باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ در ورزشگاه گرونوالدر توپ می‌زد. تا جنگ جهانی دوم صاحب ورزشگاه، باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ بود و هنوز هم در میان مردم بطور محاوره‌ای ورزشگاه «شصت» شناخته می‌شود. در خلال جنگ جهانی ورزشگاه تخریب شد و تلاش برای بازسازی آن طی دوران و جسته گریخته و قسمت قسمت به نتیجه رسید. رکورد حضور در این ورزشگاه در بازی مربوط به فصل ۱۹۶۱-۶۲ میلادی در بازی خانگی بایرن با باشگاه فوتبال نورنبرگ با پنجاه هزار تماشاگر گزارش شده است. دو دوران بوندس لیگا ظرفیت ورزشگاه چهل و چهار هزار تماشاگر بود که طی بارها به این مقدار رسید، ولی در نهایت به ۲۱٫۲۷۲ نفر کاهش پیدا کرد. امروزه تیم دوم هر دو تیم در این ورزشگاه توپ می‌زنند. لازم است بدانیم تیم بانوان بایرن همیشه در این ورزشگاه بازی می‌کند.

المپیااشتادیون, ورزشگاه المپیک مونیخ ورزشگاه بایرن از سال ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۵ میلادی
هنگام بازی بایرن در دیدارهای خانگی ورزشگاه به رنگ قرمز در می‌آید.

برای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در شهر مونیخ استادیوم المپیک ساخته شد. این استادیوم برای معماری خود مشهور است که در آخرین مسابقهٔ بوندس لیگا در فصل ۷۲-۱۹۷۱ به بهره‌برداری رسید. مسابقهٔ گفته شده جمعیت هفتاد و نه هزار نفری را به خود جلب کرد. این ورزشگاه در دوران نخست خود بعنوان یکی از استادیوم‌های درجه نخست در جهان در نظر گرفته می‌شد که میزبان رقابت‌های نهایی بزرگی بود. مانند آنجه در جام جهانی ۱۹۷۴ رخ داد. بعد از این سالها ورزشگاه مورد چندین تغییرات مانند افزایش فضای نشستن از ۵۰ درصد به ۶۰ درصد بود که در نهایت وزشگاه به ظرفیت ۶۰٫۰۰۰ نفری برای مسابقات ملی و ۵۹٫۰۰۰ نفری برای رقابت‌های بین‌المللی مانند مسابقات جام اروپا، رسید. به هر حال، بسیاری از هواداران شروع به گلایه در مورد سرد بودن آب و هوا در فصل زمستان کردند که نیمی از هواداران ورزشگاه ب دلیل نداشتن پوشش مناسب در معرض تغییرات آب و هوا هستند. این تیم برای ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی کرده بود. از آغاز فصل۰۶- ۲۰۰۵، مونیخی‌ها بازی‌های خانگی را در آلیانز آره‌نا انجام دادند.

هواداران[ویرایش]

بایرن خودش را یک باشگاه ملی می‌داند. باشگاه دارای بیش از ۱۸۷۰۰۰ عضو و ۳۲۰۲ فروشگاه دارد که از این لحاظ اول در آلمان هست. بایرن پر طرفدار ترین تیم در آلمان با ۱۰ میلیون هوادار و پنجمین باشگاه پر طرفدار در اروپا با ۲۰ میلیون طرفدار هست. باشگاه همچنین طرفدارهای معروفی چون بوریس بکر، بندیکت شانزدهم و ولادیمیر کلیچکو دارد.

نمادها[ویرایش]

رنگ تیم قرمز و سفید، و وسط پرچم تیم پرچم ایالت باواریا است.[۴۵]

رقابت[ویرایش]

بایرن در فینال لیگ قهرمانان دورتموند را در ۲۵ مه سال ۲۰۱۳ شکست داد.

بایرن یکی از سه باشگاه حرفه‌ای شهر مونیخ است و یکی از رقبای سنتی این باشگاه باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ است. هر چند که این باشگاه شرایط نا منساسبی دارد و در چند سال اخیر افت و خیز بالای داشته است هم اکنون در دسته ۲ بوندس لیگا قرار دارد. یکی دیگر از رقبای بایرن اف سی نورنبرگ هست به طوری که این باشگاه در دهه ۲۰ موفق به کسب ۵ قهرمانی در لیگ آلمان شده بود. بازی بایرن و نورنبرگ یکی از مهترین بازی‌های بوندس لیگا که به آن داربی باواریا نیز می‌گویند. دیگر باشگاه رقیب بایرن در آلمان باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن هست به خصوص از سال ۱۹۷۳ زمانی که بایرن بازی ۴-۱ برده خود را ۷-۴ مقابل این تیم بازنده شد. باشگاه‌های شالکه ۰۴،باشگاه فوتبال هامبورگ از دههٔ ۸۰ میلادی و [باشگاه فوتبال بروسیا مونشن گلادباخ]] از دههٔ ۷۰ میلادی نیز از رقبای سنتی بایرن بخصوص در ۳۰ سال اخیر بوده‌اند. البته بازی با تیماشتوتگارت هم همیشه مورد توجه همگان قرار گرفته است.

رقبای بین الملی بایرن عبارتند از باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال آث میلان و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد که بیشتر به خاطر برد یا باخت‌های کلاسیک در این بازی‌ها بوده است.

کلاسیک آلمان[ویرایش]

نوشتار اصلی: کلاسیک آلمان

کلاسیکو آلمان، German Clasico یا رقابت بزرگ، سنتی و دیرینه فوتبال آلمان، رویارویی بین دو تیم بایرن مونیخ و بروسیا دورتموند: البته بعضی از رسانه‌ها علاقه دارند از این رویارویی بنام نام ببرند. اصطلاح "رقابت سنتی بزرگ آلمان" برای توصیف رویایی دو تیم بایرن و دورتموند بسیار مورد محبوبیت قرار گرفته. دوئلی که همیشه جذاب، جنجالی و پرحاشیه بوده است. در انگلستان اصطلاح آلمانی Der Klassiker برای صحبت در مورد این رقابت بکار می‌رود که در اصطلاحات میان مطبوعات از آن به نام آلمان.۲ صحبت به میان آورده می‌شود. در اصل مهم ترین رقیب بایرن در آلمان باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند است. این دو باشگاه بارها برای کسب قهرمانی در لیگ داخلی و جام حذفی در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. باخت ۵-۲ بایرن در برابر دورتموند در سال ۲۰۱۲ جام حذفی بد ترین شکست بایرن در یک بازی فینال هست. اوج رقابت این دو باشگاه به لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۳-۲۰۱۴ بر می‌گردد که بایرن در فینال ورزشگاه ومبلی ۲-۱ دورتموند را شکست داده و قهرمان مسابقات شد.

