باشگاه فوتبال لیورپول

برای دیگر کاربردها، لیورپول (ابهام‌زدایی) را ببینید.

لیورپول
نام کامل	باشگاه فوتبال لیورپول
لقب(ها)	قرمزها (به انگلیسی: The Reds)
بنیانگذاری	۱۸۹۲ توسط جان هولدینگ
ورزشگاه	آنفیلد
گنجایش	۴۵٬۳۶۲
مدیرعامل	جان دابلیو. هنری تام وارنر
سرمربی	كنی دالگليش
لیگ	لیگ برتر انگلستان
فصل قبل	ششم
لباس اول لباس دوم لباس سوم

باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که مرکز آن در لیورپول انگلستان مستقر است. این باشگاه در لیگ برتر این کشور حضور دارد و بیش از هر باشگاه دیگر انگلیسی افتخارات کسب کرده است. لیورپول با بطور مشترک هجده بار عنوان قهرمانی در (بالاترین سطح) لیگ، هفت جام حذفی، هفت جام اتحادیه و پنج جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا که رکوردی برای یک باشگاه انگلیسی محسوب می شود، کسب کرده است.

این باشگاه در سال ۱۸۹۲ تأسیس گردید و به سرعت در فوتبال انگلستان به تیم قدرتمندی بدل شد که بین سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۴۷، پنج بار قهرمان لیگ شد. با این وجود، لیورپول طی اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی هفت سال را در لیگ دسته دوم سپری کرد و تا سال ۱۹۵۹ که بیل شنکلی به مربیگری این تیم منصوب شد نتوانست به دسته بالاتر صعود کند. بازیکنان تیم در زمین به طور سنتی پیراهنهای سفید و قرمز می پوشیدند اما در دهه ۱۹۶۰ لباس تیم کاملاً قرمز رنگ شد.

تحت مدیریت بیل شنکلی، لیورپول سه جام قهرمانی در لیگ، دو جام حذفی و یک جام یوفا، که اولین جام اروپایی تاریخ باشگاه محسوب می شد، بدست آورد. طی ۳۰ سال گذشته لیورپول یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های فوتبال در سطح انگلستان و اروپا بوده است. آنها بین سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۸۴ چهار بار به مقام قهرمانی باشگاههای اروپا دست یافته اند. باشگاه طی دهه ۱۹۹۰ دچار افت شد اما با کسب سه جام قهرمانی در سال ۲۰۰۱ و پنجمین جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا دوباره مطرح گردید.

فاجعه ورزشگاه هیسل نام باشگاه را در اروپا کمی بدنام کرد چرا که در آن حادثه ۳۹ هوادار یوونتوسی به دنبال فرار از دست هواداران لیورپولی کشته شدند. چهار سال دیگر باشگاه فاجعه دیگری را تجربه کرد. در فاجعه هیلزبورو ۹۶ هوادار لیورپول تحت فشار هجوم تماشاگران بین حصار ورزشگاه کشته شدند. به یاد قربانیان جان باختگان حادثه هیلزبورو دو شعله فروزان به علامت باشگاه اضافه شد. هر دو فاجعه اثرات و واکنش‌های وسیعی بر فوتبال انگلستان و اروپا و خود باشگاه تا به امروز در پی داشت.

باشگاه فوتبال لیورپول از زمان تشکیل آن در ورزشگاه آنفیلد بازی کرده است اما برنامه‌هایی در دست است که ورزشگاه جدیدی در استنلی پارک ساخته شود که قرار بود تا سال ۲۰۱۱ ساخته شود اما به دلیل شرایط نامساعد اقتصادی ساخت آن به تعویق افتاده است. لیورپول پایگاه هواداری بزرگ و وسیعی در سراسر جهان دارد که در مقابل چند باشگاه دیگر رقابت قدیمی دارد. لیورپول شدیدترین رقابت‌ها را با باشگاههای فوتبال منچستر یونایتد و اورتون، که معمولاً با این تیم دربی مرزی ساید را برگزار می کند، دارد.

