هوش هیجانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هوش عاطفی، هوش احساسی یا هوش هیجانی (به انگلیسی: Emotional intelligence | EQ) شامل شناخت و کنترل عواطف و هیجان‌های خود است. به عبارت دیگر، شخصی که EQ بالایی دارد، سه مؤلفهٔ هیجان‌ها را به طور موفقیت آمیزی با یکدیگر تلفیق می‌کند: مؤلفهٔ شناختی، مؤلفهٔ فیزیولوژیکی و مؤلفهٔ رفتاری. متونِ علم مدیریت بر این باورند که رهبران و مدیران، با هوش‌های هیجانیِ بالاتر، توان بیشتری برای هدایتِ سازمانِ تحت کنترل‌شان دارند. یافته‌های جدید نشان می‌دهد کارکنانی که دارای وجدان کاری و احساس وظیفه شناسی بالایی هستند، اما فاقدِ هوش هیجانی و اجتماعی اند، در مقایسه با کارکنان مشابهی که از هوش هیجانی بالایی برخوردارند، عملکرد ضعیف تری دارند.[۱] از مقالاتِ پژوهشی برخی دانشمندان این اینگونه بر می‌آید که، کسانی که از هوش هیجانی برخوردارند می‌توانند عواطف خود و دیگران را کنترل کرده، بینِ پیامدهای مثبت و منفی عواطف تمایز گذارند و از اطلاعاتِ عاطفی برای راهنمایی فرایندِ تفکر و اقدامات شخصی استفاده کنند. هوش هیجانی، اصطلاحِ فراگیری است که مجموعهٔ گسترده‌ای از مهارت‌ها و خصوصیات فردی را دربرگرفته و به طور معمول به آن دسته مهارت‌های درون فردی و بین فردی گفته می‌شود که فراتر از دایرهٔ مشخصی از دانش‌های پیشین، چون بهرهٔ هوشی و مهارت‌های فنی یا حرفه‌ای است.

ارسطو می‌گوید:

"عصبانی شدن آسان است؛ همه می‌توانند عصبانی شوند، اما عصبانی شدن در برابر شخصِ مناسب، به میزان مناسب، در زمان مناسب، به دلیل مناسب و به روش مناسب – آسان نیست!"

پیشینه و تعریف[ویرایش]

دیاگرام هوش هیجانی، مدل دنیل گولمن

دانیل گلمن معتقد است، هوش عاطفی بالا تبیین می‌کند که چرا افرادی با ضریب هوشیِ (به انگلیسی: Intelligence quotient | IQ) متوسط، موفق تر از کسانی هستند که نمره‌های بالاتری از "IQ" دارند. ضریب هوشی نمی‌تواند بخوبی از عهدهٔ توضیحِ سرنوشت متفاوتِ افرادی بر آید که فرصت‌ها، شرایط تحصیلی و چشم‌اندازهای مشابهی دارند.

در دهه ۱۹۴۰ وقتی نود و پنج دانشجوی دانشگاه هاروارد را، یعنی دورانی که دانشجویان دانشگاه‌های شرق آمریکا را افرادی با هوش بهر‌های متنوع تر از امروز تشکیل می‌دادند؛ تا سنین میان‌سالی مورد بررسی قرار دادند، چنین دیدند که افرادی که بالاترین نمره‌های تحصیلی را داشتند از نظر میزان حقوق دریافتی، بهره‌وری و موفقیت شغلی از همدوره‌ای‌های ضعیف‌تر خود موفق تر نبودند. آنان حتی از نظر میزان رضایت از زندگی شخصی یا رضایت از روابط دوستانه، خانوادگی و عشقی نیز وضعیتی برتر نداشتند.[۲]

با ظهور عصر اطلاعات و ارتقای ارزش‌مندی ارتباطات انسانی و هم چنین بروز موقعیت‌های استراتژیک سازمانی، نظریه هوش عاطفی رشد چشم گیری یافته و از مباحث پرطرفدار سازمانی شده‌است. هوش هیجانی، از آخرین مباحث متخصصین در خصوص درک تمایز بین منطق و هیجان بوده و برخلاف مباحث اولیه در این جا، فکر و هیجان به عنوان موضوعاتی برای سازگاری و هوشمندی تلقی شده است. به علاوه، شبیه سایر مباحث مطرح درخصوص ماهیت انسان، هوش هیجانی نیز دستخوش دو نوع بحث و گفتگوی علمی و عوام پسند گردیده‌است.