رؤسا و مربیان بایرن مونیخ[ویرایش]

بایرن بیشتر توسط بازیکنان قدیمی اداره می‌شود. مدیریت باشگاه در حال کنونی در اختیار هربرت هاینر قرار دارد بعد از این که اولی هوینس به اتهام فرار از مالیات به حبس محکوم شد و به از سمت خود کناره گیری کرد. مدیر اجرایی باشگاه کارل-هاینتس رومنیگه بازیکن سابق بایرن و تیم ملی فوتبال آلمان هست. علارغم بیشتر باشگاه‌های اروپایی که بازار تجاری آن‌ها در خارج از کشورهای خودشان هست تمرکز بایرن روی بازار داخلی آلمان هست و با در آمدی ۱٫۲۳۵ میلیارد دلار پنجمین باشگاه ثروتمند جهان هست. رؤسا و مربیان بایرن مونیخ از ابتدا تاکنون

اولی هوینس
مدیر سابق اولی هوینس
کارل-هاینتس رومنیگه
مدیر اجرایی باشگاه بایرن و از دومین گلزن برتر باشگاه بایرن بعد از گرد مولر
رؤسای بایرن از سال ۱۹۰۰ میلادی سال
فرانتس جان ۱۹۰۰–۱۹۰۳
ویلم هسلینک ۱۹۰۳–۱۹۰۶
کورت مولر ۱۹۰۶–۱۹۰۷
آنجلو کنور ۱۹۰۷–۱۹۱۳
کورت لندائر ۱۹۱۳–۱۹۱۴
فرد دان ۱۹۱۴–۱۹۱۵
هانس تاش ۱۹۱۵
فریتز مایر ۱۹۱۵
هانس برمولر ۱۹۱۶
فریتز مایر ۱۹۱۶–۱۹۱۹
کورت لندائر ۱۹۱۹–۱۹۲۱
فرد دان ۱۹۲۱–۱۹۲۲
کورت لندائر ۱۹۲۲–۱۹۳۳
زیگفرید هرمان ۱۹۳۳–۱۹۳۴
کارل هاینز Oettinger ۱۹۳۴–۱۹۳۵
ریچارد ایمز مایر ۱۹۳۵–۱۹۳۷
فرانتس نوسهاردس ۱۹۳۷–۱۹۳۸
فرانتس کلر ۱۹۳۸–۱۹۴۳
جوزف Sauter ۱۹۴۳–۱۹۴۵
فرانتس خاوی هلیمنسدر ۱۹۴۵
جوزف بایر ۱۹۴۵
زیگفرید هرمان ۱۹۴۵–۱۹۴۷
کورت لندائر ۱۹۴۷–۱۹۵۱
ژولیوس سئورینگ ۱۹۵۱–۱۹۵۳
آدولف فیشر، کارلی واید و هوگو Theisinger ۱۹۵۳–۱۹۵۵
آلفرد رایدلینگر ۱۹۵۵–۱۹۵۸
رولاند اندلر ۱۹۵۸–۱۹۶۲
ویلهم نیودکر ۱۹۶۲–۱۹۷۹
ویلی او.هافمن ۱۹۷۹–۱۹۸۵
فریتس شرر ۱۹۸۵–۱۹۹۴
فرانتس بکن باوئر ۱۹۹۴–۲۰۰۹
اولی هونس ۲۰۰۹–۲۰۱۴
کارل هوپفنر از ۲۰۱۴
مربیان بایرن از سال ۱۹۴۸ میلادی سال
آلوین ریمکه ۱۹۴۸–۱۹۵۰
دیوید دیویدسون ۱۹۵۰
مکس Schäfer ۱۹۵۱–۱۹۵۳
گئورک بایرر ۱۹۵۳–۱۹۵۴
گئورگ کنوپفله ۱۹۵۴–۱۹۵۵
یاکوب اشتریتل ۱۹۵۵
هربرت مول ۱۹۵۵–۱۹۵۶
ویلیبالد هان ۱۹۵۶–۱۹۵۸
آدولف پاتک ۱۹۵۸–۱۹۶۱
هلموت اشنایدر ۱۹۶۱–۱۹۶۳
از این سال به بعد در بخش مربیان بایرن

بصورت بسط داده شده آورده شده است

کمک‌های مالی و بشر دوستانه[ویرایش]

بایرن از زمان‌های گذشته در کارهای خیریه فعالیت داشته برای مثال کمک به باشگاه‌های ورشکسته و یا افراد عادی نیازمند کمک‌های قابل توجه‌ای انجام داده است. درزمین‌لرزه و سونامی اقیانوس هند (۲۰۰۴) بایرن با تشکیل دادن موسسه‌های متعدد موفق به جمع‌آوری زیادی شد که برای نو سازی مدارس و سایر مکان‌های تخریب شده در سری لانکا[۴۶] و برخی کشور دیگر شد. بایرن به باشگاه‌های دیگر مانند رقیب سنتی خود باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰[۴۷] کمک مالی زیادی کرده است با برگذاری مسابقات دوستانه، نقل و انتقال بازیکن با قیمت مناسب و حتی واریز مستفیم پول نیز توسط باشگاه برنامه ریزی شده است. باشگاه‌های دیگری که بایرن به آن‌ها کمک کرده‌اند می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند[۴۸][۴۹][۵۰][۵۱] و باشگاه فوتبال سن پائولی[۵۲] اشاره کرد.

از جمله کمک‌های بشر دوستانهٔ تیم بایرن می‌توان به کمک ۱۰۰ هزار یورویی "فیلیپ لام" به برنامه توانبخشی صلیب سرخ در افغانستان اشاره کرد که "به نقل از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در ژنو، اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) از کمک ۱۰۰ هزار یورویی "فیلیپ لام" کاپیتان تیم بایرن مونیخ به نمایندگی از طرف این اتحادیه به برنامه توانبخشی جسمی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان خبر داد. این فوتبالیست آلمانی این مبلغ را به عنوان جایزه کسب بیشترین آراء کاربران سایت یوفا برای بهترین تیم سال دریافت کرده است."[۵۳]

جالب است بدانیم عده‌ای بازیکنان بایرن همچون حرفهٔ فوتبالی خود، در کار بشر دوستانه نیز بسیار فعال هستند. بعنوان نمونه مانوئل نویر در سال ۲۰۱۰ بنیاد کودکان مانوئل نویر را تاسیس نموده که وظیفه آن کمک به کودکان آسیب دیده اجتماعی در منطقه روهر آلمان است.[۵۴]

اسپانسر (حامی مالی)[ویرایش]

حامی اصلی فعلی بایرن شرکت دویچه تلکوم آلمان است.[۵۵] و شریک آن شرکت خودروسازی آئودی[۵۶] است.

حامیان قبلی:

درآمد حاصل از حامی اصلی بایرن، تلکام آلمان در سال ۲۰۰۸/۰۹ به بسیت میلیون یورو می‌رسد.[۶۰]

دربی[ویرایش]

آمار در مقابل باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰[ویرایش]

نوشتار اصلی: Münchner Stadtderby

پس از ۲۰۴ دربی مونیخ برابر مونیخ ۱۸۶۰ نتیجه‌های زیر بدست آمده:

  • ۱۰۵ برد بایرن
  • ۵۰ برابری
  • ۴۹ برد ۱۸۶۰

آمار در مقابل باشگاه فوتبال نورنبرگ[ویرایش]

هیچ پایگاه اطلاعات رسمی از نتایج بین این دو تیم وجود ندارد. با این حال، روشن است که در جمع ۱۸۰ دربی فرنگی-باواریا وجود دارد. بنابر این در اینجا فقط نتیجه‌های رویارویی در اوبرلیگا، بوندس لیگا و جام حذفی از سال ۱۹۴۵ آورده شده است.