تاریخچه ی باشگاه

تاریخچه تاسیس باشگاه لیورپول، کاملا در ارتباط با رقیب محلی‌اش اورتون ،‌ و یک کارخانه‌دار ثروتمند به نام جان هولدینگ است. او در "آنفیلد رود" زمینی را به اورتون اجاره داد که این باشگاه از آن به بعد در آن، بازی‌های خانگی‌اش را برگزار می‌کرد. وقتی در سال 1888 لیگ فوتبال انگلستان آغاز به کار کرد،‌ بیش از ده‌هزار نفر در ورزشگاه آنفیلد حضور می‌یافتند. با قهرمانی در لیگ در سال 1891 و هم‌چنین کسب اولین موفقیت‌های بزرگ، به وجهه و محبوبیت تیم،‌ به میزان زیادی افزوده شد. در سال 1892 هولدینگ اجاره زمین را بالا برد. او تصمیم گرفت آنفیلد رود را ترک کند و یک زمین در آن نزدیکی بخرد تا از آن پس بازی‌های خانگی‌شان را در آن انجام دهد. پس از آن،‌ جان هولدینگ باشگاه لیورپول اف.سی را تاسیس کرد که در ورزشگاه آنفیلد بازی می‌کرد. اولین تیم لیورپول که در سال 1892 بنیاد نهاده شد، ‌فقط از بازینکنان اسکاتلندی تشکیل شده بود که با پیراهن‌های آبی – سفید بازی می‌کردند، و تازه در سال 1894 رنگ پیراهن آنها به قرمز تغییر کرد. اولین رویارویی با اورتون نیز پس از صعود لیورپول از دسته سوم به یکم در دو سال بعد اتفاق افتاد. لیورپول اولین فصل بازی در لیگ دسته اول را با ایستادن در انتهای جدول به پایان برد و دوباره به دسته دوم صعود کرد، برخلاف اورتون که در آن فصل، نایب قهرمان لیگ شد. در سال بعد، لیورپول در رقابتی تنگاتنگ با منچستر سیتی که با آن هم‌امتیاز بود،‌ این تیم را پشت سر گذاشت و یک‌بار دیگر به دسته اول راه یافت. لیورپول از آن پس جای خود را در این لیگ تثبیت کرد و توانست در سال 1901 برای اولین مرتبه قهرمان انگلیس شود. بعد از سقوط به دسته دوم، این تیم یک بار دیگر درسال 1906 به عنوان تیم صعود‌کننده به دسته یک،‌ قهرمان این لیگ شد. در شروع فصل، اورتون بیشترین شانس قهرمانی را داشت،‌ و همگان انتظار داشتند تا لیورپول در جام حذفی به قهرمانی برسد. همه چیز دقیقا برعکس شد،‌ لیورپول قهرمان لیگ شد و جام حذفی به اورتون رسید. این دو باشگاه همشهری، سه بار موفق شده‌اند که در یک فصل، هردو جام را به شهر خود ببرند، موفقیتی که یک بار نیز نصیب منچستر یونایتد و منچستر سیتی، و یک بار نیز نصیب دو تیم همشهری آرسنال و تاتنهام هاتسپر شده است. لیورپول پس از دومین قهرمانی، پایه‌هایش را در لیگ برتر محکم کرد، بدون این‌که در سال‌های بعد به موفقیت چشمگیری دست پیدا کند. آنها تا بروز ناگهانی جنگ جهانی اول، نقش متوسطی در لیگ برتر ایفا می‌کردند، اما به هرحال توانستند درسال 1914 برای اولین بار به فینال جام اتحادیه برسند. جالب توجه،‌ پیروزی‌های بزرگ لیورپول بعد از صعود ( مانند سال 1906)، یا به عبارتی بعد از آغاز به کار دوباره لیگ پس از دو جنگ جهانی است. این تیم بعد از جنگ اول جهانی، ابتدا دوبار در لیگ چهارم شد، قبل از این‌که درسال 1922 و 1923 عنوان قهرمانی را به دست آورد. بلافاصله پس از جنگ دوم جهانی، پنجمین عنوان، و در دومین سال بعد از صعود دوباره ( در سال 1962)، ششمین عنوان قهرمانی خود را کسب کرد. از آن پس، قرمزپوش‌ها همواره در لیگ برتر بازی کرده‌، دوازده عنوان قهرمانی دیگر به دست آورده و تنها پنج مرتبه در مکانی بعد از رده پنجم جدول قرار گرفته‌اند. مربی این تیم در دهه 1960، بیل شنکلی،‌اسطوره فوتبال انگلیس بود که باشگاه به شکل یک تیم قهرمان درآورده و یک بار گفته بود: " بعضی‌ها فوتبال را نبرد مرگ و زندگی می‌دانند. من این نظریه را نمی‌پسندم. من به شما اطمینان می‌دهم که فوتبال خیلی جدی‌تر از اینها است." در سرلوحه فلسفه او نیز گروه قرار داشت. برای او نظم و انضباط، روحیه جنگندگی و یکی بودن با باشگاه مهم بود.