اصطلاح هوش عاطفی برای اولین بار در دهه ۱۹۹۰ توسط دو روان‌شناس به نام‌های جان مایر و پیتر سالووی مطرح شد. آنان اظهار داشتند، کسانی که از هوش هیجانی برخوردارند، می‌توانند عواطف خود و دیگران را کنترل کرده، بین پیامدهای مثبت و منفی عواطف تمایز گذارند و از اطلاعات عاطفی برای راهنمایی فرایند اندیشه و اقدامات شخصی استفاده کنند. دانیل گلمن صاحب نظر علوم رفتاری و نویسنده کتاب «کار کردن به وسیله هوش هیجانی» اولین کسی بود که این مفهوم را وارد عرصه سازمان نمود. گلمن هوش هیجانی را استعداد، مهارت و یا قابلیتی دانست که عمیقاً تمامی توانایی‌های فردی را در دایرهٔ خود دارد.[۳][۴] در مدل گُلمن به طور خلاصه پنج حوزهٔ اساسی هوش هیجانی مورد بررسی قرار گرفته است:

  1. شناخت هیجان‌ها و احساسات خود، خودآگاهی
  2. مدیریت هیجان‌ها و احساسات خود، خودمدیریتی
  3. خودانگیزشی
  4. تشخیص و درک هیجان‌ها و احساسات دیگران، دیگرآگاهی
  5. مدیریت رابطه با دیگران، دیگر مدیریتی

مدل گُلمن که امروزه به طور وسیعی به رسمیت شناخته شده است، این مدل می‌گوید، به این معنا نیست که وقتی فردی، دارای هوش عقلی یا ضریب هوشی(IQ) بالایی است، لزوماً دارای هوش هیجانی بالا نیز هست. هوشمند بودن یک امتیاز است که البته تضمینی برای موفقیت در زندگی و روابطِ بین فردی و اجتماعی نخواهد بود.[۵]

مغز هیجانی[ویرایش]

برای درک تسلط مقتدرانه هیجان‌ها بر ذهن خردورز - و چراییِ در هم افتادگیِ احساسات و منطق، نحوه تکامل مغز مورد بررسی قرار می‌گیرد. اندازه مغز انسان که از حدود ۱۳۵۰ گرم یاخته عصبی و مایع سلولی تشکیل می‌شود، تقریباً سه برابر مغز بستگان نزدیک او در چرخهٔ فرگشت، یعنی نخستین‌های غیر انسان است.

در طول میلیون‌ها سال فرگشت، مغز از پایین به سمت بالا تکامل یافته و مراکز بالاتر آن از بسط و تفصیل قسمت‌های پایین‌تر و کهن تر به وجود آمده‌اند. به گونه‌ای که رشد مغز در جنین انسان تقریباً همین مسیر تکاملی را طی می‌کند.

ابتدایی‌ترین بخش مغز در تمام گونه‌ای عصبی شان، ساقه مغز است که قسمت فوقانی نخاع شوکی را احاطه کرده است. ریشهٔ مغز، اعمال حیاتی ابتدایی مانند تنفس و سوخت و ساز اندام‌های دیگر بدن را تنظیم می‌کند و کنترلِ واکنش‌ها و حرکات قالبی را، بر عهده دارد. نمی‌توان گفت که این مغزِ ابتدایی، فکر می‌کند یاقدرت یادگیری دارد؛ بلکه بیشتر مجموعه‌ای از تنظیم کنندهای از قبل برنامه‌ریزی شده است که بدن را آن گونه که باید به حرکت وامی‌دارد و به گونه‌ای واکنش نشان می‌دهد که ادامه حیات را ممکن سازد.

