کارلو آنچلوتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارلو آنچلوتی
Carlo Ancelotti 2012-01-02 (1).jpg
آنچلوتی در کنفرانس مطبوعاتی در شهر دوحه در ۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲.
شناسنامه
زادروز ۱۰ ژوئن ۱۹۵۹(۱۹۵۹-06-۱۰) ‏(۵۵ سال)
زادگاه رجولو، ایتالیا
قد ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی رئال مادرید (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۳–۱۹۷۵ رجولو
۱۹۷۵–۱۹۷۶ پارما
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۷۶–۱۹۷۹ پارما ۵۵ (۱۳)
۱۹۷۹–۱۹۸۷ رم ۱۷۱ (۱۲)
۱۹۸۷–۱۹۹۲ آ. ث. میلان ۱۱۲ (۱۰)
مجموع ۳۳۸ (۳۵)
تیم ملی
۱۹۸۱–۱۹۹۱ Flag of Italy.svg ایتالیا ۲۶ (۱)
دوران مربیگری
۱۹۹۵–۱۹۹۶ رجیانا
۱۹۹۶–۱۹۹۸ پارما
۱۹۹۹–۲۰۰۱ یوونتوس
۲۰۰۱–۲۰۰۹ آ. ث. میلان
۲۰۰۹–۲۰۱۱ چلسی
۲۰۱۱–۲۰۱۳ پاری سن ژرمن
۲۰۱۳– رئال مادرید
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

کارلو آنچلوتی (به انگلیسی: Carlo Ancelotti) معروف به کارلتو (به انگلیسی: Carletto) (زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۵۹ - رگولو) بازیکن فوتبال سابق اهل کشور ایتالیا و سرمربی کنونی رئال مادرید است.

فوتبال را در ۱۷ سالگی در تیم پارما آغاز کرد. در سال ۱۹۷۹ به آ. اس. رم پیوست و با این تیم یک بار قهرمان لیگ و چهار بار قهرمان جام حذفی ایتالیا شد و در آنجا بود که تبدیل به یک بازیکن ثابت شده و ملی‌پوش شد. بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ به عنوان کاپیتان، تیمش را در میدان رهبری می‌کرد. بلافاصله پس از آن، از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۲ برای میلان بازی کرد. او متعلق به تیم اسطوره‌های میلان است که در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا را کسب کردند.

تیم ملی[ویرایش]

آنچلوتی در مجموع ۲۶ مرتبه پیراهن تیم بزرگسالان ایتالیا را به تن کرد. پس از انجام ۷ بازی برای تیم ملی زیر ۲۱ سال و تیم ملی المپیک، برای اولین مرتبه در تاریخ ۶ ژانویه ۱۹۸۱ در برابر تیم ملی فوتبال هلند به میدان رفت (۱: ۱). او در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک و جام ملت‌های اروپا در سال ۱۹۸۸ در آلمان نیز حضور داشت و نامش در فهرست اسامی بازیکنان جام جهانی ۱۹۹۰ در کشورش ایتالیا هم که این تیم به مقام سوم جهان رسید، دیده می‌شد.

فعالیت به عنوان مربی[ویرایش]

پس از دوران موفقیت‌آمیز بازی، آنچلوتی تصمیم گرفت به عنوان مربی کار کند. ایستگاه اول او به عنوان مربی، تیم ملی ایتالیا بود. او در آنجا بین سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۵ به عنوان دستیار آریگو ساکی کار کرد و توانست با این تیم به فینال جام جهانی ۱۹۹۴ در آمریکا برسد. در آنجا ایتالیا در ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی فوتبال برزیل شد.