مجسمه ی بیل شانکلی در بیرون ورزشگاه آنفیلد

موفقیت آمیزترین سال‌ها در تاریخ باشگاه لیورپول، سال‌های 1964 تا 1985 بود که بهترین آن تحت هدایت باب پیسلی بود که نمایش‌های او با این تیم، دوران بیل شنکلی را تداعی می‌کرد. بازیکنان معروف آن زمان این تیم عبارت بودند از مارک لارنسن ،‌ گرام سونس، یان کالاگان،‌فیل نیل،‌ کوین کیگان،‌ جان توشاک،‌ کنی دالگلیش و یان راش . لیورپول در رقابت‌های ملی در 18 سال،‌ 12 بار قهرمان شد. این مسیر قهرمانی در سال 1973 با غلبه بر بوروسیا مونشن گلادباخ و قهرمانی در جام یوفا، به تمام اروپا گسترش یافت. اتفاقا در سال 1977 در رم هم که لیورپول برای اولین بار قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا را به دست آورد، همین تیم آلمانی حریفش در فینال بود. لیورپول در سال‌های 1978 در مقابل بروژ،‌ 1981 در مقابل رئال مادرید، 1984 برابر آ. اس. رم و 2005 برابر آث میلان هم قهرمان اروپا شد. نقطه اوج برتری لیورپول در تمام اروپا درتاریخ 29 مه سال 1985 به پایان خود رسید. وقتی در دیدار فینال جام باشگاه‌های اروپا در ورزشگاه هیسل شهر بروکسل بلژیک، هواداران این تیم به طرفداران تیم یوونتوس تورین حمله کردند و در آن آشفتگی و دستپاچگی،‌ 39 نفر کشته شدند،‌ لیورپول به مدت هفت سال اجازه حضور در رقابت‌های بین‌المللی را از دست داد.

لیورپول در یک فاجعه دیگر نیز در سال 1989 دخیل بود. در جام اتحادیه انگلیس در دیدار مقابل ناتینگهام فارست، بیش از گنجایش ورزشگاه بلیت‌ فروخته شده بود.

