لوتار ماتئوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لوتار ماتئوس
Lothar Matthäus.jpg
شناسنامه
نام کامل لوتار هربرت ماتئوس
زادروز ۲۱ مارس ۱۹۶۱(۱۹۶۱-03-۲۱) ‏(۵۲ سال)
زادگاه ارلانگن، Flag of Germany.svg آلمان
قد ۱۷۴ س. م
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی
پُست سوئیپر, هافبک, مدافع
باشگاه‌های جوانان
هرتسوگن آوراخ
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۴-۱۹۷۹
۱۹۸۸-۱۹۸۴
۱۹۹۲-۱۹۸۸
۲۰۰۰-۱۹۹۲
۲۰۰۰
پرچم آلمان بروسیا مونشن گلادباخ
پرچم آلمان بایرن مونیخ
پرچم ایتالیا اینتر میلان
پرچم آلمان بایرن مونیخ
پرچم ایالات متحده آمریکا مترو استار
(۳۶) ۱۶۲
(۵۷) ۱۱۳
(۴۰) ۱۱۵
(۲۸) ۱۸۹
(۰) ۱۶
تیم ملی
۱۹۸۳-۱۹۷۹
۱۹۸۱-۱۹۷۹
۲۰۰۰-۱۹۸۰
تیم ملی امید آلمان
تیم ملی المپیک آلمان
تیم ملی فوتبال آلمان
(۲) ۱۵
(۱) ۴
(۲۳) ۱۵۰
دوران مربیگری
۲۰۰۲-۲۰۰۱
۲۰۰۳-۲۰۰۲
۲۰۰۵-۲۰۰۳
۲۰۰۶
۲۰۰۷-۲۰۰۶
۲۰۰۸-تاکنون
پرچم اتریش راپید وین
پرچم صربستان پارتیزان بلگراد
پرچم مجارستان مجارستان
پرچم برزیل اتلتیکو پراننزه
پرچم اتریش ردبول سالزبورگ
پرچم اسرائیل مکابی نتانیا
پرچم بلغارستان بلغارستان


لوتار ماتئوس (به آلمانی: Lothar Matthäus)‏ (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۶۱ در ارلانگن) بازیکن و فوتبالیست سابق آلمانی است.

وی یکی از ستارگان بزرگ تاریخ فوتبال آلمان است و از بسیاری لحاظ رکورددار است،۱۵۰ بازی برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داده، ۲۵ بازی برای آلمان در پنج دوره از جام جهانی در بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸، و از آن گذشته ۱۰۰ بازی در لباس باشگاه‌های بروسیا مونشن گلادباخ، بایرن مونیخ و اینتر میلان در چارچوب رقابتهای باشگاه‌های اروپا دارد.

محتویات

زندگی ورزشی[ویرایش]

تنها عنوانی که این ستاره بزرگ فوتبال آلمان از کسب آن محروم ماند، عنوان قهرمانی جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا بود، اگر چه ماتئوس دوبار در سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۹۹ با بایرن مونیخ در فینال این جام در برابر تیمهای پورتو و منچستر یونایتد حضور داشت، اما هر دوبار شکست خورد.

دوران باشگاهی[ویرایش]

لوتار بازی خود را از تیم محلی هرزنژراش آغاز کرد و در دوران نوجوانی زمانی که تنها ۱۸ سال داشت به تیم مونشن گلاد باخ پیوست، تیمی که دهه ۸۰ و ۹۰ تیم بسیار قدرتمندی بود و هافبک‌های خوبی مثل لوتار و افنبرگ و را به دنیای فوتبال معرفی کرد. بین سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ در بایرن مونیخ بازی کرد و افتخارات بیشماری را بدست آورد که مهمترین آن قهرمانی در بوندسلیگا در سالهای ۸۵-۸۶-۸۷ بوده‌است.

سپس در سال ۱۹۸۸ به اینترمیلان رفت و تا سال ۱۹۹۲ در این تین عضویت داشت که دوران طلایی را در این تیم سپری کرد تا جایی که مدیران اینتر اذهان داشته‌اند که بعد او دیگر هافبکی در اندازه‌های او پیدانکرده‌اند. به واقع او از بهترین شوتزنهای سری A و اروپا بوده‌است که چندین بار با ضربات وحشتناک خود دروازهها را لرزاند. در همان سال اول حضور خود ۱۹۸۹-۱۹۸۸ اینتر را قهرمان کرد و از ۳۲ بازی انجام داده ۹ گل به ثمر رساند. در کل ۴ فصل وی ۱۱۵ بازی و ۳۹ گل در لیگ ایتالیا به ثمر رساند. در سال ۱۹۹۲ دوباره به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ پیوست و سه بار بوندسلیگا و دو بار جام حذفی را به کلکسیون افتخاراتش افزود.

در سال ۲۰۰۰ وی به آمریکا و باشکاه مترواستارز رفت و بعد از حدوداً ۱ سال کفشهای ارزشمندش را آویزان کرد.

دوران ملی[ویرایش]

در رده ملی وی با کسب تجربه در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ که ذخیره بود، در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ مکزیک با موهایی روشن به عنوان هافبک دفایی کار می‌کرد و دیگر خود را کوچکتر از لیتبارسکی و آندریاس برمه نمی‌دید و آلمان با کمک هافبک‌های خوب خود تا فینال پیش آمد ولی در مقابل اعجوبه‌ای چون مارادونا که به تنهایی تیمی بود کم آرودند و بازی را ۳ بر ۲ واگذار کردند که ۲ گل آلمان را کارل هاینس رومنیگه و رودی فولر زدند

در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ آلمان با بازیکنهای پخته و مهاجمینی گل زن پا به مسابقات گذاشت، در این جام ماتئوس یکه تاز بود و رهبری رویایی برای تیمش بود. در این جام آلمانها انتقام فینال ۱۹۸۶ را از آرژانتین گرفتند و و لوتار در پایان به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد و مرد سال اروپا گردید. لوتار در جام جهانی ۹۸ یک مدافع بود و آلمان تنها تا یک چهارم نهایی صعود کرد. در دوره مقدماتی یورو ۲۰۰۰ وی از بازیهای ملی خداحافظی کرد تا عاشقان او چشمانی پر از اشک داشته باشند. ماتئوس ۱۵۰ بازی ملی و ۲۳گل زده دارد. وی در دو جام جهانی ۸۶ و۹۰ در منتخب جام بوده‌است و سالها کاپیتان آلمان بوده و بعد او این بازوبند به یورگن کلینزمن ٫ الیور کان ٫ میشائیل بالاک ٫ فیلیپ لام داده شده‌است.

دوران مربیگری[ویرایش]

در رده مربیگری نیز ماتئوس با راپید وین اتریش آغاز کرد یکسال بعد هم مربی ستاره سرخ بلگراد شد و این تیم را قهرمان یوگوسلاوی کرد و همچنین برای اولین بار در تاریخش، بلگراد توسط ماتئوس به لیگ قهرمانان اروپا صعود می‌کند. در آغاز مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶، ماتئوس مربی مجارستان می‌شود تا عملاً اسم بزرگی در میان مربیان پیدا کند. در ادامه به اتلتیکو پراننزه برزیل رفت ولی چند ماه بیشتر دوام نیاورد تا مربی گری سالزبورگ اتریش شود. وی در سال ۲۰۰۸ پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران را رد کرد.

نقل قول ها[ویرایش]

جیوانی تراپاتونی:

من پلاتینى را ستایش مىکنم، مارادونا را تحسین مىکنم، اما براى پیروزى و موفقیت به بازیکنى چون لوتار ماتئوس احتیاج دارم.

دیگو مارادونا:

لوتار فوتبال را می‌فهمید. او می‌توانست به عنوان شماره ۱۰ بازی کند. او همچنین هافبک تدافعی و پوششی خوبی بود و در پایان نیز به یک لیبرو تبدیل شد. لوتار بهترین حریفی است که من در تمام این سال‌ها در مقابل خود داشته‌ام.

افتخارها[ویرایش]

  • بوندس لیگا: قهرمان ۱۹۸۵-۱۹۸۶-۱۹۸۷-۱۹۹۴-۱۹۹۷-۱۹۹۹-۲۰۰۰
  • جام حذفی آلمان: قهرمان ۱۹۸۶-۱۹۹۸-۲۰۰۰
  • سری آ: قهرمان ۱۹۸۹
  • جام اتحادیه باشگاهی اروپا(یوفا): قهرمان ۱۹۹۲-۱۹۹۶
  • سری آ: قهرمان ۱۹۸۹
  • جام ملتهای اروپا: قهرمان ۱۹۸۰
  • جام جهانی فوتبال: قهرمان ۱۹۹۰
  • بوندسلیگا(اتریش): قهرمان ۲۰۰۷ (به عنوان سرمربی)
  • قهرمان لیگ صربستان و مونتنگرو: قهرمان ۲۰۰۳ (به عنوان سرمربی)
  • بهترین بازیکن فوتبال جهان: ۱۹۹۰
  • بهترین بازیکن فوتبال آلمان: ۱۹۹۰ و ۱۹۹۹
  • عضو بهترین بازیکنان صد سال اخیر فیفا

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لوتار ماتئوس موجود است.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی