ژرژ باتای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژرژ باتای
شناسنامه
نام کامل ژرژ آلبر موریس ویکتور باتای
حیطه فلسفه غربی
مکتب فلسفه قاره‌ای
علایق اصلی نیچه‌گرایی، قربانی‌گری، سادباوری
ملیت فرانسوی
زادروز ۱۰ سپتامبر ۱۸۹۷ (میلادی)
زادگاه Billom، فرانسه
تاریخ مرگ ۸ ژوئیه ۱۹۶۲ (میلادی)
محل مرگ پاریس، فرانسه
دلیل شهرت The Accursed Share


ژرژ آلبر موریس ویکتور باتای (به فرانسوی: Georges Albert Maurice Victor Bataille) (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۸۹۷ - درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۶۲) از فیلسوفان فرانسوی‌ای است که پیشگام و الهام‌بخش بسیاری از فیلسوفان پساساختارگرا و پسامدرن فرانسوی در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم شد. او مدتی همکاری فکری با سوررئالیست‌ها داشت و بعدتر از آن‌ها گسست و راهش را جدا کرد، و طیف علایق و توجهات‌اش فلسفه، اقتصاد، نظریهٔ ادبی، رمان‌نویسی، زیبایی‌شناسی و سیاست را در بر می‌گیرد. موضوع محوری کار او انهدام سوژه، مرگ خود، نابودی اگو، یا براندازی هرگونه تصوری در باب تمامیت، کلیت، یا انسجام در «من» است. متون او قطعه‌وار، هزارتوگون، شدت‌مند، هذیانی، رازآلود، غیرتعقل‌گرا، و در عین حال دشوار هستند. بسیاری فلسفه او را پاسخی در برابر فاشیسم زمانه اش تلقی می‌کنند: تلاش برای نابودی هرگونه سلسله مراتب بالا به پایین، قطع هرگونه سر، پیشوا، رهبر، رئیس، قانون، یا ایده مسلط هنجارگذار همچون خدا، و ساخت فضایی مشترک میان بیسرها، یا «دوست» ها. انتشار مکاتبات جالب توجه میان کالج سوشیولوژی در فرانسه، که زیر نظر باتای، کولاکوفسکی، لیریس، مسون، و دوستانشان فعالیت می‌کرد، و فرانکفورت اسکول در آلمان، که زیر نظر آدورنو، هورکهایمر، و بنیامین فعالیت داشت، نشانگر نقاط نزدیکی و دوری دو اندیشه انتقادی معاصر در رویارویی با یورش فاشیسم به پهنه میدان اجتماعی نیروهاست

از مهم‌ترین آثار او می‌توان به سهم مذموم (۱۹۴۹)، دربارهٔ نیچه (۱۹۴۵)، تجربهٔ درونی (۱۹۴۳)، اروتیسم (۱۹۴۵)، ادبیات و شر (۱۹۵۷)، اشک‌های اروس (۱۹۶۱)، مجرم (۱۹۴۴)، نظریهٔ دین (۱۹۷۳)، ناممکن (۱۹۶۲) را نام برد. از مهم‌ترین رمان‌های او داستان چشم (۱۹۲۸)، مادرم (۱۹۶۶)، مادام ادواردا، و آبی آسمان است.

بودریار، دریدا، سولرز، فوکو، آگامبن، نانسی، کولاکوفسکی، بلانشو، کریستوا، اکر، بارت، لیوتار، دلوز، هابرماس، و وایس مستقیم و غیر مستقیم از او تأثیر گرفته‌اند و شرح و تفسیرهای درخوری بر نظریات او ارائه کرده‌اند.

ترجمهٔ آثار[ویرایش]

  • «کافکا»، در: «نگاه خیره منتقد: هشت تک‌نگاری ادبی»، ژرژ باتای و دیگران، ترجمهٔ امیر احمدی آریان (تهران: چشمه، ۱۳۸۸)
  • «ساختار روان‌شناختی فاشیسم» در: «ساختار روان‌شناختی فاشیسم»، ژرژ باتای، ترجمهٔ سمانه مرادیانی (تهران: رخ‌داد نو، ۱۳۹۰)
  • «اقتصاد عام»، ژرژ باتای (به انضمام یادداشتی از ژان بودریار)، ترجمهٔ زهره اکسیری، پیمان غلامی (تهران: به‌نگار، ۱۳۹۱)
  • «بی‌شکلی»، در: «نشانه‌های شر»، فرد باتینگ، ژرژ باتای، استفان اشنایدر، و دیگران، ترجمهٔ شهریار وقفی‌پور (تهران: به‌نگار، ۱۳۹۲)
  • «باتای و فاشیست‌ها» و «باتای و کمونیسم» در: «بازگشت نیچه»، ژرژ باتای و دیگران، ترجمهٔ گروهی (تهران: رخ‌داد نو، ۱۳۹۳)
  • «قهقههٔ شهریاری: مقالاتی دربارهٔ سیاست» (به انضمام دو مقاله تشریحی)، ژرژ باتای، ترجمهٔ محدثه زارع، پویا غلامی، ایمان گنجی (تهران: چشمه، ۱۳۹۳)
  • «مادام ادواردا»، ژرژ باتای، ترجمهٔ سمیرا رشیدپور
  • «ابژهٔ میل و تمامیت امر واقع»، ژرژ باتای، ترجمهٔ محمد مهدی نجفی
  • «داستان چشم» (ده بخش اول)، ژرژ باتای، ترجمهٔ امید نیک‌فرجام
  • «مصاحبه با باتای دربارهٔ ادبیات و شر»، ژرژ باتای، ترجمهٔ سمانه مرادیانی
  • «ون گوگ در مقام پرومته»، ژرژ باتای، ترجمهٔ سمانه مرادیانی
  • «ملک مقرب‌وار»، ژرژ باتای، ترجمهٔ حسین مکی زاده
  • «خود را میان مردگان می‌افکنم»، ژرژ باتای، ترجمهٔ پیمان غلامی
  • «دسیسهٔ مقدس»، ژرژ باتای، ترجمهٔ امید شمس
  • «پیش به سوی انقلاب واقعی»، ژرژ باتای، ترجمهٔ محدثه زارع، ایمان گنجی
  • «مسخ»، «دودکش»، «بی‌فرمی»، ژرژ باتای، ترجمهٔ سمانه مرادیانی
  • «مرده»، ژرژ باتای، ترجمهٔ حسین نوش‌آذر
  • «یازده شعر منتخب از آرک آنژلیک»، ژرژ باتای، ترجمهٔ سمیرا رشیدپور
  • «انگشت شست پا»، ژرژ باتای، ترجمهٔ سارا خادمی
  • «اسلام: دین فاتح»، ژرژ باتای، ترجمهٔ پروشات باغداساریان

منابع[ویرایش]