بنای یادبود قربانیان فاجعه ی هیلزبرو در بیرون آنفیلد

به علت تراکم بیش از حد تماشاگران در ورزشگاه هیلزبورو شفیلد، هواداران لیورپول مایوسانه سعی کردند خود را از ازدحام نجات دهند. به همین سبب راه خروج که تنها از یک تونل تشکیل می‌شد، به سرعت و به طور کامل مسدود شد. در همین اثنا،‌ واکنش پلیس برای جلوگیری از ازدحام، باعث شد تا عده‌ای از مردم زیر دست و پا له شده و کشته شوند. در این ماجرا 96 هوادار لیورپول جان باختند. در ورزشگاه آنفیلددر آنفیلد رود،‌ تابلوی یادبودی برای قربانیان این حادثه قرار داده شده و سازمانی هم برای رسیدگی به امور بازماندگان آن تاسیس شده است. بدین ترتیب لیورپول در یکی از دشوارترین مراحل تاریخ خود قرار گرفت و در لیگ انگلیس هم به زمین خورد. آنها پس از سال 1990 دیگر هرگز قهرمان انگلیس نشدند، و تازه در ماه مه سال 2001 در جام یوفا در دورتموند با پیروزی 5 بر 4 در مقابل دپورتیوو آلاوز دوباره یک موفقیت بزرگ در سطح اروپا به دست آوردند. این تیم در مسابقات بین المللی با مربی جدید خود، رافائل بنیتز اسپانیایی روند رو به بهبودی را تجربه کرد. این تیم در لیگ قهرمانان اروپا در فصل 05-2004 در 25 ماه مه سال 2005 به فینال رسید و در یک دیدار تماشایی درمقابل آث میلان ،‌پس از تساوی 3 بر 3 در وقت قانونی و اضافی بازی،‌ توانست این تیم را در ضربات پنالتی با نتیجه 6 بر 5 مغلوب کرده و به طرزی باورنکردنی، جبران سال‌های بی‌فروغش را بنماید. اما برخلاف این جام، در همان فصل در لیگ برتر انگلیس،‌ به مقامی بالاتر از رده پنجم دست نیافت. به دلیل یک تغییر قانون کوتاه مدت در یوفا، لیورپول اجازه یافت در فصل 06-2005 بعد از پشت سر گذاشتن سه مرحله مقدماتی،‌در لیگ قهرمانان بازی کند. اما نتوانست در این جام موفق شود. البته در همان سال عنوان قهرمانی جام حذفی انگلیس را به دست آورد.

رنگ و نماد باشگاه

در طول تاریخ لیورپول، رنگ لباس خانگی این تیم، اغلب قرمز بوده اما در بدو تاسیس باشگاه، لباس آبی و سفیدی که بازیکنان بر تن می کردند که به لباس باشگاه اورتون شباهت داشت. اما از سال 1894، رنگ لباس خانگی این تیم، به قرمز تغییر یافت.

نماد باشگاه لیورپول از نماد شهر لیورپول که به Liverbird مشهور است و بر روی یک سپر قرار گرفته، تشکیل شده است. در بالای آن شکلی از دروازه ی شنکلی که روی آن شعار معروف لیورپول "You'll Never Walk Alone" نوشته شده، به چشم می خورد. دو شعله نیز برای یادآوری فاجعه ی هیلزبورو در اطراف آن قرار دارد.

نشان کنونی باشگاه لیورپول

آنفیلد

آنفیلد یکی از ورزشگاه های فوتبال در ناحیه آنفیلد واقع در شهر لیورپول می باشد . ورزشگاه چهار ستاره آنفیلد خانه تیم لیورپل، قهرمان 18 بار لیگ انگلستان و 5 بار جام باشگاه های اروپا است که علاوه بر بازی های لیورپول، بعضی از بازیهای ملی انگلیس و اکثر بازی های باشگاه های معروف بریتانیا در این ورزشگاه برگزار می شود . استادیوم به خاطر جایگاه معروف کپ در ناحیه جنوب غربی زمین در انگلستان و اروپا معروف است . هواداران پرشور و دو آتشه لیورپول در این قسمت از زمین مستقر می شوند که با سرو صداها ی فراوان و سرود های مهیج و با نشاطی که می خوانند باعث ترس و اضطراب در روحیه حریفان لیورپول می شوند، در واقع هواداران جایگاه کپ مظهر تعصب و غیرت تیم به حساب می آیند که در سخت ترین و بحرانیترین شرایط، تیم محبوب خود را تنها نمی گذارند . آنها همواره با سرود معروف خود (هرگز تنها نخواهی رفت...) به تیم در هنگام مسابقه روحیه می دهند ...

تصویری از آنفیلد، ورزشگاه خانگی لیورپول

یادبودها

آنفیلد دارای دو دروازه ورودی است که این دروازه ها به احترام دو مربی بزرگ باشگاه، باب پیسلی و دیگری بیل شنکلی نامگذاری شده است . باب پیسلی موفق شد لیورپول را به سه قهرمانی در جام باشگاه های اروپا و 6 قهرمانی در لیگ اول انگلستان در دو دهه 70و 80 برساند و بیل شنکلی که در دهه 50 به یکباره تیم را از بحران خارج نمود وبه اوج موفقیت در دهه 60 رساند.به روی سر در دروازه شنکلی جمله معروف هرگز تنها نخواهی رفت آورده شده که در مدخل ورودی این دروازه، بیرون ازفروشگاه باشگاه مجسمه ای از بیل شنکلی وجود دارد و همچنین در تونلی که بازیکنان به سوی میدان می روند، لوحی یادبود از شنکلی است که این جملات به روی آن حک شده است : « این آنفیلد است یاد آور جوانانی که برای ما بازی می کردند و نیز یاد آور موقعیتی است که آن ها برای ما فراهم ساختند» .

