پسر کوچک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پسرک (بمب هسته‌ای)
Little boy.jpg
نوعبمب هسته‌ای
اولین سازندهایالات متحده آمریکا
تاریخچۀ خدمت‌رسانی
مورد استفادهایالات متحده آمریکا
مشخصات
جرم۹٬۷۰۰ پوند (۴۴۰۰ کیلوگرم)
طول۱۲۰ اینچ (۳٫۰ متر)
ضخامت۲۸ اینچ (۷۱۰ mm)

پسر کوچک یا پسرک (به انگلیسی: Little Boy) اسم رمز جنگ‌افزار هسته‌ای است که در ۶ اوت ۱۹۴۵ بوسیله هواپیمای بوئینگ بی-۲۹ به نام انولا گی با خلبانی سرهنگ پل تیبت از اسکادران 339d نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در شهر هیروشیما انداخته شد. اولین بمبی بود که به عنوان سلاح هسته‌ای استفاده شد. بمب دوم فت من سه روز بعد روی شهر ناگازاکی انداخته شد.
این سلاح در پروژه منهتن در طی جنگ جهانی دوم توسعه یافته‌است و قدرت انفجاری خود را از شکافت هسته‌ای اورانیوم-۲۳۵ به دست می‌آورده‌است.مقدار اورانیوم استفاده شده در بمب پسر کوچک 64 کیلوگرم بوده است.

منابع[ویرایش]