زیرشاخه‌های روان‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روانشناسی شامل دامنه‌ای گسترده و بسیاری از روش‌های گوناگون برای مطالعه فرایندهای ذهنی و رفتاری است. در این مقاله حوزه‌های عمده پژوهشی قرار گرفته در کنار هم٬ که تشکیل مبحث روانشناسی را می‌دهند٬ آورده شده‌است. فهرستی جامع از زیر رشته‌ها و زمینه‌های روانشناسی را می‌توان در لیست موضوعات روانشناسی و لیست رشته روانشناسی یافت.

بخش‌ها[ویرایش]

غیرطبیعی[ویرایش]

روانشناسی غیر طبیعی به مطالعه رفتار غیر طبیعی به منظور توصیف پیش‌بینی توضیح و تغییر الگوهای غیرطبیعی از عملکردمی‌پردازد.

آنومالیستیک[ویرایش]

روانشناسی آنومالیست به مطالعه رفتار انسان و تجربه در ارتباط با آنچه که اغلب به نام ماوراءالطبیعهبدون این فرض که وجود دارد این است که هر چیزی ماوراءالطبیعه درگیر است میپردازد.[۱]

ژنتیک رفتاری[ویرایش]

ژنتیک رفتاری با استفاده از طرح‌های آموزشی برای درک ماهیت و ریشه‌های تفاوت‌های فردی در رفتار آن‌ها است.

بیولوژیکی[ویرایش]

MRI مغز انسان و موقعیت هیپوتالاموس.

روانشناسی بیولوژیکی به مطالعه علمی بسترهای بیولوژیکی از رفتار و حالات ذهنی میپردازد.

بالینی[ویرایش]

روانشناسی بالینی شامل مطالعه و استفاده از روانشناسی برای درک جلوگیری و تسکین روانی مبتنی بر پریشانی یا اختلال در عملکرد و ترویج ذهنی رفاه و توسعه شخصی است.

شناختی[ویرایش]

روانشناسی شناختی مطالعهٔ شناخت یا فرایندهای ذهنی است.

جامعه[ویرایش]

روانشناسی جامعه شامل معادلات و رویکرد روابط فردی با جامعه است.

مقایسه[ویرایش]

روانشناسی تطبیقی اشاره به مطالعه رفتار و روان زندگی حیوانات غیر از انسان دارد.

مشاوره‌ای[ویرایش]

مشاوره روانشناسی شامل استفاده از مشاوره روانشناسی در سطح فردی٬ گروه یا سازمان است.

محیطی[ویرایش]

روانشناسی محیطی در زمینه تمرکز بر فعل و انفعال میان انسان و محیط اطراف خود است.

پزشکی قانونی[ویرایش]

روانشناسی پزشکی قانونی شامل روانشناسی در پوشش طیف گسترده‌ای از ارزیابی بالینی از متهمان و گزارش به قضات و وکلای مدافع و دادگاه شهادت در مسائل داده شده‌است.

سلامت[ویرایش]

روانشناسی سلامت کاربرد روانشناسی در بهداشت, بیماری و مراقبت‌های بهداشتی است.

اجتماعی[ویرایش]

روانشناسی اجتماعی مطالعه طبیعت و علل رفتار اجتماعی است.

روانشناسی اجتماعی مطالعه رفتار و فرایندهای ذهنی با تأکید بر چگونگی تفکر انسان درباره همنوع و نحوه ارتباط آن‌ها با یکدیگر است.

منابع[ویرایش]

  1. Nicola Holt, Christine Simmonds-Moore, David Luke, Christopher French. (2012).