یکی از معروفترین قسمت های آنفیلد، The Boot Room به شمار می آید به این خاطر که مربیان معروفی از جمله شنکلی، باب پیسلی، فاگان و دالگلیش در این اتاق مدت ها به صرف چای و بحث راجع به تیم، نقشه کشیدن برای شکست رقبا و همچنین برنامه ریزی برای تیم می پرداختند . ضمناً لوح یادبودی برای زنده نگه داشتن خاطره کشته شدگان هیلزبورو در این مکان وجود دارد که هواداران تیم و رقیب با گذاشتن گل، خاطرات آن واقعه تلخ را یاد آوری میکنند . در فاجعه هیلزبوروو 96 نفر از هواداران لیورپول به علت ازدحام بیش از حد جمعیت کشته شدند .

جایگاه معروف KOP

این جایگاه در جنوب غربی ورزشگاه قرار دارد وجایگاه پر شورترین هواداران در سراسر دنیاست .نام KOP از کوههای Spion kop واقع در آفریقای جنوبی گرفته شده است که ارتش انگلستان در آنجا تلفات سنگینی را در جنگ بوئر دوم داد به همین خاطر بسیاری از تیم های انگلیسی جایگاهی به نام kop در ورزشگاه های خود به یاد کشته شدگان آن جنگ بوجود آردند مانند بلکپول، شفیلد یونایتد، ولور همپتون و ... که از بین آنها جایگاه kop در ورزشگاه آنفیلد مشهورتر است .این جایگاه در سال ۱۹۰۶ ساخته شد . هواداران جایگاه kop حامیان اصلی باشگاه به حساب می آیند که نقش بسزایی در پیروزی های تیم به عهده دارند و نیز همواره به عنوان طرفداران باوفا ی باشگاه تلقی می شوند .این جایگاه در ابتدا می توانست در برگیرنده 30000 نفر شود اما برای امنیت تماشاگران گنجایش این جایگاه در سال 1975 ، 22000 نفر شد که در سال 1989 پس از رخ دادن فاجعه هیلزبورو تا حدی برای امنیت ورزشگاه، ظرفیت این جایگاه باز هم کاهش پیدا کرد . در سال 1994 جایگاه kop بازسازی شد و اکنون ظرفیت رایج آن 12409 نفر می باشد.هواداران kopشعار های مهیجی را در هنگام بازی زمزمه می کنند زمانی که لیورپول به طرف آن ها بازی می کنند، هواداران با سر دادن یک شعار قدیمی و محلی ( توپ را بچسبان به گل ) تیم را برای گلزنی تشویق می کنند .

جایگاه اصلی و زمینی برای گرم کردن بازیکنان ذخیره

این جایگاه در سال 1973 بازسازی شد و کمترین تغییر را تا به امروز داشته که گنجایش آن به 12277 نفر می رسد . در این قسمت بازیکنان ذخیره دو تیم نزدیک زمین مسابقه مستقر می شوند که زمینی کوچک نیز برای گرم کردن بازیکنان ذخیره وجود دارد .

جایگاه صد سالگی

این جایگاه در سال 1963 ساخته شد که قبلا به نام جایگاه جاده کملین معروف بود و گنجایش 6600 نفر را داشت . در دهه 70 نقشه باشگاه این بود که تمام خانه های اطراف جاده کملیش را بخرد و با ویران کردن آن ها این جایگاه را گسترش دهد.در سال 1981 باشگاه تقریباً تمام خانه ها در این جاده را خرید اما نقشه گسترش جایگاه دقیقاً یک دهه به تأخیر افتاد زیرا آغای جان و خانم نورا میسون حاضر به فروش خانه خود نبودند تا اینکه سرانجام در سال 1990 خانه خود را ترک گفتند و کار توسعه جایگاه شروع شد که اکنون گنجایش این جایگاه به 11762 نفر رسیده است . در این جایگاه، مسئولان باشگاه و افراد برجسته فوتبال و نیز کارگردان تلویزیونی مستقر می شوند . جایگاه جدید در جشن صد سالگی باشگاه در سال 1992 افتتاح شد که به همین خاطر به آن جایگاه صد سالگی(Centenary) می گویند.

جایگاه خیابان آنفیلد

این جایگاه در سال 1998 بازسازی شد که گنجایش 9074 نفر را دارد و شامل قسمت هواداران خارجی می شود که در طبقه پایین قرار می گیرند و تنها 2000 صندلی برای آن ها درنظر گرفته شده است . از این جایگاه، هواداران خانگی نیز سهم می برند و تعدادی از هواداران نیز در بالای قسمت مهمان جای می گیرند .

هواداران و رقابت ها

لیورپول یکی از پرطرفدارترین باشگاه های فوتبال در جهان است. از طرفداران مشهور لیورپول میتوان به لبرون جیمز، کارولین وزنیاکی بانوی شماره 1 تنیس جهان، دنیل کریگ بازیگر انگلیسی، ساموئل ال. جکسون، کریس دی برگ، لیام نیسون، کلایو اوون، کوبی برایانت دیگر بسکتبالیست مشهور ان بی ای ، آنجلینا جولی، روسانا دیویدسون، پاپ ژان پل دوم، نلسون ماندلا، اسون گوران اریکسون، کریستی گالاچر، دکتر دره، و حتی عادل فردوسی پور و رضا جاودانی، عنایت فانی سردبیر بی بی سی فارسی و پیمان یوسفی گزارشگر فوتبال در ایران و نمونه های دیگری از این قبیل اشاره کرد.

در سال 2008 گروهی از طرفداران این تیم، تصمیم گرفتند تیمی به اسم ای.اف.سی لیورپول تشکیل دهند تا برای هوادارانی که از لحاظ مالی برای دیدن بازی های تیم محبوبشان مشکل داشتند، بازی کنند. آهنگ "تو هیچ وقت تنها قدم نخواهی زد"، سرود باشگاه هست. این سرود از سال 1960 تاکنون توسط هواداران در ورزشگاه خوانده می شود. شعار "تو هیچ گاه تنها قدم نخواهی زد" هم چنین روی نشان باشگاه و نیز بالای دروازه ی شنکلی دیده می شود. هواداران باشگاه لیورپول در طول تاریخ درگیر دو فاجعه ی بزرگ شدند. اولین فاجعه در سال 1985 در استادیوم هیسل روی داد که در نتیجه ی آن، 39 نفر از هواداران یوونتوس کشته شدند. همچنین یوفا برای پنج سال حضور باشگاه های انگلیسی در رقابت های اروپایی رو منع کرد.

دومین فاجعه در سال 1989 در بازی با ناتینگهام فارست و در استادیوم هیلزبورو روی داد. 96 هوادار لیورپول در طی این حادئه بر ائر فشار جمعیت جان باختند.

تصویری از دربی مرسی ساید

قدیمی ترین رقیب تیم لیورپول، همشهری این تیم یعنی اورتون می باشد. بازی های این دو تیم به دربی مرسی ساید مشهور است. دربی مرسی ساید به دربی دوستانه نیز مشهور است. زیرا یکی از معدود دربی هایی است که در آن طرفداران با هم درگیری شدید پیدا نمی کنند. رقیب دیگر لیورپول، منچستر یونایتد می باشد. دو شهر منچستر و لیورپول از همه ی جهات با هم رقابت دارند. رقابت این دو تیم از دهه ی 1960 تشدید شد. این دربی، به دربی شمال غربی انگلستان نیز معروف است.

علت رقابت لیورپول با منچستر یونایتد

آنفیلد و اولدترافورد نزدیک به 33 مایل باهم فاصله دارند . هر دو باشگاه در شهرهای خودشان رقبیان محلی دارند ، لیورپول بااورتون و در شهر منچستر میان یونایتد و سیتی ولی دشمنی این دوتیم و نفرت هواداران این دوتیم كاملا متفاوت تر از نفرت نسبت به رقبای محلیشان است هواداران لیورپول در کنار هواداران اورتون مشغول به زندگی و کار هستند . آنها درطول هفته در کنار هم کار می کنند ، اغلب دوست هستند یا با هم رابطه خویشاوندی دارند . در شهر منچستر هم به همین شکل است .اما قضیه رابطه با یونایتدی ها متفاوت است. لیورپولی ها هیچ اختلاطی با یونایتدی ها ندارند ، هرگز نمی بینم در کنار هم کار کنند. بعضا در دیگر کشورها هم همین وضعیت است ، ولی خب بعضا در برخی نقاط جهان هم شرایط متفاوت است . گویش متفاوت ، لهجه متفاوت و فاصله ی شهرها همه و همه زمانیکه فوتبال در میان است باعث نفرت هواداران دو باشگاه می شود . لیورپول پر افتخارترین باشگاه فوتبال انگلستان است . البته ، منچستر ممکن است به 19 قهرمانی در لیگ رسیده باشد ، ولی لیورپول بهترین تیم کشوراست که توانسته 5 بار در رقابتهای اروپایی قهرمان شود و همینطور سه مرتبه جام یوفا را فتح کرده است. رقابت و چشم و هم چشمی بین لیورپول و منچستر قبلا با بوجود آمدن موفقیت های منچستر یونایتدی یا لیورپول در عرصه فوتبال و باشگاهی بود . در واقع از زمان انقلاب صنعتی این وضعیت صورت گرفت . در سال 1800 ، لیورپول و منچستر بر شمال غرب انگلستان به دلایل مختلفی حکمفرما بودند ، لیورپول با وجود رودخانه مرسی موقعیت زیاد شغلی و مالی را برای اهالی شهر بوجود آورده بود . منچستر ، در 40 مایلی دریای ایرلند قرار دارد ، که در صنعت پارچه بسیار مشهور است چراکه صدها کارخانه پارچه در اطراف این شهر وجود دارد . تجارت در این عرصه صادرات و واردات آن و همه چیز از طریق لیورپول صورت می گیرد ، در قرن گذشته این کار از طریق کشتی و کانال منچستر صورت می گرفت . در آغاز سال 1894 ، از طریق این کانال کشتی ها به جای عبور از گذرگاه لیورپول مستقیم تجارت خود را با منچستر صورت می دادند ، در آن زمان منچستر که شهری محصور به خشکی بود ، به سومین بندر شلوغ انگلستان تبدیل شد .این کانال در زمینه دشمنی مردمان لیورپول و منچستر نقش داشت و سبب شد این دشمنی میان هواداران دو باشگاه نیز جاری شود و این داستان مدت زمان زیادی هست که بین اهالی جريان دارد.

بازیکنان تیم

این ترکیب در تاریخ 29 سپتامبر 2011 نوشته شده‌است و مطابق با صفحه باشگاه در ویکی‌پدیای انگلیسی می‌باشد .

شماره نقش بازیکن 1 دروازه‌بان برد جونز 2 مدافع گلن جانسون 3 مدافع خوزه انریکه 5 مدافع دنیل اگر 6 مدافع فابیو اورلیو 7 مهاجم لوییز سوارز 8 هافبک استیون جرارد (کاپیتان) 9 مهاجم اندی کارول 11 هافبک ماکسی رودریگز 14 هافبک جردن هندرسون 16 مدافع سباستین کواتس 18 مهاجم درک کویت 19 هافبک استوارت داونینگ 20 هافبک جی اسپیرینگ 21 هافبک لوکاس لیوا 22 مدافع دنی ویلسون

شماره نقش بازیکن 23 مدافع جیمی کاراگر 25 دروازه‌بان خوزه مانوئل رینا 26 هافبک چارلی آدام 30 مهاجم سوسو 31 هافبک رحیم استرلینگ 32 دروازه‌بان دونی 33 هافبک جونجو شلوی 34 مدافع مارتین کلی 35 هافبک کانر کودی 37 مدافع مارتین اسکرتل 38 مدافع جان فلاناگن 39 مهاجم کریگ بلیمی 41 دروازه‌بان مارتین هانسن 43 مهاجم ناتان اکلستون 47 مدافع آندره ویسدوم 49 مدافع جک رابینسون