آنچلوتی در تابستان سال ۱۹۹۵ برای اولین بار به عنوان سرمربی با رجینا در سری B قرارداد بست و در اولین سال حضورش موفق شد این تیم را راهی سری A کند. بعد از سپری شدن یک فصل در رجینا، در تابستان سال ۱۹۹۶ به پارما رفت. در اولین فصل حضور در پارما (۹۷-۱۹۹۶) به طرزی باورنکردنی این تیم را به مقام نایب قهرمانی سری A رساند. در فوریه سال ۱۹۹۹ جانشین مارچلو لیپی در یوونتوس تورین شد که در این تیم، موفقیتی در آن فصل کسب نکرده بود. آنچلوتی در یوونتوس نتوانست عنوان‌های ملی یا بین‌المللی مورد اتنظار را به دست‌آورد. وی برای این تیم جام یوفا اینترتوتو را درسال ۱۹۹۹ به ارمغان آورد و دوبار در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱، این تیم را به نایب قهرمانی سری A رساند. وی در تابستان سال ۲۰۰۱ به دلیل عدم کسب نتایج مطلوب، دوباره جایش را به مارچلو لیپی داد.

آ. ث. میلان[ویرایش]

CarloAncelotti.jpg

آنچلوتی در ۵ نوامبر سال ۲۰۰۱ به جای فاتح تریم، سکان هدایت تیم پرآوازه آ. ث. میلان را به دست گرفت. در آن برهه از زمان، میلان گرفتار بحرانی شدید بود. او میلان را به نیمه نهایی جام یوفا در فصل ۰۲-۲۰۰۱ رساند و فصل را با کسب مقام چهارم سری A به پایان رساند. پس از آن‌که در شروع کار، به دلیل شیوه بازی دفاعی، به شدت مورد انتقاد علنی رئیس باشگاه، سیلویو برلوسکونی قرار گرفت، اما ارائه بازی‌های چشمگیر و سراسر نظم و انضباط، احترام زیادی برایش به وجود آورد. برای فصل ۰۳-۲۰۰۲ توانست دو بازیکن مهم به نام‌های آندره‌آ پیرلو و روی کاستا را به میلان بیاورد. به علاوه با هدایت وی، فیلیپو اینزاگی و آندری شوچنکو به یک زوج خط حمله قدرتمند تبدیل شدند.

میلان در فصل ۰۳-۲۰۰۲ در فینال لیگ قهرمانان اروپا در مقابل یوونتوس تورین قرار گرفت و توانست این تیم را در ضربات پنالتی ۳ بر ۲ مغلوب کند. چند روز بعد هم قهرمانی جام حذفی ایتالیا را به دست‌آورد. برای فصل ۰۴-۲۰۰۳، کاکا، ستاره فوتبال برزیل با میلان قرارداد امضاء کرد. آنچلوتی با کاکا، به عنوان بازیکن کلیدی تیمش، میلان را در فصل ۰۴-۲۰۰۳ به سوی قهرمانی سوپر جام اروپا و اسکودتو هدایت کرد.

در فصل بعد از آن (۰۵-۲۰۰۴)، آنچلوتی دوباره میلان را به فینال لیگ قهرمانان اروپا رساند. بعد از برتری ۳ بر ۰ در نیمه اول، تیم او در نیمه دوم برتری‌اش را از دست داد و پس از ۹۰ دقیقه و تساوی ۳ بر ۳، در ضربات پنالتی، قهرمانی را به لیورپول انگلیس واگذار کرد. دو سال بعد، در فصل ۰۷-۲۰۰۶، دوباره این دو تیم در فینال به هم رسیدند. این‌بار اما میلان موفق شد با دو گل فیلیپو اینزاگی، قهرمانی اروپا را از آن خود کند. این پیروزی وجهه شایان توجهی برای کارلو آنچلوتی به ارمغان آورد. وی در آغاز ماه جون سال ۲۰۰۷، قراردادش را با میلان تا سال ۲۰۱۰ تمدید کرد. از میلان تحت هدایت آنچلوتی، به عنوان دوره طلایی این تیم یاد می‌شود، دوره طلایی قبل تر باشگاه میلان مربوط می‌شود به دوره‌ای که میلان تحت هدایت ساکی و بعد از آن کاپلو بود. در آن تیم آنچلوتی به عنوان بازیکن با آن تیم به افتخارات زیادی دست یاقته بود.

Ancellotidouble.jpg

آنچلوتی با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۷، به جرگه کسانی پیوست که هم به عنوان بازیکن و هم مربی، این افتخار را کسب کرده‌اند. چهار نفر دیگر عبارتند از میگوئل مونوز، جووانی تراپاتونی،یوهان کرایف و فرانک ریکارد.

با این قهرمانی، به علاوه آنچلوتی در دایره کوچک مربیانی قرار گرفت که دو بار صاحب این عنوان شده‌اند. در حال حاضر مربیانی همچون ویسنته دل بوسکه، اوتمار هیتسفلد، الکس فرگوسن، خوزه مورینیو و پپ گواردیولا و یوپ هاینکس دوبار قهرمان این جام شده‌اند.

چلسی[ویرایش]

در سال ۲۰۰۹ رومن آبراموویچ مالک روس باشگاه چلسی او را برای حضور در استمفوردبریج متقاعد کرد. آنچلوتی در اولین فصل حضورش در لندن موفق شد تیم‌های منچستر یونایتد، آرسنال و لیورپول را در بازی‌های رفت و برگشت شکست دهد و چلسی را به قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و جام حذفی برساند. چلسی در آن فصل با هدایت آنچلوتی برای اولین بار در تاریخش موفق به کسب دوگانه انگلستان شد که این آمار تاکنون پا برجاست. اما فصل دوم او در چلسی با ناکامی همراه بود. چلسی تحت هدایت آنچلوتی رکورد بیشترین گل زده یک تیم در یک فصل را با ۱۰۳ گل زده در تاریخ لیگ برتر انگلستان در فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰ در اختیار دارد.

پاریس سن رژمن[ویرایش]

او پس از ۶ ماه خانه نشینی سپس با پیشنهاد مسئولان باشگاه متمول پاریس سن ژرمن روبرو شد. کارلتو در فصل ابتدایی حضورش در پاریس، قهرمانی را به تیم نه چندان مطرح مونپولیه واگذار کرد. در تابستان ستارگان مطرحی چون زلاتان ابراهیممویچ، تیاگو سیلوا، ازکوئیل لاوتزی و ... را به فرانسه آورد و تیمی کهکشانی را تشکیل داد و نوبت به هنرنمایی ستارگان گرانقیمت پاریس سن ژرمن در لوشامپیونه رسید. هرچند شاگردان آنچلوتی در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با دو تساوی برابر بارسلونا و با توجه به قانون گل زده در خانه حریف از صعود بازماندند اما قهرمانی لیگ فرانسه را از آن خود کردند. آنچلوتی این قهرمانی را پس از ۱۹ سال برای این تیم به ارمغان آورد. از همان روزهای ابتدایی جدایی مورینیو از رئال، آنچلوتی به عنوان جدی ترین گزینه هدایت رئال مادریدها مطرح شد اما بزرگترین مانع این انتقال مبلغ گزاف رضایتنامه او بود. مسئولان باشگاه پاریسی که به هیچ وجه نمی‌خواستند مربی باسابقه خود را از دست بدهند، سرانجام با جلب رضایت لوران بلان با جدایی او توافق کردند.

رئال مادرید[ویرایش]

