یورگن کلینزمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یورگن کلینزمان
Trainer Klinsmann.JPG
شناسنامه
زادروز ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۶۴(۱۹۶۴-07-۳۰) ‏(۴۹ سال)
زادگاه گوپینگن، آلمان غربی
قد ۱٫۸۱ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست مهاجم
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی ایالات متحده (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۲–۱۹۷۴ TB Gingen
۱۹۷۴–۱۹۷۸ SC Geislingen
۱۹۷۸–۱۹۸۱ Stuttgarter Kickers
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۱–۱۹۸۴ اشتوتگارت کیکر ۶۱ (۲۲)
۱۹۸۴–۱۹۸۹ اشتوتگارت ۱۵۵ (۷۹)
۱۹۸۹–۱۹۹۲ اینتر میلان ۹۵ (۳۴)
۱۹۹۲–۱۹۹۴ موناکو ۶۵ (۲۹)
۱۹۹۴–۱۹۹۵ تاتنهام هاتسپر ۴۱ (۲۱)
۱۹۹۵–۱۹۹۷ بایرن مونیخ ۶۵ (۳۱)
۱۹۹۷–۱۹۹۸ سمپدوریا ۸ (۲)
۱۹۹۷–۱۹۹۸ تاتنهام هاتسپر (قرضی) ۱۵ (۹)
۲۰۰۴-۲۰۰۳ اورنج کانتی بلو ستار ۸ (۵)
مجموع ۵۱۳ (۲۳۲)
تیم ملی
۱۹۸۰–۱۹۸۱ West Germany U-۱۶ ۳ (۰)
۱۹۸۴–۱۹۸۵ زیر ۲۱ سال آلمان ۸ (۳)
۱۹۸۷–۱۹۸۸ West Germany Olympic ۱۴ (۸)
۱۹۸۷–۱۹۹۸ آلمان ۱۰۸ (۴۷)
دوران مربیگری
۲۰۰۴–۲۰۰۶ آلمان
۲۰۰۸–۲۰۰۹ بایرن مونیخ
۲۰۱۱– ایالات متحده
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

یورگن کلینزمان (به آلمانی: Jürgen Klinsmann) (زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۴ در گوپینگن بادن-وورتمبرگ) مهاجم اسبق و مربی سابق فوتبال آلمان است.

دوران کودکی[ویرایش]

شهر کوچک گوپینگن واقع در جنوب بادن-وورتمبرگ زادگاه یورگن است، شهری که تمام خاطرات بچگی او مربوط به انجاست. یورگن مانند خیلی از کودکان ان زمان المان با فوتبال در کوچه و خیابان اشنا شد، ۸ ساله بود که برای تیم محله‌شان فوتبال بازی می‌کرد جالب اینکه او روزها درس می‌خواند و بعد از مدرسه در نانوایی پدرش مشغول به کار می‌شد تا در انجا روش پخت نان را فرا گیرد ولی اشتیاق به فوتبال والبته تشویق‌های والدینش هرگز مانع جدای او از ورزش محبوبش نشد روزی دو ساعت ان هم در سخت ترین شرایط به تدریج از او یک پدیده می‌ساخت پدیده‌ای که بدها به یکی از جاودانه ترین ستارگان فوتبال المان و جهان بدل شد.

دوران باشگاهی[ویرایش]

اشتوتگارت کیکرز[ویرایش]

یورگن تا ۱۷ سالگی همچنان به صورت اماتور فعالیتش را در فوتبال ادامه داد تا اینکه وی در ۱۷ سالگی به تیم اشتوتگارت کیکرز در لیگ دسته دوم المان ملحق شد. در ابتدای کارش از سوی مربی تیم در همه پستها بازی گرفته شد (به جز دروازبانی). یورگن در ۶۱ بازی با پیراهن اشتوتگارت کیکرز موفق شد ۲۲ بار گلزنی کند وی همچنین در سال ۱۹۸۳ با به ثمر رساندن ۱۹ گل به عنوان آقای گل مسابقات دستهٔ دوم انتخاب شد تا همین عامل موجب بازشدن راهی به سوی ترقی برای او شود.

اشتوتگارت[ویرایش]

دیدار تیم‌های اشتوتگارت و دینامو درسدن

درسال ۱۹۸۴ وی به تیم اشتوتگارت می‌پیوندد و در اولین فصل حضور خود ۱۵ بار دروازهٔ حریفان را باز می‌کند. او در همین سال به عضویت تیم نوجوانان آلمان در می‌آید در سال ۱۹۸۶ کلینزمان در یک بازی ۵ گل به ثمر می‌رساند پیش از او تنها ده بازیکن موفق به کسب چنین افتخاری شده بودند در سال ۱۹۸۸ با به ثمر رساندن ۱۹ گل به عنوان بهترین گلزن بوندسلیگا معرفی می‌شود وی در همین سال به عنوان مرد سال فوتبال آلمان انتخاب شد در سال ۱۹۸۹ تیم اشتوتگارت با کلینزمان به فینال جام یوفا می‌رسد اما یاران مارادونا با شکست دادن این تیم قهرمانی را جشن می‌گیرند.

اینتر میلان[ویرایش]

پس از درخشش در المپیک ۱۹۸۸ سران اینتر میلان دست به خرید ستارگان المانی زدند انها کلینزمان، لوتار ماتئوس، آندریاس برمه، را به عنوان شاه مهره در اختیار گرفتند و موفق شدند که در سال ۸۹ فاتح اسکودتو گردند. در سال ۱۹۹۰ کلینزمان خود را به سرعت با شرایط فوتبال ایتالیا وقف می‌دهد و ۱۳ گل برای اینتر به ثمر می‌رساند. بعد از جام جهانی ۱۹۹۰، وی و تیم اینتر فاتح جام یوفا شدند و این اولین افتخار بزرگ باشگاهی او به شمار می‌رفت. ۹۵ بازی و ۳۴ گل آمار نسبتاً خوبی برای او بود.

موناکو[ویرایش]

کلینزمان بعد از اینتر راهی تیم موناکو شد و در اولین حضورش، موناکو به مقام دومی لیگ ۱ فرانسه رسید پس از رسوایی رشوه خواری‌های المپیک مارسی و پس از رد صلاحیت، موناکو به مقام اولی لیگ رسید و در لیگ قهرمانان سال بعد جایگزین مارسی شد. به لطف گلزنی‌های کلینزمان موناکو به نیمه نهای رفت اما در مقابل آ. ث. میلان شکست خورد، کلینزمان با ۴ گل زده در لیگ قهرمانان بهترین گلزن موناکو بود. فصل ۱۹۹۴-۱۹۹۳ همراه با مصدمیت بود و موناکو به مقامی بهتر از ۹ دست نیافت و کلینزمان شروع به انتقاد از نگرش تک مهاجم بازی کردن تیم کرد و سال بعد دست به اقدامی مهم زد. اقدامی که بعداً موجب آشتی ساکسونها با ژرمنها شد.

تاتنهام هاتسپر[ویرایش]

محبوبترین المانی انگلیس![ویرایش]

کلینزمان در سال ۱۹۹۴ راهی جزیره مه آلود و پایتخت همیشه بارانی شد تا برای سفیدپوشان تاتنهام بازی کند. انگلیسی‌ها که بر سر بسیای از مسایل همیشه با آلمانها نزاع داشته و دارند! با انواع و اقسام توهینها پذیرای این تازه‌وارد به کشورشان بودند. یکی از ورزشی نویسهای روزنامه گاردین عنوان مقاله جنجالی اش را چنین تیتر زد: چرا ما از کلینزمان متنفریم!

اما کلینزمان همیشه با خوش رویی و رفتار موقر و با گلزنیهایش پاسخ ساکسونها را می‌داد تا اینکه آخر فصل به عنوان مرد سال فوتبال لیگ جزیره انتخاب شد. همان روزنامه نگار روزنامه گاردین این بار در مدح او نوشت: چرا ما عاشق کلینزمان هستیم!

حتی تدی شرینگام کلینزمان را به عنوان الگوی ورزشی خود خواند اما این پایان قصه کامیابیهای کلینزی نبود. وی وقتی که اعلام کرد قصد ترک لندن و بازگشت به وطن را دارد، با خیل عظیم هوادارانش مواجه شد که از او می‌خواستند تا در لندن بماند، اما کلینزمان با احترام به همه آنها راهی باواریا شد تا بار دیگر شاگردی قیصر فوتبال را بکند.

بایرن مونیخ[ویرایش]

سال ۱۹۹۶ سالی پربار برای کلینزمان بود. تیم بایرن مونیخ با بهره جستن از مهاجمی مثل او در کنار «پاپن» فرانسوی و لوتار ماتئوس هم فاتح بوندسلیگا شد و هم قهرمان جام یوفا. کلینزمان در آن سال ۱۵ بار برای بایرن در اروپا گل زد تا رکوردی جاودانه را از خود به یادگار بگذارد مجموع ۱۵ گل در ۱۲ بازی رکوردی که هنوز شکسته نشده است.

سال‌های پایانی[ویرایش]

وی پس از آن راهی ایتالیا شد و سالهای پایانی بازی اش را در سمپدوریا گذراند و سپس به طور قرضی به تاتنهام رفت و تیم از سقوط به دسته پایین‌تر نجات پیدا کرد و در سال ۱۹۹۸ با بازی در برابر ساتمتون در روز پایانی لیگ برتر در کنار دوستان نزدیک و هوادارانش از مستطیل سبز خداحافظی کرد.

دوران ملی[ویرایش]

در سال ۱۹۸۷ وی همراه با تیم ملی فوتبال آلمان به امریکای جنوبی سفر می‌کند و اولین بازی ملی خود را مقابل برزیل انجام می‌دهد این بازی با نتیجهٔ ۱-۱ به پایان رسید کلینزمان همراه با تیم ملی آلمان بازی‌های خوبی را در جام ملت‌های اروپا سال ۱۹۸۸ انجام می‌دهد و همراه با تیم المپیک این کشور در سئول مدال برنز المپیک را دریافت می‌کند وی در این سال به عنوان مرد سال فوتبال آلمان انتخاب شد.

جام جهانی ۱۹۹۰[ویرایش]

جام جهانی ۱۹۹۰ در سرزمین چکمه بر‌گزار شد و این ژرمن‌ها بودند که توانستند بر بام جهان بایستند. کلینزمان در این سال با تیم پر ستارهٔ آلمان با شکست آرژانتین و دیگو مارادونا در فینال جام را در ایتالیا نصیب خود می‌کنند و قهرمان جهان می‌شوند کلینزمان دراین جام ۳ گل زد در همین سال کلینزمان بعد از زلزله رودبار و منجیل با مردم مصیبت زده این شهرها ابراز همدردی کرد و جزء معدود فوتبالیست‌های حرفه‌ای بود که برای کمک به مردم این منطقه گام برداشت البته فدراسیون فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و پیش از بازی ایران و آلمان با اهدای تابلو فرش به کلینزمان حرکت انسان دوستانه او را پاسخ داد.

جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲[ویرایش]

در سال ۱۹۹۲ در جریان رقابت‌های جام ملت‌های اروپا در سوئد نیمکت نشین می‌شود اما پس از مصدومیت رودی فولر بار دیگر به ترکیب اصلی تیم راه می‌یابد. آلمان به دیدار فینال راه می‌یابد اما در مقابل تیم شگفتی‌ساز دانمارک شکست می‌خورد.

جام جهانی ۱۹۹۴[ویرایش]

جام جهانی ۱۹۹۴ با درخشش یورگن در مرحله گروهی اغاز شد او در سه باز گروهی چهار گل زد و سبب صعود تیمش به مرحله یک‌هشتم شد در مقابل بلژیک یکی از گلهای تیمش را زد و در پیروزی ۳-۲ درمقابل بلژیک تاثیر گذار بود. اما در یک چهارم ژرمنها با شکست برابر بلغارستان راهی خانه شدند کلینزمان با ۵ گل زده بهترین مهاجم آلمان درجام بود و در همین سال به عنوان مرد سال فوتبال آلمان انتخاب شد.

جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶[ویرایش]

در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ آلمان با کاپیتانی کلینزمان با پیروزی در مقابل دیدگان ۷۶۰۰۰ تماشاچی ورزشگاه ومبلی انگلستان در ضربات پنالتی انگلیس را می‌برد و در فینال با دو گل الیور بیرهوف در مقابل تک گل پاتریک برگر چک را شکست می‌دهد. تیم ملی آلمان موفق شد برای سومین بار فاتح جام ملت‌های اروپا شود تا کاپیتان کلینزمان جام خوش نقش اروپا را از دستان ملکه انگلستان دریافت کند. کلینزمان با ۳ گل زده بهترین گل زن تیمش بود.

جام جهانی ۱۹۹۸[ویرایش]

جام جهانی ۹۸ با گلزنیهای یورگن و الیور بیرهوف آغاز شد ولی آلمان درمرحله یک‌چهارم مغلوب کرواسی می‌شود. خیره به نقطه‌ای نامعلوم، مغموم و ناراحت در حالی که پیراهن حریف که در پایان بازی عوض کرده بود را روی شانه‌اش انداخته و به رختکن باز می‌گشت.

این آخرین حالت یورگن کلینزمان مهاجم سابق تیم ملی آلمان است که علاقه‌مندان از او در ۴ ژوئیه ۱۹۹۸ و در استادیوم لیون بخاطر دارند. حالتی که با دوران پرافتخار بازیگریش همخوانی نداشته است. شکست ۳ بر صفر مقابل کرواسی در مرحله یکچهارم پایانی جام جهانی ۹۸ پایانی ناامیدکننده برای ژرمن‌ها در آن سال بود. اما به هر حال زندگی باید بگذرد و اکنون کلینزمان بعنوان دومین نفر از مهاجمان بزرگ فوتبال آلمان در دهه قبل، بعد از رودی فولر عنان کار تیم ملی را بر عهده گرفته و در اندیشه بازسازی تیمی مقتدر برای جام جهانی ۲۰۰۶ به میزبانی کشورش است.

سال‌های مربیگری[ویرایش]

تیم ملی المان[ویرایش]

کلینزمان از ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۴ و زمانی که ۴۰ سال داشت از سوی فدراسیون فوتبال آلمان به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال این کشور منصوب شد و به همراه الیور بیرهوف و یوآخیم لو تصمیم گرفت تا تیم ملی آلمان را در کشور خودش قهرمان جهان کند..

یورگن کلینزمان مربی تیم ملی المان از سال ۲۰۰۶-۲۰۰۴

به جرات می‌توان گفت یورگن کلینزمان به عنوان یک مربی در کنار زمین فعالیتش کمتر از بازیکنان نبود. حرکاتی که در زمان شادی به هنگام گل زدن تیم یا حرکاتی که در زمان ناراحتی و افسوس به خاطر گل خوردن انجام می داده بسیار معروف است. کمتر مربی بوده که بتواند به اندازه کلینزمان به هوا بپرد یا تک تک بازیکنان را بعد از بازی بغل و سرشان را نوازش کند. کمتر مربی بوده که وقتی توپ به بیرون زمین می رفته به دنبال توپ برود و آن را به بازیکنان بدهد. او پس از اینکه با تیم جوان آلمان توانست در مقابل برزیل بازی را با نتیجه مساوی یک بر یک به پایان برساند توانست تیم ملی آلمان را در مقابل تیم ملی اتریش پیروز از زمین بیرون آورد. سرمربی تیم ملی فوتبال آلمان چند ماه مانده به برگزاری مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ مورد انتقادات شدید از سوی رسانه‌ها، سیاستمداران و ورزش دوستان قرار گرفت. بخصوص پس از شکست ۴ بر ۱ تیمش در مقابل تیم ملی ایتالیا در اول مارس ۲۰۰۶ در معرض انتقادات بیشتری قرار گرفت. در جام جهانی ۲۰۰۶، عملکرد تیم کلینزمان باعث خاموش شدن منتقدان شد ۳ برد در دور اول برابر کاستاریکا و لهستان و اکوادور و سئود به عنوان تیم اول، پیروزی ۰-۲ در مقابل سوئد در مرحله یک هشتم نهای و شکست آرژانتین در در ضربات پنالتی با حساب ۴-۲، در نیمه نهایی در روز ۴ ژوئیه در مقابل ایتالیا در ۹۰ فوتبال به نتیجه ۰-۰ رسیدند و در دو وقت اضافه ۱۵ دقیقه با نتیجه ۲-۰ مغلوب ایتالیا شدند و در بازی رده بندی با پیروزی ۳-۱ در برابر پرتقال به مقام سومی قناعت کردند. یورگن کلینزمان در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ در حالی که آلمان را به مقام سومی جهان در جام جهانی ۲۰۰۶ رساند، استعفا داد این در حالی بود که همه از او خواهش می‌کردند در سمت خود باقی بماند همان‌هایی که در ماههای اولیه کار کلینزمان در روزنامه‌ها تیتر زدند: کلینزمان قاتل است! کلینزمان در حالی که تیم ملی فوتبال آلمان روزهای بسیار بدی را می‌گذراند توانست با مربیگری خوبش آلمان را به یکی از بهترین تیم‌های فوتبال جهان تبدیل کند. تیمی که بیشتر بازیکنان آن جوان و زیر ۲۲ سال می‌باشند. با مربیگری یورگن کلینزمان، لوکاس پودولسکی بهترین بازیکن جوان جام جهانی و میروسلاو کلوزه آقای گل در این رقابتها شد. او حتی بعد از استعفا نیز حمایت خود را از تیم ملی فوتبال آلمان قطع نکرد و با حمایت او، میشائیل بالاک به تیم چلسی پیوست.

بایرن مونیخ[ویرایش]

یورگن در ژوئیه ۲۰۰۸ به عنوان سرمربی بایرن مونیخ انتخاب می‌شود و در لیگ قهرمانان نتایج خوبی می‌گیرد بایرن در دور اول به عنوان تیم اول صعود می‌کند و در یک هشتم نهای نتیجه‌ای شگفت انگیز ۵-۰ در دور رفت و ۷-۱ در دور برگشت و در مجموع ۱۲-۱ اسپورتینگ لیسبون را شکست می‌دهد اما در مقابل تیم اماده بارسلونا در نیوکمپ ۴-۰ مغلوب و در دور برگشت در آلیانز به نتیجه ۱-۱ و در مجموع ۵-۱ حذف می‌شود. در بوندسلیگا تیم فوتبال بایرن مونیخ در ورزشگاه خانگی آلیانز آرنا مقابل شالکه ۰۴ تن به شکست یک بر صفر می‌دهد و نمی‌تواند خواستهای سران بایرن را بر اورده کند و با توجه به شکست تیم در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا برابر بارسلونا باشگاه بایرن مونیخ یورگن کلینزمان را تنها پس از یک فصل حضور در این تیم، از سمت سرمربیگری تیم فوتبال این باشگاه برکنار کرد.

تیم ملی آمریکا[ویرایش]

کلینزمان از سال ۲۰۱۱ سرمربی تیم ملی فوتبال ایالات متحده است.[۱]

زندگی شخصی[ویرایش]

او ساکن جنوب کالیفرنیا است،[۲] همسرش Debbie Chin یک آمریکایی چینی-تبار است، و مفسر ورزشی فوتبال شبکه‌ای اس پی ان آمریکا است.[۳]

افتخارات[ویرایش]

Jürgen Klinsmann.jpg

شخصی[ویرایش]

باشگاهی[ویرایش]

ملی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یورگن کلینزمن موجود است.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Jürgen Klinsmann»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در May ۱۵, ۲۰۱۱).