بازیکنان خارج شده به صورت قرضی

شماره نقش بازیکن 4 هافبک آلبرتو آکوییلانی (به آث میلان) 10 هافبک جو کول (به باشگاه فوتبال لیل) 12 مهاجم دنیل پاچکو (به اتلتیکو مادرید) 42 مهاجم دیوید آمو (به باری)

شماره نقش بازیکن 44 مدافع استفان داربی (به راچدیل) 45 دروازه‌بان پتر گولاسی (به هال سیتی) - مهاجم ویلیان بیجف (به فورتونا دوسلدورف)

مربیان

کنی داگلیش سرمربی کنونی لیورپول

نام	سمت
کنی داگلیش	سرمربی
استیو کلارک	کمک مربی
کوین کین	مربی اول تیم
جان آشتربرگ	مربی دروازه‌بانان
دارن بورگس	رئیس امور پزشکی
رودولفو بورل	مربی تیم رزرو

افتخارات

لیگ

• لیگ فوتبال دسته اول: ۱۸
  • ۱۹۰۰-۰۱، ۱۹۰۵-۰۶، ۱۹۲۱-۲۲، ۱۹۲۲-۲۳، ۱۹۴۶-۴۷، ۱۹۶۳-۶۴، ۱۹۶۵-۶۶، ۱۹۷۲-۷۳، ۱۹۷۵-۷۶، ۱۹۷۶-۷۷، ۱۹۷۸-۷۹، ۱۹۷۹-۱۹۸۰، ۱۹۸۱-۸۲، ۱۹۸۲-۸۳، ۱۹۸۳-۸۴، ۱۹۸۵-۸۶، ۱۹۸۷-۸۸، ۱۹۸۹-۹۰

• لیگ فوتبال دسته دوم: ۴
  • ۱۸۹۳-۹۴، ۱۸۹۵-۹۶، ۱۹۰۴-۰۵، ۱۹۶۱-۶۲

• لانکشایر لیگ: ۱
  • ۱۸۹۲-۹۳

جام ها

• جام اتحادیه: ۷
  • ۱۹۶۵، ۱۹۷۴، ۱۹۸۶، ۱۹۸۹، ۱۹۹۲، ۲۰۰۱، ۲۰۰۶

• جام حذفی: ۷
  • ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۹۵، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳

• جام خیریه: ۱۵ (۱۰ بار مستقل - ۵ بار به طور مشترک)
  • ۱۹۶۴ (مشترک)، ۱۹۶۵ (مشترک)، ۱۹۶۶، ۱۹۷۴، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷ (مشترک)، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ (مشترک)، ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۰ (مشترک)، ۲۰۰۱، ۲۰۰۶

اروپایی

• لیگ قهرمانان اروپا: ۵
  • ۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۲۰۰۵

• لیگ اروپا
  • ۱۹۷۳، ۱۹۷۶، ۲۰۰۱

• سوپر جام اروپا
  • ۱۹۷۷، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵

مالکیت باشگاه

جان هنری از مالکان باشگاه لیورپول

هم اکنون مدیریت باشگاه لیورپول به دست Fenway Sports Group میباشد که جان هنری و توماس ورنر در راس آن میباشند.این گروه قبل از باشگاه لیورپول در بخش ورزش به موفقیت های کلانی با تیم بوستون ردساکس که یکی از بزرگترین و پرطرفدارترین تیمهای بیسبال است به دست آورده اند.همچنین اسطوره بسکتبال آمریکا, لبرون جیمز هم قسمت کوچکی از سهام تیم لیورپول را در اختیار دارد.

پیوندهای بیرونی

در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با باشگاه فوتبال لیورپول موجود است.

سایت رسمی باشگاه فوتبال لیورپول
سایت رسمی باشگاه لیورپول در ایران
سایت رسمی روزنامه لیورپول اکو
مقالات و آمار مربوط به باشگاه فوتبال لیورپول
اخبار روز ليورپول در پرشين ليورپول