ارتباطات انسانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک تلفن که برای ارتباط انسانی استفاده می‌شده‌است.

ارتباطات انسانی (یا بستگی انسانی) زمینه‌ای برای درک چگونگی ارتباط انسان است. انسان‌ها توانایی‌های ارتباطی پیچیده‌ای دارند که دیگر موجودات زنده از آن‌ها بی‌بهره‌اند. دلیل ارتباطات انسانی برای مثال، می‌تواند کمک، رساندن اطلاعات، اشتراک‌گذاری چیزی یا آگاهی دادن باشد.[۱][۲] گفتار، گفتگو، ارتباط غیرکلامی، رسانه گروهی، پست، تلگراف، مخابرات و نوشتار از راه‌های ارتباطات انسانی هستند.

منابع[ویرایش]

  1. Clark (1996). Using Language. Cambridge University Press.
  2. Press, The MIT. "Origins of Human Communication | The MIT Press". mitpress.mit.edu. Retrieved 2020-04-13.

برای مطالعهٔ بیشتر[ویرایش]

  1. Budd & Ruben, Approaches to Human Communication