باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
بروسیا دورتموند
Borussia Dortmund.png
نام کامل انجمن بازی‌های توپی بروسیا ۰۹ دورتموند
لقب(ها) بروسیایی ها (به آلمانی: Die Borussen)
سیاه-زرد ها (به آلمانی: Die Schwarzgelben)
بنیانگذاری ۱۹ دسامبر ۱۹۰۹
ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک
گنجایش ۸۰،۷۲۰ نفر
مدیرعامل پرچم آلمان دکتر راینهارد راوبال
سرمربی پرچم آلمان یورگن کلوپ
لیگ بوندسلیگا
Kit left arm bvb1112h.png
Team colours
Kit body bvb1112h.png
Team colours
Kit right arm bvb1112h.png
Team colours
Team colours
Team colours
لباس اول
Kit left arm bvb1112a.png
Team colours
Kit body bvb1112a.png
Team colours
Kit right arm bvb1112a.png
Team colours
Team colours
Team colours
لباس دوم
Kit left arm bvb1112t.png
Team colours
Kit body bvb1112t.png
Team colours
Kit right arm bvb1112t.png
Team colours
Team colours
Team colours
لباس سوم

بروسیا دورتموند (به آلمانی: Borussia Dortmund) یک باشگاه فوتبال آلمانی است که در دورتموند قرار دارد. این باشگاه در بوندس لیگا بازی می‌کند و تا کنون ۸ بار قهرمان بوندسلیگا شده‌است و یک بار قهرمان جام در جام اروپا و یک بار قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را در کارنامه دارد.

محتویات

[ویرایش] تاریخچه

در سال ۱۹۰۹ یکی از سازمان‌های جوانان کاتولیک در آلمان به صورت مرتب مسابقه‌های فوتبال برگزار می‌کرد. این سازمان اندکی پیش از آن و در پی مهاجرت نیروهای کار لهستانی تشکیل شده بود و در زمینه‌ی جذب تازه‌واردان کاتولیک در محیط پروتستانی شهر دورتموند فعالیت می‌کرد. اما روحانی دینی منطقه ورزش "بی‌هدف" و "رَمه‌داری در زمین" را نمی‌پسندید و قصد داشت فوتبال را ممنوع اعلام کند. سازمان جوانان کاتولیک هم در اعتراض به این موضوع، "انجمن بازی‌های توپی بروسیا ۰۹" را پایه نهاد. در سال ۱۹۱۵ بروسیا دورتموند در اولین دیدار رسمی خود، همشهری اش یعنی VFB دورتموند را با نتیجه ۹-۳ در هم کوبید. [۱]

[ویرایش] ورزشگاه

نوشتار اصلی: ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک

بروسیا دورتمند در حال حاضر یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های آلمان است و به داشتن ورزشگاهی که بیشترین جایگاه ایستادن تماشاگران در اروپا را دارد، افتخار می‌کند. استادیوم اختصاصی این تیم "سیگنال ایدونا پارک" (Signal Iduna Park) نام دارد که بزرگ‌ترین ورزشگاه آلمان است و بیش از ۸۰ هزار نفر گنجایش دارد[۲] و به همین سبب لقب "خانه اپرای فوتبال آلمان" را کسب کرده است.

نمایی از سیگنال ایدونا پارک

نام تاریخی این ورزشگاه وست فالن یا وست‌فالن‌استادیون است و نام کنونی، نامی تجاری است که تنها از دسامبر ۲۰۰۵ تا ژوئن ۲۰۱۶ برجا خواهد ماند.

[ویرایش] بازیکنان

شماره نقش بازیکن
۱ پرچم آلمان دروازه‌بان رومان وایدنفلر
۲ پرچم آلمان مدافع جولیان کوچ
۴ پرچم صربستان مدافع نون سوبوتیچ
۵ پرچم آلمان هافبک سباستین کهل (کاپیتان)
۶ پرچم آلمان هافبک فلوریان کرینگه
۷ پرچم آلمان هافبک موریتز لیتنز
۸ پرچم برزیل هافبک آنتونیو دا سیلوا
۹ پرچم لهستان مهاجم رابرت لواندوسکی
۱۱ پرچم آلمان هافبک ماریو گوتزه
۱۴ پرچم کرواسی هافبک ایوان پریشیچ
۱۵ پرچم آلمان مدافع ماتس هوملس
۱۶ پرچم لهستان هافبک یاکوب بلازی کوسکی
۱۸ پرچم پاراگوئه مهاجم لوکاس باریوس
شماره نقش بازیکن
۱۹ پرچم آلمان هافبک کوین گروسکرویتس
۲۰ پرچم استرالیا دروازه‌بان میچل لانگراک
۲۱ پرچم آلمان هافبک ایلکای گوندوگان
۲۲ پرچم آلمان هافبک اسون بندر
۲۳ پرچم ژاپن هافبک شینجی کاگاوا
۲۴ پرچم آلمان مدافع کریس لو
۲۵ پرچم آلمان مدافع پاتریک اوومویلا
۲۶ پرچم لهستان مدافع لوکاس پیسزک
۲۷ پرچم برزیل مدافع فیلیپه سانتانا
۲۹ پرچم آلمان مدافع مارسل اشملتزر
۳۱ پرچم آلمان هافبک ماروین باکالرز
۴۱ پرچم آلمان دروازه‌بان یوهانس فوشر


[ویرایش] بازیکنان خارج شده به صورت قرضی

شماره نقش بازیکن
- پرچم استرالیا هافبک مصطفی امینی (به سنترال کوست مارینرز اف.سی)
- پرچم آلمان مهاجم دنیل گینزک (به باشگاه فوتبال بوخوم)
- پرچم بلغارستان مهاجم دیمیتار رانگلوف (به باشگاه فوتبال انرژی کوتبوس)
- پرچم آلمان مدافع لاسه سوبیش (به باشگاه فوتبال سن پائولی)
- پرچم آلمان مهاجم مارکو استیپرمان (به باشگاه فوتبال آلمانیا آخن)
- پرچم آلمان مدافع مارک هورنشاب (به اف سی اینگولداشتادت 04)

[ویرایش] افتخارات

۸ قهرمانی: ۵۶–۱۹۵۵, ۵۷–۱۹۵۶, ۶۳–۱۹۶۲, ۹۵–۱۹۹۴, ۹۶–۱۹۹۵, ۰۲–۲۰۰۱, ۱۱–۲۰۱۰, ۱۲–۲۰۱۱

3 قهرمانی: ۶۵–۱۹۶۴, ۸۹–۱۹۸۸ , ۱۲–۲۰۱۱

۴ قهرمانی: ۱۹۸۹, ۱۹۹۵, ۱۹۹۶, ۲۰۰۸

یک قهرمانی : ۹۷-۱۹۹۶

یک قهرمانی : ۶۶–۱۹۶۵

یک قهرمانی: ۱۹۹۷

[ویرایش] منابع

[ویرایش] پیوند به بیرون

سایت رسمی باشگاه (آلمانی)

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر