کارلو آنچلوتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Carlo Ancelotti
Carlo Ancelotti 2012-01-02 (1).jpg
Ancelotti at a press conference held in دوحه on ۲ January ۲۰۱۲
شناسنامه
زادروز ۱۰ ژوئن ۱۹۵۹(۱۹۵۹-06-۱۰) ‏(۵۴ سال)
زادگاه Reggiolo، ایتالیا
قد ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی باشگاه فوتبال رئال مادرید (مربی (ورزش))
باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۳–۱۹۷۵ Reggiolo
۱۹۷۵–۱۹۷۶ باشگاه فوتبال پارما
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۷۶–۱۹۷۹ باشگاه فوتبال پارما ۵۵ (۱۳)
۱۹۷۹–۱۹۸۷ باشگاه فوتبال آ. اس. رم ۱۷۱ (۱۲)
۱۹۸۷–۱۹۹۲ باشگاه فوتبال آ.ث. میلان ۱۱۲ (۱۰)
مجموع ۳۳۸ (۳۵)
تیم ملی
۱۹۸۱–۱۹۹۱ تیم ملی فوتبال ایتالیا ۲۶ (۱)
دوران مربیگری
۱۹۹۵–۱۹۹۶ Reggiana
۱۹۹۶–۱۹۹۸ باشگاه فوتبال پارما
۱۹۹۹–۲۰۰۱ باشگاه فوتبال یوونتوس
۲۰۰۱–۲۰۰۹ باشگاه فوتبال آ.ث. میلان
۲۰۰۹–۲۰۱۱ باشگاه فوتبال چلسی
۲۰۱۱–۲۰۱۳ باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن
۲۰۱۳– باشگاه فوتبال رئال مادرید
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
کارلو آنچلوتی
Carlo Ancelotti in Moscow.jpg
شناسنامه
زادروز ۱۰ ژوئن ۱۹۵۹
زادگاه رگولو، ایتالیا
نام مستعار کارلتو
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی
پُست هافبک
باشگاه‌های جوانان
پارما
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۷۶-۱۹۷۰
۱۹۷۹-۱۹۸۷
۱۹۸۷-۱۹۹۲
پارما
رم
میلان
۵۵ (۱۳)
۱۷۱ (۱۲)
۱۱۲ (۱۰)
تیم ملی
۱۹۸۱-۱۹۹۱ تیم ملی فوتبال ایتالیا ۲۶ (۱)
دوران مربیگری
۱۹۹۵-۱۹۹۶
۱۹۹۶-۱۹۹۸
۱۹۹۹-۲۰۰۱
۲۰۰۱-۲۰۰۹
۲۰۰۹-۲۰۱۱
۲۰۱۳-۲۰۱۱
۲۰۱۳
رجینا
پارما
یوونتوس
میلان
چلسی
پاریس سن ژرمن
رئال مادرید


کارلو آنچلوتی (به انگلیسی: Carlo Ancelotti) (زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۵۹ - رگولو) بازیکن سابق و مربی اهل کشور ایتالیا است.

فوتبال را در ۱۷ سالگی در تیم پارما آغاز کرد. در سال ۱۹۷۹ به آ. اس. رم پیوست و با این تیم یک بار قهرمان لیگ و چهار بار قهرمان جام حذفی ایتالیا شد و در آنجا بود که تبدیل به یک بازیکن ثابت شده و ملی‌پوش شد. بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ به عنوان کاپیتان، تیمش را در میدان رهبری می‌کرد. بلافاصله پس از آن، از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۲ برای میلان بازی کرد. او متعلق به تیم اسطوره‌های میلان است که در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا را کسب کردند.

تیم ملی[ویرایش]

آنچلوتی در مجموع ۲۶ مرتبه پیراهن تیم بزرگسالان ایتالیا را به تن کرد. پس از انجام ۷ بازی برای تیم ملی زیر ۲۱ سال و تیم ملی المپیک، برای اولین مرتبه در تاریخ ۶ ژانویه ۱۹۸۱ در برابر تیم ملی فوتبال هلند به میدان رفت (۱ : ۱). او در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک و جام ملت‌های اروپا در سال ۱۹۸۸ در آلمان نیز حضور داشت و نامش در فهرست اسامی بازیکنان جام جهانی ۱۹۹۰ در کشورش ایتالیا هم که این تیم به مقام سوم جهان رسید، دیده می‌شد.

فعالیت به عنوان مربی[ویرایش]

پس از دوران موفقیت‌آمیز بازی، آنچلوتی تصمیم گرفت به عنوان مربی کار کند. ایستگاه اول او به عنوان مربی، تیم ملی ایتالیا بود. او در آنجا بین سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۵ به عنوان دستیار آریگو ساکی کار کرد و توانست با این تیم به فینال جام جهانی ۱۹۹۴ در آمریکا برسد. در آنجا ایتالیا در ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی فوتبال برزیل شد.

آنچلوتی در تابستان سال ۱۹۹۵برای اولین بار به عنوان سرمربی با رجینا در سری B قرارداد بست و در اولین سال حضورش موفق شد این تیم را راهی سری A کند. بعد از سپری شدن یک فصل در رجینا، در تابستان سال ۱۹۹۶ به پارما رفت. در اولین فصل حضور در پارما ( ۹۷/۱۹۹۶) به طرزی باورنکردنی این تیم را به مقام نایب قهرمانی سری A رساند. در فوریه سال ۱۹۹۹ جانشین مارچلو لیپی در یوونتوس تورین شد که در این تیم، موفقیتی در آن فصل کسب نکرده بود. آنچلوتی در یوونتوس نتوانست عنوان‌های ملی یا بین‌المللی مورد اتنظار را به دست آورد. وی برای این تیم جام یوفا اینترتوتو را درسال ۱۹۹۹ به ارمغان آورد و دوبار در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱، این تیم را به نایب قهرمانی سری A رساند. وی در تابستان سال ۲۰۰۱ به دلیل عدم کسب نتایج مطلوب، دوباره جایش را به مارچلو لیپی داد.

آ. ث. میلان[ویرایش]

آنچلوتی در ۵ نوامبر سال ۲۰۰۱ به جای فاتح تریم، سکان هدایت تیم پرآوازه آ. ث. میلان را به دست گرفت. در آن برهه از زمان، میلان گرفتار بحرانی شدید بود. او میلان را به نیمه نهایی جام یوفا در فصل ۰۲/۲۰۰۱ رساند و فصل را با کسب مقام چهارم سری A به پایان رساند. پس از آن‌که در شروع کار، به دلیل شیوه بازی دفاعی، به شدت مورد انتقاد علنی رئیس باشگاه، سیلویو برلوسکونی قرار گرفت، اما ارائه بازی‌های چشمگیر و سراسر نظم و انضباط، احترام زیادی برایش به وجود آورد. برای فصل ۰۳/۲۰۰۲ توانست دو بازیکن مهم به نام‌های آندره‌آ پیرلو و روی کاستا را به میلان بیاورد. به علاوه با هدایت وی، فیلیپو اینزاگی و آندره شوچنکو به یک زوج خط حمله قدرتمند تبدیل شدند.

میلان در فصل ۰۳/۲۰۰۲ در فینال لیگ قهرمانان اروپا در مقابل یوونتوس تورین قرار گرفت و توانست این تیم را در ضربات پنالتی ۳ بر ۲ مغلوب کند. چند روز بعد هم قهرمانی جام حذفی ایتالیا را به دست آورد. برای فصل ۰۴/۲۰۰۳، کاکا، ستاره فوتبال برزیل با میلان قرارداد امضاء کرد. آنچلوتی با کاکا، به عنوان بازیکن کلیدی تیمش، میلان را در فصل ۰۴/۲۰۰۳ به سوی قهرمانی سوپر جام اروپا و اسکودتو هدایت کرد.

در فصل بعد از آن (۰۵/۲۰۰۴)، آنچلوتی دوباره میلان را به فینال لیگ قهرمانان اروپا رساند. بعد از برتری ۳ بر ۰ در نیمه اول، تیم او در نیمه دوم برتری‌اش را از دست داد و پس از ۹۰ دقیقه و تساوی ۳ بر ۳، در ضربات پنالتی، قهرمانی را به لیورپول انگلیس واگذار کرد. دو سال بعد، در فصل ۰۷/۲۰۰۶، دوباره این دو تیم در فینال به هم رسیدند. این‌بار اما میلان موفق شد با دو گل فیلیپو اینزاگی، قهرمانی اروپا را از آن خود کند. این پیروزی وجهه شایان توجهی برای کارلو آنچلوتی به ارمغان آورد. وی در آغاز ماه جون سال ۲۰۰۷، قراردادش را با میلان تا سال ۲۰۱۰ تمدید کرد.

آنچلوتی با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۷، به جرگه کسانی پیوست که هم به عنوان بازیکن و هم مربی، این افتخار را کسب کرده‌اند. چهار نفر دیگر عبارتند از میگوئل مونوز، جووانی تراپاتونی،یوهان کرایف و فرانک ریکارد.

با این قهرمانی، به علاوه وی در دایره کوچک مربیانی قرار گرفت که دوبار صاحب این عنوان شده‌اند. درکنار آنچلوتی،ویسنته دل‌بوسکه، اوتمار هیتزفلد، الکس فرگوسن ، خوزه مورینیو و پپ گواردیولا و یوپ هاینکس دوبار قهرمان این جام شده‌اند.

چلسی[ویرایش]

در سال ۲۰۰۹ رومن آبراموویچ مالک روس باشگاه چلسی او را برای حضور در استمفوردبریج متقاعد کرد. آنچلوتی در اولین فصل حضورش در لندن موفق شد تیم های منچستر یونایتد، آرسنال و لیورپول را در بازی های رفت و برگشت شکست دهد و چلسی را به قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و جام حذفی برساند. اما فصل دوم او در چلسی با ناکامی همراه بود.

پاریس سن رژمن[ویرایش]

او پس از ۶ ماه خانه نشینی سپس با پیشنهاد مسئولان باشگاه متمول پاریس سن ژرمن روبرو شد. کارلتو در فصل ابتدایی حضورش در پاریس، قهرمانی را به تیم نه چندان مطرح مونپولیه واگذار کرد. در تابستان ستارگان مطرحی چون زلاتان ابراهیممویچ، تیاگو سیلوا، ازکوئیل لاوتزی و ... را به فرانسه آورد و تیمی کهکشانی را تشکیل داد و نوبت به هنرنمایی ستارگان گرانقیمت پاریس سن ژرمن در لوشامپیونه رسید. هرچند شاگردان آنچلوتی در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا مغلوب بارسلونا شدند اما در نهایت قهرمانی لیگ فرانسه را از آن خود کردند. از همان روزهای ابتدایی جدایی مورینیو از رئال، آنچلوتی به عنوان جدی ترین گزینه هدایت رئال مادرید ها مطرح شد اما بزرگترین مانع این انتقال مبلغ گزاف رضایتنامه او بود. مسئولان باشگاه پاریسی که به هیچ وجه نمی‌خواستند مربی باسابقه خود را از دست بدهند، سرانجام با جلب رضایت لوران بلان با جدایی او توافق کردند.

رئال مادرید[ویرایش]

سرانجام پس از کش و قوس های زیاد باشگاه پاری سن ژرمن به در خواست رئال مادرید برای بستن قرار داد با کارلو آنچلوتی پاسخ مثبت داد تا این مربی ایتالیایی جانشین مورینیو در سانتیاگو برنابئو شود.رئال مادرید با پرداخت ۵ میلیون یورو به پاری سن ژرمن او را جذب کرد.آنچلوتی با حقوق سالانه ۷ میلیون یورو به رئال مادرید پیوست.

افتخارات به عنوان بازیکن[ویرایش]

در تیم ملی[ویرایش]

  • تیم سوم جهان: ۱۹۹۰

در باشگاه[ویرایش]

  • قهرمان جام حذفی: ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶
  • قهرمانی سری آ: ۱۹۸۳، ۱۹۸۸، ۱۹۹۲
  • قهرمانی سوپرجام ایتالیا: ۱۹۸۸
  • قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا: ۱۹۸۹، ۱۹۹۰
  • قهرمانی سوپرجام اروپا: ۱۹۸۹، ۱۹۹۰
  • قهرمانی جام باشگاه‌های جهان: ۱۹۹۰

افتخارات به عنوان مربی[ویرایش]

به عنوان کمک مربی تیم ملی[ویرایش]

  • ۸ نایب قهرمان جهان در جام جهانی ۱۹۹۴ در آمریکا

به عنوان مربی باشگاهی[ویرایش]

  • نایب قهرمان سری آ: ۱۹۹۷، ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶
  • قهرمان جام حذفی ایتالیا: ۲۰۰۳
  • قهرمان سری آ: ۲۰۰۴
  • قهرمان سوپرجام ایتالیا: ۲۰۰۴
  • نایب قهرمان سوپرجام ایتالیا: ۲۰۰۳
  • قهرمان جام یوفا اینترتوتو: ۱۹۹۹
  • نایب قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۵
  • قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۳، ۲۰۰۷
  • قهرمان سوپرجام اروپا: ۲۰۰۳، ۲۰۰۷
  • قهرمان جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۰۷
  • نایب قهرمان جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۰۳
  • قهرمان لیگ برتر انگلیس: ۲۰۰۹
  • قهرمان جام حذفی انگلیس: ۲۰۰۹ - ۲۰۱۰
  • قهرمان لیگ ۱ لوشامپیونه: ۲۰۱۳

عناوین شخصی به عنوان مربی[ویرایش]

  • جایزه باشگاه فوتبال یوفا: مربی سال: ۲۰۰۳، ۲۰۰۷
  • برترین مربی باشگاهی جهان: ۲۰۰۷
  • ورد ساکر: مربی سال: ۲۰۰۳
  • ای. اس. ام: مربی سال اروپا: ۲۰۰۷
  • مربی سال ایتالیا: ۲۰۰۱، ۲۰۰۴

منابع[ویرایش]

همشهری آنلاین

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کارلو آنچلوتی موجود است.