موج نوی سینمای ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موج نوی سینمای ایران به جنبشی در سینمای ایران اشاره دارد که اواخر دهه چهل خورشیدی پا گرفت. فیلم‌های گاو از داریوش مهرجویی، قیصر از مسعود کیمیایی و آرامش در حضور دیگران از ناصر تقوایی نمایندگان اصلی این موج به شمار می‌روند، اگرچه نشانه‌های آغاز موج نوی سینمای ایران پیش‌تر، اوایل دهه چهل، با ساخت خشت و آینه و شب قوزی در واکنش به سینمای فیلمفارسی ظهور کرده بود[۱]. این موج با فیلم‌هایی مانند رگبار از بهرام بیضایی، یک اتفاق ساده از سهراب شهید ثالث و گوزن‌ها از مسعود کیمیایی ادامه یافت.

پس از انقلاب اسلامی موج نوی دوم سینمای ایران با فیلم دونده ساختهٔ امیر نادری کلید خورد و با حضور کارگردانانی چون عباس کیارستمی، رخشان بنی اعتماد، مجید مجیدی، جعفر پناهی، بهمن قبادی، محسن مخملباف و سمیرا مخملباف تثبیت شد که جوایز ارزشمندی نیز از جشنوارهای معتبر جهانی برای سینمای ایران به ارمغان آورد. از سومین نسل فیلمسازان موج نوی سینمای ایران نیز می‌توان به اصغر فرهادی، حسین شهابی، مجید برزگر و شهرام مکری اشاره کرد.

فیلمسازان شاخص نسل اول[ویرایش]

فیلم‌های شاخص نسل اول[ویرایش]

فیلمسازان شاخص نسل دوم[ویرایش]

فیلم‌های شاخص نسل دوم[ویرایش]

فیلمسازان شاخص نسل سوم[ویرایش]

فیلم‌های شاخص نسل سوم[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]