  • ۴۴ برد بایرن
  • ۲۱ برابری
  • ۲۹ برد نورنبرگ

بایرن مونیخ در اروپا[ویرایش]

ترکیب بایرن در فینال لیگ قهرمانان اروپا سال ۲۰۱۳.

از تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-03-۱۲):

رقابت نتایج منبع
بازی برد تساوی باخت برد %
لیگ قهرمانان اروپا ۲۸۳ ۱۶۰ ۶۳ ۶۰ ۵۶٫۵۴ [۶۱]
لیگ ارو‍‍‍پا ۶۸ ۳۹ ۱۳ ۱۶ ۵۷٫۳۵
جام برندگان جام اروپا ۳۹ ۱۹ ۱۴ ۶ ۴۸٫۷۲
سوپرجام اروپا ۶ ۱ ۱ ۴ ۱۶٫۶۷
مجموع ۳۹۶ ۲۱۹ ۹۱ ۸۶ ۵۵٫۳۰

افتخارات[ویرایش]

سه قهرمانی پیاپی بایرن در اروپا بین سال‌های ۱۹۷۴-۱۹۷۶
رقابت‌های ملی آلمان
چهارچوب رقابت‌ها شمار قهرمانی تاریخ و فصل
Meisterschale.png بوندس لیگا ۲۴ بار Record text logo.png ۳۲–۱۹۳۱، ۶۹–۱۹۶۸، ۷۲–۱۹۷۱، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۴–۱۹۷۳، ۸۰–۱۹۷۹، ۸۱–۱۹۸۰، ۸۵–۱۹۸۴، ۸۶–۱۹۸۵، ۸۷–۱۹۸۶، ۸۹–۱۹۸۸، ۹۰–۱۹۸۹، ۹۴–۱۹۹۳، ۹۷–۱۹۹۶، ۹۹–۱۹۹۸، ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰، ۰۳–۲۰۰۲، ۰۵–۲۰۰۴، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۸–۲۰۰۷، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۳-۲۰۱۲، ۱۴-۲۰۱۳
  • ۱۰ نایب قهرمانی:

۷۰–۱۹۶۹، ۷۱–۱۹۷۰، ۸۸–۱۹۸۷، ۹۱–۱۹۹۰، ۹۳–۱۹۹۲، ۹۶–۱۹۹۵، ۹۸–۱۹۹۷، ۰۴–۲۰۰۳، ۰۹–۲۰۰۸، ۰۲–۲۰۱۱

  • ۵ جایگاه سومی: ۱۹۶۶، ۱۹۷۶، ۱۹۸۲، ۲۰۰۲، ۲۰۱۱
Coppagermania.png جام حذفی فوتبال آلمان ۱۷ بار Record text logo.png ۱۹۵۷، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۹، ۱۹۷۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴
  • ۳ نایب قهرمانی: ۱۹۸۵، ۱۹۹۹، ۲۰۱۲
Deustcher LIGAPOKAL Trophy.png لیگاپوکال ۶ بار Record text logo.png ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۷
  • یک نایب قهرمانی: ۲۰۰۶
DeustcherSupercupTrophy.png سوپر جام فوتبال آلمان ۵ بار Record text logo.png ۱۹۸۲(غیر رسمی)، ۱۹۸۷، ۱۹۹۰، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲
  • ۴ نایب قهرمانی: ۱۹۸۹، ۱۹۹۴، ۲۰۰۸، ۲۰۱۳
رقابت‌های اروپایی FIFA Logo (2010).svg
Coppacampioni.png لیگ قهرمانان اروپا پنج بار ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۲۰۰۱، ۲۰۱۳
  • ۵ نایب قهرمانی: ۱۹۸۲، ۱۹۸۷، ۱۹۹۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲
UEFA Cup (adjusted).png جام در جام اروپا یک بار ۱۹۶۷
Coppacoppe.png جام یوفا/لیگ اروپا یک بار ۱۹۹۶
UEFA - Super Cup.png سوپر جام اروپا یک بار ۲۰۱۳
رقابت‌های جهانی FIFA Logo (2010).svg
Coppaintercontinentale.png جام بین قاره‌ای (اروپا-آمریکای جنوبی دو بار ۱۹۷۶، ۲۰۰۱
Trofeu mundial fifa01.svg جام باشگاه‌های جهان یک بار ۲۰۱۳

نتایج[ویرایش]

