کریستیانو رونالدو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای افراد دیگری با این نام رونالدو (ابهام‌زدایی) را ببینید.
کریستیانو رونالدو
Cristiano Ronaldo Euro 2012.jpg
شناسنامه
نام کامل کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو
زادروز ۵ فوریهٔ ۱۹۸۵(۱۹۸۵-02-0۵) ‏(۲۸ سال)
زادگاه فونچال، مادیرا، پرتغال
قد ۱٫۸۶ متر (۶ پا ۱ اینچ)[۱]
پست مهاجم
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی رئال مادرید
شمارهٔ پیراهن ۷
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۵ آندورینها
۱۹۹۵–۱۹۹۷ دیپورتیوو ناسیونال
۱۹۹۷–۲۰۰۲ اسپورتینگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۲۰۰۲–۲۰۰۳ اسپورتینگ ۲۵ (۳)
۲۰۰۳–۲۰۰۹ منچستر یونایتد ۱۹۶ (101)
۲۰۰۹– رئال مادرید 200 (200)
تیم ملی‡
۲۰۰۱–۲۰۰۲ پرتغال زیر ۱۷ سال ۹ (۶)
۲۰۰۲–۲۰۰۳ پرتغال زیر ۲۰ سال ۵ (۳)
۲۰۰۳ پرتغال زیر ۲۱ سال ۶ (۱)
۲۰۰۴ پرتغال زیر ۲۳ سال ۳ (۱)
۲۰۰۳– پرتغال ۱۰۰ (۳۷)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۱۳.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲

کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو (به پرتغالی: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro؛ زادهٔ ۵ فوریه ۱۹۸۵؛ ۲۸ سال)،[۲] فونچال) که معمولاً با نام کریستیانو رونالدو شناخته می‌شود، مهاجم فوتبالیست اهل پرتغال است که در تابستان سال ۲۰۱۰ به باشگاه فوتبال رئال مادرید پیوست و هم‌اکنون کاپیتان تیم ملی فوتبال پرتغال است. رونالدو گران‌قیمت‌ترین فوتبالیست تاریخ جهان است که رئال مادرید برای خرید او، مبلغ ۸۰ میلیون پوند (۹۴ میلیون یورو) به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد پرداخت‌کرد و او را کاملترین بازیکن نسل فعلی فوتبال جهان نامیدند.[۳]

او از بچگی برای تیم محلی آندورینها بازی می‌کرد. سپس به باشگاه فوتبال ناسیونال مادیرا پیوست و پس از آن، عصر تازه‌ای از فوتبال را با اسپورتینگ لیسبون آغاز کرد. او برای نخستین‌بار در سال ۲۰۰۱ به تیم بزرگسالان راه‌یافت. پس از گذراندن این فصل، با باشگاه فوتبال منچستر یونایتد با مبلغ حدود ۱۲ میلیون پوند قرارداد امضاکرد. وی تا سال ۲۰۰۹ با شیاطین سرخ هم‌بازی بود و چندین بار جام حذفی و لیگ برتر انگلستان را با آنان فتح‌کرد. او با شیاطین سرخ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، جام خیریه انگلستان و جام باشگاه‌های جهان و هم‌چنین برندهٔ جایزهٔ انفرادی کفش طلای اروپا شد و آرزوی چهل‌سالهٔ منچستر را برآورده‌کرد.[۴][۵] رونالدو در فصل ۰۸–۲۰۰۷، با ۴۲ گل در طول فصل، رکورد ۴۰ سالهٔ تاریخ باشگاه که دست جورج بست با ۳۳ گل بود را شکست.[۶] در همان سال، کفش طلای اروپا را با هشت امتیاز جلوتر از مهاجم اسپانیایی، دنیل گویزا کسب‌کرد.[۷]

رئال مادرید در تابستان سال ۲۰۰۹ با قراردادی ۹۴ میلیون یورویی، با رونالدو به‌توافق رسید و رکورد گران‌قیمت‌ترین فوتبالیست جهان را شکست. بزرگ‌ترین موفقیت او در باشگاه جدید خود، فتح لا لیگا بوده‌است. او در فصل ۱۱–۲۰۱۰، رکورد ۴۰ گل تلمو زارا و ۳۸ گل هوگو سانچز در یک فصل رئال را شکست. او با به‌ثمر رساندن ۵۱ گل در یک فصل، رکورد تاریخ باشگاه که دست فرانس پوشکاش با ۴۹ گل بوده‌است را شکست. البته رونالدو در سال 2013 در لیگ اسپانیا گل به خودی هم به ثمر رساند و موجب شکست رئال شد.

رونالدو در سال ۲۰۰۳ به تیم ملی پرتغال راه‌یافت و در سال ۲۰۱۰، کاپیتانی تیم ملی‌اش را بر عهده‌گرفت. او ۹۸ بازی در تیم ملی پرتغال بازی‌کرده و ۳۷ گل به‌ثمر رسانده‌است. موفق‌ترین سال‌های حضور او در تیم ملی، سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ بوده‌است که در آن سال‌ها پرتغال نایب قهرمان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ و چهارم جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان شده‌است. رونالدو آمیزه ای از سرعت، قدرت بدنی، شوت های پر قدرت و تک‌نیک‌ است، او سریعترین بازیکن جهان است و رکوردار بلندترین پرش در بین فوتبالیست های جهان است.[۸] [۹]

محتویات

زندگی [ویرایش]

کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو (۵ فوریه ۱۹۸۵، فونچال) کوچک‌ترین فرزند خوزه دینیس آویرو و ماریا دولورس دوس سانتوس آویرو است. او برادری به‌نام هوگو و دوخواهر به‌نام‌های الما و لیلیانا کاتیا دارد.[۲][۱۰] پدرش نام رونالدو را از روی نام رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در آن زمان، رونالد ریگان برگرفته‌است؛ زیرا او بازیگر موردعلاقهٔ پدرش بوده‌است. او هنگامی که ۲۵ سال داشت، حضانت یک پسر آمریکایی را که نام مادرش ذکر نشده‌است، برعهده‌گرفت.[۱۱]

زندگی حرفه‌ای [ویرایش]

آغاز [ویرایش]

رونالدو برای نخستین‌بار در هشت‌سالگی برای باشگاه فوتبال آندورینها توپ‌زد؛ باشگاهی که پدرش مدیر تدارکات آن بوده‌است. در سال ۱۹۹۵، در ده‌سالگی به باشگاه ناسیونال مادیرا پیوست و موفق به کسب عنوان قهرمانی لیگ جوانان شد.[۱۲] پس از آن با اسپورتینگ لیسبون قرارداد امضاکرد. هیچ اطلاعات دقیقی از مبلغ قرارداد او با اسپورتینگ در دست رهبران باشگاه و عموم مردم نیست.[۱۳]

اسپورتینگ لیسبون [ویرایش]

او در آکادمی اسپورتینگ لیسبون پیوست، در مجموعه ورزشی آلکوچته آموزش‌دید. او تنها فوتبالیست پرتغالی است که در رده‌های سنی نوجوانان، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بازی‌کرده و در نخستین حضور خود در «تیم ب» بازی داده‌شد.[۱۴] او در نخستین بازی لیگ خود در ردهٔ زیر ۱۶ سال، دوگل به باشگاه فوتبال موریرنز زد. او در تیم ملی زیر ۱۷ سال نیز به‌خوبی ایفای نقش کرده‌است.

او در ۱۵ سالگی گرفتار بیماری قلبی شد و به‌نظر می‌رسید که باید فوتبال را کنار می‌گذاشت. باشگاه از او و خانواده‌اش پشتیبانی‌کردند و رونالدو زیر یک عمل جراحی با لیزری حساس قرار گرفت و مشکلش حل‌شد و دوباره به فوتبال بازگشت.[۱۵]

او در سال ۲۰۰۳ قصد ورود به باشگاه فوتبال بارسلونا را داشت.[۱۶] اما سرانجام به منچستر یونایتد پیوست و الکس فرگوسن او را به یک اسطورهٔ فوتبالیست تبدیل‌کرد.[۱۷]

منچستر یونایتد [ویرایش]

۲۰۰۵–۲۰۰۳ [ویرایش]

رونالدو در بازی مقابل چلسی در آوریل ۲۰۰۶

رونالدو در فصل ۰۴–۲۰۰۳ با مبلغ ۱۲ میلیون پوند به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد پیوست. او نخستین فوتبالیست پرتغالی این باشگاه بود.[۱۸] او قصد داشت در منچستر پیراهن شمارهٔ ۲۸ را بپوشد، اما الکس فرگوسن درخواست او را نپذیرفت و گفت:«تو باید پیراهن شمارهٔ ۷ را بپوشی که پیش از این، بازیکنان افسانه‌ای باشگاه از جمله جورج بست، برایان رابسون، اریک کانتونا و دیوید بکهام آن را می‌پوشیدند و این برای تو یک افتخار است. »[۱۹]

او در نخستین مسابقهٔ خود در منچستر، ۶۰ دقیقه مقابل بولتون واندررز بازی‌کرد. وی نخستین گل خود در این باشگاه در ماه نوامبر، در یک ضربهٔ آزاد مقابل پورتسموث به‌ثمر رساند. پس از ماه نوامبر، رونالدو هزارمین گل تاریخ باشگاه مقابل میدلزبورو به‌ثمر رساند؛ اگرچه منچستر در این بازی به‌شدت شکست‌خورد.[۲۰]

۲۰۰۷–۲۰۰۶ [ویرایش]

رونالدو در منچستر یونایتد در فصل ۰۷–۲۰۰۶

در نوامبر و دسامبر ۲۰۰۶، رونالدو به‌عنوان بازیکن برتر ماه لیگ انگلستان برگزیده‌شد. او پس از دنیس برکمپ و رابی فاولر سومین بازیکن تاریخ لیگ انگلستان است که دوماه متوالی به‌عنوان بازیکن برتر برگزیده شده‌است.[۲۱][۲۲]

در فصل بهار سال ۲۰۰۷، خبر ورود رونالدو به رئال مادرید منتشر گردید. رئال آماده بود تا ۸۰ میلیون یورو برای خرید او پرداخت‌کند.[۲۳] با این حال، او پیشنهاد رئال را نپذیرفت و قراردادی معادل ۱۲۰ هزار یورو به‌شکل هفتگی با منچستر تمدید کرد. او گران‌قیمت‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه منچستر یونایتد بوده‌است.[۲۴][۲۵]

در این فصل، جوایزی از جمله بازیکن جوان سال به او اهدا گردید. طرفداران منچستر، او را بهترین در جهان فوتبال می‌دانستند.[۲۶]

۲۰۰۸–۲۰۰۷ [ویرایش]

رونالدو و ریو فردیناند در حال جشن‌گرفتن پس از گل

در فصل ۰۸–۲۰۰۷، رونالدو با خطایی که بر روی ریچارد هیوز انجام‌داد، کارت قرمز گرفت و از سه‌بازی بعدی منچستر محروم‌شد.[۲۷][۲۸] در بازی منچستر و اسپورتینگ لیسبون در لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷، هردوگل منچستر را رونالدو به‌باشگاه پیشین خود زد.[۲۹]

در ماه دسامبر همین سال، توپ طلای فوتبال به ریکاردو کاکا داده‌شد و رونالدو بر جایگاه دوم ایستاد؛ اما لیونل مسی را پشت سر گذاشت و او سوم شد.[۳۰][۳۱]

در ۱۲ ژانویه، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد با نتیجه ۰–۶ از منچستر یونایتد شکست‌خورد که گل نخست را رونالدو به‌ثمر رساند.[۳۲] او در این فصل در لیگ قهرمانان اروپا، در ۱۱ بازی، ۸ گل به‌ثمر رساند.[۳۳] در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی این جام میان منچستر و المپیک لیون، شخصی ناشناس از هواداران لیون مداوم بر روی صورت رونالدو و وین رونی لیزر سبز می‌انداخت و یوفا پرونده‌ای علیه لیون درست‌کرد.[۳۴] در نتیجه، لیون را ۵۰۰۰ فرانک سوئیس مجازات‌کرد.[۳۵]

در ۱۹ مارس، رونالدو نخستین‌بار در بازی با بولتون واندررز، بازوبند کاپیتانی منچستر را بر بازو بست. این بازی با پیروزی ۰–۲ منچستر خاتمه‌یافت که هر دو گل را رونالدو به‌ثمر رساند.[۳۶] او با به‌ثمر رساندن ۳۳ گل در این فصل، رکورد جورج بست با ۳۲ گل را شکست.[۳۷]

در پایان فصل، او کفش طلای اروپا را به‌دست آورد و با هشت امتیاز بیشتر نسبت به دنیل گویزا، بر جایگاه نخست ایستاد.[۳۸]

منچستر در دیدار پایانی لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷ با باشگاه فوتبال چلسی بازی‌کرد. منچستر در آغاز، بازی را به‌دست گرفت و گل نخست را به‌ثمر رساند؛ چلسی گل تساوی را زد و نود دقیقه با تساوی ۱–۱ دو تیم خاتمه‌یافت. سی دقیقهٔ وقت‌های اضافه نیز بدون گل سپری‌شد و بازی به ضربات پنالتی کشیده‌شد. رونالدو نخستین کسی بود که پنالتی را وارد دروازه‌نکرد؛ جان تری و نیکولا آنلکا پنالتی‌هایشان را گل‌نکردند و در پایان، منچستر قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.[۳۹] در پایان فصل، با حساب همهٔ مسابقات، او ۴۲ گل به‌ثمر رسانده‌است که هنوز هم در زندگی حرفه‌ای او یک رکورد محسوب می‌شود. رکورد بهترین گلزن منچستر در یک فصل، دست دنیس لا است که رونالدو موفق‌نشد این رکورد را بشکند.[۴۰]

۲۰۰۹–۲۰۰۸ [ویرایش]

رونالدو در بازی با لیورپول. مقابل او آلبرت ریرا دیده می‌شود.

اسکای اسپورت در ۵ ژوئن گزارش‌دادند:«رئال مادرید با قیمت سال گذشته باری دیگر به رونالدو پیشنهاد پیوستن به کهکشانی‌های مادریدی را داد. »[۴۱] بنابراین، منچستر یونایتد این درخواست غیرقانونی رئال را به فیفا گزارش‌داد.[۴۲][۴۳] حدس‌ها و گمانه‌زنی‌ها در ۶ اوت به پایان‌رسید؛ هنگامی که رونالدو اعلام‌کرد که تنها یک سال دیگر در منچستر خواهد ماند.[۴۴]

در اوایل سال، او به‌دلیل مصدومیت مچ پا سفر به آمستردام را از دست‌داد.[۴۵] در ۱۷ سپتامبر، مصدومیت او رفع‌شد و در بازی با ویارئال در لیگ قهرمانان اروپا، جایگزین پارک جی سونگ شد.[۴۶] در روز ۲۴ سپتامبر، نخستین گل خود در لیگ را مقابل میدلزبورو به‌ثمر رساند.

در ۱۵ نوامبر، او ۱۰۰مین و ۱۰۱مین گل خود در منچستر را مقابل استوک سیتی به‌ثمر رساند و در پیروزی ۰–۵ منچستر سهیم‌بود و این روز را جشن‌گرفت.[۴۷] او با سه‌رقمی‌شدن تعداد گل‌های خود در این باشگاه، در فهرست ماندگارترین بازیکنان منچستر قرار گرفت.[۴۸] در ۲ دسامبر، توپ طلای اروپا به او تعلق‌گرفت و با کسب ۴۴۶ امتیاز در مجموع و ۱۶۵ امتیاز بالاتر از لیونل مسی، بر جایگاه نخست ایستاد. پیش از او، واپسین کسی که توپ طلای اروپا را به‌دست آورده‌بود، جورج بست بود که این موفقیت را در سال ۱۹۶۸ به‌دست آورده‌بود.[۴۹]

او در روز ۸ ژانویه، با خودروی فراری خود تصادفی جدی داشت و جلوی خودرو به‌کلی از بین رفت؛ اما آسیبی به وی نرسید. چهار روز بعد، او به‌عنوان بازیکن سال فوتبال جهان برگزیده‌شد؛[۵۰] افتخاری که پیش از او واپسین‌بار برای پرتغال، لوئیس فیگو در سال ۲۰۰۱ کسب کرده‌بود.[۵۱]

او نخستین گل خود در این فصل لیگ قهرمانان اروپا را مقابل اینترمیلان در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی به‌ثمر رساند.[۵۲] در مرحلهٔ بعد، از فاصلهٔ ۴۰ متری به پورتو پرتغال گل‌زد و به یکی از بهترین گل‌هایش در زندگی حرفه‌ای تبدیل‌شد و هم‌چنین، جایزه پوشکاش فیفا را دریافت‌کرد.[۵۳][۵۴] منچستر دوباره به مرحلهٔ پایانی رسید؛ اما ۰–۲ از بارسلونا شکست‌خورد و نایب‌قهرمان شد.[۵۵]

در ۱۱ ژوئن، منچستر یونایتد پیشنهاد بی قید و شرط ۸۰ میلیون پوندی رئال مادرید را پذیرفت و رونالدو به کهکشانی‌های مادریدی پیوست.[۵۶] رونالدو پس از رفتن به رئال مادرید دربارهٔ الکس فرگوسن گفت: «الکس فرگوسن، پدر من در ورزش بوده‌است، یکی از مهم ترین عوامل موثر در زندگی من است. »[۵۷][۵۸]

رئال مادرید [ویرایش]

۲۰۱۰–۲۰۰۹ [ویرایش]

رونالدو در شهرآورد مادرید در بازی با اتلتیکو مادرید. مقابل او دیگو فورلان دیده می‌شود.

من چیزی جز ستایش این پسر ندارم که بهترین فوتبالیست جهان است و از ریکاردو کاکا و لیونل مسی بهتر است. او در فوتبال از همه جلوتر است و مشارکت باورنکردنی، گل‌های باورنکردنی و آمار باورنکردنی دارد. او برای گلزنی تلاش می‌کند و به‌سوی آن گام بر می‌دارد. او در کل حیرت‌انگیز است.

الکس فرگوسن، سرمربی رونالدو در منچستر یونایتد، در ژوئیه ۲۰۰۹[۵۹]

در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹، باشگاه فوتبال رئال مادرید تأیید کرد که رونالدو در ۱ ژوئیه به این باشگاه خواهد پیوست. رونالدو شش سال با این باشگاه قرارداد امضا کرده‌است.[۶۰] این باشگاه هر فصل ۱۳ میلیون یورو و در مجموع شش سال، ۹۴ میلیون یورو به او پرداخت خواهدکرد و قیمت خروج او از رئال ۱ میلیارد یورو تعیین‌شده که یک رکورد است.[۶۱][۶۲] طی مراسم استقبال از او در ۶ ژوئیه، ۸۰ هزار نفر به ورزشگاه سانتیاگو برنابئو آمدند که این تعداد استقبال‌کننده نیز یک رکورد به‌شمار می‌رود. این تعداد استقبال‌کننده، رکورد ورود دیگو آرماندو مارادونا به باشگاه فوتبال ناپولی را شکست. پیش از این، رکورد استقبال‌کنندگان مادریدی دست خاویر ساویولا بوده‌است.[۶۳][۶۴][۶۵][۶۶]

برای آماده‌سازی رونالدو در رئال، یک بازی میان رئال و شامروک روورز انجام‌گرفت. این بازی با گل دقایق پایانی کریم بنزما پایان‌یافت. رونالدو نخستین گلش در باشگاه جدید خود را مقابل باشگاه فوتبال ال‌دی‌یو کیتو در اکوادور به‌ثمر رساند.[۶۷] نخستین گل او در لا لیگا، مقابل باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا بود و گل دوم باشگاهش را به‌ثمر رساند.[۶۸] او فصل خوبی را با رئال در لیگ قهرمانان اروپا ۱۰–۲۰۰۹ تجربه‌کرد و در مرحلهٔ گروهی، دوبار در ضربهٔ آزاد به باشگاه زوریخ گل‌زد و در پایان، رئال بازی را ۲–۵ برد.[۶۹] این دوگل، نخستین گل‌های او در رئال در لیگ قهرمانان اروپا بوده‌است. سپس با به‌ثمر رساندن دوگل مقابل ویارئال، رکورد تعداد گل‌های باشگاه را شکست.[۷۰] [۷۱] در بازی بعدی لیگ قهرمانان اروپا، دوگل را مقابل باشگاه فوتبال المپیک مارسی به‌ثمر رساند.[۷۲] سپس دچار آسیب‌دیدگی مچ پا شد و به‌سختی مقابل باشگاه سویا بازی‌کرد.[۷۳]

در ماه اکتبر، در بازی با تیم ملی فوتبال مجارستان در مسابقات مقدماتی جام جهانی، دوباره مچ پای او آسیب‌دید و نتوانست تا ماه نوامبر فوتبال بازی‌کند.[۷۴] او هم‌چنین در بازی ال کلاسیکو که رئال بازی را ۰–۱ به بارسلونا واگذار کرد، از مصدومیت مچ پا رنج می‌برد.[۷۵] رئال در این فصل در لا لیگا به مقام دوم رسید و در یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا از المپیک لیون شکست‌خورد و نتوانست به مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی راه پیداکند.[۷۶]

۲۰۱۱–۲۰۱۰ [ویرایش]

رونالدو در بازی با تاتنهام هاتسپر در لیگ قهرمانان اروپا. مقابل او، گرت بیل دیده می‌شود.

با خروج رائول گونزالس از رئال، پیراهن شمارهٔ ۷ این باشگاه به رونالدو واگذار شد.[۷۷] در ۲۳ اکتبر، او رکورد فردی خود را در بازی مقابل ریسینگ سانتاندر افزایش‌داد و چهار بار گلزنی‌کرد.[۷۸][۷۹] رکورد تعداد گل‌های او در یک ماه، ۱۱ است که سه‌گل را نیز در لیگ قهرمانان اروپا به‌ثمر رسانده‌است. پیش از شکست سنگین ۰–۵ رئال در ال کلاسیکو، او برای دومین بار اتلتیک بیلبائو را هت‌تریک کرد.[۸۰] رئال هم‌چنین در مسابقات کوپا دل ری ۱۱–۲۰۱۰، باشگاه لوانته را ۰–۸ شکست‌داد.[۸۱]

رئال در این فصل، آغاز موفقی‌داشت و چندین رکورد باشگاه را شکست.[۸۲][۸۳] رئال فصل جدید لا لیگا را با پیروزی مقابل ختافه و ویارئال آغاز نمود. رونالدو در بازی مقابل ویارئال، روی پاس ریکاردو کاکا، رئال را به‌گل رساند.[۸۴][۸۵] بعدها، آمار گلزنی او بارها افزایش و کاهش‌یافت.[۸۶] در ۳ مارس، او باشگاه مالاگا را هت‌تریک کرد و طی یک جراحی جزئی، مجبور شد دو هفته فوتبال بازی‌نکند. در ماه آوریل، او باری دیگر به فوتبال بازگشت و در پایان ماه، چهلمین گل فصل خود را به‌ثمر رساند. سپس در مسابقهٔ پایانی جام حذفی اسپانیا، رئال با تک گل رونالدو بارسلونا را شکست‌داد و قهرمان جام حذفی شد.[۸۷] در هر دو وب‌گاه اینترنتی مارکا و رئال مادرید، رأی‌دهندگان او را به‌عنوان برترین گلزن سال برگزیدند.[۸۸][۸۹] رونالدو با به‌ثمر رساندن چهل گل در لا لیگا، رکوردهای تلمو زارا و هوگو سانچز با ۳۸ گل را شکست. در طول این فصل، رونالدو ۵۳ گل در مجموع مسابقات به‌ثمر رساند و رکورد تاریخ باشگاه با ۴۹ گل توسط فرانس پوشکاش را شکست.[۹۰]

۲۰۱۲–۲۰۱۱ [ویرایش]

رونالدو در بازی با آژاکس آمستردام در لیگ قهرمانان اروپا

ژوزه مورینیو، سرمربی رئال مادرید، در ماه مه ۲۰۱۲ گفته‌است:

« رونالدو عالی و حیرت‌انگیز است و من او را با لیونل مسی مقایسه نخواهم‌کرد. به نظر من امسال رونالدو بهتر از مسی بوده‌است.[۹۱]  »

رئال مادرید در سال‌های گذشته برای آماده‌سازی خود با باشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بازی می‌کرده‌است. رونالدو در هر دو بازی با لس‌آنجلس گلکسی و گوادالاخارا گلزنی‌کرد؛ به‌ویژه این که سه‌بار به گوادالاخارا گل‌زد و هت‌تریک کرد.[۹۲][۹۳] او در ۲۳ و ۲۹ اوت در سوپرجام فوتبال اسپانیا، دوگل مقابل باشگاه فوتبال بارسلونا به‌ثمر رساند.[۹۴] سرانجام لا لیگا در ۲۸ اوت با بازی رئال مادرید و رئال ساراگوسا آغاز گردید.[۹۵]

در ۲۴ سپتامبر، او نهمین هت‌تریک خود در رئال را مقابل رایو والکانو به‌عمل آورد. در ۲۲ اکتبر، باری دیگر مقابل مالاگا هت‌تریک کرد. با پیروزی ۱–۷ رئال مقابل اوساسونا در ۶ نوامبر، ثابت‌شد که گارد سلطنتی نیمه‌راه قهرمانی را رفته‌است.[۹۶] در ۲۶ نوامبر، رونالدو دوبار در دربی مادرید مقابل اتلتیکو مادرید گلزنی‌کرد. او یکی از سه‌نامزد پایانی کسب توپ طلای فوتبال بود، اما در پایان لیونل مسی این توپ را به‌دست آورد. نامزد دیگر این توپ، ژاوی هرناندز بود. رونالدو یک‌صدمین گل رسمی خود در رئال را مقابل لیون به‌ثمر رساند.[۹۷]

رونالدو هم‌اکنون از بهترین و سریع‌ترین فوتبالیست‌های جهان است و قهرمانی در لا لیگا ۱۲–۲۰۱۱ را با رئال مادرید تجربه‌کرد. رونالدو در پایان کار خود در رئال مادرید گفته‌است:«من دوست دارم تا آخر عمرم در رئال مادرید بمانم و ۱۰ سال دیگر با رئال مادرید قرار داد امضا کنم. »[۹۸][۹۹]

۲۰۱۳–۲۰۱۲ [ویرایش]

در ۲۳ اوت ۲۰۱۲، رونالدو نخستین گل در فصل را مقابل بارسلونا در ورزشگاه نیوکمپ طی یکی دیگر از بازی‌های ال کلاسیکو به‌ثمر رساند.[۱۰۰] در بازی برگشت که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو انجام می‌گرفت، رئال با گل رونالدو بازی را ۱–۲ برد و قهرمان سوپرکوپا د اسپانیا شد. رکورد رونالدو آن‌زمان درمورد گلزنی در پنج بازی متوالی ال کلاسیکو با رکورد ایوان زامورانو برابری می‌کند.[۱۰۱] او جهت کسب جایزه بهترین بازیکن سال اروپا در فصل ۱۲–۲۰۱۱، رقابت تنگاتنگی با لیونل مسی داشت؛ در حالی که آندرس اینیستا این جایزه را به‌دست آورد.[۱۰۲]

در ۲ سپتامبر ۲۰۱۲، رونالدو گلی که مقابل گرانادا به‌ثمر رساند، ۲۰۰مین گل او در لیگ‌های برتر انگلستان، لا لیگا و لیگ برتر پرتغال محسوب می‌شود. وی افزود:«من طی ۱۴۹ بازی که در رئال انجام داده‌ام، ۱۵۰ گل به‌ثمر رسانده‌ام. » او یکی از بهترین گلزنان تاریخ باشگاه فوتبال رئال مادرید در همهٔ مسابقات به‌شمار می‌رود. او در یکی از بازی‌هایش در این فصل، با برخورد به هم‌باشگاهی خود، گونسالو ایگواین، گرفتار مصدومیت جزئی ران شد.[۱۰۳]

پس از بازی، رونالدو ادعا کرد که از موضوع حرفه‌ای‌بودن خود ناخشنود است و به‌دلیل ۱۴۹مین و ۱۵۰مین گل خود در این باشگاه، جشن‌گرفت.[۱۰۴] چند تن از هم‌باشگاهی‌های او ادعا می‌کنند که رونالدو به‌شدت از باشگاه و اعضای آن پشتیبانی می‌کند.[۱۰۵][۱۰۶][۱۰۷] نمایندهٔ او، خورخه مندس، اصرار دارد که رونالدو بازی در رئال مادرید را ناخشنود می‌داند.[۱۰۸] رونالدو این موضوع را رد کرد و ادعا کرد که میل به یک قرارداد جدید با این باشگاه دارد.[۱۰۹] رئیس باشگاه رئال مادرید، فلورنتینو پرز، ادعا کرده‌است که رونالدو قصد ترک باشگاه را ندارد و به دلایلی دیگر ناخشنود است.[۱۱۰] رئیس پیشین بارسلونا، خوآن لاپورتا، اظهار داشت که رونالدو تحت فشار است و پس از انجام بازی‌های ملی، بیشتر بر روی موفقیت‌های خود در باشگاه متمرکز شده‌است.[۱۱۱] [۱۱۲][۱۱۳] سرمربی رئال مادرید، ژوزه مورینیو می‌گوید:«اگرچه رونالدو پر از غم و اندوه‌است، اما نقش خود را برای من به‌عنوان یک بازیکن به‌طور کامل بازی می‌کند[۱۱۴] و برگزیدن آندرس اینیستا به‌عنوان بازیکن سال اروپا، یکی از دلایل ناخشنودی او است. »[۱۱۵]

در ۱۵ سپتامبر، رونالدو فرصت مهمی را در بازی مقابل سویا از دست داد و رئال بازی را ۰–۱ به سویا واگذار کرد.[۱۱۶] در ۱۸ سپتامبر، او نخستین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا را مقابل منچستر سیتی به‌ثمر رساند و رئال بازی را ۲–۳ از منچستر سیتی برد.[۱۱۷] در ۳۰ سپتامبر، رونالدو باری دیگر در لا لیگا، این بار مقابل دپورتیوو لاکرونیا هت‌تریک کرد و بازی با پیروزی ۱–۵ رئال به‌پایان رسید.[۱۱۸][۱۱۹] در روز ۴ اکتبر، رونالدو باری دیگر در لیگ قهرمانان اروپا مقابل آژاکس آمستردام هت‌تریک کرد و رئال بازی را ۱–۴ برد.[۱۲۰] در هفتهٔ بعد، رونالدو دوگل در ورزشگاه نیوکمپ به بارسلونا زد و بازی با نتیجهٔ ۲–۲ به‌پایان رسید. دوگل بارسلونا را نیز لیونل مسی به‌ثمر رساند. رونالدو هم‌اکنون تنها بازیکنی است که توانسته‌است در ۶ بازی متوالی ال کلاسیکو، گل بزند.[۱۲۱] در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲، او پنجمین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا را مقابل بروسیا دورتموند به‌ثمر رساند. این بازی با شکست ۱–۲ رئال مقابل دورتموند به‌پایان رسید.[۱۲۲] در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۲، او در پیروزی ۰–۵ رئال مادرید مقابل رئال مایورکا نیز گل دوم و چهارم رئال را به‌ثمر رساند.[۱۲۳]

تیم ملی [ویرایش]

رونالدو در نخستین بازی ملی خود در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۳ در برابر تیم ملی فوتبال قزاقستان بازی‌کرد.[۱۲۴] او در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ پرتغال، دوگل برای تیم ملی خود به‌ثمر رساند: نخستین گل او در بازی‌های گروهی مقابل یونان[۱۲۵] و گل دوم او مقابل هلند در مرحلهٔ نیمه‌نهایی بود.[۱۲۶] با گل او به هلند، پرتغال به مرحلهٔ پایانی راه‌یافت؛ اما در نهایت از یونان شکست‌خورد و نایب‌قهرمان شد.[۱۲۷] در همان سال، با تیم ملی خود در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت‌کرد.[۱۲۸][۱۲۹]

جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ [ویرایش]

رونالدو در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴[۱۳۰]، نخستین گل ملی خود را در مرحلهٔ گروهی مقابل یونان به‌ثمر رساند و پرتغال بازی را ۱–۲ از یونان باخت.[۱۳۱] او دومین گل ملی خود را نیز در نیمه‌نهایی این مسابقات مقابل هلند به‌ثمر رساند و پرتغال بازی را ۱–۲ از هلند برد.[۱۳۲] او در ستارگان تیم‌های فینالیست جام ملت‌های اروپا، با به‌ثمر رساندن دوگل از نامزدهای برجسته به‌شمار می‌رفت.[۱۲۷] او هم‌چنین نمایندهٔ پرتغال در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود.[۱۳۳][۱۳۴]

جام جهانی ۲۰۰۶ [ویرایش]

رونالدو در مقدماتی جام جهانی فوتبال، دومین گلزن برتر اروپا با به‌ثمر رساندن هفت‌گل بوده‌است.[۱۲۷] او نخستین گل خود در جام جهانی فوتبال را در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان مقابل تیم ملی فوتبال ایران در یک ضربهٔ پنالتی به‌ثمر رساند.[۱۳۵]

در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، رونالدو مقابل تیم ملی فوتبال انگلستان و هم‌باشگاهی خود در منچستر یونایتد، وین رونی بازی‌کرد. رونی بر روی مدافع پرتغال، ریکاردو کاروالیو خطاکرد؛ با رونالدو درگیر شد و توسط داور اخراج‌شد. رسانه‌های انگلیسی بر این باورند که رونالدو پس از کارت قرمز گرفتن رونی، به‌داور بازی، هوراسیو الیزوندو اعتراض کرده‌است؛ اما پس از اخراج رونی به نیمکت پرتغال چشمک زده‌است و این مسئله کمی مشکوک به‌نظر می‌رسد. پس از مسابقه، رونالدو اصرار داشت که رونی دوست او بوده‌است.[۱۳۶] در ۴ ژوئیه، الیزوندو اعلام کرد که اخراج رونی به علت درگیری او با رونالدو نبوده‌است.[۱۳۷]

واکنش‌های رسانه‌های انگلیسی سبب شد رونالدو، منچستر را ترک‌کند.[۱۳۸] او در مصاحبه با یک روزنامهٔ ورزشی اسپانیایی به‌نام مارکا گفته‌است که قصد دارد به رئال مادرید بپیوندد.[۱۳۹] فرگوسن دستیار پرتغالی خود، کارلوس کیروش را پیش رونالدو فرستاد تا ذهنیت او را عوض‌کند.[۱۴۰][۱۴۱] سرانجام، رونالدو در آوریل ۲۰۰۷ قراردادی پنج‌ساله با منچستر امضاکرد.[۱۴۲]

پرتغال در نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، از تیم ملی فوتبال فرانسه شکست‌خورد[۱۴۳] و در مرحلهٔ رده‌بندی نیز از میزبان بازی‌ها، آلمان شکست‌خورد و به‌مقام چهارم نائل‌آمد.[۱۴۴] رونالدو شانس کسب جایزهٔ بهترین بازیکن جوان سال را با رایانامههای مبارزاتی انگلیسی‌ها از دست داد. رأی‌گیری آنلاین فقط تحت تأثیر تعداد آرا انجام نمی‌گیرد؛ بلکه، گروه مطالعات فیفا به مطالعات فنی می‌پردازند و آن زمان، لوکاس پودولسکی از تیم ملی فوتبال آلمان را لایق کسب این جایزه دانستند.[۱۴۵]

رونالدو در بازی پرتغال و برزیل در ورزشگاه امارات، ۶ فوریه ۲۰۰۷. روزی که او نخستین‌بار بازوبند کاپیتانی پرتغال را بر بازوی خود بست.

رونالدو یک روز پس از تولد ۲۲ سالگی خود، در یک بازی دوستانه میان پرتغال و برزیل، برای نخستین‌بار در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۰۷، بازوبند کاپیتانی تیم ملی خود را بر بازو بست.[۱۴۶] این کاپیتانی به‌شکل مستقیم توسط رئیس کنفدراسیون فوتبال پرتغال، کارلوس سیلوا دو روز پیش از مرگ خود صادر گردیده‌بود. لوئیس فیلیپه اسکولاری می‌گوید:«آقای سیلوا از من خواست تا [رونالدو] را به‌عنوان کاپیتان پرتغال برگزینم... [او] بیش از حد جوان بود، اما آقای سیلوا از من درخواست‌داشت و هم‌اکنون دیگر پیش ما نیست. »[۱۴۷]

جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ [ویرایش]

رونالدو هشت گل برای پرتغال در مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ به‌ثمر رساند[۱۴۸] و در پشت فوتبالیست لهستانی، اوزیبیوس اسمولارک جای‌گرفت؛ اما در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸، فقط ۱ گل مقابل تیم ملی فوتبال آلمان در یک‌چهارم نهایی به‌ثمر رساند.[۱۴۹] هنگامی که کارلوس کیروش به‌عنوان سرمربی جدید پرتغال در ژوئیه ۲۰۰۸ برگزیده‌شد،[۱۵۰] رونالدو را به‌عنوان کاپیتان تیم ملی پرتغال منصوب‌کرد.[۱۵۱]

رونالدو هم‌چنین به‌عنوان مرد بازی پرتغال و جمهوری چک در گروه A جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ برگزیده‌شد.[۱۵۲]

جام جهانی ۲۰۱۰ [ویرایش]

در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۰، پرتغال در افتتاحیهٔ جام جهانی، مقابل ساحل عاج بازی‌کرد و با انجام یک خطا بر روی گای دمل، از داور کارت زرد گرفت. روز بعد، پرتغال با فیفا تماس‌گرفت و درخواست‌کرد که کارت زرد رونالدو را ببخشد؛ اما درخواست پرتغال توسط فیفا ردشد.[۱۵۳]

رونالدو در هرسه بازی پرتغال در گروه G جام جهانی، به‌عنوان بهترین بازیکن میدان برگزیده‌شد..[۱۵۴][۱۵۵][۱۵۶] او در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۰، فقط یک گل مقابل کره شمالی در ۲۱ ژوئن به‌ثمر رساند.[۱۵۷] این بازی را پرتغال ۰–۷ از کرهٔ شمالی برد. این گل، نخستین گل ملی او پس از ۱۶ ماه بوده‌است.[۱۵۸] سرانجام، پرتغال توسط اسپانیا در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی حذف‌شد.[۱۵۹]

جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ [ویرایش]

رونالدو در بازی پرتغال و آلمان در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲

رونالدو هفت گل برای پرتغال در مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ به‌ثمر رساند؛ از جمله، دو گل مقابل بوسنی و هرزگوین در مرحلهٔ پلی‌آف به‌ثمر رساند. در قرعه‌کشی جام ملت‌های اروپا، پرتغال به‌همراه هلند، دانمارک و آلمان در گروه B موصوف به گروه مرگ قرارگرفت.[۱۶۰] در مصاحبه با مجلهٔ ورزشی کیکر، رونالدو اظهار داشت:«من با این زندگی حرفه‌ای سراسر فوتبالی که دارم، برای پرتغال یک غنیمت محسوب می‌شود. »[۱۶۱][۱۶۲][۱۶۳][۱۶۴]

پس از شکست مجدد پرتغال مقابل آلمان، رونالدو مورد انتقاد قرارگرفت و بر اثر ناامیدی و اشتباهات خود در بازی و پیاده‌روی در زمین، پس از پایان مسابقه، بدون تشکر از هم‌تیمی‌های خود به اتاق‌های پرتغال رفت. هم‌تیمی او، نانی بیان‌کرده‌است:«او خشمگین زمین را ترک‌کرد و نیاز به درمان دارد. او به‌خوبی کار تیمی را انجام‌داد و به‌شدت تحت فشار بوده‌است و به‌زودی منتقدان خود را ساکت خواهدکرد. » لوئیس فیگو باتوجه به انتقاد از رونالدو و رفتار او، بیان‌کرد:«او باید همیشه کاپیتان موفقی برای تیم ملی خود باشد؛ اگرچه این نتیجه حاصل شده‌است. »[۱۶۵]

در طول مسابقهٔ پرتغال و دانمارک، هرگاه توپ به‌پای رونالدو می‌رسید، طرفداران دانمارک شعار می‌دادند و نام لیونل مسی را تکرار می‌کردند. او دو فرصت عالی و یک فرصت معمولی را ازدست‌داد و ناامید شد.[۱۶۶] در پاسخ به پرسش دربارهٔ شعارهای مسی، رونالدو گفت:

« آیا می‌دانید که لیونل مسی در این زمان، سال گذشته کجا بوده‌است؟ آیا می‌دانید؟ او با کشور خود در کوپا آمریکا ۲۰۱۱ بازی می‌کرد و از این جام حذف‌شد. مگر سرنوشت آرژانتین بهتر از پرتغال بود؟ مردم فکر می‌کنند که او بهترین بازیکن جهان است؛ این برای یک بازیکن بزرگ فوتبال جهان طبیعی‌است.[۱۶۷]  »

فرصت‌ها و گل‌های رونالدو مشخص‌است. او می‌خواهد با تیم ملی خود به مسابقهٔ پایانی راه پیداکند و ثابت‌کند که بهترین بازیکن جهان است.[۱۶۸][۱۶۹]

دیه‌گو آرماندو مارادونا، در فرصت رونالدو برای رساندن پرتغال به بازی پایانی.

در واپسین مسابقهٔ گروهی میان، رونالدو دو گل مقابل هلند به‌ثمر رساند و صعود پرتغال به مرحلهٔ بعدی را تضمین‌کرد. این بازی با پیروزی ۱–۲ پرتغال مقابل هلند به‌پایان رسید. او هم‌چنین دوبار در مسابقات گروهی، به‌عنوان بهترین بازیکن میدان شناخته‌شد.[۱۷۰][۱۷۱]

رونالدو برای عملکرد خود مقابل جمهوری چک در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی، مورد تقدیر قرارگرفت. روی ارسال توپ ژوآئو موتینیو و ضربهٔ سر رونالدو، پرتغال بازی را ۰–۱ مقابل جمهوری چک برد و به نیمه‌نهایی راه‌یافت. او پس از به‌ثمر رساندن گل، جلوی دوربین دوید و ریش‌خندان شعار مسی را داد.[۱۷۲][۱۷۳]

او شانس‌های متعددی را برای پرتغال مقابل اسپانیا در نیمه‌نهایی ازدست‌داد؛ اما، سه‌بار شوت او به تیر دروازه برخورد کرد[۱۷۴] و بهترین شانس خود را در دقیقهٔ ۹۰ ازدست‌داد.[۱۷۵] این بازی با ضربات پنالتی به‌سود اسپانیا خاتمه‌یافت. رونالدو نامزد شده‌بود تا پنجمین ضربهٔ پنالتی پرتغال را بزند و پرتغال با شوت او به مسابقهٔ پایانی برسد؛ اما، نوبت به او نرسید و پرتغال در ضربات پنالتی از اسپانیا شکست‌خورد.[۱۷۶] سرمربی پرتغال، پائولو بنتو گفت:«این طرح من بوده‌است که رونالدو پنجمین ضربه را بزند و پرتغال با ضربهٔ او، به مسابقهٔ پایانی برسد. »[۱۷۷][۱۷۸]

رونالدو پیش از مسابقات و در طول آن، بارها و بارها به‌خصوص توسط دیه‌گو آرماندو مارادونا مورد ستایش قرارگرفت. مارادونا گفته‌است:«رونالدو بهترین بازیکن بر روی این سیاره‌است و هم‌میهنان او، باید برای او یک بنای تاریخی در لیسبون بسازند. »[۱۶۹][۱۷۹] رونالدو به‌همراه پنج بازیکن دیگر، جزء بهترین گلزنان مشترک این جام با سه گل قرارگرفت؛ اگرچه فرناندو تورس، کفش طلای اروپا را به‌دست آورد.[۱۸۰]

۲۰۱۲–۲۰۰۶ [ویرایش]

گل‌های ملی [ویرایش]

گل تاریخ ورزشگاه کشور گل چندم نتیجه بازی جام یا نوع بازی
۱ ۱۲ ژوئن ۲۰۰۴ ورزشگاه دراگائو، پورتو، پرتغال پرچم یونان یونان ۱ ۲–۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴
۲ ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال پرچم هلند هلند ۱ ۱–۲ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴
۳ ۴ سپتامبر ۲۰۰۴ ورزشگاه اسکونتو، ریگا، لتونی پرچم لتونی لتونی ۱ ۲–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۴ ۸ سپتامبر ۲۰۰۴ ورزشگاه دکتر ماژلان پسوآ، لییرا، پرتغال پرچم استونی استونی ۱ ۴–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۵ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال پرچم روسیه روسیه ۲ ۱–۷ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۶ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال پرچم روسیه روسیه ۴ ۱–۷ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۷ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ ورزشگاه جوسی بارتل، لوکزامبورگ، لوکزامبورگ پرچم لوکزامبورگ لوکزامبورگ ۲ ۵–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۸ ۴ ژوئن ۲۰۰۵ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال پرچم اسلواکی اسلواکی ۲ ۲–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۹ ۸ ژوئن ۲۰۰۵ ورزشگاه آ. لی کوک آرنا، تالین، استونی پرچم استونی استونی ۱ ۱–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۱۰ ۱ مارس ۲۰۰۶ ورزشگاه اسپریت آرنا، دوسلدورف، آلمان پرچم عربستان سعودی عربستان سعودی ۱ ۳–۰ دوستانه
۱۱ ۱ مارس ۲۰۰۶ ورزشگاه اسپریت آرنا، دوسلدورف، آلمان پرچم عربستان سعودی عربستان سعودی ۳ ۰–۳ دوستانه
۱۲ ۱۷ ژوئن ۲۰۰۶ ورزشگاه کومرتسبانک آرنا، فرانکفورت، آلمان پرچم ایران ایران ۲ ۰–۲ جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۱۳ ۷ اکتبر ۲۰۰۶ ورزشگاه بسا، پورتو، پرتغال پرچم جمهوری آذربایجان جمهوری آذربایجان ۱ ۰–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۴ ۷ اکتبر ۲۰۰۶ ورزشگاه بسا، پورتو، پرتغال پرچم جمهوری آذربایجان جمهوری آذربایجان ۳ ۰–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۵ ۱۵ نوامبر ۲۰۰۶ ورزشگاه سیدید د کویمبرا، کویمبرا، پرتغال پرچم قزاقستان قزاقستان ۲ ۰–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۶ ۲۴ مارس ۲۰۰۷ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال پرچم بلژیک بلژیک ۲ ۰–۴ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۷ ۲۴ مارس ۲۰۰۷ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال پرچم بلژیک بلژیک ۴ ۰–۴ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۸ ۲۲ آگوست ۲۰۰۷ ورزشگاه هنراپتاکن، ایروان، ارمنستان پرچم ارمنستان ارمنستان ۱ ۱–۱ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۹ ۸ سپتامبر ۲۰۰۷ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال پرچم لهستان لهستان ۲ ۲–۲ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۲۰ ۱۷ اکتبر ۲۰۰۷ ورزشگاه مرکزی آلماآتی، آلماآتی، قزاقستان پرچم قزاقستان قزاقستان ۲ ۱–۲ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۲۱ ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ ورزشگاه ژنو، ژنو، سوئیس پرچم جمهوری چک جمهوری چک ۲ ۳–۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۲۲ ۱۱ فوریه ۲۰۰۹ ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال پرچم فنلاند فنلاند ۱ ۰–۱ دوستانه
۲۳ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰ ورزشگاه کیپ تاون، کیپ‌تاون، آفریقای جنوبی پرچم کره شمالی کره شمالی ۶ ۰–۷ جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی
۲۴ ۸ اکتبر ۲۰۱۰ ورزشگاه دراگائو، پورتو، پرتغال پرچم دانمارک دانمارک ۳ ۱–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۲۵ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ ورزشگاه لوگاردال‌اسوولار، ریکیاویک، ایسلند پرچم ایسلند ایسلند ۱ ۳–۱ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۲۶ ۹ فوریه ۲۰۱۱ ورزشگاه ژنو، ژنو، سوئیس پرچم آرژانتین آرژانتین ۱ ۱–۲ دوستانه
۲۷ ۱۰ آگوست ۲۰۱۱ ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال پرچم لوکزامبورگ لوکزامبورگ ۲ ۰–۵ دوستانه
۲۸ ۲ سپتامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه جی‌اس‌پی، نیکوزیا، قبرس پرچم قبرس قبرس ۱ ۴–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۲۹ ۲ سپتامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه جی‌اس‌پی، نیکوزیا، قبرس پرچم قبرس قبرس ۲ ۴–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۰ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ ورزشگاه پارکن، کپنهاگ، دانمارک پرچم دانمارک دانمارک ۱ ۱–۲ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۱ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال پرچم بوسنی و هرزگوین بوسنی و هرزگوین ۱ ۲–۶ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۲ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال پرچم بوسنی و هرزگوین بوسنی و هرزگوین ۳ ۲–۶ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۳ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ ورزشگاه متالیست، خارکوف، اوکراین پرچم هلند هلند ۱ ۱–۲ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۴ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ ورزشگاه متالیست، خارکوف، اوکراین پرچم هلند هلند ۲ ۱–۲ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۵ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲ ورزشگاه ملی ورشو، ورشو، لهستان پرچم جمهوری چک جمهوری چک ۱ ۰–۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۶ ۱۵ اوت ۲۰۱۲ ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال پرچم پاناما پاناما ۲ ۰–۲ دوستانه
۳۷ ۷ سپتامبر ۲۰۱۲ ورزشگاه جوسی بارتل، لوکزامبورگ، لوکزامبورگ پرچم لوکزامبورگ لوکزامبورگ ۱ ۱–۲ مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

زندگی شخصی [ویرایش]

هنگامی که رونالدو ۲۰ سال داشت، پدر الکلی او در ۵۲ سالگی درگذشت؛ اما رونالدو الکل نمی‌نوشد و سیگار نمی‌کشد.[۱۸۱][۱۸۲][۱۸۳] در ماه مارس سال ۲۰۰۹، او صد هزار پوند به بیمارستانی اهدا کرد که سرطان مادرش را درمان کرده بود.[۱۸۴]

در سال ۲۰۰۷، زندگی‌نامهٔ او در کتابی به‌نام لحظات منتشر شد.[۱۸۵] یک فروشگاه پوشاک با نام CR7 (مخفف Cristiano Ronaldo و شمارهٔ پیراهن ۷) افتتاح‌شد.[۱۸۶] شعبهٔ دوم این فروشگاه نیز افتتاح‌شده و هم‌اکنون دو شعبه در لیسبون و مادیرا وجود دارد. او برای قربانیان زمین‌لرزه‌ای که در مادیرا رخ‌داد، در تیم منتخب مادیرا مقابل ماریتمو، پورتو و ناسیونال مادیرا بازی‌کرد.[۱۸۷]

آمار و ارقام [ویرایش]

آمار باشگاهی [ویرایش]

به‌روزرسانی در ۶ نوامبر ۲۰۱۲.
رونالدو لباس دوم خود را در فصل ۱۰–۲۰۰۹ رئال مادرید پوشیده‌است.
باشگاه فصل لیگ[الف] جام حذفی جام یوفا لیگ قهرمانان اروپا دیگر بازی‌ها[ب] مجموع
بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل
اسپورتینگ پرتغال ۲۰۰۲–۰۳ ۲۵ ۳ ۳ ۲ – ۳ ۰ ۰ ۰ ۳۱ ۵
مجموع ۲۵ ۳ ۳ ۲ – ۳ ۰ ۰ ۰ ۳۱ ۵
منچستر یونایتد ۲۰۰۳–۰۴ ۲۹ ۴ ۵ ۲ ۱ ۰ ۵ ۰ ۰ ۰ ۴۰ ۶
۲۰۰۴–۰۵ ۳۳ ۵ ۷ ۴ ۲ ۰ ۸ ۰ ۰ ۰ ۵۰ ۹
۲۰۰۵–۰۶ ۳۳ ۹ ۲ ۰ ۴ ۲ ۸ ۱ – ۴۷ ۱۲
۲۰۰۶–۰۴ ۳۴ ۱۷ ۷ ۳ ۱ ۰ ۱۱ ۳ – ۵۳ ۲۳
۲۰۰۷–۰۸ ۳۴ ۳۱ ۳ ۳ ۰ ۰ ۱۱ ۸ ۱ ۰ ۴۹ ۴۲
۲۰۰۸–۰۹ ۳۳ ۱۸ ۲ ۱ ۴ ۲ ۱۲ ۴ ۲ ۱ ۵۳ ۲۶
مجموع ۱۹۶ ۸۴ ۲۶ ۱۳ ۱۲ ۴ ۵۵ ۱۶ ۳ ۱ ۲۹۲ ۱۱۸
رئال مادرید ۲۰۰۹–۱۰ ۲۹ ۲۶ ۰ ۰ – ۶ ۷ – ۳۵ ۳۳
۲۰۱۰–۱۱ ۳۴ ۴۰ ۸ ۷ – ۱۲ ۶ – ۵۴ ۵۳
۲۰۱۱–۱۲ ۳۸ ۴۶ ۵ ۳ – ۱۰ ۱۰ ۲ ۱ ۵۵ ۶۰
۲۰۱۲–۱۳ ۳۱ ۳۱ ۶ ۶ – ۱۱ ۱۲ ۲ ۲ ۵۰ ۵۱
مجموع ۱۳۲ ۱۴۳ ۱۹ ۱۶ – ۳۹ ۳۵ ۴ ۳ ۱۹۶ ۱۹۹
مجموع ۳۵۳ ۲۳۰ ۴۸ ۳۱ ۱۲ ۴ ۹۷ ۵۱ ۷ ۴ ۵۱۷ ۳۲۰

آمار ملی [ویرایش]

به‌روزرسانی در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲[۱۸۸]
رونالدو در بازی با آرژانتین در ۹ فوریه ۲۰۱۱
تیم ملی سال بازی گل
پرتغال ۲۰۰۳ ۲ ۰
۲۰۰۴ ۱۶ ۷
۲۰۰۵ ۱۰ ۲
۲۰۰۶ ۱۴ ۶
۲۰۰۷ ۱۰ ۵
۲۰۰۸ ۸ ۱
۲۰۰۹ ۷ ۱
۲۰۱۰ ۱۱ ۳
۲۰۱۱ ۹ ۷
۲۰۱۲ ۱۳ ۵
مجموع ۱۰۰ ۳۷

آمار کلی [ویرایش]

به‌روزرسانی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۲
مسابقات بازی گل میزان گل در هر بازی
باشگاهی ۴۸۳ ۲۸۷ ۰٫۵۹
ملی ۱۰۰ ۳۷ ۰٫۳۷
المپیک ۳ ۱ ۰٫۳۳
مجموع ۵۸۶ ۳۲۵ ۰٫۵۵

جوایز [ویرایش]

جوایز زیر، تنها بخشی از جوایز کریستیانو رونالدو است.
رونالدو (چپ) و مسی (راست) در بازی پرتغال و آرژانتین، ۹ فوریه ۲۰۱۱
ترکیب پرتغال در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴. رونالدو کنار دروازه‌بان، ادواردو کاروالیو و پپه دیده می‌شود.

پرچم پرتغال تیم ملی پرتغال [ویرایش]

پرچم پرتغال اسپورتینگ لیسبون [ویرایش]

پرچم انگلستان منچستر یونایتد [ویرایش]

پرچم اسپانیا رئال مادرید [ویرایش]

تندیس رونالدو با عنوان پلازا رونالدو در مادرید

انفرادی [ویرایش]

مسابقات دوستانه

جستارهای وابسته [ویرایش]

یادداشت [ویرایش]

پانویس [ویرایش]

  1. ↑ “Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro”. Realmadrid.com. Real Madrid CF. Retrieved 18 February 2010. 
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Lewis, Tim. “He's got the world at his feet”. Guardian, 8 June 2012. Retrieved 14 November 2012. 
  3. ↑ “Ronaldo agrees six-year Real deal”. BBC Sport (BBC), 26 June 2009. Retrieved 14 November 2012. 
  4. ↑ “Ronaldo named FIFPro World Player of the Year”. London: Reuters, 27 October 2008. Retrieved 14 November 2012. 
  5. ↑ “Cristiano Ronaldo”. France Football, 2 December 2008. Retrieved 14 November 2012. 
  6. ↑ “Best's crown intact until Ronaldo cures his travel sickness”. guardian.co.uk, 10 Apriel 2008. Retrieved 14 November 2012. 
  7. ↑ “ESM Golden Shoe ranking”. European Sports Magazines, 7 April 2008. Retrieved 7 Apriel 2008. 
  8. ↑ http://www.entekhab.ir/fa/news/96630
  9. ↑ http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13911123001080رونالدو به اوسین بولت رسید/ سرعت خیره‌کننده CR7
  10. ↑ “Cristiano Ronaldo - Biography”. IMDb. Retrieved 15 November 2012. 
  11. ↑ “CRISTIANO RONALDO IS NAMED AFTER RONALD REAGAN”. Janet Charlton. Retrieved 15 November 2012. 
  12. ↑ “Cristiano Ronaldo Biography”. soccer-fans-info. Retrieved 16 November 2012. 
  13. ↑ “Profile of Ronaldo at about.com”. about.com. Retrieved 14 November 2012. 
  14. ↑ “Clash of the titans”. manchestereveningnews.com, 24 Apriel 2007. Retrieved 14 November 2012. 
  15. ↑ Rollings, Grant. “Heart op that saved Ronaldo”. Sun Online (News Group Newspapers), 29 January 2009. Retrieved 14 November 2012. 
  16. ↑ “Cristiano Ronaldo Profile & Biography”. cristianoronaldo101.com. Retrieved 14 November 2012. 
  17. ↑ “Cristiano Ronaldo Profile at world cup soccer”. wldcup.com. Retrieved 15 November 2012. 
  18. ↑ “Cristiano Ronaldo Biography”. CristianoRonaldo.com. Retrieved 15 November 2012. 
  19. ↑ Beauchamp, Eric. “I never wanted the No7 shirt”. The Sun, 12 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  20. ↑ “Middlesbrough 4–1 Man Utd”. BBC Sports. Retrieved 15 November 2012. 
  21. ↑ “Ronaldo lands back-to-back accolades”. inthenews.com, 11 January 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  22. ↑ “Ronaldo wins monthly award again”. BBC Sport, 11 January 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  23. ↑ “Real ready to offer £54m to secure Ronaldo”. The Guardian, 12 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  24. ↑ “Ferguson lets rip at Madrid after Ronaldo signs £31m deal”. The Times, 14 April 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  25. ↑ “Ronaldo signs new deal at Man Utd”. BBC Sport, 13 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  26. ↑ “Ronaldo secures PFA awards double”. BBC, 22 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  27. ↑ Thompson, Gemma. “Ronny fell into Pompey trap”. News & Features (Manchester United), 15 August 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  28. ↑ “Ronaldo pledges to keep his cool”. BBC Sport, 15 August 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  29. ↑ Thompson, Gemma. “Man Utd 2–1 Sporting Lisbon”. BBC Sport, 27 November 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  30. ↑ “Kaká's year capped by Ballon d'Or”. UEFA, 2 December 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  31. ↑ “Ronaldo:Going the right way”. fifa.com, 17 December 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  32. ↑ “Man Utd 6–0 Newcastle”. bbc.co.uk, 12 January 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  33. ↑ “Man Utd 0–2 Reading”. bbc.co.uk, 19 January 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  34. ↑ “UEFA asked to probe Ronaldo laser incident”. cnn.com, 21 February 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  35. ↑ Ledsom, Mark. “Lyon fined over Champions League laser incident”. Reuters UK, 20 March 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  36. ↑ Kay, Oliver. “Cristiano Ronaldo revels in role of Captain Fantastic as United stretch lead”. The Times, 20 March 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  37. ↑ “Best's crown intact until Ronaldo cures his travel sickness”. guardian.co.uk, 1 April 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  38. ↑ “ESM Golden Shoe ranking”. European Sports Magazines, 7 April 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  39. ↑ “UEFA Fans' Man of the Match”. uefa.com. Retrieved 15 November 2012. 
  40. ↑ “Manchester United have become stronger since Cristiano Ronaldo left”. The Guardian, 21 March 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  41. ↑ “Ronaldo breaks silence”. Sky Sports. Retrieved 15 November 2012. 
  42. ↑ “Real reported over Ronaldo link”. BBC, 2008-06-09. Retrieved 15 November 2012. 
  43. ↑ “FIFA to take no action over Ronaldo complaint”. FourFourTwo, 2008-06-17. Retrieved 15 November 2012. 
  44. ↑ “I will stay at Man Utd – Ronaldo”. BBC, 6 August 2008. 
  45. ↑ “Ronaldo ankle surgery a 'success'”. BBC Sport, 7 August 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  46. ↑ “Villarreal return to frustrate United”. UEFA.com, 17 September 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  47. ↑ “Premier League Round-up: Liverpool and United back to winning ways as Arsenal lose”. Daily Telegraph, 15 November 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  48. ↑ «Stat Attack». United Review (Manchester United)، ش. 11 (15 November 2008): 65. 
  49. ↑ “Cristiano Ronaldo nyerte az Aranylabdát”. Origo, 2 December 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  50. ↑ “Ronaldo involved in Ferrari crash”. BBC News, 8 January 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  51. ↑ “Ronaldo named Fifa player of 2008”. BBC Sport, 12 January 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  52. ↑ “Man Utd 2–0 Inter Milan (agg 2–0)”. BBC Sport, 11 March 2009. Retrieved 11 March 2009. 
  53. ↑ “FC Porto 0–1 Man Utd (agg 2–3)”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 15 April 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  54. ↑ “Ronaldo stunner thrills Ferguson”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 15 April 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  55. ↑ “2008/09: Messi outshines Ronaldo in Rome”. UEFA.com, 27 May 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  56. ↑ “Man Utd accept £80m Ronaldo bid”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 11 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  57. ↑ “Glazers to fund Fergie spree”. Sky Sports Football (BSkyB), 12 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  58. ↑ “Ronaldo vows to justify price tag”. BBC Sport, 4 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  59. ↑ “Cristiano Ronaldo Bio, Stats, News”. espn.com. Retrieved 17 November 2012. 
  60. ↑ “Real Madrid and Manchester United seal the transfer of Cristiano Ronaldo”. Real Madrid CF (Real Madrid CF), -26 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  61. ↑ “Kaká és C. Ronaldo kivásárlási ára is egymilliárd euró”. spportgeza.hu, 17 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  62. ↑ “Cristiano Ronaldo ya es Real”. Diario Marca, 26 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  63. ↑ “Seen Around the World”. realmadrid.com (Real Madrid CF), 5 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  64. ↑ “"Cristiano to wear the number '9'"”. Real Madrid CF, 6 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  65. ↑ “Ronaldo aims shot at English game”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 6 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  66. ↑ “Cristiano Ronaldo welcomed by 80,000 fans at Real Madrid unveiling”. The Guardian Sport (The Guardian), 6 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  67. ↑ “C. Ronaldo megszerezte első „királyi” gólját”. Nemzeti Sport. 29 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  68. ↑ “Ronaldo in winning start for Real”. BBC. 29 August 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  69. ↑ “Tuesday's Champions League review”. BBC, 15 September 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  70. ↑ “La Liga: Ronaldo grabs brace as Real thump Xerez”. 2009-09-20. 
  71. ↑ “Cristiano makes Real Madrid history”. realmadrid.com. 29 September 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  72. ↑ “Real Madrid 3-0 Marseille - Red hot Ronaldo fires double”. ESPN. 1 October 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  73. ↑ “A Marseille is megadta magát; Cristianóra egyelőre nincs orvosság”. madridista.hu. 30 October 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  74. ↑ “Portugal 3 Hungary 0: Queiroz's team keep hopes alive but lose injured Ronaldo”. Daily Mail. 11 October 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  75. ↑ “Cristiano Ronaldo scores and sent off in Real victory”. BBC, 5 December 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  76. ↑ “UEFA Champions League 2009/10 - History - Real Madrid – UEFA ...”. UEFA.com. Retrieved 15 November 2012. 
  77. ↑ “Cristiano Ronaldo Takes Raul’s No.7 Shirt At Real Madrid, Benzema Moves To No.9, Xabi Alonso Takes No.14”. whoateallthepies.tv. Who Ate All The Pies, 3 August 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  78. ↑ “Four-goal Ronaldo shares glory”. : The World Game on SBS, 24 October 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  79. ↑ “Four Real: Ronaldo fires Madrid to top of La Liga”. The Sydney Morning Herald, 25 October 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  80. ↑ “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Mr. October”. Realmadrid.com, 29 October 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  81. ↑ “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Historic drubbing to close out 2010”. Realmadrid.com, 22 December 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  82. ↑ “Ronaldo iguala los registros goleadores de Di Stéfano, Hugo Sánchez y Alday (in Spanish)”. Realmadrid.com. Retrieved 15 November 2012. 
  83. ↑ “Cristiano Ronaldo makes club history”. Realmadrid.com, 14 January 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  84. ↑ “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Getafe 2–3 Real Madrid”. Realmadrid.com, 3 January 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  85. ↑ “Cristiano: "Mi reto es batir los 38 de Hugo y Zarra"”. MARCA.com, 19 January 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  86. ↑ “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Twelve shots off the post this season”. Realmadrid.com, 27 February 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  87. ↑ “Madrid clinch Copa del Rey”. Sky Sports, 20 April 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  88. ↑ “¿Cuál ha sido el mejor gol del Madrid de esta temporada?”. MARCA.com. Retrieved 15 November 2012. 
  89. ↑ “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Fans decide Cristiano Ronaldo's best goal of the season was his header in the Copa del Rey final”. Realmadrid.com, 17 June 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  90. ↑ “Cristiano Ronaldo breaks La Liga record with 40 or 41 goals”. Ronaldo7.net, 21 May 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  91. ↑ “Cristiano Ronaldo is better than Messi, says Mourinho after Bayern loss”. Goal.com, 26 April 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  92. ↑ “2011-07-16: LA Galaxy vs. Real Madrid”. MLSsoccer.com, 16 July 2011. Retrieved 15 December 2012. 
  93. ↑ “HIGHLIGHTS: LA vs Real Madrid”. MLSsoccer.com, 16 July 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  94. ↑ “Spanish Super Cup”. Soccer-Spain. Retrieved 15 November 2012. 
  95. ↑ Hanlon, Tim. “Ronaldo on fire as Real thrash Zaragoza”. Google News, 28 August 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  96. ↑ http://soccernet.espn.go.com/report/_/id/323925?cc=5901
  97. ↑ “Cristiano Ronaldo scores 100th official goal with Real Madrid”. RealMadrid.com, 2 November 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  98. ↑ “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Cristiano Ronaldo: "I want to end my career at Real Madrid"”. Realmadrid.com, 5 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  99. ↑ Posted by. “La Liga - Cristiano Ronaldo won't rule out leaving Real Madrid CF”. Crunchsports.com, 19 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  100. ↑ “3–2: The Supercup to be decided in Madrid”. Realmadrid.com, 23 August 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  101. ↑ Duff, Alex. “Real Madrid Beats Barcelona 2–1 to Win Spanish Soccer Super Cup”. Bloomberg. Retrieved 15 November 2012. 
  102. ↑ “Cristiano Ronaldo, finalist for UEFA Best Player”. Real Madrid C.F., 14 August 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  103. ↑ “Cristiano Ronaldo scores 150th Real Madrid goal against Granada”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  104. ↑ “'I didn't celebrate because I'm unhappy' – Cristiano Ronaldo makes shock claim after Madrid win”. Goal.com, 2 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  105. ↑ “Cristiano Ronaldo has our full support, says Kaka”. Goal.com, 3 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  106. ↑ “Casillas: Footballers are people like everyone else and have their own worries”. Goal.com, 5 September 2012. Retrieved 15 September 2012. 
  107. ↑ “Iniesta among the world’s best players, says Real Madrid's Sergio Ramos”. Goal.com, 7 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  108. ↑ “'I already knew about Cristiano Ronaldo's statements and they don't surprise me' – Jorge Mendes”. Goal.com, 3 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  109. ↑ “Cristiano Ronaldo: Real Madrid sadness nothing to do with money”. Goal.com, 4 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  110. ↑ “Perez: Ronaldo doesn't want to leave Real Madrid”. Goal.com, 5 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  111. ↑ “Cristiano Ronaldo is under a lot of pressure, says Laporta”. Goal.com, 12 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  112. ↑ “I'm focused on winning with Real Madrid, insists Ronaldo”. Goal.com, 15 November 2012. 
  113. ↑ “Arbeloa: Cristiano has the same smile as always”. Goal.com, 16 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  114. ↑ “Mourinho: If Ronaldo is sad but plays like he does, that's perfect for me”. Goal.com, 14 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  115. ↑ “Cristiano Ronaldo had a reason to be upset, says Mourinho”. Goal.com, 6 October 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  116. ↑ “Sevilla 1–0 Real Madrid: Mourinho misery”. Goal.com, 16 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  117. ↑ “Real Madrid 3–2 Man City: Ronaldo rocking”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  118. ↑ “R. Madrid 5–1 Deportivo: Ronaldo hat trick”. Goal.com, 16 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  119. ↑ “Ronaldo hits the heights as Real Madrid show they're ready for Barcelona”. Goal.com, 1 October 2012. Retrieved 13 October 2012. 
  120. ↑ “Ajax 1–4 Real Madrid: Ronaldo hat trick”. Goal.com, 3 October 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  121. ↑ Rogers, Iain. “Messi, Ronaldo trade blows in 2–2 Clasico draw”. Uk.eurosport.yahoo.com, 7 October 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  122. ↑ “Borussia Dortmund vs Real Madrid CF Report”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  123. ↑ “Mallorca vs Real Madrid CF Report”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  124. ↑ “Lucky rebound gives Portugal narrow win over Kazakhstan”. chinadaily.com. 21 August 2003. Retrieved 15 November 2012. 
  125. ↑ “Euro 2004 roundup: Greece stuns Portugal 2–1”. usatoday.com. 12 June 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  126. ↑ “Portugal have the final word”. The Guardian. 1 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  127. ↑ ۱۲۷٫۰ ۱۲۷٫۱ ۱۲۷٫۲ “Cristiano Ronaldo's profile”. 4thegame.com. Retrieved 15 November 2012. 
  128. ↑ “Ronaldo is chosen for the Olympics”. CNN. 21 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  129. ↑ “Ronaldo keen to play at Olympics”. The Daily Telegraph. 24 تعمغ 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  130. ↑ “Fans Can Get Best Out Of Ronaldo”. 4thegame.com. Retrieved 15 November 2012. 
  131. ↑ Ames, Paul. “Euro 2004 roundup: Greece stuns Portugal 2–1”. USA Today, 14 June 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  132. ↑ Kevin McCarra in Lisbon. “Portugal have the final word”. Guardian (UK), 1 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  133. ↑ “Ronaldo is chosen for the Olympics”. CNN, 21 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  134. ↑ Wallace, Sam. “Ronaldo keen to play at Olympics”. The Daily Telegraph (UK), 24 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  135. ↑ “Portugal Vs Iran match”. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association), 17 June 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  136. ↑ Tim Spanton. “Ronaldo: I never asked for Rooney red card”. The Sun, 2 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  137. ↑ “Ronaldo cleared over Rooney red card”. Soccernet, 4 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  138. ↑ “Ronaldo intends to leave Man Utd”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 8 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  139. ↑ “Cristiano Ronaldo plans Real move”. 28 June 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  140. ↑ “Ferguson sends Man Utd No2 Queiroz to Ronaldo meeting”. TribalFootball, 11 July 2006. Archived from the original on 19 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  141. ↑ “Rooney pleads with Ronaldo not to quit Man Utd”. TribalFootball, 9 July 2006. Archived from the original on 21 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  142. ↑ “Ronaldo signs new deal at Man Utd”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 13 April 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  143. ↑ Chick, Alex. “Scolari's fortunes take a dive”. ESPNsoccernet. ESPN, 6 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  144. ↑ “Supporters 'hijack' Ronaldo vote”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 6 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  145. ↑ “Podolski beats Ronaldo to award”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 7 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  146. ↑ “Ronaldo: I could leave United”. Metro.co.uk. Retrieved 15 November 2012. 
  147. ↑ “Scolari delighted with Portugal victory over Brazil”. Rediff, 7 February 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  148. ↑ “Top scorers for Euro 2008 European Qualifying campaign”. soccernet.com. Retrieved 15 November 2012. 
  149. ↑ Winter, Henry. “Euro 2008: German power leaves Portugal in despair”. The Daily Telegraph (UK), 20 June 2008. Retrieved 25 November 2012. 
  150. ↑ “Queiroz appointed Portugal coach”. FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 11 July 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  151. ↑ Asante, Angela. “Queiroz’s belief in Ronaldo as captain of Portugal”. 15 October 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  152. ↑ “Full-time report Czech Republic-Portugal” (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations, 11 June 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  153. ↑ “FIFA rejects Ronaldo's yellow card appeal”. 19 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  154. ↑ “Full-time report Côte d'Ivoire-Portugal” (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 15 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  155. ↑ “Full-time report North Korea-Portugal” (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 21 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  156. ↑ “Full-time report Brazil-Portugal” (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 25 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  157. ↑ “World Cup Match Results: Portugal vs North Korea – FIFA World Cup 2010”. ESPN. Retrieved 15 November 2012. 
  158. ↑ Clegg, Jonathan. “Portugal Beats North Korea in 7–0 Rout”. Wall Street Journal, 21 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  159. ↑ “2010 FIFA WORLD CUP SOUTH AFRICA: Matches”. FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 15 November 2012. 
  160. ↑ “Can Portugal escape the ‘Group of Death?’”. Blog Oddslife, 29 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  161. ↑ “Cristiano Ronaldo: I will only reach the top when I win a trophy with Portugal”. Goal.com, 26 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  162. ↑ “EURO 2012: Portugal star man: Cristiano Ronaldo”. Dailymail.co.uk, 14 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  163. ↑ Hatherall, Chris. “Ronaldo’s time to prove greatness”. Irish Examiner, 12 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  164. ↑ Ghosh, Bobby. “Euro 2012: Can Cristiano Ronaldo Do a Maradona for Portugal?”. Keepingscore.blogs.time.com, 5 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  165. ↑ Bernstein, Joe. “What's gone wrong with Ronaldo? Portugal's superstar has flopped”. Daily Mail. Retrieved 15 November 2012. 
  166. ↑ “Euro 2012: Messi chants shake Cristiano Ronaldo further, Portugal ...”. NY Daily News, 14 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  167. ↑ Tom Clee. “Opinion: Time for captain to show what he is made of after night to forget”. Portugoal.net. Retrieved 15 November 2012. 
  168. ↑ “Spain will combat Ronaldo: Maradona”. Zeenews.india.com, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  169. ↑ ۱۶۹٫۰ ۱۶۹٫۱ “Ronaldo deserves a monument in Portugal, says Maradona”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  170. ↑ Richard Williams at Metalist Stadium, Kharkiv. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo downs a double to join the party spirit”. The Guardian, 17 June 2012. Retrieved 15 December 2012. 
  171. ↑ Isola, Frank. “Euro 2012: If Cristiano Ronaldo can rediscover form with Real Madrid, Portugal could be the surprise of the tournament”. NY Daily News, 18 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  172. ↑ “What did Ronaldo REALLY say after scoring for Portugal”. Retrieved 15 November 2012. 
  173. ↑ The Associated Press. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo’s header sends Portugal into semifinals with 1–0 win over Czech Republic”. NY Daily News, 21 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  174. ↑ The Associated Press. “Euro 2012: Defending champion Spain advances to another final after beating Portugal 4–2 on penalties”. NY Daily News, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  175. ↑ Isola, Frank. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo watches as Portugal falls to Spain in semis on penalty kicks”. NY Daily News, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  176. ↑ Richard Williams in Donetsk. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo's save-it-for-later approach hurts Portugal”. The Guardian, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  177. ↑ Agencies. “Euro 2012: Cesc Fábregas says Spain's place in final is a 'miracle'”. The Guardian, 28 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  178. ↑ “Euro 2012: Cristiano Ronaldo says coach told him to take fifth penalty”. The Guardian, 28 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  179. ↑ Richard Williams in Donetsk. “Maradona: Ronaldo is Portugal's only threat”. McKnight (Goal.com), 9 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  180. ↑ “EURO 2012 PLAYERS: POPULARITY”. UEFA.com. Retrieved 15 November 2012. 
  181. ↑ “SECRET AGONY OF £31M RONALDO”. mirror.co.uk. Retrieved 15 November 2012. 
  182. ↑ “Ronaldo receives libel damages over drink story”. Usatoday.Com, 9 November 2009. Retrieved 12 April 2010. 
  183. ↑ Jag. “Ronaldo wins damages over drink binge libel : Cristiano Ronaldo Gossips”. Celebs101.com. Retrieved 12 April 2010. 
  184. ↑ “Cristiano Ronaldo donates £100k to cancer hospital”. Inside World Soccer, 16 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  185. ↑ “Moments”. Chapters, 27 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  186. ↑ “Winker's dodgy clobber on sale”. The Sun, 27 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  187. ↑ “Ronaldo to play in charity match for Madeira”. Reuters, 22 February 2010. Archived from the original on 22 February 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  188. ↑ “Cristiano Ronaldo”. National Football Teams. Retrieved 16 November 2012. 
  189. ↑ “Pepe's goal is awarded to Cristiano Ronaldo”. Marca, 18 September 2010. Retrieved 16 November 2012. 

