پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «فلسفه و ادبیات»

جز (جایگزینی با اشتباه‌یاب: استدلات⟸استدلالات، همچمین⟸همچنین، کندکاو⟸کندوکاو)
(←‏داستان فلسفی: ابرابزار)
 
=== داستان فلسفی ===
برخی از فلاسفه خویش را ملزم کرده‌اند که فلسفه را به صورت [[ادبیات داستانی|داستان]]، از جمله رمان و داستان‌های کوتاه [[داستان فلسفی|بنویسند (به مقاله جداگانه داستانادبیات داستانی فلسفی مراجعه کنید]]) این گونه در اوایل ادبیات فلسفی نمود دارد، جایی که فیلسوفانی مانند [[افلاطون]] [[گفت‌وگو (داستان)|دیالوگ]]‌هایی می‌نوشتند که در آن‌ها شخصیت‌های خیالی یا خیالی شده، دربارهٔ موضوعات فلسفی بحث می‌کردند. [[سقراط]] غالباً به عنوان یک قهرمان در دیالوگ‌های افلاطون ظاهر می‌شود و این گفتگوها یکی از منابع اصلی دانسته‌ها در مورد تعالیم سقراط است، اگرچه به دلیل این شیوه و اختصارات آن، گاهی تشخیص مواضع واقعی سقراط از افلاطون دشوار است. نویسندگان زیادی از مسیحیان نخستین، از جمله [[آگوستین]]، [[بوئتیوس]] و [[پیر آبلار|پیتر ابلارد]] دیالوگ‌هایی را به نگارش درآورده اند. چندین فیلسوف اولیه مدرن نیز مانند [[جرج بارکلی|جورج برکلی]] و [[دیوید هیوم]]، گهگاه در این سبک می‌نوشتند.
 
فلاسفه دیگر برای انتقال آموزه‌های خود [[روایت|به روایت متوسل شده‌اند.]] [[ابن طفیل|ابوباسر]] (ابن [[فلسفه اولیه اسلامی|توفیل) فیلسوف]] کلاسیک اسلامی قرن دوازدهم، نوعی روایت ''داستانی عربی با عنوان حی بن یقظان را'' به عنوان پاسخی به ''تهافت الفلاسفه'' [[غزالی]] نوشت، و سپس ابن نفیس [[علم کلام|متکلم اسلامی و فیلسوف]] قرن ۱۳، فیلسوف [[ابن نفیس|ابن النفیس]] نیز روایت داستانی ''الرسالة الکاملیة فی السیرة النبویة را'' به عنوان پاسخی به حی بن یقظان به نگارش درآورد. [[فریدریش نیچه|فریدریش نیچه ،]] فیلسوف آلمانی، غالباً ایده‌ها و نظریات خود را با شیوه‌های ادبی بیان می‌کرد، از جمله مهمترین آنها ''[[چنین گفت زرتشت|چنین سخنی گفت زرتشت]]'' است که روایتی است دوباره از آموزه‌های [[زرتشت]]. [[مارکی دو ساد]] و [[آین رند]] رمان‌هایی نوشته‌اند که در آن‌ها شخصیت‌ها به عنوان سخنگو موضع‌گیری‌های فلسفی عمل می‌کنند و در چارچوب پلات داستان مطابق با آن مواضع عمل می‌کردند. [[جرج سانتایانا|جورج سانتایانا]] همچنین فیلسوفی بود که رمان و شعر می‌نوشت. رابطه شخصیت‌های سانتایانا و اعتقادات او پیچیده‌تر است. [[اگزیستانسیالیسم|اگزیستانسیالیستها]] از جمله شماری از مهم‌ترین آن‌ها از قبیل [[زبان فرانسوی|نویسندگان فرانسوی]] از داستان برای انتقال دیدگاه‌های فلسفی خود استفاده می‌کردند. رمان ''[[تهوع (رمان)|تهوع]]'' و نمایشنامه ''بدون خروج'' [[ژان-پل سارتر|از ژان پل سارتر]] و ''بیگانه ی'' [[آلبر کامو]] شامل این مواردند. تمام آثار داستانی موریس بلانشو شامل ''"گامی نه به فراسو"''، ''"جنون روز'' " و ''"نوشتار فاجعه"، در بین سایرین،'' مجموعه ای برجسته و چشمگیر از ارتباطات و تعاملات مابین فلسفه و ادبیات را به نمایش می‌گذارند. همچنین کارت پستال '': از سقراط به فروید و فراتر از آن'' اثر ژاک دریدا.
 
سایر آثار داستانی که دارای محتوای فلسفی در نظر گرفته می‌شوند عبارتند از:
* [[ابن طفیل|ابوباسر]]، ''[[حی بن یقظان|Philosophus Autodidactus]]''
* [[آلبر کامو]]، ''[[بیگانه (رمان)|خارجی]]''
* [[جوزف کنراد]]، ''[[دل تاریکی|قلب تاریکی]]''
* [[فیودور داستایفسکی|فیودور داستایوسکی]]، ''[[برادران کارامازوف]]''
* [[فیودور داستایفسکی|فیودور داستایوسکی]]، ''[[جنایت و مکافات|جرم و مجازات]]''
* [[یوستین گردر|Jostein Gaarder]]، ''[[دنیای سوفی]]''
* [[هرمان هسه]]، ''[[بازی مهره شیشه‌ای|بازی مهره شیشه ای]]''
* [[جیمز جویس]]، ''[[اولیس (رمان)|اولیس]]''
* [[فرانتس کافکا]]، ''[[مسخ (رمان کوتاه)|دگردیسی]]''
* [[میلان کوندرا]]، ''[[سبکی تحمل‌ناپذیر هستی|سبکی غیرقابل تحمل وجود]]''
* [[ابن نفیس|ابن النفیس]]، ''[[Theologus Autodidactus]]''
* [[توماس مان]]، ''[[کوه جادو|کوه جادویی]]''
* [[آیریس مرداک|آیریس مورداک]]، ''[[دریا، دریا]]''
* [[رابرت پیرسیگ|Robert M. Pirsig]]، ''[[ذن و فن نگهداشت موتورسیکلت|Zen and the Art of Motorcycle Maintenance]]''
* [[مارسل پروست]]، ''[[در جستجوی زمان ازدست‌رفته|در جستجوی زمان از دست رفته]]''
* [[ویلیام شکسپیر]]، ''[[هملت]]''
* [[لئو تولستوی]]، ''[[مرگ ایوان ایلیچ]]''
* لئوLeo تولستوی،Tolstoy, ''[[جنگ و صلح]]''
* [[Sergio Troncoso]], ''[[The Nature of Truth]]''
* سرجیو ترونکوزو، ''ماهیت حقیقت''
* [[مارگریت یورسنار|Marguerite Yourcenar]]، ''خاطرات[[Memoirs هادریانof Hadrian]]''
 
=== نوشتن فلسفی به عنوان ادبیات ===