فصل-تاریخ رتبه چهارچوب رقابت‌ها امتیاز توضیحات
لیگ۱ لیگ۲
۱۹۰۰-۱۹۱۰ - سال‌های اولیه
۱۹۱۰/۱۱ ۱   کریزلیگا بایرن نامشخص اولین لیگ محلی باواریا.
۱۹۱۸-۱۹۲۸ - دوره پس از جنگ جهانی اول
۱۹۲۰/۲۱ ۳   کریزلیگا سودبایرن نامشخص لیگ‌های فوتبال آلمان که تا سال ۱۹۱۸ بدلیل جنگ جهانی اول متوقف شده بود دوباره در این سالها شروع به فعالیت کرد.
۱۹۲۱/۲۲ ۲   کریزلیگا بایرن ۲۶
۱۹۲۲/۲۳ ۲   کریزلیگا بایرن ۲۳
۱۹۲۳/۲۴ ۳   بسرکسلیگا بایرن ۱۵ لیگ منطقه‌ای در ایالت باواریا در سال ۱۹۲۳ معرفی شد.
۱۹۲۴/۲۵ ۴   بسرکسلیگا بایرن ۱۷
۱۹۲۵/۲۶ ۱   بسرکسلیگا بایرن ۲۰
۱۹۲۶/۲۷ ۵   بسرکسلیگا بایرن ۲۳
۱۹۲۷/۲۸ ۱   بسرکسلیگا سودبایرن ۱۹
۱۹۲۸-۱۹۳۳ - اولین قهرمانی
۱۹۲۸/۲۹ ۱   بسرکسلیگا سودبایرن ۲۲
۱۹۲۹/۳۰ ۱   بسرکسلیگا سودبایرن ۲۴
۱۹۳۰/۳۱ ۱   بسرکسلیگا سودبایرن ۲۳
۱۹۳۱/۳۲ ۱   بسرکسلیگا سودبایرن ۲۸ اف سی بایرن در بازی نهایی و سرنوشت ساز با نتیجه ۲:۰ مقابل اینتراخت فرانکفورت به پیروزی رسید و به قهرمانی رسید.
۱۹۳۲/۳۳ ۱   بسرکسلیگا سودبایرن ۳۰
۱۹۳۳-۱۹۴۵ - ظهور حزب نازی و جنگ جهانی دوم
۱۹۳۳/۳۴ ۳   گائلیگا بایرن ۲۷ در این سال آدولف هیتلر در آلمان به قدرت رسید و لیگ با نام گائلیگا معرفی شد.
۱۹۳۴/۳۵ ۴   گائلیگا بایرن ۲۴
۱۹۳۵/۳۶ ۳   گائلیگا بایرن ۲۷
۱۹۳۶/۳۷ ۳   گائلیگا بایرن ۲۰
۱۹۳۷/۳۸ ۵   گائلیگا بایرن ۱۹
۱۹۳۸/۳۹ ۷   گائلیگا بایرن ۱۷
۱۹۳۹/۴۰ ۸   گائلیگا بایرن ۱۲
۱۹۴۰/۴۱ ۸   گائلیگا بایرن ۲۰
۱۹۴۱/۴۲ ۸   گائلیگا بایرن ۱۷
۱۹۴۲/۴۳ ۳   (گائلیگا بایرن جنوبی) ۲۲
۱۹۴۳/۴۴ ۱   (گائلیگا بایرن جنوبی) ۳۱
۱۹۴۴/۴۵ (۱)   (گائلیگا بایرن جنوبی)| اوبربایرن ۲۹
۱۹۴۵-۱۹۵۵ - دوره پس از جنگ
۱۹۴۵/۴۶ ۶   اوبرلیگا جنوب ۳۴ اوبر لیگا: لیگ محلی دسته اول جنوب آلمان.
۱۹۴۶/۴۷ ۱۱   اوبرلیگا جنوب ۳۶
۱۹۴۷/۴۸ ۴   اوبرلیگا جنوب ۵۰
۱۹۴۸/۴۹* ۳   اوبرلیگا جنوب ۳۵ *... .
۱۹۴۹/۵۰ ۱۳   اوبرلیگا جنوب ۲۵
۱۹۵۰/۵۱ ۹   اوبرلیگا جنوب ۳۳
۱۹۵۱/۵۲ ۸   اوبرلیگا جنوب ۲۹
۱۹۵۲/۵۳ ۷   اوبرلیگا جنوب ۳۰
۱۹۵۳/۵۴ ۹   اوبرلیگا جنوب ۲۸
۱۹۵۴/۵۵ ۱۶   اوبرلیگا جنوب ۱۵ پس زمینه بنفش: سقوط به لیگ اوبرلیگا جنوب ۲.
۱۹۵۵-۱۹۶۵ - قهرمانی در جام حذفی آلمان و انتظار برای بوندسلیگا
۱۹۵۵/۵۶   ۲ اوبرلیگا جنوب ۲ ۵۶ صعود به اوبرلیگا جنوب ۱.
۱۹۵۶/۵۷ ۱۰   اوبرلیگا جنوب ۲۶
۱۹۵۷/۵۸ ۷   اوبرلیگا جنوب ۳۰
۱۹۵۸/۵۹ ۴   اوبرلیگا جنوب ۳۹
۱۹۵۹/۶۰ ۳   اوبرلیگا جنوب ۳۸
۱۹۶۰/۶۱ ۸   اوبرلیگا جنوب ۳۰
۱۹۶۱/۶۲ ۳   اوبرلیگا جنوب ۴۰
۱۹۶۲/۶۳** ۳   اوبرلیگا جنوب ۴۰ **... .
۱۹۶۳/۶۴   ۲ لیگ محلی ۵۲
۱۹۶۴/۶۵   ۱ لیگ محلی ۵۵ صعود به بوندس لیگا.
۱۹۶۵-۱۹۷۰ - اولین سال در بوندسلیگا
۱۹۶۵/۶۶ ۳   بوندس لیگا ۴۷
۱۹۶۶/۶۷ ۶   بوندس لیگا ۳۷
۱۹۶۷/۶۸ ۵   بوندس لیگا ۳۸
۱۹۶۸/۶۹ ۱   بوندس لیگا ۴۶ پس زمینه سبز:پیروزی در مسابقات قهرمانی آلمان.
۱۹۶۹/۷۰ ۲   بوندس لیگا ۴۷
۱۹۷۰-۱۹۷۶ - در راه تاج و تخت از اروپا
۱۹۷۰/۷۱ ۲   بوندس لیگا ۴۸
۱۹۷۱/۷۲ ۱   بوندس لیگا ۵۵ پس زمینه سبز:پیروزی در مسابقات قهرمانی آلمان.
۱۹۷۲/۷۳ ۱   بوندس لیگا ۵۴
۱۹۷۳/۷۴ ۱   بوندس لیگا ۴۹
۱۹۷۴/۷۵ ۱۰   بوندس لیگا ۳۴
۱۹۷۵/۷۶ ۳   بوندس لیگا ۴۰
۱۹۷۶-۱۹۷۹ - روزهای عادی
۱۹۷۶/۷۷ ۷   بوندس لیگا ۳۷
۱۹۷۷/۷۸ ۱۲   بوندس لیگا ۳۲
۱۹۷۸/۷۹ ۴   بوندس لیگا ۴۰
۱۹۷۹-۱۹۹۱ - موفقیت می‌آید
۱۹۷۹/۸۰ ۱   بوندس لیگا ۵۰ پس زمینه سبز:پیروزی در مسابقات قهرمانی آلمان.
۱۹۸۰/۸۱ ۱   بوندس لیگا ۵۳
۱۹۸۱/۸۲ ۳   بوندس لیگا ۴۳
۱۹۸۲/۸۳ ۴   بوندس لیگا ۴۴
۱۹۸۳/۸۴ ۴   بوندس لیگا ۴۷
۱۹۸۴/۸۵ ۱   بوندس لیگا ۵۰
۱۹۸۵/۸۶ ۱   بوندس لیگا ۴۹
۱۹۸۶/۸۷ ۱   بوندس لیگا ۵۳
۱۹۸۷/۸۸ ۲   بوندس لیگا ۴۸
۱۹۸۸/۸۹ ۱   بوندس لیگا ۵۰
۱۹۸۹/۹۰ ۱   بوندس لیگا ۴۹
۱۹۹۰/۹۱ ۲   بوندس لیگا ۴۵
۱۹۹۱-۱۹۹۸ - جستجوی طولانی مدت برای مربی شایسته و موفقیت‌های گاه به گاه
۱۹۹۱/۹۲ ۱۰   بوندس لیگا ۳۶
۱۹۹۲/۹۳ ۲   بوندس لیگا ۴۷
۱۹۹۳/۹۴ ۱   بوندس لیگا ۴۴ پس زمینه سبز:پیروزی در مسابقات قهرمانی آلمان.
۱۹۹۴/۹۵ ۶   بوندس لیگا ۴۳
۱۹۹۵/۹۶ ۲   بوندس لیگا ۶۲
۱۹۹۶/۹۷ ۱   بوندس لیگا ۷۱
۱۹۹۷/۹۸ ۲   بوندس لیگا ۶۶
۱۹۹۸-۲۰۰۸ - تسلط ملی، پیروزی در لیگ قهرمانان در سال ۲۰۰۱
۱۹۹۸/۹۹ ۱   بوندس لیگا ۷۸ پس زمینه سبز:پیروزی در مسابقات قهرمانی آلمان.
۱۹۹۹/۰۰ ۱   بوندس لیگا ۷۳
۲۰۰۰/۰۱ ۱   بوندس لیگا ۶۳
۲۰۰۱/۰۲ ۳   بوندس لیگا ۶۸
۲۰۰۲/۰۳ ۱   بوندس لیگا ۷۵
۲۰۰۳/۰۴ ۲   بوندس لیگا ۶۸
۲۰۰۴/۰۵ ۱   بوندس لیگا ۷۷
۲۰۰۵/۰۶ ۱   بوندس لیگا ۷۵
۲۰۰۶/۰۷ ۴   بوندس لیگا ۶۰
۲۰۰۷/۰۸ ۱   بوندس لیگا ۷۶
۲۰۰۸-۲۰۱۳ - مسیری به سه‌گانه
۲۰۰۸/۰۹ ۲   بوندس لیگا ۶۷
۲۰۰۹/۱۰ ۱   بوندس لیگا ۷۰ پس زمینه سبز:پیروزی در مسابقات قهرمانی آلمان.
۲۰۱۰/۱۱ ۳   بوندس لیگا ۶۵
۲۰۱۱/۱۲ ۲   بوندس لیگا ۷۳
۲۰۱۲/۱۳ ۱   بوندس لیگا ۹۱
۲۰۱۳/۱۴ ۱   بوندس لیگا ۹۰

بازیکنان[ویرایش]

تیم اول[ویرایش]

لیست بازیکنان تیم ۲۰۱۴/۱۵[ویرایش]

این ترکیب در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۱۴ نوشته شده‌است و مطابق با سایت رسمی باشگاه بایرن مونیخ آلمان می‌باشد.[۶۲]

شماره. ملیت. نام تاریخ تولد زمان آخرین قرارداد تا تاریخ
دروازه بان
0۱ آلمان مانوئل نویر ۲۷ مارس ۱۹۸۶ ۲۰۱۱ ۲۰۱۹
۲۲ آلمان تام اشتارک ۱۸ مارس ۱۹۸۱ ۲۰۱۲ ۲۰۱۵
۲۳ اسپانیا په په رینا ۳۱ آگوست ۱۹۸۲ ۲۰۱۴ ۲۰۱۷
پست دفاع
0۴ برزیل دانته ۱۸ اکتبر ۱۹۸۳ ۲۰۱۲ ۲۰۱۷
0۵ مراکش مهدی بن عطیه ۱۷ آوریل ۱۹۸۷ ۲۰۱۴ ۲۰۱۹
۱۳ برزیل رافینیا ۷ سپتامبر ۱۹۸۵ ۲۰۱۱ ۲۰۱۷
۱۷ آلمان ژرومه بواتنگ ۳ سپتامبر ۱۹۸۸ ۲۰۱۱ ۲۰۱۸
۱۸ اسپانیا خوان برنات ۱ مارس ۱۹۹۳ ۲۰۱۴ ۲۰۱۹
۲۱ آلمان فیلیپ لام Captain sports.svg ۱۱ نوامبر ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۱۸
۲۷ اتریش دیوید آلابا ۲۴ ژانویه ۱۹۹۲ ۲۰۰۸ ۲۰۱۸
۲۸ آلمان هولگر بادشتوبر ۱۳ مارس ۱۹۸۹ ۲۰۰۲ ۲۰۱۷
خط میانی
0۳ اسپانیا ژابی آلونسو ۲۵ نوامبر ۱۹۸۱ ۲۰۱۴ ۲۰۱۶
0۶ اسپانیا برزیل تیاگو آلکانترا ۱۱ آوریل ۱۹۹۱ ۲۰۱۳ ۲۰۱۷
0۷ فرانسه فرانک ریبری ۷ آوریل ۱۹۸۳ ۲۰۰۷ ۲۰۱۷
0۸ اسپانیا خاوی مارتینز ۲ سپتامبر ۱۹۸۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۷
۱۰ هلند آرین روبن ۲۳ ژانویه ۱۹۸۴ ۲۰۰۹ ۲۰۱۷
۱۱ سوئیس جردان شقیری ۱۰ اکتبر ۱۹۹۱ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶
۱۶ آلمان جیانلوکا گادینو ۱۱ نوامبر ۱۹۹۶ ۲۰۰۴ ۲۰۱۵
۱۹ آلمان ماریو گوتسه ۳ ژوئن ۱۹۹۲ ۲۰۱۳ ۲۰۱۷
۲۰ آلمان سباستین رود ۱۱ اکتبر ۱۹۹۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸
۳۰ آلمان میچل وایزر ۲۱ آوریل ۱۹۹۴ ۲۰۱۲ ۲۰۱۵
۳۱ آلمان شواین اشتایگر ۱ آگوست ۱۹۸۴ ۱۹۹۸ ۲۰۱۶
۳۴ دانمارک فرانسه پیئر هوینبرگ ۵ آگوست ۱۹۹۵ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶
خط حمله
0۹ لهستان رابرت لواندوفسکی ۲۱ آگوست ۱۹۸۸ ۲۰۱۴ ۲۰۱۹
۱۴ پرو کلودیو پیزارو ۳ اکتبر ۱۹۷۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۵
۲۴ آلمان سنان کورت ۲۳ جولای ۱۹۹۶ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸
۲۵ آلمان توماس مولر ۱۳ سپتامبر ۱۹۸۹ ۲۰۰۰ ۲۰۱۱۹

بازیکنان برجسته سال‌های قبل[ویرایش]

بهترین ترکیب ممکن بایرن مونیخ از دیدگاه ۷۹۰۰۰ طرفدار. مربی این تیم اوتمار هیتسفلد انتخاب شده است.[۶۳]

دهه ۳۰

دهه ۷۰

دهه ۸۰

دهه ۹۰

دهه ۲۰۰۰

دهه ۲۰۱۰

کاپیتان‌ها[ویرایش]

سال کاپیتان
۱۹۶۵–۷۰ آلمان ورنر اولک (مدافع)
۱۹۷۰–۷۷ آلمان فرانس بکن‌باوئر (مدافع)
۱۹۷۷–۷۹ آلمان سپ مایر (دروازه بان)
۱۹۷۹ آلمان گرد مولر (مهاجم)
۱۹۷۹–۸۰ آلمان هانس گئورگ شوارتزنبک (مدافع)
۱۹۸۰–۸۳ آلمان پائول برایتنر (هافبک)
۱۹۸۳–۸۴ آلمان کارل هاینس رومنیگه (مهاجم)
۱۹۸۴–۹۱ آلمان کلاوس اوگنتالر (مدافع)
۱۹۹۱–۹۴ آلمان رایموند آمان (دروازه بان)
۱۹۹۴–۹۶ آلمان لوتار ماتئوس (هافبک)
۱۹۹۷–۹۹ آلمان توماس هلمر (مدافع)
۱۹۹۹–۰۲ آلمان اشتفان افنبرگ (هافبک)
۲۰۰۲-۰۸ آلمان الیور کان (دروازه بان)
۲۰۰۸-۱۱ هلند مارک ون بومل (هافبک)
اکنون-۲۰۱۱ آلمان فلیپ لام (مدافع)

رکورد شمار بازی‌ها و گل‌های زده[ویرایش]

فهرست جدول زیر شامل تمام مسابقات رقابتی و گلها در مسابقات رسمی برای بایرن مونیخ است (تیم اول). علاوه بر بازی‌های لیگ، شامل همه بازی‌ها در مسابقات جام ملی و بین‌المللی است (در تاریخ۱۳ ژوئیه۲۰۱۴)

بازی
0۱ آلمان سپ مایر ۱۹۶۲–۱۹۷۹ ۷۰۰
0۲ آلمان الیورکان ۱۹۹۴–۲۰۰۸ ۶۳۲
0۳ آلمان گرد مولر ۱۹۶۴–۱۹۷۹ ۶۰۷
0۴ آلمان فرانس بکن‌باوئر ۱۹۶۴–۱۹۷۷ ۵۸۴
0۵ آلمان گئورگ شوارتزنبک ۱۹۶۶–۱۹۸۱ ۵۵۶
0۶ آلمان کلاوس اوگنتالر ۱۹۷۶–۱۹۹۱ ۵۴۴
0۷ آلمان برند دوربرگر ۱۹۷۲–۱۹۸۵ ۵۰۶
0۸ آلمان باستین شواین‌اشتایگر* ۲۰۰۲–۲۰۱۶ ۴۷۲
0۹ آلمان مهمت شول ۱۹۹۲–۲۰۰۷ ۴۶۹
۱۰ آلمان فرانس روس ۱۹۶۶–۱۹۷۸ ۴۴۰
۱۱ آلمان کارل هاینس رومنیگه ۱۹۷۴–۱۹۸۴ ۴۲۴
۱۲ آلمان لوتار ماتئوس ۱۹۸۴–۱۹۸۸
۱۹۹۲–۲۰۰۰
۴۱۰
* = در حال بازی در بایرن
گل
0۱ آلمان گرد مولر ۱۹۶۴–۱۹۷۹ ۵۷۱
0۲ آلمان کارل هاینس رومنیگه ۱۹۷۴–۱۹۸۴ ۱۷۹
0۳ آلمان رونالد وولفارس ۱۹۸۴–۱۹۹۳ ۱۴۷
0۴ برزیل جیوانی البر ۱۹۹۷–۲۰۰۳ ۱۳۹
0۵ آلمان دیتر هوینس ۱۹۷۹–۱۹۸۷ ۱۱۸
0۶ آلمان مهمت شول ۱۹۹۲–۲۰۰۷ ۱۱۷
0۷ پرو کلودیو پیزارو* ۲۰۰۱–۲۰۰۷
۲۰۱۲–۲۰۱۵
۱۱۳
0۷ آلمان ماریو گومز ۲۰۰۹–۲۰۱۳ ۱۱۳
0۹ هلند روی ماکای ۲۰۰۳–۲۰۰۷ ۱۰۳
۱۰ آلمان اولی هوینس ۱۹۷۰–۱۹۷۹ 0۹۹
* = درحال بازی در بایرن

مربیان[ویرایش]

کادر فنی کنونی[ویرایش]

در ۲۰۱۳/۰۶/۲۶[۶۵][۶۶]

مربی کنونی بایرن از تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ پپ گواردیولا
اسپانیا پپ گواردیولا سر مربی
اسپانیا مانوئل استیارته دستیار شخصی
آلمان هرمان Gerland کمک مربی
اسپانیا دومینک تورنت کمک مربی
کرواسی تونی تاپالوویچ مربی دروازه بان‌ها
اسپانیا لورنزو بوناونتورا مربی تناسب اندام
آلمان آندریاس کورن مایر مربی تناسب اندام
آلمان توماس Wilhelmi مربی تناسب اندام
آلمان ماتیاس سامر مدیر ورزشی
اسپانیا کارلس پلنکارت تحلیلگر بازی
آلمان لارس کورنتکا Video analyst
آلمان مایکل نیمیر Video analyst
آلمان پائول برایتنر Chief scout
آلمان اگون Coordes Scout
آلمان ولفگانگ قروبه Scout
آلمان هانس ویلهلم مولر وولفارت سرپرست پزشکی
آلمان لوتز هانزل دکتر تیم
آلمان پیتر یویبلاکر دکتر تیم
آلمان رولاند اشمیت متخصص قلب و عروق
آلمان فردی بندر فیزیوتراپیست
ایتالیا جیانی بیانچی فیزیوتراپیست
آلمان جری هافمن فیزیوتراپیست
آلمان استفان ویکرت فیزیوتراپیست
آلمان هلموت ارهارد فیزیوتراپیست

مربیان از سال ۱۹۶۳[ویرایش]

No. مربی از تا روز افتخارات
۱ یوگسلاوی زلاتکو چایکوفسکی ۱ جولای ۱۹۶۳ ۳۰ ژون ۱۹۶۸ ۱۰۹۶ ۳ ۲ کاپ، یک قهرمان جام در جام ارو‍پا
۲ یوگسلاوی برانکو زبک ۱ جولای ۱۹۶۸ ۱۳ مارچ ۱۹۷۰ ۶۲۱ ۲ یک قهرمانی در لیگ، one Cup
۳ آلمان اودو لاتک ۱۴ مارس ۱۹۷۰ ۲ Jan ۱۹۷۵ ۱۷۵۶ ۵ three Championships, one Cup, one European Cup
۴ آلمان دتمار کرامر ۱۶ Jan ۱۹۷۵ ۱ دسامبر ۱۹۷۷ ۱۰۵۱ ۳ two European Cups, one Intercontinental Cup
۵ مجارستان Gyula Lóránt ۲ دسامبر ۱۹۷۷ ۲۸ فوریه ۱۹۷۹ ۴۵۴ ۰ 0
۶ مجارستان Pál Csernai ۱ مارس ۱۹۷۹ ۱۶ مه ۱۹۸۳ ۱۵۳۸ ۳ two Championships, one Cup
۷ آلمان Reinhard Saftig* ۱۷ مه ۱۹۸۳ ۳۰ Jun ۱۹۸۳ ۴۵ ۰ 0
۸ آلمان اودو لاتک ۱ ژولای ۱۹۸۳ ۳۰ Jun ۱۹۸۷ ۱۴۶۱ ۵ three Championships, two Cups
۹ آلمان یوپ هاینکس ۱ ژولای ۱۹۸۷ ۸ اکتبر ۱۹۹۱ ۱۵۶۱ ۴ two Championships, two SuperCups
۱۰ دانمارک Søren Lerby ۹ Oct ۱۹۹۱ ۱۱ Mar ۱۹۹۲ ۱۵۵ ۰ 0
۱۱ آلمان اریش ریبک ۱۲ Mar ۱۹۹۳ ۲۷ Dec ۱۹۹۳ ۶۵۶ ۰ 0
۱۲ آلمان فرانتس بکن‌باوئر ۷ Jan ۱۹۹۴ ۳۰ Jun ۱۹۹۴ ۱۷۵ ۱ one Championship
۱۳ ایتالیا جووانی تراپاتونی 1 Jul ۱۹۹۴ ۳۰ Jun ۱۹۹۵ ۳۶۵ ۰ 0
۱۴ آلمان اتو ریهاگل ۱ Jul ۱۹۹۵ ۲۷ Apr ۱۹۹۶ ۳۰۲ ۰ 0
۱۵ آلمان فرانتس بکن‌باوئر* ۲۹ Apr ۱۹۹۶ ۳۰ Jun ۱۹۹۶ ۶۳ ۱ one UEFA Cup
۱۶ ایتالیا Giovanni Trapattoni 1 Jul ۱۹۹۶ ۳۰ Jun ۱۹۹۸ ۷۳۰ ۳ one Championship, one Cup, one League Cup
۱۷ آلمان اوتمار هیتسفلد ۱ Jul ۱۹۹۸ ۳۰ Jun ۲۰۰۴ ۲۱۹۲ ۱ four Championships, two Cups, three League Cups, one Champions League, one Intercontinental Cup
۱۸ آلمان فیلیکس ماگات 1 Jul ۲۰۰۴ ۳۱ Jan ۲۰۰۷ ۹۴۵ ۵ two Championships, two Cups, one League Cup
۱۹ آلمان اوتمار هیتسفلد ۱ فوریه ۲۰۰۷ ۳۰ Jun ۲۰۰۸ ۵۱۶ ۳ one Championship, one Cup, one League Cup
۲۰ آلمان یورگن کلینزمن 1 Jul ۲۰۰۸ ۲۷ آوریل ۲۰۰۹ ۳۰۲ ۰
۲۱ آلمان یوپ هاینکس* ۲۷ آوریل ۲۰۰۹ ۳۱ مه ۲۰۰۹ ۳۵ ۰
۲۲ هلند لوئیس فان خال 1 Jul ۲۰۰۹ ۱۰ Apr ۲۰۱۱ ۶۴۸ ۳ one Championship, one Cup, one SuperCup
۲۳ هلند Andries Jonker* ۱۰ Apr ۲۰۱۱ ۲۶ Jun ۲۰۱۱ ۶۱ ۰
۲۴ آلمان یوپ هاینکس 1 Jul 2011 25 Jun ۲۰۱۳ 725 ۴ one SuperCup, one Championship, one Champions League, one Cup
۲۵ اسپانیا پپ گواردیولا[۶۷][۶۸] ۲۶ ژون ۲۰۱۳ 542 ۳ یک قهرمانی لیگ، یک سوپر جام اروپا، یک جام باشگاه‌های جهان

* به عنوان سرپرست.

آمار[ویرایش]

فصل‌های پیشین[ویرایش]

فصل رتبه بازی بازی تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز جام حذفی لیگ اروپا لیگ قهرمانان اروپا
۲۰۰۲–۰۳ ۱ ۳۴ ۲۳ ۶ ۵ ۷۰ ۲۵ ۴۵ ۷۵ قهرمان ۱مرحله گروهی
۲۰۰۳–۰۴ ۲ ۳۴ ۲۰ ۸ ۶ ۷۰ ۳۹ ۳۱ ۶۸ یک چهارم یک هشتم
۲۰۰۴–۰۵ ۱ ۳۴ ۲۴ ۵ ۵ ۷۵ ۳۳ ۴۲ ۷۷ قهرمان یک چهارم
۲۰۰۵–۰۶ ۱ ۳۴ ۲۲ ۹ ۳ ۶۷ ۳۲ ۳۵ ۷۵ قهرمان یک هشتم
۲۰۰۶–۰۷ ۴ ۳۴ ۱۸ ۶ ۱۰ ۵۵ ۴۰ ۱۵ ۶۰ یک چهارم
۲۰۰۷–۰۸ ۱ ۳۴ ۲۲ ۱۰ ۲ ۶۸ ۲۱ ۴۷ ۷۶ قهرمان نیمه نهایی
۲۰۰۸–۰۹ ۲ ۳۴ ۲۰ ۷ ۷ ۷۱ ۴۲ ۲۹ ۶۷ یک چهارم یک چهارم
۲۰۰۹–۱۰ ۱ ۳۴ ۲۰ ۱۰ ۴ ۷۲ ۳۱ ۴۱ ۷۰ قهرمان نایب قهرمانی
۲۰۱۰–۱۱ ۳ ۳۴ ۱۹ ۸ ۷ ۸۱ ۴۰ ۴۱ ۶۵ نیمه نهایی یک هشتم
۲۰۱۱–۱۲ ۲ ۳۴ ۲۳ ۴ ۷ ۷۷ ۲۲ ۵۵ ۷۳ نایب قهرمان نایب قهرمان
۲۰۱۲–۱۳ ۱ ۳۴ ۲۹ ۴ ۱ ۹۸ ۱۸ ۸۰ ۹۱ قهرمان قهرمان

سایت اینترنتی و استفاده از خلیج فارس[ویرایش]

سایت باشگاه بایرن مونیخ به نشانی سایت خبری بایرن مونیخ در دسترس است. ژانویه سال ۲۰۱۴ میلادی خبری که در این سایت منتشر شد، باعث اعتراض عربها و خوشحالی ایرانیان شد. قضیه به اینجا برمیگشت که باشگاه بایزن قرار بود در یک اردوی ورزشی در کشور قطر شرکت کند، اردویی که قطری‌ها نام خلیج عر... را بر روی آن گذاشته بودند اما سایت باشگاه بایرن مونیخ در خبری که منتشر کرد، نام درست خلیج فارس را به کار برد. این حرکت باعث خوشحالی ایرانیان شد تا جایی که برای این اقدام بایرن مونیخ اقدام به جمع‌آوری امضا کردند.[۶۹] اما عرب‌های حاشیهٔ خلیج فارس به این حرکت روی خوش نشان ندادند. از جمله سایت عرب‌زبان کوره در این باره نوشت: «اردوی زمستانی بایرن مونیخ در کشوری عربی برگزار می‌شود، نه در ایران. با این وجود سایت رسمی این تیم آلمانی از نام خلیج فارس بهره برده است.» نویسندهٔ این نوشتار افزوده است: «این کار بسیار جنجال‌برانگیز است و خشم کشورهای عربی را در پی داشته است. ممکن است که این رویکرد منجر به بحران دیپلماسی کشورهای عربی با آلمان شود.»[۷۰]

تیم فوتبال زنان بایرن مونیخ[ویرایش]

نوشتار اصلی: باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ

باشگاه بایرن در زمینه فوتبال زنان نیز فعالیت دارد سرمربی این تیم توماس وورل است. تعدادی از بازیکنان جوان تیم ملی زنان آلمان در این تیم حضور دارند. این تیم در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ نایب قهرمان بوندسلیگا زنان شد. این تیم در سال ۱۹۷۰ تاسیس شد. بزرگترین موفقیت آنها قهرمانی چمیونز لیگ یوفا در سال ۱۹۷۶ بوده است.[۷۱]

فرانک ریبری جواهر فرانسوی بایرن مونیخ[ویرایش]

فرانک ریبری که در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳ در کسب ۳گانه به همراه بایرن مونیخ نقش بسزایی ایفا کرده بود مزد زحماتش را گرفت و به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا انتخاب شد. در این مراسم، ۵۳ ژورنالیست مطرح اروپایی می‌بایست از بین کریستیانو رونالدو، لیونل مسی و فرانک ریبری، یک بازیکن را به عنوان برترین بازیکن قاره سبز انتخاب کنند. بر همین اساس فرانک ریبری به عنوان برترین بازیکن اروپا، با رای سردبیرهای خبرگزاری‌ها و مجلات معتبر اروپا انتخاب شد. نمایندگان روزنامه‌ها از هر کشور کسانی بودند که در این رأی گیری تصمیم گرفتند، که طبق آن بازیکن فرانسوی با ۲۲ رأی بیشتر از مسی نفر اول شد و کریستیانو رونالدو تنها ۳ رأی را به خود اختصاص داد؛ و در نهایت فرانک ریبری با کسب ۳۶ رای به عنوان بهترین بازیکن اروپا انتخاب شد.