در عصر خزندگان این مغز حاکمیت داشت. ماری را مجسم کنید که به نشانهٔ تهدید به حمله؛ «فِس فِس» می‌کند. مراکز هیجانی از ابتدایی‌ترین ساختارهای مغز، یعنی ساقهٔ مغز، سر برآوردند. میلیون‌ها سال بعد در طول دوران تکامل؛ از این قسمت‌های هیجانی، مغز متفکر یا قشر تازهٔ مخ پدید آمد، یعنی پوستهٔ بزرگی که متشکل از بافت‌هایی در هم پیچیده که لایه‌های فوقانی مغز را تشکیل می‌دهند. این واقعیت که مغز متفکر از مغز هیجانی به وجود آمده است، رابطهٔ میان فکر و احساسات را آشکارتر می‌سازد، به این صورت که خیلی پیش از آنکه مغز منطقی پدید آید، مغز هیجانی وجود داشته است. تکامل مراکز قدیمی هیجانی از قطعه بویایی شروع شد و این مراکز در نهایت به قدری بزرگ شدند که قسمت فوقانی ساقه مغز را احاطه کردند.

در مراحل اولیه، مرکز بویایی از لایه‌های عصبی باریکی تشکیل می‌شد که برای تجزیه و تحلیل بو به کار برده می‌شدند. یک لایه از این یاخته‌ها، آنچه را که فرد بوییده بود دریافت می‌کرد و به دسته‌های مختلف طبقه‌بندی می‌نمود. خوردنی یا سمی، جُفتِ جنسی، دشمن یا طعمه. لایهٔ دوم یاخته‌ها از طریق سیستم عصبی، پیام‌های بازتابی را ارسال می‌کرد تا به بدن دستور لازم را بدهد: گاز گرفتن، از دهان بیرون ریختن، نزدیک شدن، گریختن، تعقیب کردن و شکار.

با پدید آمدن اولین پستانداران، لایه‌های جدید و اصلی مغز هیجانی به وجود آمدند، این لایه‌ها که ساقه مغز را دربر گرفته‌اند به نانی حلقوی شباهت دارند که ته آن را گاز زده باشند، یعنی جایی که ساقهٔ مغز میان آن قرار گرفته است. از آنجا که این قسمت مغز به دور ساقه مغز حلقه زده و آن را در میان گرفته است، به آن دستگاه کناره‌ای یا سامانهٔ لیمبیک(به انگلیسی: Limbic system) می‌گویند که ریشهٔ لغوی آن "Limbus" به معنای حلقه است. این محدودهٔ عصبی جدید، هیجان‌های مناسب را به مجموعهٔ مغز اضافه کرد. در مواقعی که اسیرِ اشتیاق یا غضب، یا سراپا غرقِ عشق یا ترس و وحشت می‌شویم، در واقع دستگاه لیمبیک است که مارا در چنگال خود دارد.[۶]

آمیگدال(به انگلیسی: Nucleus Amygdalæ) یا بادامه، ساختاری است که در دستگاه کناری قرار گرفته است و مرکز آگاهی هیجان‌رفتاری در سطح نیمه‌خودآگاه است. بادامه وضعیت جاری هرکس را در ارتباط با محیط اطراف و افکار به لیمبیک می‌فرستد و براساس ارتباطی که با هیپوتالاموس(به انگلیسی: Hypothalamus) دارد، قادر است پاسخ‌های هیجانِرفتاری مناسب را در ما به وجود آورد، مانند راست شدن موها در زمان ترس، گشاد شدن مردمک چشم در زمان شادی، افزایش ضربان قلب در زمان خشم. به‌همین دلیل، بادامه را بخشِ پایه سامانه پاداش‌دهنده و تنبیه‌کننده و مرکز تنظیمی در هوش هیجانی می‌نامند که در اصطلاح به آن مغز هیجانی گفته می‌شود.[۷]

چگونگی آموزش در کودکی[ویرایش]

داشتن دانش و آگاهی دربارهٔ احساسات و هیجانات کودک برای والدین الزامیست. باید محیطی را ایجاد کرد که همه به بیان احساسات خود بپردازند. از بچه خواسته شود احساسات خود را نقاشی کند و یا به زبان بیاورد. احساس امنیت و فضای حمایتی نیز به این روند کمک خواهد کرد.[۸]

هوش هیجانی به دلیل کاربردهایی که دارد و بخصوص در مورد کودکان از جایگاهی ویژه برخوردار است. هوش هیجانی به کودکان کمک می‌کند تا در موقعیت‌های تهدید کننده و خطرناک، واکنش مناسب تری برای نجات خود انجام دهند. همچنین با کمک هوش هیجانی می‌توانند به ریشه‌های غم و شادی در خود پی‌ببرند و آن را مدیریت کنند. حساسیت و هوش هیجانی بالاتر به کودکان کمک می‌کند تا نیازهای دیگران را درک، حداقل با همدلی به آنها کمک و با کنترل بر احساسات خود، حس مسئولیت پذیری را در خود تقویت کنند. در مجموع، هوش هیجانی به خصوص به کودکان کمک می‌کند تا یادگیری بهتری داشته و خوشحال‌تر، سالم‌تر و موفق تر باشند.