سرانجام پس از کش و قوس‌های زیاد باشگاه پاری سن ژرمن به در خواست رئال مادرید برای بستن قرار داد با کارلو آنچلوتی پاسخ مثبت داد تا این مربی ایتالیایی جانشین ژوزه مورینیو در سانتیاگو برنابئو شود.رئال مادرید با پرداخت ۵ میلیون یورو به پاری سن ژرمن او را جذب کرد. آنچلوتی با حقوق سالانه ۷ میلیون یورو به رئال مادرید پیوست. وی در سال اول حضورش در رئال توانست کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. این در حالی بود که رئال پس از ۱۲ سال با مربیانی زیادی نتوانسته بود به فینال لیگ قهرمانان اروپا برسد. آنچلوتی همچنین پس از ۲۵ سال توانست دو جام در یک فصل را برای رئال مادرید به ارمغان بیاورد. رئال تحت هدایت وی موفق شد در فینال کوپا دل ری، بارسلونا رقیب سنتی خود را با حساب ۲-۱ شکست دهد و به قهرمانی برسد. در لیگ قهرمانان اروپا نیز رئال مادرید با زدن ۴۱ گل (دومین رکورد گل تاریخ این بازی‌ها) در مجموع بازی‌ها، قدرتمندانه قهرمان شد. رئال با هدایت آنچلوتی برای اولین بار در تاریخ موفق شد در خاک آلمان مقابل بایرن مونیخ و با نتیجه پرگل ۴-۰ (مجموع ۵-۰) بایرن مونیخ با هدایت گواردیولا را شکست دهد. در فینال نیز رئال موفق شد، ۴-۱ اتلتیکو مادرید را شکست دهد و به این ترتیب آنچلوتی توانست دهمین جام قهرمانی در اروپا را برای رئالی‌ها به ارمغان بیاورد.

با قهرمانی رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا، آنچلوتی به تنها مربی تبدیل شد که سه بار صاحب عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. همچنین کارلو آنچلوتی با این قهرمانی در دایره کوچک مربیانی قرار گرفت که موفق شده با دو تیم مختلف قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود. کارلتو با ۴ بار حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا به عنوان مربی، در این زمینه نیز صاحب رکورد می‌باشد.

افتخارات به عنوان بازیکن[ویرایش]

در تیم ملی[ویرایش]

  • تیم سوم جهان: ۱۹۹۰

در باشگاه[ویرایش]

  • قهرمان جام حذفی: ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶
  • قهرمانی سری آ: ۱۹۸۳، ۱۹۸۸، ۱۹۹۲
  • قهرمانی سوپرجام ایتالیا: ۱۹۸۸
  • قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا: ۱۹۸۹، ۱۹۹۰
  • قهرمانی سوپرجام اروپا: ۱۹۸۹، ۱۹۹۰
  • قهرمانی جام باشگاه‌های جهان: ۱۹۹۰

افتخارات به عنوان مربی[ویرایش]

به عنوان کمک مربی تیم ملی[ویرایش]

  • نایب قهرمان جهان در جام جهانی ۱۹۹۴ در آمریکا

به عنوان مربی باشگاهی[ویرایش]

  • نایب قهرمان سری آ: ۱۹۹۷، ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶
  • قهرمان جام حذفی ایتالیا: ۲۰۰۳
  • قهرمان سری آ: ۲۰۰۴
  • قهرمان سوپرجام ایتالیا: ۲۰۰۴
  • نایب قهرمان سوپرجام ایتالیا: ۲۰۰۳
  • قهرمان جام یوفا اینترتوتو: ۱۹۹۹
  • قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ (به همراه آ ث میلان) و ۲۰۱۴ (به همراه رئال مادرید)
  • نایب قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۵ (به همراه آ ث میلان)
  • قهرمان سوپرجام اروپا: ۲۰۰۳، ۲۰۰۷
  • قهرمان جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۰۷
  • نایب قهرمان جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۰۳
  • قهرمان لیگ برتر انگلیس: ۲۰۰۹
  • قهرمان جام حذفی انگلیس: ۲۰۰۹ - ۲۰۱۰
  • قهرمان لیگ ۱ لوشامپیونه: ۲۰۱۳
  • قهرمان جام حذفی اسپانیا (کوپا دل رِی): ۲۰۱۴ - ۲۰۱۳

عناوین شخصی به عنوان مربی[ویرایش]

  • جایزه باشگاه فوتبال یوفا: مربی سال: ۲۰۰۳، ۲۰۰۷
  • برترین مربی باشگاهی جهان: ۲۰۰۷
  • ورد ساکر: مربی سال: ۲۰۰۳
  • ای. اس. ام: مربی سال اروپا: ۲۰۰۷
  • مربی سال ایتالیا: ۲۰۰۱، ۲۰۰۴

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کارلو آنچلوتی موجود است.

الگو:مربیان آ. ث میلان