منابع[ویرایش]

  1. "CL Comment: Van Gaal’s Bayern Give New Meaning to “FC Hollywood”" [فان خال:بایرن معنای جدیدی از اف سی هالییوود می دهد] (in English). goal.com. Retrieved 08 april 2010.  Check date values in: |accessdate= (help)
  2. # a b c d "Jahresabschluss der FC Bayern München AG" (in German). FC Bayern München. November ۷, ۲۰۰۸. http://www.fcbayern.t-home.de/media/native/pressemitteilungen/bilanz_07-08.pdf. Retrieved on ۲۰۰۸-۱۱-۰۹.
    1. ^ a b "Other Sports". FC Bayern Munich Official Website. ۲۰۰۷. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/other_sports/index.php. Retrieved on ۲۰۰۸-۰۷-۰۳.
  3. a b "Other Sports". FC Bayern Munich Official Website. ۲۰۰۷. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/other_sports/index.php. Retrieved on ۲۰۰۸-۰۷-۰۳.
  4. Bayern: The world's most valuable team. http://money.cnn.com/2013/05/29/news/bayern-munich-brand-value/index.html. Retrieved on 2013-06-01.
  5. ^ a b c Schulze-Marmeling, Dietrich (۲۰۰۳) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. ۱۷–۳۳. ISBN 3-89533-426-X.
  6. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Early_years_.281900.E2.80.9365.29
  7. http://fcbayern.ir/FcBayern/page.php?8
  8. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters . Die Werkstatt. pp. 30–40. ISBN 3-89533-426-X. 
  9. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters . Die Werkstatt. pp. 51–63. ISBN 3-89533-426-X. 
  10. [۱] '
  11. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters . Die Werkstatt. pp. 101–2. ISBN 3-89533-426-X. 
  12. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/history/00267.php
  13. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters . Die Werkstatt. pp. 120–126. ISBN 3-89533-426-X. 
  14. http://www.fcbayern.t-home.de/en/company/club/history/00267.php
  15. http://fcbayern.ir/FcBayern/page.php?8
  16. http://www.fcbayern.telekom.de/en/company/club/statistics/index.php
  17. http://fcbayern.ir/FcBayern/page.php?8
  18. http://en.wikipedia.org/wiki/Udo_Lattek
  19. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Honours
  20. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1973/index.html
  21. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1974/index.html
  22. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1975/index.html
  23. http://en.wikipedia.org/wiki/1976_Intercontinental_Cup
  24. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Golden_years_.281965.E2.80.9379.29
  25. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#From_FC_Breitnigge_to_FC_Hollywood_.281979.E2.80.9398.29
  26. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1981/matches/all/index.html
  27. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=1986/matches/all/index.html
  28. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#From_FC_Breitnigge_to_FC_Hollywood_.281979.E2.80.9398.29
  29. http://www.uefa.com/uefaeuropaleague/season=1995/index.html
  30. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#From_FC_Breitnigge_to_FC_Hollywood_.281979.E2.80.9398.29
  31. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Renewed_international_success_.281998.E2.80.93present.29
  32. http://www.rsssf.com/ec/ec200001.html#cc
  33. http://www.rsssf.com/tablest/toyota01.html
  34. http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Bayern_Munich#Renewed_international_success_.281998.E2.80.93present.29
  35. "The fastest goal in the UEFA Champions League". ECA. Retrieved 4 May 2011. 
  36. en.wikipedia.org/wiki/2006–07_FC_Bayern_Munich_season
  37. en.wikipedia.org/wiki/2007–08_FC_Bayern_Munich_season
  38. en.wikipedia.org/wiki/2008–09_FC_Bayern_Munich_season
  39. en.wikipedia.org/wiki/2009–10_FC_Bayern_Munich_season
  40. en.wikipedia.org/wiki/2010–11_FC_Bayern_Munich_season
  41. en.wikipedia.org/wiki/2011–12_FC_Bayern_Munich_season
  42. http://www.varzesh11.com/fa/soccer_news_centre/news/رکوردهای_خارق_العاده_بایرن_مونیخ_در_این_فصل_؛_جاودانگی_بچه_های_آلیانس/1471
  43. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=2013/competitionformat/index.html
  44. http://shafaf.ir/fa/news/189769/بایرن-مونیخ-کتاب-فوتبال-را-بست
  45. a b c d Schulze-Marmeling, Dietrich (۲۰۰۳) (in German). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters. Die Werkstatt. pp. ۵۸۱. ISBN 3-89533-426-X.
  46. "FC Bayern Hilfe e.V." . FC Bayern Munich official website. Retrieved 20 July 2009. [پیوند مرده]
  47. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters . Die Werkstatt. p. 449. ISBN 3-89533-426-X. 
  48. Von abendblatt.de. "Pikantes Geheimnis – Hoeneß plaudert: "Haben BVB zwei Millionen Euro geliehen" – Sport – Fußball – Hamburger Abendblatt". Abendblatt.de language=German. Retrieved 5 March 2013. 
  49. Holden, Kit (16 May 2012). "‘Everyone will be crossing their fingers for Bayern Munich’ – and so they should". The Independent. Retrieved 20 May 2012. 
  50. "Bayern helped Dortmund avoid bankruptcy with loan". Sports Illustrated. 6 February 2012. Retrieved 20 May 2012. 
  51. Koylu, Enis (6 February 2012). "Uli Hoeness: Bayern saved Dortmund from bankruptcy with 2 million euro loan". Goal.com. Retrieved 20 May 2012. 
  52. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters . Die Werkstatt. pp. 430–432. ISBN 3-89533-426-X. 
  53. [۲]
  54. "Manuel Neuer wins €500k on 'Who Wants To Be A Millionaire?'". inside World Soccer. 19 November 2011. 
  55. ۵۵٫۰ ۵۵٫۱ ۵۵٫۲ "SPONSORS". Bayern Munich. Retrieved 9 August 2011. [پیوند مرده]
  56. Audi bleibt bis ins Jahr 2019 Fahrzeugpartner
  57. "Picture of Karl-Heinz Rummenigge with Magirus-Deutz jersey". FC Bayern Munich Official Website. [پیوند مرده]
  58. "'Mr Consistency'". FC Bayern Munich Official Website. Retrieved 28 May 2013. [پیوند مرده]
  59. "Picture of Stefan Effenberg with Opel jersey". FC Bayern Munich Official Website. [پیوند مرده]
  60. transfermarkt.de
  61. "FC Bayern München". UEFA. Retrieved 12 March 2014. 
  62. http://www.fcbayern.de/en/teams/first-team/
  63. "Fans name greatest Reds of all time". The official FC Bayern Munich Website. 1 June 2005. Retrieved 24 November 2007. 
  64. index.php?title=List_of_FC_Bayern_Munich_players&oldid=۴۱۹۰۱۹۲۶۹
  65. "FC Bayern München – Profis" . fcbayern.de. 2013. Retrieved 26 June 2013. [پیوند مرده]
  66. "Neues Quintett: Das ist Guardiolas Trainerstab" . fcbayern.de. 2013. Retrieved 26 June 2013. [پیوند مرده]
  67. "Pep Guardiola given Bayern Munich head coach start date". BBC. 8 May 2013. Retrieved 26 May 2013. 
  68. "Guardiola's start date with Bayern revealed". Goal.com. 7 May 2013. Retrieved 26 May 2013. 
  69. http://www.petitionbuzz.com/petitions/bayernpersiangulf
  70. http://amordadnews.com/neveshtehNamyesh.aspx?NId=11244
  71. «Women». وبگاه رسمی باشگاه بایرن مونیخ، ۲۰۰۵. بازبینی‌شده در ۶ مه ۲۰۱۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]