واقعیت آن است که کودکان، هیچ‌گاه آنچه را که شما می‌گویید، انجام نمی‌دهند، اما همیشه در پایان، آنچه را که شما انجام می‌دهید به انجام می‌رسانند؛ بنابراین، پیش از اینکه ما به کودک خود فکر کنیم که چگونه می‌توانیم، هوش هیجانی او را پرورش دهیم یا هیجان‌های او را مدیریت کنیم، بهتر است، ابتدا به فکر فراگیری روش‌هایی برای مدیریت هیجان‌های خود باشیم، آنگاه خواهیم دید که آنها چطور می‌توانند، عواطف و احساس‌های خود را مدیریت نمایند.[۵] برای پرورش هوش هیجانی و اجتماعی در کودکان، نباید منتظر بمانیم که تنها خود آنها با ما ارتباط برقرار کنند. هرچند این سخن، به این معنا نیست که آنها قادر به برقراری ارتباط نیستند. زیرا آنها درست از زمانی که به دنیا می‌آید، بدون اینکه هیچ کلمه‌ای را بشناسند، می‌توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند.[۶]

توانمندی‌های هوشی ثابت هستند اما هوش هیجانی می‌تواند فراگرفته شود یا بهبود یابد.[۵] زمانی که کودکان از نظرهوش هیجانی هوشمند شوند قادرخواهند بود به استعدادهای خود دست یابند. دلیل آن است که عملکرد بالای مغز به وسیله تنش محدود شده، بدین‌سان کودک قادر به تمرکز نبوده و نمی‌تواند به تفکر بپردازد. کودکانی که یادمی‌گیرند همسو با واکنش‌ها مثبت فکرکنند قادرخواهند بود که برهیجانات سخت خود چیره شوند.[۴] یادگیری و حافظه تحت تأثیر هیجان‌های شدید قرار می‌گیرند و هیجان می‌تواند تامین‌کننده سوخت برای یادگیری قلمداد شود.[۲]

کنترل کردن و ابراز کردن مناسب احساسات به کاهش مشکلات رفتاری منتهی می‌شود و نهایتاً به پذیرش بیشتر دیگران کودکانی که هیجانِ همسویِ منفی خودشان را به شکل غیرقابل کنترل مثل به هم کوبیدن در و ناسزا ابراز می‌کنند، واکنش منفی دیگران را علیه خود برمی‌انگیزد. این بازخوردهای منفیِ دیگران باعث می‌شود از خود ارزشمندیِ کودکان کاسته شود.[۲] نیاز احساس به مهم بودن، احساسِ موردِ حمایت بودن، احساسِ احترام و حسِ دوست داشته شدن، از جمله نیازهایی است که کودکان را به جنگ با مشکلات و تلاش برای حل مسایل وامی‌دارد. هنگامی که آنان این احساسات را در محیط‌های مربوط تجربه نکنند ممکن است برای تأمین نیازهای خود، به سمتِ واکنش‌های منفی هدایت شوند. مشکلات رفتاری نتیجه هوشِ هیجانیِ پایین و خشونت نیز ممکن است زاییده احساساتی چون ضعف و ناکامی و درحاشیه بودن باشد.

والدین با صحبت کردن، مکث کردن، توجه کردن به بیان احساسها و هیجان‌های نوزاد و کودک خود، دادن فرصت تمرین هیجان‌ها به او در محیط بازی، ارائه الگوی تقویت و مشاهده‌ای و نوازشگری می‌توانند، سنگ بنای ارتباط اجتماعی و پرورش هوش هیجانی را در کودکان بنا کنند.[۹]

عوامل مؤثر در هوش هیجانی[ویرایش]

سالووی توصیف مبنایی خود را از هوش هیجانی بر اساس نظریات گاردنر در مورد استعدادهای فردی، قرار می‌دهد و این توانایی‌ها را به پنج حیطه اصلی بسط می‌دهد.

شناخت عواطف شخصی[ویرایش]

خود آگاهی- تشخیص هر احساس به همان صورتی که بروز می‌کند- سنگ بنای هوش هیجانی است. توانایی نظارت بر احساسات در هر لحظه برای به دست آوردن بینش روان شناختی وادراک خویشتن، نقشی تعیین کننده دارد. ناتوانی در تشخیص احساسات واقعی، ما را به سردرگمی دچار می‌کند. افرادی که نسبت به احساسات خود اطمینان بیشتری دارند، بهتر می‌توانند زندگی خویش را هدایت کنند. این افراد دربارهٔ احساسات واقعی خود در زمینه اتخاذ تصمیمات شخصی از انتخاب همسر آینده گرفته تا شغلی که برمی‌گزینند، احساس اطمینان بیشتری دارند.

به کار بردن درست هیجان‌ها[ویرایش]

قدرت تنظیم احساسات خود، توانایی و مهارت عاطفی است که بر حس خود آگاهی متکی می‌باشد و شامل ظرفیت شخص برای تسکین دادن خود، دور کردن اضطراب‌ها، افسردگی‌ها یا بی حوصلگی‌های متداول و پیامدهای شکست، است. افرادی که به لحاظ این توانایی ضعیفند، به طور دایم با احساس نومیدی و افسردگی دست به گریبانند، در حالی که افرادی که در آن مهارت زیادی دارند، با سرعت بسیار بیشتری می‌توانند ناملایمات زندگی را پشت سر بگذارنند.

برانگیختن خود[ویرایش]

برای جلب توجه، برانگیختن شخصی، تسلط بر نفس خود و برای خلاق بودن لازم است سکان رهبری هیجان‌ها را در دست بگیرید تا بتوانید به هدف خود دست یابید. خویشتن داری عاطفی- به تأخیر انداختن کامرواسازی و فرونشاندن تکانش‌ها -زیر بنای تحقق هر پیشرفتی است. توانایی دستیابی به مرحله غرقه شدن در کار، انجام هر نوع فعالیت چشمگیر را میسر می‌گرداند. افراد دارای این مهارت، در هر کاری که بر عهده می‌گیرند بسیار مولد و اثر بخش خواهند بود.

شناخت عواطف دیگران[ویرایش]

همدلی، توانایی دیگری که بر خود آگاهی عاطفی متکی است، «مهارت ارتباط با مردم» است. افرادی که از همدلی بیشتری برخوردار باشند، به علایم اجتماعی ظریفی که نشان دهنده نیازها یا خواسته‌های دیگران است توجه بیشتری نشان می‌دهند. این توانایی، آنان را در حرفه‌هایی که مستلزم مراقبت از دیگرانند، تدریس، فروش و مدیریت موفق تر می‌سازد.

حفظ ارتباط‌ها[ویرایش]

بخش عمده‌ای از هنر برقراری ارتباط، مهارت کنترل عواطف در دیگران است، مانند صلاحیت یا عدم صلاحیت اجتماعی و مهارت‌های خاص لازم برای آن. اینها توانایی‌هایی هستند که محبوبیت، رهبری و اثر بخشی بین فردی را تقویت می‌کنند. افرادی که در این مهارت‌ها توانایی زیادی دارند، در هر آنچه که به کنش متقابل آرام با دیگران بازمی‌گردد بخوبی عمل می‌کنند، آنان ستاره‌های اجتماعی هستند.

البته افراد از نظر توانایی‌های خود در هر یک از این حیطه‌ها، با یکدیگر تفاوت دارند و ممکن است بعضی از ما برای نمونه در کنار آمدن با اضطراب‌های خود به طور کامل موفق باشیم، اما در تسکین دادن نا آرامی‌های دیگران چندان کار آمد نباشیم. بدون شک، زیر بنای اصلی سطح توانایی ما، عصب است اما مغز به طرز چشمگیری شکل پذیر است و همواره در حال یادگیری است.

