کریستیانو رونالدو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کریستیانو رونالدو
Cristiano Ronaldo - Croatia vs. Portugal, 10th June 2013.jpg
شناسنامه
نام کامل کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو
زادروز ۵ فوریهٔ ۱۹۸۵(۱۹۸۵-02-0۵) ‏(۲۹ سال)
زادگاه فونچال، مادیرا، پرتغال
قد ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۰ اینچ)[۱]
پست مهاجم
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی رئال مادرید
شمارهٔ پیراهن ۷
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۵ آندورینها
۱۹۹۵–۱۹۹۷ دیپورتیوو ناسیونال
۱۹۹۷–۲۰۰۲ اسپورتینگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۲۰۰۲–۲۰۰۳ اسپورتینگ ۲۵ (۳)
۲۰۰۳–۲۰۰۹ منچستر یونایتد ۱۹۶ (۸۴)
۲۰۰۹– رئال مادرید ۱۷۴ (۱۹۴)
تیم ملی
۲۰۰۱–۲۰۰۲ زیر ۱۷ سال پرتغال ۹ (۶)
۲۰۰۲–۲۰۰۳ زیر ۲۰ سال پرتغال ۵ (۳)
۲۰۰۳ زیر ۲۱ سال پرتغال ۶ (۱)
۲۰۰۴ زیر ۲۳ سال پرتغال ۳ (۱)
۲۰۰۳– پرتغال ۱۱۴ (۵۰)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۱۴.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۱۴

کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو (به پرتغالی: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro) (زادهٔ ۵ فوریه ۱۹۸۵[۲] که عموماً با نام کریستیانو رونالدو شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل کشور پرتغال است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال رئال مادرید و تیم ملی پرتغال بازی می‌کند.

او در سال ۲۰۰۹ با انتقال ۸۰ میلیون پوندی‌اش (۹۴ میلیون یورو، ۱۳۱٫۶ میلیون دلار) از منچستر یونایتد به رئال مادرید، به گران‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال جهان تبدیل شد. رکوردی که بر اساس گزارش‌های منتشر شده، با انتقال ۱۰۰ میلیون یورویی گرت بیل از تاتنهام به رئال مادرید در سال ۲۰۱۳، شکسته شد.[۳] با حقوق سالیانه ۲۱ میلیون یورو، دارای بالاترین درآمد بین بازیکنان فوتبال جهان است[۴] و رقم قیدشده در قراردادی وی برای جدایی از رئال مادرید، ۱ میلیارد یورو می‌باشد.[۵] در حال حاضر، برخی وی را بهترین بازیکن فوتبال در جهان[۶][۷][۸][۹] و یکی از بهترین‌های تاریخ فوتبال می‌دانند.[۱۰][۱۱][۱۲]

او فوتبالش را در نوجوانی در تیم آندورینها آغاز کرد. بعد از دو سال به ناسیونال پیوست و پس از آن، به باشگاه اسپورتینگ لیسبون ملحق شد. او در این تیم، نظر الکس فرگوسن سرمربی وقت منچستر یونایتد را به خود جلب کرد و در سال ۲۰۰۳ با قراردادی به ارزش ۱۳٫۲۴ میلیون پوند (۱۶ میلیون یورو) به منچستر یونایتد پیوست. او نخستین جامش در منچستر یونایتد را با قهرمانی در جام حذفی سال ۲۰۰۴ به دست آورد.

وی تا سال ۲۰۰۹ با منچستری ها هم‌بازی بود و چندین بار جام حذفی و لیگ برتر انگلستان را با آنان فتح‌کرد. او با شیاطین سرخ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، جام خیریه انگلستان و جام باشگاه‌های جهان و هم‌چنین برندهٔ جایزهٔ انفرادی کفش طلای اروپا شد و آرزوی چهل‌سالهٔ منچستر را برآورده‌کرد.[۱۳][۱۴] رونالدو در فصل ۰۸–۲۰۰۷، با ۴۲ گل در طول فصل، رکورد ۴۰ سالهٔ تاریخ باشگاه که دست جورج بست با ۳۳ گل بود را شکست.[۱۵] در همان سال، کفش طلای اروپا را با هشت امتیاز جلوتر از مهاجم اسپانیایی، دنیل گویزا کسب‌کرد.[۱۶]

رئال مادرید در تابستان سال ۲۰۰۹ با قراردادی ۹۴ میلیون یورویی، با رونالدو به‌توافق رسید و رکورد گران‌قیمت‌ترین فوتبالیست جهان را شکست. بزرگ‌ترین موفقیت او در باشگاه جدید خود، فتح لا لیگا و همچنین جام باشگاه‌های اروپا بوده است. او در فصل ۱۱–۲۰۱۰، رکورد ۴۰ گل تلمو زارا و ۳۸ گل هوگو سانچز در یک فصل رئال را شکست. او با به‌ثمر رساندن ۵۱ گل در یک فصل، رکورد تاریخ باشگاه که دست فرانس پوشکاش با ۴۹ گل بوده‌است را شکست.

رونالدو در سال ۲۰۰۳ به تیم ملی پرتغال راه‌یافت و در سال ۲۰۱۰، کاپیتانی تیم ملی‌اش را بر عهده‌گرفت. او ۹۸ بازی در تیم ملی پرتغال بازی‌کرده و ۳۷ گل به‌ثمر رسانده‌است. موفق‌ترین سال‌های حضور او در تیم ملی، سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ بوده‌است که در آن سال‌ها پرتغال نایب قهرمان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ و چهارم جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان شده‌است. رونالدو آمیزه‌ای از سرعت، قدرت بدنی، شوت‌های پر قدرت و تک‌نیک است، او سریعترین بازیکن جهان است و رکوردار بلندترین پرش در بین فوتبالیست‌های جهان است.[۱۷][۱۸]

زندگی[ویرایش]

کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو (۵ فوریه ۱۹۸۵، فونچال) کوچک‌ترین فرزند خوزه دینیس آویرو و ماریا دولورس دوس سانتوس آویرو است. او برادری به‌نام هوگو و دوخواهر به‌نام‌های الما و لیلیانا کاتیا دارد.[۲][۱۹] پدرش نام رونالدو را از روی نام رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در آن زمان، رونالد ریگان برگرفته‌است؛ زیرا او بازیگر موردعلاقهٔ پدرش بوده‌است.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

آغاز[ویرایش]

رونالدو برای نخستین‌بار در هشت‌سالگی برای باشگاه فوتبال آندورینها توپ‌زد؛ باشگاهی که پدرش مدیر تدارکات آن بوده‌است. در سال ۱۹۹۵، در ده‌سالگی به باشگاه ناسیونال مادیرا پیوست و موفق به کسب عنوان قهرمانی لیگ جوانان شد.[۲۰] پس از آن با اسپورتینگ لیسبون قرارداد امضاکرد. هیچ اطلاعات دقیقی از مبلغ قرارداد او با اسپورتینگ در دست رهبران باشگاه و عموم مردم نیست.[۲۱]

اسپورتینگ لیسبون[ویرایش]

او در آکادمی اسپورتینگ لیسبون پیوست، در مجموعه ورزشی آلکوچته آموزش‌دید. او تنها فوتبالیست پرتغالی است که در رده‌های سنی نوجوانان، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بازی‌کرده و در نخستین حضور خود در «تیم ب» بازی داده‌شد.[۲۲] او در نخستین بازی لیگ خود در ردهٔ زیر ۱۶ سال، دوگل به باشگاه فوتبال موریرنز زد. او در تیم ملی زیر ۱۷ سال نیز به‌خوبی ایفای نقش کرده‌است.

او در ۱۵ سالگی گرفتار بیماری قلبی شد و به‌نظر می‌رسید که باید فوتبال را کنار می‌گذاشت. باشگاه از او و خانواده‌اش پشتیبانی‌کردند و رونالدو زیر یک عمل جراحی با لیزری حساس قرار گرفت و مشکلش حل‌شد و دوباره به فوتبال بازگشت.[۲۳]

او در سال ۲۰۰۳ قصد ورود به باشگاه فوتبال بارسلونا را داشت.[۲۴] اما سرانجام به منچستر یونایتد پیوست و الکس فرگوسن او را به یک اسطورهٔ فوتبالیست تبدیل‌کرد.[۲۵]

منچستر یونایتد[ویرایش]

۲۰۰۵–۲۰۰۳[ویرایش]

رونالدو در بازی مقابل چلسی در آوریل ۲۰۰۶

رونالدو در فصل ۰۴–۲۰۰۳ با مبلغ ۱۲ میلیون پوند به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد پیوست. او نخستین فوتبالیست پرتغالی این باشگاه بود.[۲۶] او قصد داشت در منچستر پیراهن شمارهٔ ۲۸ را بپوشد، اما الکس فرگوسن درخواست او را نپذیرفت و گفت: «تو باید پیراهن شمارهٔ ۷ را بپوشی که پیش از این، بازیکنان افسانه‌ای باشگاه از جمله جورج بست، برایان رابسون، اریک کانتونا و دیوید بکهام آن را می‌پوشیدند و این برای تو یک افتخار است. »[۲۷]

او در نخستین مسابقهٔ خود در منچستر، ۶۰ دقیقه مقابل بولتون واندررز بازی‌کرد. وی نخستین گل خود در این باشگاه در ماه نوامبر، در یک ضربهٔ آزاد مقابل پورتسموث به‌ثمر رساند. پس از ماه نوامبر، رونالدو هزارمین گل تاریخ باشگاه مقابل میدلزبورو به‌ثمر رساند؛ اگرچه منچستر در این بازی به‌شدت شکست‌خورد.[۲۸]

۲۰۰۷–۲۰۰۶[ویرایش]

رونالدو در منچستر یونایتد در فصل ۰۷–۲۰۰۶

در نوامبر و دسامبر ۲۰۰۶، رونالدو به‌عنوان بازیکن برتر ماه لیگ انگلستان برگزیده‌شد. او پس از دنیس برکمپ و رابی فاولر سومین بازیکن تاریخ لیگ انگلستان است که دوماه متوالی به‌عنوان بازیکن برتر برگزیده شده‌است.[۲۹][۳۰]

در فصل بهار سال ۲۰۰۷، خبر ورود رونالدو به رئال مادرید منتشر گردید. رئال آماده بود تا ۸۰ میلیون یورو برای خرید او پرداخت‌کند.[۳۱] با این حال، او پیشنهاد رئال را نپذیرفت و قراردادی معادل ۱۲۰ هزار یورو به‌شکل هفتگی با منچستر تمدید کرد. او گران‌قیمت‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه منچستر یونایتد بوده‌است.[۳۲][۳۳]

در این فصل، جوایزی از جمله بازیکن جوان سال به او اهدا گردید. طرفداران منچستر، او را بهترین در جهان فوتبال می‌دانستند.[۳۴]

۲۰۰۸–۲۰۰۷[ویرایش]

رونالدو و ریو فردیناند در حال جشن‌گرفتن پس از گل

در فصل ۰۸–۲۰۰۷، رونالدو با خطایی که بر روی ریچارد هیوز انجام‌داد، کارت قرمز گرفت و از سه‌بازی بعدی منچستر محروم‌شد.[۳۵][۳۶] در بازی منچستر و اسپورتینگ لیسبون در لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷، هردوگل منچستر را رونالدو به‌باشگاه پیشین خود زد.[۳۷]

در ماه دسامبر همین سال، توپ طلای فوتبال به ریکاردو کاکا داده‌شد و رونالدو بر جایگاه دوم ایستاد؛ اما لیونل مسی را پشت سر گذاشت و او سوم شد.[۳۸][۳۹]

در ۱۲ ژانویه، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد با نتیجه ۰–۶ از منچستر یونایتد شکست‌خورد که گل نخست را رونالدو به‌ثمر رساند.[۴۰] او در این فصل در لیگ قهرمانان اروپا، در ۱۱ بازی، ۸ گل به‌ثمر رساند.[۴۱] در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی این جام میان منچستر و المپیک لیون، شخصی ناشناس از هواداران لیون مداوم بر روی صورت رونالدو و وین رونی لیزر سبز می‌انداخت و یوفا پرونده‌ای علیه لیون درست‌کرد.[۴۲] در نتیجه، لیون را ۵۰۰۰ فرانک سوئیس مجازات‌کرد.[۴۳]

در ۱۹ مارس، رونالدو نخستین‌بار در بازی با بولتون واندررز، بازوبند کاپیتانی منچستر را بر بازو بست. این بازی با پیروزی ۰–۲ منچستر خاتمه‌یافت که هر دو گل را رونالدو به‌ثمر رساند.[۴۴] او با به‌ثمر رساندن ۳۳ گل در این فصل، رکورد جورج بست با ۳۲ گل را شکست.[۴۵]

در پایان فصل، او کفش طلای اروپا را به‌دست‌آورد و با هشت امتیاز بیشتر نسبت به دنیل گویزا، بر جایگاه نخست ایستاد.[۴۶]

منچستر در دیدار پایانی لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷ با باشگاه فوتبال چلسی بازی‌کرد. منچستر در آغاز، بازی را به‌دست گرفت و گل نخست را به‌ثمر رساند؛ چلسی گل تساوی را زد و نود دقیقه با تساوی ۱–۱ دو تیم خاتمه‌یافت. سی دقیقهٔ وقت‌های اضافه نیز بدون گل سپری‌شد و بازی به ضربات پنالتی کشیده‌شد. رونالدو نخستین کسی بود که پنالتی را وارد دروازه‌نکرد؛ جان تری و نیکولا آنلکا پنالتی‌هایشان را گل‌نکردند و در پایان، منچستر قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.[۴۷] در پایان فصل، با حساب همهٔ مسابقات، او ۴۲ گل به‌ثمر رسانده‌است که هنوز هم در زندگی حرفه‌ای او یک رکورد محسوب می‌شود. رکورد بهترین گلزن منچستر در یک فصل، دست دنیس لا است که رونالدو موفق‌نشد این رکورد را بشکند.[۴۸]

۲۰۰۹–۲۰۰۸[ویرایش]

رونالدو در بازی با لیورپول. مقابل او آلبرت ریرا دیده می‌شود.

اسکای اسپورت در ۵ ژوئن گزارش‌دادند: «رئال مادرید با قیمت سال گذشته باری دیگر به رونالدو پیشنهاد پیوستن به کهکشانی‌های مادریدی را داد. »[۴۹] بنابراین، منچستر یونایتد این درخواست غیرقانونی رئال را به فیفا گزارش‌داد.[۵۰][۵۱] حدس‌ها و گمانه‌زنی‌ها در ۶ اوت به پایان‌رسید؛ هنگامی که رونالدو اعلام‌کرد که تنها یک سال دیگر در منچستر خواهد ماند.[۵۲]

در اوایل سال، او به‌دلیل مصدومیت مچ پا سفر به آمستردام را از دست‌داد.[۵۳] در ۱۷ سپتامبر، مصدومیت او رفع‌شد و در بازی با ویارئال در لیگ قهرمانان اروپا، جایگزین پارک جی سونگ شد.[۵۴] در روز ۲۴ سپتامبر، نخستین گل خود در لیگ را مقابل میدلزبورو به‌ثمر رساند.

در ۱۵ نوامبر، او ۱۰۰مین و ۱۰۱مین گل خود در منچستر را مقابل استوک سیتی به‌ثمر رساند و در پیروزی ۰–۵ منچستر سهیم‌بود و این روز را جشن‌گرفت.[۵۵] او با سه‌رقمی‌شدن تعداد گل‌های خود در این باشگاه، در فهرست ماندگارترین بازیکنان منچستر قرار گرفت.[۵۶] در ۲ دسامبر، توپ طلای اروپا به او تعلق‌گرفت و با کسب ۴۴۶ امتیاز در مجموع و ۱۶۵ امتیاز بالاتر از لیونل مسی، بر جایگاه نخست ایستاد. پیش از او، واپسین کسی که توپ طلای اروپا را به‌دست آورده‌بود، جورج بست بود که این موفقیت را در سال ۱۹۶۸ به‌دست آورده‌بود.[۵۷]

او در روز ۸ ژانویه، با خودروی فراری خود تصادفی جدی داشت و جلوی خودرو به‌کلی از بین رفت؛ اما آسیبی به وی نرسید. چهار روز بعد، او به‌عنوان بازیکن سال فوتبال جهان برگزیده‌شد؛[۵۸] افتخاری که پیش از او واپسین‌بار برای پرتغال، لوئیس فیگو در سال ۲۰۰۱ کسب کرده‌بود.[۵۹]

او نخستین گل خود در این فصل لیگ قهرمانان اروپا را مقابل اینترمیلان در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی به‌ثمر رساند.[۶۰] در مرحلهٔ بعد، از فاصلهٔ ۴۰ متری به پورتو پرتغال گل‌زد و به یکی از بهترین گل‌هایش در زندگی حرفه‌ای تبدیل‌شد و هم‌چنین، جایزه پوشکاش فیفا را دریافت‌کرد.[۶۱][۶۲] منچستر دوباره به مرحلهٔ پایانی رسید؛ اما ۰–۲ از بارسلونا شکست‌خورد و نایب‌قهرمان شد.[۶۳]

در ۱۱ ژوئن، منچستر یونایتد پیشنهاد بی قید و شرط ۸۰ میلیون پوندی رئال مادرید را پذیرفت و رونالدو به کهکشانی‌های مادریدی پیوست.[۶۴] رونالدو پس از رفتن به رئال مادرید دربارهٔ الکس فرگوسن گفت: «الکس فرگوسن، پدر من در ورزش بوده‌است، یکی از مهم ترین عوامل موثر در زندگی من است. »[۶۵][۶۶]

رئال مادرید[ویرایش]

۲۰۱۰–۲۰۰۹[ویرایش]

رونالدو در شهرآورد مادرید در بازی با اتلتیکو مادرید. مقابل او دیگو فورلان دیده می‌شود.

من چیزی جز ستایش این پسر ندارم که بهترین فوتبالیست جهان است و از ریکاردو کاکا و لیونل مسی بهتر است. او در فوتبال از همه جلوتر است و مشارکت باورنکردنی، گل‌های باورنکردنی و آمار باورنکردنی دارد. او برای گلزنی تلاش می‌کند و به‌سوی آن گام بر می‌دارد. او در کل حیرت‌انگیز است.

الکس فرگوسن، سرمربی رونالدو در منچستر یونایتد، در ژوئیه ۲۰۰۹[۶۷]

در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹، باشگاه فوتبال رئال مادرید تأیید کرد که رونالدو در ۱ ژوئیه به این باشگاه خواهد پیوست. رونالدو شش سال با این باشگاه قرارداد امضا کرده‌است.[۶۸] این باشگاه هر فصل ۱۳ میلیون یورو و در مجموع شش سال، ۹۴ میلیون یورو به او پرداخت خواهدکرد و قیمت خروج او از رئال ۱ میلیارد یورو تعیین‌شده که یک رکورد است.[۶۹][۷۰] طی مراسم استقبال از او در ۶ ژوئیه، ۸۰ هزار نفر به ورزشگاه سانتیاگو برنابئو آمدند که این تعداد استقبال‌کننده نیز یک رکورد به‌شمار می‌رود. این تعداد استقبال‌کننده، رکورد ورود دیگو آرماندو مارادونا به باشگاه فوتبال ناپولی را شکست. پیش از این، رکورد استقبال‌کنندگان مادریدی دست خاویر ساویولا بوده‌است.[۷۱][۷۲][۷۳][۷۴]