پیوند به بیرون [ویرایش]

کریستیانو رونالدو در پروژه‌های خواهر

در ویکی‌گفتاورد گفتاوردهای مرتبط در ویکی‌گفتاورد
در ویکی‌انبار نگارخانهٔ مرتبط در ویکی‌انبار
در ویکی‌انبار پرونده‌های مرتبط در ویکی‌انبار

http://real-madrid.ir ثانیه به ثانیه با رئال مادرید

پیشین:
نونو گومز		 کریستیانو رونالدو
کاپیتان تیم ملی فوتبال پرتغال
۲۰۰۸–تاکنون		 پسین:
نامشخص


ن • ب • و
باشگاه فوتبال رئال مادرید – ترکیب کنونی

۱ کاسیاس · ۲ واران · ۳ پپه · ۴ راموس · ۵ کونترائو · ۶ خدیرا · ۷ رونالدو · ۸ کاکا · ۹ بنزما · ۱۰ اوزیل · ۱۲ مارسلو · ۱۳ آدان · ۱۴ آلونسو · ۱۵ اسین · ۱۶ کاروالیو · ۱۷ آربه‌لوآ · ۱۸ آلبیول · ۱۹ مودریچ · ۲۰ ایگواین · ۲۱ کایخون · ۲۲ دی‌ماریا · ۲۹ موراتا · ۳۵ خسوس · سرمربی: مورینیو
داده‌های کتابخانه‌ای

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=کریستیانو_رونالدو&oldid=10233438»