سستی افراد را در مهارت‌های عاطفی می‌توان جبران کرد: هرکدام از این حیطه‌ها تا حد زیادی نشانگر مجموعه‌ای از عادات و واکنش هاست که با تلاش صحیح، می‌توان آنها را بهبود بخشید.[۶]

رابطهٔ هوش هیجانی با فریب و دروغگویی[ویرایش]

گاهی گفته می‌شود که افراد دارای «هوش هیجانی» بالا، توانایی فوق‌االعاده‌ای در تشخیص فریب و دروغگویی دیگران دارند. در سال ۲۰۱۲ مقاله‌ای در مجلهٔ «روانشناسی جرم شناسی و کیفر شناختی» انجمن روانشناسی انگلستان به چاپ رسید که در آن پروفسور «استیفِن پورتِر» رئیس «مرکز پیشرفت روانشناسی و قانون»، با استفاده از آزمون‌های استاندارد شدهٔ شانزده‌گانه، هوش هیجانی دواطلبان را مورد ارزیابی قرار داد و سپس از شرکت کنندگان خواست که به ۲۰ نوار ویدئویی نگاه کنند.

این نوارهای ضبط شده مربوط به مردمانی از نقاط مختلف جهان بود که از دیگران می‌خواستند برای یافتن و بازگرداندن ایمن و سالم یکی از اعضای خانواده‌شان که مفقودالاثر شده بود به آنها کمک کنند. نیمی از این نوارهای ویدئویی مربوط به کسانی بود که بعدها مسئولیت مفقود شدن و یا قتل عضو خانواده خود را در دادگاه پذیرفته و به آن اعتراف کرده بودند. زمانی که شرکت کنندگان نوارها را تماشا می‌کردند، از آنها درخواست شد که دربارهٔ راستگویی یا دروغگویی این افراد قضاوت کنند و به این ترتیب نحوهٔ قضاوت شرکت کنندگان با ارزیابی هوش هیجانی آنها مورد مقایسه قرار گرفت. پروفسور پورتر، به این نتیجه رسید که افراد دارای هوش هیجانی و اعتماد به نفس بالا، کسانی را با صداقت ارزیابی کردند که به صورت احساسی، تکه‌ای از لباس گم شدگان خود را به دیگران نشان می‌دادند و درخواست کمک می‌کردند طوری که حس دلسوزی دیگران را تحریک کنند. با این حال بین قضاوت افرادِ دارای هوش هیجانی بالا و دیگران تفاوت زیادی وجود نداشت، بنابراین حتی افراد با هوش هیجانی بالا نیز قادر نیستند بین راستگویی و دروغگویی تشخیص درست و قابل اعتمادی ارائه دهند.[۱۰]

آیا تقویت هوش هیجانی به زندگی زناشویی کمک می کند؟[ویرایش]

یکی از مهم ترین مزایایی که هوش هیجانی برای ما دارد بهبود روابط زناشویی است. شاید برایتان جالب باشد که بدانید همسرانی که هوش هیجانی و اجتماعی بالایی دارند کمتر به مشکل بر می خورند و زندگی شادتری را برای خود رقم می زنند. یکی از مهم ترین کاربردهای این دو هوش در مدیریت روابط عاطفی است.

و اما، چرا هوش هیجانی منجر به زندگی شادتر و سالم تری می شود؟

1.همسری که هیجان زده می شود و بر اساس هیجانات خود رفتار می کند[ویرایش]

خانم یا آقا هر لحظه دستخوش یک احساس یا هیجان می شود و هر لحظه بر اساس هیجانات خود واکنش نشان می دهد، در این حالت طرف مقابل او دائما در معرض نوسانات احساسات وی قرار می گیرد و به تدریج دچار یک نوع فرسودگی، خستگی و سردرگمی می شود.

2. همسری که گمان می کند خیلی همسر خوبی است، اما اینطور نیست![ویرایش]

یکی از بزرگ ترین مشکلاتی که در زندگی زناشویی یا روابط عاطفی افراد وجود دارد عدم شناخت و ارزیابی صحیح افراد از خود است. مرد تمام تلاش خود را برای زن می کند و در نهایت می گوید « این همه برای او تلاش می کنم اما نمی فهمد و باز هم ناراضی است» یا زن تمام تلاش خود را می کند و در نهایت همان حرفی را می زند که مردها می گویند! چرا؟ زیرا هر دو آن ها درک صحیحی از رفتار ها، جایگاه و نوع عشقی که می دهند و نوع عشق مورد نیاز همسر ندارند و هر کدام به شیوه ی خود و بدون توجه به درخواست و احساس عمیق دیگری به او عشق می دهند. تقویت هوش هیجانی و اجتماعی به شما این مهارت را می دهد که ارزیابی صحیحی از خود، عملکرد و جایگاه خود، همچنین درک صحیحی از نیازهای همسر خود داشته باشید.


3. همسری که برای حفظ یا ترمیم رابطه ی خود هیچ تلاشی نمی کند[ویرایش]

یکی از ویژگی های مهم همسرانی که هوش هیجانی و اجتماعی بالایی دارند این است که آن ها خود را در حفظ رابطه ی عاطفی شان سهیم و شریک می دانند و از هیچ تلاشی دریغ نمی کنند. آن ها همگام با هم برای حفظ، ترمیم و بهبود رابطه ی عاطفی خود قدم بر می دارند.اما افرادی که هوش پایینی دارند گمان می کنند که فقط طرف مقابل است که باید در جهت حفظ و ترمیم رابطه قدم بردارد. اگر در جهت بهبودی رابطه ی خود قدمی بر نمی دارید و مقاومت می کنید، پس چاره ای ندارید جز اینکه بپذیرید که هوش پایینی دارید!

4. همسری که تفاوت ها و اختلاف ها را به بحران تبدیل می کند[ویرایش]

اختلافی پیش می آید، بحث شروع می شود و اوج می گیرد و به بحران تبدیل می شود. بر اساس مشاهدات، بسیاری از اختلافات میان همسران را می شود مدیریت کرد اما افرادی که در مدیریت تعارضات و مدیریت بحران مهارت ندارند و همچنین، شنونده ی فعالی نیستند کوچکترین مسائل را به بحرانی بزرگ تبدیل می کنند.آن هایی که نمی دانند که چه وقت و چطور درباره ی مسائل و ناراحتی های خود با همسرانشان صحبت کنند، و از طرفی دیگر، آن هایی که نمی دانند که چطور شنونده ی خوبی برای همسرانشان باشند، شدیدا در معرض بحران زایی و طلاق قرار می گیرند. مدیریت تعارض، مدیریت بحران، وقت شناسی، احترام به تفاوت ها، همگی از مواردی هستند که با تقویت هوش هیجانی و اجتماعی به آن دست می یابیم.

5. همسری که درکی از احساسات همسر خود ندارد[ویرایش]

همدلی، یکی از مهارت های طلایی هوش اجتماعی است که در همه ی جنبه های زندگی کارایی دارد. برای تقویت همدلی، ابتدا باید خود را بشناسید و به درک عمیق و صحیحی از احساسات، افکار، منابع افکار، چرایی احساسات، تاثیرات احساسات و افکار تان برسید. بعد از اینکه خود را شناختید، راحت تر می توانید دیگری را بشناسیدهمدلی یعنی درک احساسات، دیدگاه ها و واکنش های افراد، توانایی اینکه خود را به جای دیگران بگذارید و از جایگاه آن ها به مسائل و روابط خود نگاه کنید.کسی که نتواند احساس دیگری را درک کند و از دیدگاه او به مسائل نگاه کند، رفتار ها و واکنش هایی از خود بروز می دهد که اطرافیان وی را آزار داده و آن ها را با حس درک نشدن و دوست داشتنی نبودن از خود فراری می دهد.[وب سایت میترا فتحی مربی هوش هیجانی]

ارتباط بیماری مهرطلبی با هوش هیجانی[ویرایش]

توانمندی فردی باعث تقویت عزت نفس و اعتماد به نفس در افراد می شود. عزت نفس و اعتماد به نفس به آنها اعتماد به قابلیت ها و توانایی هایشان برای رسیدن به اهداف و نیازهایشان می دهد و باعث می شود که باور کنند که سرنوشت زندگی و موفقیت شان را خودشان مشخص میکنند و در این جهت قدم بردارند.افراد با تقویت این مهارت می توانند تشخیص دهند که بر چه چیزهایی در زندگی و کارشان کنترل دارند و بر چه چیزهایی کنترل ندارند و قادر می شوند که بابت آن چیزهایی که تحت کنترلشان نیست استرسی نداشته باشند.

این افراد خود را با ویژگی ها و توانایی های درونی خود ( به عنوان مثال: من در مدیریت موانع توانا هستم، من در مدیریت تعارضات توانا هستم، من خلاق هستم و…) معرفی کنند نه با مسائل بیرونی و ظاهری (من یک رییس جمهور هستم، من یک بانکدار هستم، من یک وکیل هستم، من یک دکتر هستم). این مسئله به اقتدار بیشتر، واقع بینی بیشتر و عدم سوء استفاده از قدرت منجر می گردد.

این مهارت به افراد کمک می کند که بر حرفه و زندگی شخصی خود کنترل و تسلط پیدا کنند و بدانند که چه چیزی می خواهند و آن را دنبال کنند، همچنین، باورها و ارزش های خود را تعیین و بیان کرده و مطابق با آن ها قدم بردارند. افرادی که فاقد این مهارت هستند به دلیل اینکه عزت نفس و اعتماد به نفس ندارند، از مواجهه با مسائل و دیگران خودداری می کنند. آن ها نمی توانند حقایق را با قدرت بیان کنند و به تشخیص و نظر خود اعتماد ندارند؛ از اینکه به عمق مسائل وارد شوند دوری می کنند و در امتحان فرصت های جدید مردد هستند.

این افراد در دفاع از نظرات خود مشکل دارند و از چالش ها دوری می کنند و سریع تسلیم می شوند؛ توانایی های خود را زیر سوال می برند و اغلب احساس ناتوانی می کنند. آن ها ریسک پذیر نیستند و از فرصت ها، حتی ریسک ها یا فرصت های جزئی، استفاده نمی کنند. همچنین، آن ها توانایی تعیین حد و مرز و درخواست احترام از جانب دیگران را ندارند و احساس می کنند که ناتوان، بی کفایت و بی ارزش هستند. و در آخر، این مدیران غالبا در بیان انتقادات و بازخورد های خود به کارکنانشان با مشکل مواجه هستند.

با توجه به توضیحات ارائه شده حالا به خوبی می توانیم ببینیم که هوش هیجانی چگونه می تواند بر ابتلا به مهرطلبی یا بهبودی بیماری مهرطلبی تاثیر داشته باشد. زمانی که خود آگاهی افراد تقویت شود آن ها به خود باز می گردند، مراقبت و توجه به خود را می آموزند، اقتدار و توانمندی شخصی پیدا می کنند، عزت نفس و اعتماد به نفس آن ها تقویت می گردد و.. در خلال این پیشرفت بیماری مهرطلبی آن ها نیز بهبود می یابد.[وب سایت میترا فتحی مربی هوش هیجانی]

پانویس و منابع[ویرایش]

  1. سایت پایگاه اطلاع‌رسانی صنعت، هوش هیجانی یک مهارت مدیریتی.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ هوش هیجانی، نویسنده:دانیل گلمن، مترجم:نسرین پارسا، ص 63
  3. سبحانی نژاد, مهدی و یوزباشی، علیرضا ((۱۳۸۷)). [ هوش هیجانی و مدیریت در سازمان (مبانی نظری، شیوه‌های آموزش و ابزارهای سنجش)]. تهران: انتشارات یسطرون.  Check date values in: |date= (help)
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ برادبری, تراویس (۱۳۸۴). [هوش هیجانی]، هوش هیجانی. تهران: نشر ساوالان، ترجمه مهدی گنجی، ویراستار: دکتر حمزه گنجی. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ هوش هیجانی خود را بسنجید، فیلیپ کارتر، ترجمهٔ محمود امیری نیا و پریسا آقازاده، 1393، نشر آراسته،
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ هوش هیجانی، نویسنده:دانیل گلمن، ترجمه :نسرین پارسا، انتشارات رشد1389
  7. هیجان رفتار و تن گفتار، تألیف محمود امیری نیا، نشر آراسته، فروردین 1393
  8. سایت پزشکان بدون مرز، همیت هوش هیجانی و ضرورت آن در فرزند پروری، 26 خرداد 1386.
  9. هیجان رفتار و تن گفتار، تألیف محمود امیری نیا، فروردین 1393، نشر آراسته
  10. هیجان رفتار و تن گفتار، تألیف محمود امیری نیا، فروردین 1393، نشر آراسته، صفحهٔ 392، ISBN 978-600-5908-84-8، نشریهٔ هوش، زبان و هیجان رفتار، 6 تیرماه 1393، http://www.fa.eqlearning.org

الگو:وب سایت میترا فتحی مربی هوش هیجانی