برای آماده‌سازی رونالدو در رئال، یک بازی میان رئال و شامروک روورز انجام‌گرفت. این بازی با گل دقایق پایانی کریم بنزما پایان‌یافت. رونالدو نخستین گلش در باشگاه جدید خود را مقابل باشگاه فوتبال ال‌دی‌یو کیتو در اکوادور به‌ثمر رساند.[۷۵] نخستین گل او در لا لیگا، مقابل باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا بود و گل دوم باشگاهش را به‌ثمر رساند.[۷۶] او فصل خوبی را با رئال در لیگ قهرمانان اروپا ۱۰–۲۰۰۹ تجربه‌کرد و در مرحلهٔ گروهی، دوبار در ضربهٔ آزاد به باشگاه زوریخ گل‌زد و در پایان، رئال بازی را ۲–۵ برد.[۷۷] این دوگل، نخستین گل‌های او در رئال در لیگ قهرمانان اروپا بوده‌است. سپس با به‌ثمر رساندن دوگل مقابل ویارئال، رکورد تعداد گل‌های باشگاه را شکست.[۷۸][۷۹] در بازی بعدی لیگ قهرمانان اروپا، دوگل را مقابل باشگاه فوتبال المپیک مارسی به‌ثمر رساند.[۸۰] سپس دچار آسیب‌دیدگی مچ پا شد و به‌سختی مقابل باشگاه سویا بازی‌کرد.[۸۱]

در ماه اکتبر، در بازی با تیم ملی فوتبال مجارستان در مسابقات مقدماتی جام جهانی، دوباره مچ پای او آسیب‌دید و نتوانست تا ماه نوامبر فوتبال بازی‌کند.[۸۲] او هم‌چنین در بازی ال کلاسیکو که رئال بازی را ۰–۱ به بارسلونا واگذار کرد، از مصدومیت مچ پا رنج می‌برد.[۸۳] رئال در این فصل در لا لیگا به مقام دوم رسید و در یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا از المپیک لیون شکست‌خورد و نتوانست به مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی راه پیداکند.[۸۴]

۲۰۱۱–۲۰۱۰[ویرایش]

رونالدو در بازی با تاتنهام هاتسپر در لیگ قهرمانان اروپا. مقابل او، گرت بیل دیده می‌شود.

با خروج رائول گونزالس از رئال، پیراهن شمارهٔ ۷ این باشگاه به رونالدو واگذار شد.[۸۵] در ۲۳ اکتبر، او رکورد فردی خود را در بازی مقابل ریسینگ سانتاندر افزایش‌داد و چهار بار گلزنی‌کرد.[۸۶][۸۷] رکورد تعداد گل‌های او در یک ماه، ۱۱ است که سه‌گل را نیز در لیگ قهرمانان اروپا به‌ثمر رسانده‌است. پیش از شکست سنگین ۰–۵ رئال در ال کلاسیکو، او برای دومین بار اتلتیک بیلبائو را هت‌تریک کرد.[۸۸] رئال هم‌چنین در مسابقات کوپا دل ری ۱۱–۲۰۱۰، باشگاه لوانته را ۰–۸ شکست‌داد.[۸۹]

رئال در این فصل، آغاز موفقی‌داشت و چندین رکورد باشگاه را شکست.[۹۰][۹۱] رئال فصل جدید لا لیگا را با پیروزی مقابل ختافه و ویارئال آغاز نمود. رونالدو در بازی مقابل ویارئال، روی پاس ریکاردو کاکا، رئال را به‌گل رساند.[۹۲][۹۳] بعدها، آمار گلزنی او بارها افزایش و کاهش‌یافت.[۹۴] در ۳ مارس، او باشگاه مالاگا را هت‌تریک کرد و طی یک جراحی جزئی، مجبور شد دو هفته فوتبال بازی‌نکند. در ماه آوریل، او باری دیگر به فوتبال بازگشت و در پایان ماه، چهلمین گل فصل خود را به‌ثمر رساند. سپس در مسابقهٔ پایانی جام حذفی اسپانیا، رئال با تک گل رونالدو بارسلونا را شکست‌داد و قهرمان جام حذفی شد.[۹۵] در هر دو وب‌گاه اینترنتی مارکا و رئال مادرید، رأی‌دهندگان او را به‌عنوان برترین گلزن سال برگزیدند.[۹۶][۹۷] رونالدو با به‌ثمر رساندن چهل گل در لا لیگا، رکوردهای تلمو زارا و هوگو سانچز با ۳۸ گل را شکست. در طول این فصل، رونالدو ۵۳ گل در مجموع مسابقات به‌ثمر رساند و رکورد تاریخ باشگاه با ۴۹ گل توسط فرانس پوشکاش را شکست.[۹۸]

۲۰۱۲–۲۰۱۱[ویرایش]

رونالدو در بازی با آژاکس آمستردام در لیگ قهرمانان اروپا

ژوزه مورینیو، سرمربی رئال مادرید، در ماه مه ۲۰۱۲ گفته‌است:

رئال مادرید در سال‌های گذشته برای آماده‌سازی خود با باشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بازی می‌کرده‌است. رونالدو در هر دو بازی با لس‌آنجلس گلکسی و گوادالاخارا گلزنی‌کرد؛ به‌ویژه این که سه‌بار به گوادالاخارا گل‌زد و هت‌تریک کرد.[۱۰۰][۱۰۱] او در ۲۳ و ۲۹ اوت در سوپرجام فوتبال اسپانیا، دوگل مقابل باشگاه فوتبال بارسلونا به‌ثمر رساند.[۱۰۲] سرانجام لا لیگا در ۲۸ اوت با بازی رئال مادرید و رئال ساراگوسا آغاز گردید.[۱۰۳]

در ۲۴ سپتامبر، او نهمین هت‌تریک خود در رئال را مقابل رایو والکانو به‌عمل آورد. در ۲۲ اکتبر، باری دیگر مقابل مالاگا هت‌تریک کرد. با پیروزی ۱–۷ رئال مقابل اوساسونا در ۶ نوامبر، ثابت‌شد که گارد سلطنتی نیمه‌راه قهرمانی را رفته‌است.[۱۰۴] در ۲۶ نوامبر، رونالدو دوبار در دربی مادرید مقابل اتلتیکو مادرید گلزنی‌کرد. او یکی از سه‌نامزد پایانی کسب توپ طلای فوتبال بود، اما در پایان لیونل مسی این توپ را به‌دست‌آورد. نامزد دیگر این توپ، ژاوی هرناندز بود. رونالدو یک‌صدمین گل رسمی خود در رئال را مقابل لیون به‌ثمر رساند.[۱۰۵]

رونالدو هم‌اکنون از بهترین و سریع‌ترین فوتبالیست‌های جهان است و قهرمانی در لا لیگا ۱۲–۲۰۱۱ را با رئال مادرید تجربه‌کرد. رونالدو در پایان کار خود در رئال مادرید گفته‌است: «من دوست دارم تا آخر عمرم در رئال مادرید بمانم و ۱۰ سال دیگر با رئال مادرید قرار داد امضا کنم. »[۱۰۶][۱۰۷]

۲۰۱۳–۲۰۱۲[ویرایش]

در ۲۳ اوت ۲۰۱۲، رونالدو نخستین گل در فصل را مقابل بارسلونا در ورزشگاه نیوکمپ طی یکی دیگر از بازی‌های ال کلاسیکو به‌ثمر رساند.[۱۰۸] در بازی برگشت که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو انجام می‌گرفت، رئال با گل رونالدو بازی را ۱–۲ برد و قهرمان سوپرکوپا د اسپانیا شد. رکورد رونالدو آن‌زمان درمورد گلزنی در پنج بازی متوالی ال کلاسیکو با رکورد ایوان زامورانو برابری می‌کند.[۱۰۹] او جهت کسب جایزه بهترین بازیکن سال اروپا در فصل ۱۲–۲۰۱۱، رقابت تنگاتنگی با لیونل مسی داشت؛ در حالی که آندرس اینیستا این جایزه را به‌دست‌آورد.[۱۱۰]

در ۲ سپتامبر ۲۰۱۲، رونالدو گلی که مقابل گرانادا به‌ثمر رساند، ۲۰۰مین گل او در لیگ‌های برتر انگلستان، لا لیگا و لیگ برتر پرتغال محسوب می‌شود. وی افزود: «من طی ۱۴۹ بازی که در رئال انجام داده‌ام، ۱۵۰ گل به‌ثمر رسانده‌ام. » او یکی از بهترین گلزنان تاریخ باشگاه فوتبال رئال مادرید در همهٔ مسابقات به‌شمار می‌رود. او در یکی از بازی‌هایش در این فصل، با برخورد به هم‌باشگاهی خود، گونسالو ایگواین، گرفتار مصدومیت جزئی ران شد.[۱۱۱]

پس از بازی، رونالدو ادعا کرد که از موضوع حرفه‌ای‌بودن خود ناخشنود است و به‌دلیل ۱۴۹مین و ۱۵۰مین گل خود در این باشگاه، جشن‌گرفت.[۱۱۲] چند تن از هم‌باشگاهی‌های او ادعا می‌کنند که رونالدو به‌شدت از باشگاه و اعضای آن پشتیبانی می‌کند.[۱۱۳][۱۱۴][۱۱۵] نمایندهٔ او، خورخه مندس، اصرار دارد که رونالدو بازی در رئال مادرید را ناخشنود می‌داند.[۱۱۶] رونالدو این موضوع را رد کرد و ادعا کرد که میل به یک قرارداد جدید با این باشگاه دارد.[۱۱۷] رئیس باشگاه رئال مادرید، فلورنتینو پرز، ادعا کرده‌است که رونالدو قصد ترک باشگاه را ندارد و به دلایلی دیگر ناخشنود است.[۱۱۸] رئیس پیشین بارسلونا، خوآن لاپورتا، اظهار داشت که رونالدو تحت فشار است و پس از انجام بازی‌های ملی، بیشتر بر روی موفقیت‌های خود در باشگاه متمرکز شده‌است.[۱۱۹][۱۲۰][۱۲۱] سرمربی رئال مادرید، ژوزه مورینیو می‌گوید: «اگرچه رونالدو پر از غم و اندوه‌است، اما نقش خود را برای من به‌عنوان یک بازیکن به‌طور کامل بازی می‌کند[۱۲۲] و برگزیدن آندرس اینیستا به‌عنوان بازیکن سال اروپا، یکی از دلایل ناخشنودی او است. »[۱۲۳]

در ۱۵ سپتامبر، رونالدو فرصت مهمی را در بازی مقابل سویا از دست داد و رئال بازی را ۰–۱ به سویا واگذار کرد.[۱۲۴] در ۱۸ سپتامبر، او نخستین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا را مقابل منچستر سیتی به‌ثمر رساند و رئال بازی را ۲–۳ از منچستر سیتی برد.[۱۲۵] در ۳۰ سپتامبر، رونالدو باری دیگر در لا لیگا، این بار مقابل دپورتیوو لاکرونیا هت‌تریک کرد و بازی با پیروزی ۱–۵ رئال به‌پایان رسید.[۱۲۶][۱۲۷] در روز ۴ اکتبر، رونالدو باری دیگر در لیگ قهرمانان اروپا مقابل آژاکس آمستردام هت‌تریک کرد و رئال بازی را ۱–۴ برد.[۱۲۸] در هفتهٔ بعد، رونالدو دوگل در ورزشگاه نیوکمپ به بارسلونا زد و بازی با نتیجهٔ ۲–۲ به‌پایان رسید. دوگل بارسلونا را نیز لیونل مسی به‌ثمر رساند. رونالدو هم‌اکنون تنها بازیکنی است که توانسته‌است در ۶ بازی متوالی ال کلاسیکو، گل بزند.[۱۲۹] در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲، او پنجمین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا را مقابل بروسیا دورتموند به‌ثمر رساند. این بازی با شکست ۱–۲ رئال مقابل دورتموند به‌پایان رسید.[۱۳۰] در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۲، او در پیروزی ۰–۵ رئال مادرید مقابل رئال مایورکا نیز گل دوم و چهارم رئال را به‌ثمر رساند.[۱۳۱]

تیم ملی[ویرایش]

رونالدو در نخستین بازی ملی خود در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۳ در برابر تیم ملی فوتبال قزاقستان بازی‌کرد.[۱۳۲] او در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ پرتغال، دوگل برای تیم ملی خود به‌ثمر رساند: نخستین گل او در بازی‌های گروهی مقابل یونان[۱۳۳] و گل دوم او مقابل هلند در مرحلهٔ نیمه‌نهایی بود.[۱۳۴] با گل او به هلند، پرتغال به مرحلهٔ پایانی راه‌یافت؛ اما در نهایت از یونان شکست‌خورد و نایب‌قهرمان شد.[۱۳۵] در همان سال، با تیم ملی خود در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت‌کرد.[۱۳۶][۱۳۷]

جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴[ویرایش]

رونالدو در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴،[۱۳۸] نخستین گل ملی خود را در مرحلهٔ گروهی مقابل یونان به‌ثمر رساند و پرتغال بازی را ۱–۲ از یونان باخت.[۱۳۹] او دومین گل ملی خود را نیز در نیمه‌نهایی این مسابقات مقابل هلند به‌ثمر رساند و پرتغال بازی را ۱–۲ از هلند برد.[۱۴۰] او در ستارگان تیم‌های فینالیست جام ملت‌های اروپا، با به‌ثمر رساندن دوگل از نامزدهای برجسته به‌شمار می‌رفت.[۱۳۵] او هم‌چنین نمایندهٔ پرتغال در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود.[۱۴۱][۱۴۲]

جام جهانی ۲۰۰۶[ویرایش]

رونالدو در مقدماتی جام جهانی فوتبال، دومین گلزن برتر اروپا با به‌ثمر رساندن هفت‌گل بوده‌است.[۱۳۵] او نخستین گل خود در جام جهانی فوتبال را در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان مقابل تیم ملی فوتبال ایران در یک ضربهٔ پنالتی به‌ثمر رساند.[۱۴۳]

در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، رونالدو مقابل تیم ملی فوتبال انگلستان و هم‌باشگاهی خود در منچستر یونایتد، وین رونی بازی‌کرد. رونی بر روی مدافع پرتغال، ریکاردو کاروالیو خطاکرد؛ با رونالدو درگیر شد و توسط داور اخراج‌شد. رسانه‌های انگلیسی بر این باورند که رونالدو پس از کارت قرمز گرفتن رونی، به‌داور بازی، هوراسیو الیزوندو اعتراض کرده‌است؛ اما پس از اخراج رونی به نیمکت پرتغال چشمک زده‌است و این مسئله کمی مشکوک به‌نظر می‌رسد. پس از مسابقه، رونالدو اصرار داشت که رونی دوست او بوده‌است.[۱۴۴] در ۴ ژوئیه، الیزوندو اعلام کرد که اخراج رونی به علت درگیری او با رونالدو نبوده‌است.[۱۴۵]

واکنش‌های رسانه‌های انگلیسی سبب شد رونالدو، منچستر را ترک‌کند.[۱۴۶] او در مصاحبه با یک روزنامهٔ ورزشی اسپانیایی به‌نام مارکا گفته‌است که قصد دارد به رئال مادرید بپیوندد.[۱۴۷] فرگوسن دستیار پرتغالی خود، کارلوس کیروش را پیش رونالدو فرستاد تا ذهنیت او را عوض‌کند.[۱۴۸][۱۴۹] سرانجام، رونالدو در آوریل ۲۰۰۷ قراردادی پنج‌ساله با منچستر امضاکرد.[۱۵۰]

پرتغال در نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، از تیم ملی فوتبال فرانسه شکست‌خورد[۱۵۱] و در مرحلهٔ رده‌بندی نیز از میزبان بازی‌ها، آلمان شکست‌خورد و به‌مقام چهارم نائل‌آمد.[۱۵۲] رونالدو شانس کسب جایزهٔ بهترین بازیکن جوان سال را با رایانامههای مبارزاتی انگلیسی‌ها از دست داد. رأی‌گیری آنلاین فقط تحت تأثیر تعداد آرا انجام نمی‌گیرد؛ بلکه، گروه مطالعات فیفا به مطالعات فنی می‌پردازند و آن زمان، لوکاس پودولسکی از تیم ملی فوتبال آلمان را لایق کسب این جایزه دانستند.[۱۵۳]

رونالدو در بازی پرتغال و برزیل در ورزشگاه امارات، ۶ فوریه ۲۰۰۷. روزی که او نخستین‌بار بازوبند کاپیتانی پرتغال را بر بازوی خود بست.

رونالدو یک روز پس از تولد ۲۲ سالگی خود، در یک بازی دوستانه میان پرتغال و برزیل، برای نخستین‌بار در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۰۷، بازوبند کاپیتانی تیم ملی خود را بر بازو بست.[۱۵۴] این کاپیتانی به‌شکل مستقیم توسط رئیس کنفدراسیون فوتبال پرتغال، کارلوس سیلوا دو روز پیش از مرگ خود صادر گردیده‌بود. لوئیس فیلیپه اسکولاری می‌گوید: «آقای سیلوا از من خواست تا[رونالدو] را به‌عنوان کاپیتان پرتغال برگزینم...[او] بیش از حد جوان بود، اما آقای سیلوا از من درخواست‌داشت و هم‌اکنون دیگر پیش ما نیست. »[۱۵۵]

جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸[ویرایش]

رونالدو هشت گل برای پرتغال در مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ به‌ثمر رساند[۱۵۶] و در پشت فوتبالیست لهستانی، اوزیبیوس اسمولارک جای‌گرفت؛ اما در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸، فقط ۱ گل مقابل تیم ملی فوتبال آلمان در یک‌چهارم نهایی به‌ثمر رساند.[۱۵۷] هنگامی که کارلوس کیروش به‌عنوان سرمربی جدید پرتغال در ژوئیه ۲۰۰۸ برگزیده‌شد،[۱۵۸] رونالدو را به‌عنوان کاپیتان تیم ملی پرتغال منصوب‌کرد.[۱۵۹]

رونالدو هم‌چنین به‌عنوان مرد بازی پرتغال و جمهوری چک در گروه A جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ برگزیده‌شد.[۱۶۰]

جام جهانی ۲۰۱۰[ویرایش]

در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۰، پرتغال در افتتاحیهٔ جام جهانی، مقابل ساحل عاج بازی‌کرد و با انجام یک خطا بر روی گای دمل، از داور کارت زرد گرفت. روز بعد، پرتغال با فیفا تماس‌گرفت و درخواست‌کرد که کارت زرد رونالدو را ببخشد؛ اما درخواست پرتغال توسط فیفا ردشد.[۱۶۱]

رونالدو در هرسه بازی پرتغال در گروه G جام جهانی، به‌عنوان بهترین بازیکن میدان برگزیده‌شد..[۱۶۲][۱۶۳][۱۶۴] او در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۰، فقط یک گل مقابل کره شمالی در ۲۱ ژوئن به‌ثمر رساند.[۱۶۵] این بازی را پرتغال ۰–۷ از کرهٔ شمالی برد. این گل، نخستین گل ملی او پس از ۱۶ ماه بوده‌است.[۱۶۶] سرانجام، پرتغال توسط اسپانیا در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی حذف‌شد.[۱۶۷]

جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲[ویرایش]

رونالدو در بازی پرتغال و آلمان در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲

رونالدو هفت گل برای پرتغال در مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ به‌ثمر رساند؛ از جمله، دو گل مقابل بوسنی و هرزگوین در مرحلهٔ پلی‌آف به‌ثمر رساند. در قرعه‌کشی جام ملت‌های اروپا، پرتغال به‌همراه هلند، دانمارک و آلمان در گروه B موصوف به گروه مرگ قرارگرفت.[۱۶۸] در مصاحبه با مجلهٔ ورزشی کیکر، رونالدو اظهار داشت: «من با این زندگی حرفه‌ای سراسر فوتبالی که دارم، برای پرتغال یک غنیمت محسوب می‌شود. »[۱۶۹][۱۷۰][۱۷۱][۱۷۲]

پس از شکست مجدد پرتغال مقابل آلمان، رونالدو مورد انتقاد قرارگرفت و بر اثر ناامیدی و اشتباهات خود در بازی و پیاده‌روی در زمین، پس از پایان مسابقه، بدون تشکر از هم‌تیمی‌های خود به اتاق‌های پرتغال رفت. هم‌تیمی او، نانی بیان‌کرده‌است: «او خشمگین زمین را ترک‌کرد و نیاز به درمان دارد. او به‌خوبی کار تیمی را انجام‌داد و به‌شدت تحت فشار بوده‌است و به‌زودی منتقدان خود را ساکت خواهدکرد. » لوئیس فیگو باتوجه به انتقاد از رونالدو و رفتار او، بیان‌کرد: «او باید همیشه کاپیتان موفقی برای تیم ملی خود باشد؛ اگرچه این نتیجه حاصل شده‌است. »[۱۷۳]

در طول مسابقهٔ پرتغال و دانمارک، هرگاه توپ به‌پای رونالدو می‌رسید، طرفداران دانمارک شعار می‌دادند و نام لیونل مسی را تکرار می‌کردند. او دو فرصت عالی و یک فرصت معمولی را ازدست‌داد و ناامید شد.[۱۷۴] در پاسخ به پرسش دربارهٔ شعارهای مسی، رونالدو گفت:

فرصت‌ها و گل‌های رونالدو مشخص‌است. او می‌خواهد با تیم ملی خود به مسابقهٔ پایانی راه پیداکند و ثابت‌کند که بهترین بازیکن جهان است.[۱۷۶][۱۷۷]

دیه‌گو آرماندو مارادونا، در فرصت رونالدو برای رساندن پرتغال به بازی پایانی.

در واپسین مسابقهٔ گروهی میان، رونالدو دو گل مقابل هلند به‌ثمر رساند و صعود پرتغال به مرحلهٔ بعدی را تضمین‌کرد. این بازی با پیروزی ۱–۲ پرتغال مقابل هلند به‌پایان رسید. او هم‌چنین دوبار در مسابقات گروهی، به‌عنوان بهترین بازیکن میدان شناخته‌شد.[۱۷۸][۱۷۹]

رونالدو برای عملکرد خود مقابل جمهوری چک در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی، مورد تقدیر قرارگرفت. روی ارسال توپ ژوآئو موتینیو و ضربهٔ سر رونالدو، پرتغال بازی را ۰–۱ مقابل جمهوری چک برد و به نیمه‌نهایی راه‌یافت. او پس از به‌ثمر رساندن گل، جلوی دوربین دوید و ریش‌خندان شعار مسی را داد.[۱۸۰][۱۸۱]

او شانس‌های متعددی را برای پرتغال مقابل اسپانیا در نیمه‌نهایی ازدست‌داد؛ اما، سه‌بار شوت او به تیر دروازه برخورد کرد[۱۸۲] و بهترین شانس خود را در دقیقهٔ ۹۰ ازدست‌داد.[۱۸۳] این بازی با ضربات پنالتی به‌سود اسپانیا خاتمه‌یافت. رونالدو نامزد شده‌بود تا پنجمین ضربهٔ پنالتی پرتغال را بزند و پرتغال با شوت او به مسابقهٔ پایانی برسد؛ اما، نوبت به او نرسید و پرتغال در ضربات پنالتی از اسپانیا شکست‌خورد.[۱۸۴] سرمربی پرتغال، پائولو بنتو گفت: «این طرح من بوده‌است که رونالدو پنجمین ضربه را بزند و پرتغال با ضربهٔ او، به مسابقهٔ پایانی برسد. »[۱۸۵][۱۸۶]

رونالدو پیش از مسابقات و در طول آن، بارها و بارها به‌خصوص توسط دیه‌گو آرماندو مارادونا مورد ستایش قرارگرفت. مارادونا گفته‌است: «رونالدو بهترین بازیکن بر روی این سیاره‌است و هم‌میهنان او، باید برای او یک بنای تاریخی در لیسبون بسازند. »[۱۷۷][۱۸۷] رونالدو به‌همراه پنج بازیکن دیگر، جزء بهترین گلزنان مشترک این جام با سه گل قرارگرفت؛ اگرچه فرناندو تورس، کفش طلای اروپا را به‌دست‌آورد.[۱۸۸]

۲۰۱۲–۲۰۰۶[ویرایش]

گل‌های ملی[ویرایش]

گل تاریخ ورزشگاه کشور گل چندم نتیجه بازی جام یا نوع بازی
۱ ۱۲ ژوئن ۲۰۰۴ ورزشگاه دراگائو، پورتو، پرتغال یونان یونان ۱ ۲–۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴
۲ ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال هلند هلند ۱ ۱–۲ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴
۳ ۴ سپتامبر ۲۰۰۴ ورزشگاه اسکونتو، ریگا، لتونی لتونی لتونی ۱ ۲–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۴ ۸ سپتامبر ۲۰۰۴ ورزشگاه دکتر ماژلان پسوآ، لییرا، پرتغال استونی استونی ۱ ۴–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۵ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال روسیه روسیه ۲ ۱–۷ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۶ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال روسیه روسیه ۴ ۱–۷ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۷ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ ورزشگاه جوسی بارتل، لوکزامبورگ، لوکزامبورگ لوکزامبورگ لوکزامبورگ ۲ ۵–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۸ ۴ ژوئن ۲۰۰۵ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال اسلواکی اسلواکی ۲ ۲–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۹ ۸ ژوئن ۲۰۰۵ ورزشگاه آ. لی کوک آرنا، تالین، استونی استونی استونی ۱ ۱–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۱۰ ۱ مارس ۲۰۰۶ ورزشگاه اسپریت آرنا، دوسلدورف، آلمان عربستان سعودی عربستان سعودی ۱ ۳–۰ دوستانه
۱۱ ۱ مارس ۲۰۰۶ ورزشگاه اسپریت آرنا، دوسلدورف، آلمان عربستان سعودی عربستان سعودی ۳ ۰–۳ دوستانه
۱۲ ۱۷ ژوئن ۲۰۰۶ ورزشگاه کومرتسبانک آرنا، فرانکفورت، آلمان ایران ایران ۲ ۰–۲ جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
۱۳ ۷ اکتبر ۲۰۰۶ ورزشگاه بسا، پورتو، پرتغال جمهوری آذربایجان جمهوری آذربایجان ۱ ۰–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۴ ۷ اکتبر ۲۰۰۶ ورزشگاه بسا، پورتو، پرتغال جمهوری آذربایجان جمهوری آذربایجان ۳ ۰–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۵ ۱۵ نوامبر ۲۰۰۶ ورزشگاه سیدید د کویمبرا، کویمبرا، پرتغال قزاقستان قزاقستان ۲ ۰–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۶ ۲۴ مارس ۲۰۰۷ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال بلژیک بلژیک ۲ ۰–۴ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۷ ۲۴ مارس ۲۰۰۷ ورزشگاه خوزه آلوالد، لیسبون، پرتغال بلژیک بلژیک ۴ ۰–۴ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۸ ۲۲ آگوست ۲۰۰۷ ورزشگاه هنراپتاکن، ایروان، ارمنستان ارمنستان ارمنستان ۱ ۱–۱ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۱۹ ۸ سپتامبر ۲۰۰۷ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال لهستان لهستان ۲ ۲–۲ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۲۰ ۱۷ اکتبر ۲۰۰۷ ورزشگاه مرکزی آلماآتی، آلماآتی، قزاقستان قزاقستان قزاقستان ۲ ۱–۲ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۲۱ ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ ورزشگاه ژنو، ژنو، سوئیس جمهوری چک جمهوری چک ۲ ۳–۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۲۲ ۱۱ فوریه ۲۰۰۹ ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال فنلاند فنلاند ۱ ۰–۱ دوستانه
۲۳ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰ ورزشگاه کیپ تاون، کیپ‌تاون، آفریقای جنوبی کره شمالی کره شمالی ۶ ۰–۷ جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی
۲۴ ۸ اکتبر ۲۰۱۰ ورزشگاه دراگائو، پورتو، پرتغال دانمارک دانمارک ۳ ۱–۳ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۲۵ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ ورزشگاه لوگاردال‌اسوولار، ریکیاویک، ایسلند ایسلند ایسلند ۱ ۳–۱ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۲۶ ۹ فوریه ۲۰۱۱ ورزشگاه ژنو، ژنو، سوئیس آرژانتین آرژانتین ۱ ۱–۲ دوستانه
۲۷ ۱۰ آگوست ۲۰۱۱ ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال لوکزامبورگ لوکزامبورگ ۲ ۰–۵ دوستانه
۲۸ ۲ سپتامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه جی‌اس‌پی، نیکوزیا، قبرس قبرس قبرس ۱ ۴–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۲۹ ۲ سپتامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه جی‌اس‌پی، نیکوزیا، قبرس قبرس قبرس ۲ ۴–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۰ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ ورزشگاه پارکن، کپنهاگ، دانمارک دانمارک دانمارک ۱ ۱–۲ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۱ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال بوسنی و هرزگوین بوسنی و هرزگوین ۱ ۲–۶ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۲ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱ ورزشگاه دا لوز، لیسبون، پرتغال بوسنی و هرزگوین بوسنی و هرزگوین ۳ ۲–۶ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۳ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ ورزشگاه متالیست، خارکوف، اوکراین هلند هلند ۱ ۱–۲ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۴ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ ورزشگاه متالیست، خارکوف، اوکراین هلند هلند ۲ ۱–۲ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۵ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲ ورزشگاه ملی ورشو، ورشو، لهستان جمهوری چک جمهوری چک ۱ ۰–۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
۳۶ ۱۵ اوت ۲۰۱۲ ورزشگاه آلگرو، فارو، پرتغال پاناما پاناما ۲ ۰–۲ دوستانه
۳۷ ۷ سپتامبر ۲۰۱۲ ورزشگاه جوسی بارتل، لوکزامبورگ، لوکزامبورگ لوکزامبورگ لوکزامبورگ ۱ ۱–۲ مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

زندگی شخصی[ویرایش]

هنگامی که رونالدو ۲۰ سال داشت، پدر الکلی او در ۵۲ سالگی درگذشت؛ اما رونالدو الکل نمی‌نوشد و سیگار نمی‌کشد.[۱۸۹][۱۹۰][۱۹۱] در ماه مارس سال ۲۰۰۹، او صد هزار پوند به بیمارستانی اهدا کرد که سرطان مادرش را درمان کرده بود.[۱۹۲]

در سال ۲۰۰۷، زندگی‌نامهٔ او در کتابی به‌نام لحظات منتشر شد.[۱۹۳] یک فروشگاه پوشاک با نام CR۷ (مخفف Cristiano Ronaldo و شمارهٔ پیراهن ۷) افتتاح‌شد.[۱۹۴] شعبهٔ دوم این فروشگاه نیز افتتاح‌شده و هم‌اکنون دو شعبه در لیسبون و مادیرا وجود دارد. او برای قربانیان زمین‌لرزه‌ای که در مادیرا رخ‌داد، در تیم منتخب مادیرا مقابل ماریتمو، پورتو و ناسیونال مادیرا بازی‌کرد.[۱۹۵] رونالدو در دنیای مد هم از مشهورترین‌ها است. او از سهام‌داران (نایک)، (پیپ جینز)، (اکسترا جاس) (نوشیدنی انرژی‌زای اندونزی) و اتومبیل سوزوکی است. رونالدوبا زنی به نام (مرچه رومرو) مجری اسپانیایی تلویزیون پرتغال آشنا شد. هر چند اصلیت اسپانیایی دارد ولی در پرتغال به دنیا آمده و رشد کرده است. او با آشنایی خود با رونالدو تنفر خیلی‌ها را برانگیخت زیرا بسیاری از طرفداران رونالدو او را شایسته نامزدی فوتبالیست محبوب خود نمی‌دانستند و سایت‌های اینترنتی علیه او ایجاد کردند.(مرچه) نه سال از کریستیانو بزرگ‌تر بود و از همسر اولش طلاق گرفته بود. او در حال حاضر با ایرینا شایک رابطه دارد. رونالدو با فروش کفش طلایش به کودکان غزه کمک چندین میلیون دلاری کرد.[۱۹۶]

رونالدو در بازی مقابل با دورتموند ۲۰۰۸

رونالدو از سال ۲۰۰۸ تا به حال نماد بازی PES بوده است.

ویژگی و رکورد[ویرایش]

رونالدو تکنیک بالایی دارد و او را استاد رقص پا می‌دانند و در ضد حملات سرعت رونالدو بسیار زیاد است. رونالدو در ضربات ایستگاهی دارای سبک است، رونالدو ساق‌های قوی و محکمی که دارد و دارای قدرت بدنی بالایی دارد و ضربات سر را دقیق می‌زند.[۱۹۷] رونالدو در دیدار مقابل سویا و اتلتیکو مادرید ۹۶ متر را در عرض ۱۰ طی کرد.[۱۹۸] رونالدو پس از گل دیدنی اش به منچستر یونایتد، چندین کارشناس ورزشی تحقیقات را روی پرش او آغاز نمودند؛ و درباره میزان پرش کریستیانو رونالدو اعلام کردند که این مهاجم پرتغالی قادر است بدون کمک دستانش یک متر و ۱۱ سانتیمتر بالا بپرد و قد رونالدو در هنگام این پرش به ۲ متر و ۹۳ سانتیمتر برسد، کمی بزرگ‌تر از قد یک بازیکن در لیگ بسکتبال، نیروی که کریستیانو رونالدو صرف می‌کند پنج برابر بیشتر از وزن بدن خود است.[۱۹۹]

آمار و ارقام[ویرایش]

آمار باشگاهی[ویرایش]

به‌روزرسانی در ۶ نوامبر ۲۰۱۲.
رونالدو لباس دوم خود را در فصل ۱۰–۲۰۰۹ رئال مادرید پوشیده‌است.
باشگاه فصل لیگ[الف] جام حذفی جام یوفا لیگ قهرمانان اروپا دیگر بازی‌ها[ب] مجموع
بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل
اسپورتینگ پرتغال ۲۰۰۲–۰۳ ۲۵ ۳ ۳ ۲ ۳ ۰ ۰ ۰ ۳۱ ۵
مجموع ۲۵ ۳ ۳ ۲ ۳ ۰ ۰ ۰ ۳۱ ۵
منچستر یونایتد ۲۰۰۳–۰۴ ۲۹ ۴ ۵ ۲ ۱ ۰ ۵ ۰ ۰ ۰ ۴۰ ۶
۲۰۰۴–۰۵ ۳۳ ۵ ۷ ۴ ۲ ۰ ۸ ۰ ۰ ۰ ۵۰ ۹
۲۰۰۵–۰۶ ۳۳ ۹ ۲ ۰ ۴ ۲ ۸ ۱ ۴۷ ۱۲
۲۰۰۶–۰۴ ۳۴ ۱۷ ۷ ۳ ۱ ۰ ۱۱ ۳ ۵۳ ۲۳
۲۰۰۷–۰۸ ۳۴ ۳۱ ۳ ۳ ۰ ۰ ۱۱ ۸ ۱ ۰ ۴۹ ۴۲
۲۰۰۸–۰۹ ۳۳ ۱۸ ۲ ۱ ۴ ۲ ۱۲ ۴ ۲ ۱ ۵۳ ۲۶
مجموع ۱۹۶ ۸۴ ۲۶ ۱۳ ۱۲ ۴ ۵۵ ۱۶ ۳ ۱ ۲۹۲ ۱۱۸
رئال مادرید ۲۰۰۹–۱۰ ۲۹ ۲۶ ۰ ۰ ۶ ۷ ۳۵ ۳۳
۲۰۱۰–۱۱ ۳۴ ۴۰ ۸ ۷ ۱۲ ۶ ۵۴ ۵۳
۲۰۱۱–۱۲ ۳۸ ۴۶ ۵ ۳ ۱۰ ۱۰ ۲ ۱ ۵۵ ۶۰
۲۰۱۲–۱۳ ۳۴ ۳۴ ۷ ۷ ۱۲ ۱۲ ۲ ۲ ۵۰ ۵۱
۲۰۱۳–۱۴ ۳۰ ۳۱ ۶ ۳ ۱۱ ۱۷ - - ۴۷ ۵۱
مجموع مجموع ۱۶۵ ۱۷۷ ۲۶ ۲۰ ۵۲ ۵۱ ۴ ۳ ۲۵۶ ۲۴۶
مجموع ۳۸۶ ۲۵۶۴ ۵۵ ۳۵ ۱۲ ۴ ۱۰۹ ۶۸ ۷ ۴ ۵۶۹ ۳۷۵

آمار ملی[ویرایش]

به‌روزرسانی در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲[۲۰۰]
رونالدو در بازی با آرژانتین در ۹ فوریه ۲۰۱۱
تیم ملی سال بازی گل
پرتغال ۲۰۰۳ ۲ ۰
۲۰۰۴ ۱۶ ۷
۲۰۰۵ ۱۰ ۲
۲۰۰۶ ۱۴ ۶
۲۰۰۷ ۱۰ ۵
۲۰۰۸ ۸ ۱
۲۰۰۹ ۷ ۱
۲۰۱۰ ۱۱ ۳
۲۰۱۱ ۹ ۷
۲۰۱۲ ۱۳ ۵
۲۰۱۳ ۹ ۱۰
مجموع ۱۰۹ ۴۷

آمار کلی[ویرایش]

به‌روزرسانی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۴
مسابقات بازی گل میزان گل در هر بازی
باشگاهی ۴۸۳ ۳۶۷۷ ۰٫۵۹
ملی ۱۰۷ ۴۷ ۰٫۳۷
المپیک ۳ ۱ ۰٫۳۳
مجموع ۵۸۶ ۳۲۵ ۰٫۵۵

جوایز[ویرایش]

جوایز زیر، تنها بخشی از جوایز کریستیانو رونالدو است.
رونالدو (چپ) و مسی (راست) در بازی پرتغال و آرژانتین، ۹ فوریه ۲۰۱۱
ترکیب پرتغال در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴. رونالدو کنار دروازه‌بان، ادواردو کاروالیو و پپه دیده می‌شود.

پرتغال تیم ملی پرتغال[ویرایش]

پرتغال اسپورتینگ لیسبون[ویرایش]

انگلستان منچستر یونایتد[ویرایش]

اسپانیا رئال مادرید[ویرایش]

تندیس رونالدو با عنوان پلازا رونالدو در مادرید
* قهرمانی (۱): ۱۴-۲۰۱۳

انفرادی[ویرایش]

مسابقات دوستانه

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. “Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro”. Realmadrid.com. Real Madrid CF. Retrieved 18 February 2010. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Lewis, Tim. “He's got the world at his feet”. Guardian, 8 June 2012. Retrieved 14 November 2012. 
  3. "Gareth Bale joins Real Madrid from Spurs in £85m world record deal". BBC Sport. 1 September 2013. 
  4. "Revealed: How Cristiano Ronaldo landed record-breaking €105m contract". Goal.com. 2013-09-16. Retrieved 2013-10-04. 
  5. "Real Madrid shield Cristiano Ronaldo with €1,000 million (€1 billion, in English usage)". inside World Soccer (inside World Soccer). 23 June 2009. Retrieved 27 March 2011. 
  6. "Pele: Ronaldo now better than Messi". ESPN. Retrieved 29 May 2014
  7. "Messi is best on planet, Ronaldo is best in universe – José Mourinho". The Guardian. Retrieved 29 May 204
  8. "First Champions League, now World Cup for Cristiano Ronaldo". New York Daily News. Retrieved 29 May 2014
  9. "World Cup 2014: Cristiano Ronaldo has earned shot to cement his legacy in Brazil". National Post. Retrieved 1 June 2014
  10. "Benzema says Ronaldo is 'best of all time' ". Daily Mail. Retrieved 16 March 2014
  11. "Franck Ribery : Ronaldo could be the greatest player of all time ". Yahoo! Sport. Retrieved 18 December 2013
  12. "Is Cristiano Ronaldo the greatest footballer of all time? ". Metro. Retrieved 6 May 2014
  13. “Ronaldo named FIFPro World Player of the Year”. London: Reuters, 27 October 2008. Retrieved 14 November 2012. 
  14. “Cristiano Ronaldo”. France Football, 2 December 2008. Retrieved 14 November 2012. 
  15. “Best's crown intact until Ronaldo cures his travel sickness”. guardian.co.uk, 10 Apriel 2008. Retrieved 14 November 2012. 
  16. “ESM Golden Shoe ranking”. European Sports Magazines, 7 April 2008. Retrieved 7 Apriel 2008. 
  17. http://www.entekhab.ir/fa/news/96630
  18. http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13911123001080رونالدو به اوسین بولت رسید/ سرعت خیره‌کننده CR7
  19. “Cristiano Ronaldo - Biography”. IMDb. Retrieved 15 November 2012. 
  20. “Cristiano Ronaldo Biography”. soccer-fans-info. Retrieved 16 November 2012. 
  21. “Profile of Ronaldo at about.com”. about.com. Retrieved 14 November 2012. 
  22. “Clash of the titans”. manchestereveningnews.com, 24 Apriel 2007. Retrieved 14 November 2012. 
  23. Rollings, Grant. “Heart op that saved Ronaldo”. Sun Online (News Group Newspapers), 29 January 2009. Retrieved 14 November 2012. 
  24. “Cristiano Ronaldo Profile & Biography”. cristianoronaldo101.com. Retrieved 14 November 2012. 
  25. “Cristiano Ronaldo Profile at world cup soccer”. wldcup.com. Retrieved 15 November 2012. 
  26. “Cristiano Ronaldo Biography”. CristianoRonaldo.com. Retrieved 15 November 2012. 
  27. Beauchamp, Eric. “I never wanted the No7 shirt”. The Sun, 12 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  28. “Middlesbrough 4–1 Man Utd”. BBC Sports. Retrieved 15 November 2012. 
  29. “Ronaldo lands back-to-back accolades”. inthenews.com, 11 January 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  30. “Ronaldo wins monthly award again”. BBC Sport, 11 January 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  31. “Real ready to offer £54m to secure Ronaldo”. The Guardian, 12 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  32. “Ferguson lets rip at Madrid after Ronaldo signs £31m deal”. The Times, 14 April 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  33. “Ronaldo signs new deal at Man Utd”. BBC Sport, 13 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  34. “Ronaldo secures PFA awards double”. BBC, 22 Apriel 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  35. Thompson, Gemma. “Ronny fell into Pompey trap”. News & Features (Manchester United), 15 August 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  36. “Ronaldo pledges to keep his cool”. BBC Sport, 15 August 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  37. Thompson, Gemma. “Man Utd 2–1 Sporting Lisbon”. BBC Sport, 27 November 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  38. “Kaká's year capped by Ballon d'Or”. UEFA, 2 December 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  39. “Ronaldo:Going the right way”. fifa.com, 17 December 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  40. “Man Utd 6–0 Newcastle”. bbc.co.uk, 12 January 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  41. “Man Utd 0–2 Reading”. bbc.co.uk, 19 January 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  42. “UEFA asked to probe Ronaldo laser incident”. cnn.com, 21 February 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  43. Ledsom, Mark. “Lyon fined over Champions League laser incident”. Reuters UK, 20 March 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  44. Kay, Oliver. “Cristiano Ronaldo revels in role of Captain Fantastic as United stretch lead”. The Times, 20 March 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  45. “Best's crown intact until Ronaldo cures his travel sickness”. guardian.co.uk, 1 April 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  46. “ESM Golden Shoe ranking”. European Sports Magazines, 7 April 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  47. “UEFA Fans' Man of the Match”. uefa.com. Retrieved 15 November 2012. 
  48. “Manchester United have become stronger since Cristiano Ronaldo left”. The Guardian, 21 March 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  49. “Ronaldo breaks silence”. Sky Sports. Retrieved 15 November 2012. 
  50. “Real reported over Ronaldo link”. BBC, 2008-06-09. Retrieved 15 November 2012. 
  51. “FIFA to take no action over Ronaldo complaint”. FourFourTwo, 2008-06-17. Retrieved 15 November 2012. 
  52. “I will stay at Man Utd – Ronaldo”. BBC, 6 August 2008. 
  53. “Ronaldo ankle surgery a 'success'”. BBC Sport, 7 August 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  54. “Villarreal return to frustrate United”. UEFA.com, 17 September 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  55. “Premier League Round-up: Liverpool and United back to winning ways as Arsenal lose”. Daily Telegraph, 15 November 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  56. «Stat Attack». United Review (Manchester United)، ش. 11 (15 November 2008): 65. 
  57. “Cristiano Ronaldo nyerte az Aranylabdát”. Origo, 2 December 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  58. “Ronaldo involved in Ferrari crash”. BBC News, 8 January 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  59. “Ronaldo named Fifa player of 2008”. BBC Sport, 12 January 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  60. “Man Utd 2–0 Inter Milan (agg 2–0)”. BBC Sport, 11 March 2009. Retrieved 11 March 2009. 
  61. “FC Porto 0–1 Man Utd (agg 2–3)”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 15 April 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  62. “Ronaldo stunner thrills Ferguson”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 15 April 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  63. “2008/09: Messi outshines Ronaldo in Rome”. UEFA.com, 27 May 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  64. “Man Utd accept £80m Ronaldo bid”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 11 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  65. “Glazers to fund Fergie spree”. Sky Sports Football (BSkyB), 12 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  66. “Ronaldo vows to justify price tag”. BBC Sport, 4 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  67. “Cristiano Ronaldo Bio, Stats, News”. espn.com. Retrieved 17 November 2012. 
  68. “Real Madrid and Manchester United seal the transfer of Cristiano Ronaldo”. Real Madrid CF (Real Madrid CF), -26 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  69. “Kaká és C. Ronaldo kivásárlási ára is egymilliárd euró”. spportgeza.hu, 17 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  70. “Cristiano Ronaldo ya es Real”. Diario Marca, 26 June 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  71. “Seen Around the World”. realmadrid.com (Real Madrid CF), 5 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  72. “"Cristiano to wear the number '9'"”. Real Madrid CF, 6 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  73. “Ronaldo aims shot at English game”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 6 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  74. “Cristiano Ronaldo welcomed by 80,000 fans at Real Madrid unveiling”. The Guardian Sport (The Guardian), 6 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  75. “C. Ronaldo megszerezte első „királyi” gólját”. Nemzeti Sport. 29 July 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  76. “Ronaldo in winning start for Real”. BBC. 29 August 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  77. “Tuesday's Champions League review”. BBC, 15 September 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  78. “La Liga: Ronaldo grabs brace as Real thump Xerez”. 2009-09-20. 
  79. “Cristiano makes Real Madrid history”. realmadrid.com. 29 September 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  80. “Real Madrid 3-0 Marseille - Red hot Ronaldo fires double”. ESPN. 1 October 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  81. “A Marseille is megadta magát; Cristianóra egyelőre nincs orvosság”. madridista.hu. 30 October 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  82. “Portugal 3 Hungary 0: Queiroz's team keep hopes alive but lose injured Ronaldo”. Daily Mail. 11 October 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  83. “Cristiano Ronaldo scores and sent off in Real victory”. BBC, 5 December 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  84. “UEFA Champions League 2009/10 - History - Real Madrid – UEFA ...”. UEFA.com. Retrieved 15 November 2012. 
  85. “Cristiano Ronaldo Takes Raul’s No.7 Shirt At Real Madrid, Benzema Moves To No.9, Xabi Alonso Takes No.14”. whoateallthepies.tv. Who Ate All The Pies, 3 August 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  86. “Four-goal Ronaldo shares glory”. : The World Game on SBS, 24 October 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  87. “Four Real: Ronaldo fires Madrid to top of La Liga”. The Sydney Morning Herald, 25 October 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  88. “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Mr. October”. Realmadrid.com, 29 October 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  89. “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Historic drubbing to close out 2010”. Realmadrid.com, 22 December 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  90. “Ronaldo iguala los registros goleadores de Di Stéfano, Hugo Sánchez y Alday (in Spanish)”. Realmadrid.com. Retrieved 15 November 2012. 
  91. “Cristiano Ronaldo makes club history”. Realmadrid.com, 14 January 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  92. “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Getafe 2–3 Real Madrid”. Realmadrid.com, 3 January 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  93. “Cristiano: "Mi reto es batir los 38 de Hugo y Zarra"”. MARCA.com, 19 January 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  94. “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Twelve shots off the post this season”. Realmadrid.com, 27 February 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  95. “Madrid clinch Copa del Rey”. Sky Sports, 20 April 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  96. “¿Cuál ha sido el mejor gol del Madrid de esta temporada?”. MARCA.com. Retrieved 15 November 2012. 
  97. “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Fans decide Cristiano Ronaldo's best goal of the season was his header in the Copa del Rey final”. Realmadrid.com, 17 June 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  98. “Cristiano Ronaldo breaks La Liga record with 40 or 41 goals”. Ronaldo7.net, 21 May 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  99. “Cristiano Ronaldo is better than Messi, says Mourinho after Bayern loss”. Goal.com, 26 April 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  100. “2011-07-16: LA Galaxy vs. Real Madrid”. MLSsoccer.com, 16 July 2011. Retrieved 15 December 2012. 
  101. “HIGHLIGHTS: LA vs Real Madrid”. MLSsoccer.com, 16 July 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  102. “Spanish Super Cup”. Soccer-Spain. Retrieved 15 November 2012. 
  103. Hanlon, Tim. “Ronaldo on fire as Real thrash Zaragoza”. Google News, 28 August 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  104. http://soccernet.espn.go.com/report/_/id/323925?cc=5901
  105. “Cristiano Ronaldo scores 100th official goal with Real Madrid”. RealMadrid.com, 2 November 2011. Retrieved 15 November 2012. 
  106. “Real Madrid C.F. – Official Web Site – Cristiano Ronaldo: "I want to end my career at Real Madrid"”. Realmadrid.com, 5 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  107. Posted by. “La Liga - Cristiano Ronaldo won't rule out leaving Real Madrid CF”. Crunchsports.com, 19 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  108. “3–2: The Supercup to be decided in Madrid”. Realmadrid.com, 23 August 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  109. Duff, Alex. “Real Madrid Beats Barcelona 2–1 to Win Spanish Soccer Super Cup”. Bloomberg. Retrieved 15 November 2012. 
  110. “Cristiano Ronaldo, finalist for UEFA Best Player”. Real Madrid C.F., 14 August 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  111. “Cristiano Ronaldo scores 150th Real Madrid goal against Granada”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  112. “'I didn't celebrate because I'm unhappy' – Cristiano Ronaldo makes shock claim after Madrid win”. Goal.com, 2 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  113. “Cristiano Ronaldo has our full support, says Kaka”. Goal.com, 3 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  114. “Casillas: Footballers are people like everyone else and have their own worries”. Goal.com, 5 September 2012. Retrieved 15 September 2012. 
  115. “Iniesta among the world’s best players, says Real Madrid's Sergio Ramos”. Goal.com, 7 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  116. “'I already knew about Cristiano Ronaldo's statements and they don't surprise me' – Jorge Mendes”. Goal.com, 3 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  117. “Cristiano Ronaldo: Real Madrid sadness nothing to do with money”. Goal.com, 4 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  118. “Perez: Ronaldo doesn't want to leave Real Madrid”. Goal.com, 5 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  119. “Cristiano Ronaldo is under a lot of pressure, says Laporta”. Goal.com, 12 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  120. “I'm focused on winning with Real Madrid, insists Ronaldo”. Goal.com, 15 November 2012. 
  121. “Arbeloa: Cristiano has the same smile as always”. Goal.com, 16 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  122. “Mourinho: If Ronaldo is sad but plays like he does, that's perfect for me”. Goal.com, 14 September 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  123. “Cristiano Ronaldo had a reason to be upset, says Mourinho”. Goal.com, 6 October 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  124. “Sevilla 1–0 Real Madrid: Mourinho misery”. Goal.com, 16 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  125. “Real Madrid 3–2 Man City: Ronaldo rocking”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  126. “R. Madrid 5–1 Deportivo: Ronaldo hat trick”. Goal.com, 16 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  127. “Ronaldo hits the heights as Real Madrid show they're ready for Barcelona”. Goal.com, 1 October 2012. Retrieved 13 October 2012. 
  128. “Ajax 1–4 Real Madrid: Ronaldo hat trick”. Goal.com, 3 October 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  129. Rogers, Iain. “Messi, Ronaldo trade blows in 2–2 Clasico draw”. Uk.eurosport.yahoo.com, 7 October 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  130. “Borussia Dortmund vs Real Madrid CF Report”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  131. “Mallorca vs Real Madrid CF Report”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  132. “Lucky rebound gives Portugal narrow win over Kazakhstan”. chinadaily.com. 21 August 2003. Retrieved 15 November 2012. 
  133. “Euro 2004 roundup: Greece stuns Portugal 2–1”. usatoday.com. 12 June 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  134. “Portugal have the final word”. The Guardian. 1 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  135. ۱۳۵٫۰ ۱۳۵٫۱ ۱۳۵٫۲ “Cristiano Ronaldo's profile”. 4thegame.com. Retrieved 15 November 2012. 
  136. “Ronaldo is chosen for the Olympics”. CNN. 21 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  137. “Ronaldo keen to play at Olympics”. The Daily Telegraph. 24 تعمغ 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  138. “Fans Can Get Best Out Of Ronaldo”. 4thegame.com. Retrieved 15 November 2012. 
  139. Ames, Paul. “Euro 2004 roundup: Greece stuns Portugal 2–1”. USA Today, 14 June 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  140. Kevin McCarra in Lisbon. “Portugal have the final word”. Guardian (UK), 1 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  141. “Ronaldo is chosen for the Olympics”. CNN, 21 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  142. Wallace, Sam. “Ronaldo keen to play at Olympics”. The Daily Telegraph (UK), 24 July 2004. Retrieved 15 November 2012. 
  143. “Portugal Vs Iran match”. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association), 17 June 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  144. Tim Spanton. “Ronaldo: I never asked for Rooney red card”. The Sun, 2 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  145. “Ronaldo cleared over Rooney red card”. Soccernet, 4 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  146. “Ronaldo intends to leave Man Utd”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 8 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  147. “Cristiano Ronaldo plans Real move”. 28 June 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  148. “Ferguson sends Man Utd No2 Queiroz to Ronaldo meeting”. TribalFootball, 11 July 2006. Archived from the original on 19 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  149. “Rooney pleads with Ronaldo not to quit Man Utd”. TribalFootball, 9 July 2006. Archived from the original on 21 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  150. “Ronaldo signs new deal at Man Utd”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 13 April 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  151. Chick, Alex. “Scolari's fortunes take a dive”. ESPNsoccernet. ESPN, 6 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  152. “Supporters 'hijack' Ronaldo vote”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 6 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  153. “Podolski beats Ronaldo to award”. BBC Sport (British Broadcasting Corporation), 7 July 2006. Retrieved 15 November 2012. 
  154. “Ronaldo: I could leave United”. Metro.co.uk. Retrieved 15 November 2012. 
  155. “Scolari delighted with Portugal victory over Brazil”. Rediff, 7 February 2007. Retrieved 15 November 2012. 
  156. “Top scorers for Euro 2008 European Qualifying campaign”. soccernet.com. Retrieved 15 November 2012. 
  157. Winter, Henry. “Euro 2008: German power leaves Portugal in despair”. The Daily Telegraph (UK), 20 June 2008. Retrieved 25 November 2012. 
  158. “Queiroz appointed Portugal coach”. FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 11 July 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  159. Asante, Angela. “Queiroz’s belief in Ronaldo as captain of Portugal”. 15 October 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  160. “Full-time report Czech Republic-Portugal” (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations, 11 June 2008. Retrieved 15 November 2012. 
  161. “FIFA rejects Ronaldo's yellow card appeal”. 19 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  162. “Full-time report Côte d'Ivoire-Portugal” (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 15 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  163. “Full-time report North Korea-Portugal” (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 21 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  164. “Full-time report Brazil-Portugal” (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association, 25 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  165. “World Cup Match Results: Portugal vs North Korea – FIFA World Cup 2010”. ESPN. Retrieved 15 November 2012. 
  166. Clegg, Jonathan. “Portugal Beats North Korea in 7–0 Rout”. Wall Street Journal, 21 June 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  167. “2010 FIFA WORLD CUP SOUTH AFRICA: Matches”. FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 15 November 2012. 
  168. “Can Portugal escape the ‘Group of Death?’”. Blog Oddslife, 29 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  169. “Cristiano Ronaldo: I will only reach the top when I win a trophy with Portugal”. Goal.com, 26 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  170. “EURO 2012: Portugal star man: Cristiano Ronaldo”. Dailymail.co.uk, 14 May 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  171. Hatherall, Chris. “Ronaldo’s time to prove greatness”. Irish Examiner, 12 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  172. Ghosh, Bobby. “Euro 2012: Can Cristiano Ronaldo Do a Maradona for Portugal?”. Keepingscore.blogs.time.com, 5 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  173. Bernstein, Joe. “What's gone wrong with Ronaldo? Portugal's superstar has flopped”. Daily Mail. Retrieved 15 November 2012. 
  174. “Euro 2012: Messi chants shake Cristiano Ronaldo further, Portugal ...”. NY Daily News, 14 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  175. Tom Clee. “Opinion: Time for captain to show what he is made of after night to forget”. Portugoal.net. Retrieved 15 November 2012. 
  176. “Spain will combat Ronaldo: Maradona”. Zeenews.india.com, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  177. ۱۷۷٫۰ ۱۷۷٫۱ “Ronaldo deserves a monument in Portugal, says Maradona”. Goal.com. Retrieved 15 November 2012. 
  178. Richard Williams at Metalist Stadium, Kharkiv. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo downs a double to join the party spirit”. The Guardian, 17 June 2012. Retrieved 15 December 2012. 
  179. Isola, Frank. “Euro 2012: If Cristiano Ronaldo can rediscover form with Real Madrid, Portugal could be the surprise of the tournament”. NY Daily News, 18 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  180. “What did Ronaldo REALLY say after scoring for Portugal”. Retrieved 15 November 2012. 
  181. The Associated Press. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo’s header sends Portugal into semifinals with 1–0 win over Czech Republic”. NY Daily News, 21 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  182. The Associated Press. “Euro 2012: Defending champion Spain advances to another final after beating Portugal 4–2 on penalties”. NY Daily News, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  183. Isola, Frank. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo watches as Portugal falls to Spain in semis on penalty kicks”. NY Daily News, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  184. Richard Williams in Donetsk. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo's save-it-for-later approach hurts Portugal”. The Guardian, 27 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  185. Agencies. “Euro 2012: Cesc Fábregas says Spain's place in final is a 'miracle'”. The Guardian, 28 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  186. “Euro 2012: Cristiano Ronaldo says coach told him to take fifth penalty”. The Guardian, 28 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  187. Richard Williams in Donetsk. “Maradona: Ronaldo is Portugal's only threat”. McKnight (Goal.com), 9 June 2012. Retrieved 15 November 2012. 
  188. “EURO 2012 PLAYERS: POPULARITY”. UEFA.com. Retrieved 15 November 2012. 
  189. “SECRET AGONY OF £31M RONALDO”. mirror.co.uk. Retrieved 15 November 2012. 
  190. “Ronaldo receives libel damages over drink story”. Usatoday.Com, 9 November 2009. Retrieved 12 April 2010. 
  191. Jag. “Ronaldo wins damages over drink binge libel: Cristiano Ronaldo Gossips”. Celebs101.com. Retrieved 12 April 2010. 
  192. “Cristiano Ronaldo donates £100k to cancer hospital”. Inside World Soccer, 16 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  193. “Moments”. Chapters, 27 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  194. “Winker's dodgy clobber on sale”. The Sun, 27 March 2009. Retrieved 15 November 2012. 
  195. “Ronaldo to play in charity match for Madeira”. Reuters, 22 February 2010. Archived from the original on 22 February 2010. Retrieved 15 November 2012. 
  196. کمک میلیون دلاری رونالدو به کودکان غزه/ کریس کفش طلایش را فروخت
  197. [۱]
  198. رونالدو به اوسین بولت رسید/ سرعت خیره‌کننده CR7+فیلم
  199. پرش رونالدو بیشتر از بسکتبالیست حرفه‌ای
  200. “Cristiano Ronaldo”. National Football Teams. Retrieved 16 November 2012. 
  201. “Pepe's goal is awarded to Cristiano Ronaldo”. Marca, 18 September 2010. Retrieved 16 November 2012. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

کریستیانو رونالدو در پروژه‌های خواهر

در ویکی‌گفتاورد گفتاوردهای مرتبط در ویکی‌گفتاورد
در ویکی‌انبار نگارخانهٔ مرتبط در ویکی‌انبار
در ویکی‌انبار پرونده‌های مرتبط در ویکی‌انبار