جنوب شهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنوب شهر
کارگردان فرخ غفاری
تهیه‌کننده امیر عماد
فرخ غفاری
نویسنده جلال مقدم
بازیگران فخری خوروش
عبدالعلی همایون
فرهنگ امیری
لیلی سروش
فرهاد عماد
تاریخ‌های انتشار
۱۳۳۷
مدت زمان
۹۰دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی

جنوب شهر فیلمی به کارگردانی فرخ غفاری و نویسندگی جلال مقدم بر اساس داستانی به نام «میدان اعدام» به قلم خود فیلم‌نامه‌نویس. ساختهٔ سال ۱۳۳۷ است.

داستان[ویرایش]

زن جوانی پس از مرگ همسرش برای گذران زندگی گارسون یک کافهٔ پائین شهر می‌شود. او در آنجا مورد توجه دو جاهل قرار می‌گیرد که از دیرباز با یکدیگر رقابت دارند. وجود زن رقابت آن دو را به مبارزه‌ای سخت می‌کشد و سرانجام آن که انسان تر و آرام‌تر است با زن ازدواج می‌کند و زندگی تازه‌ای به او می‌بخشد.

دربارهٔ فیلم[ویرایش]

  • این فیلم نخستین ساخته کارگردان محسوب می‌شود. غفاری پیش از ساخت این فیلم، به فعالیت‌های سینمایی (دور از فیلم سازی) مشغولیت داشت.
  • جنوب شهر به دلیل نمایش پلشتی‌های جنوب شهر از جمله کافه‌های بی در و پیکر آن، و دلایل دیگری همچون ریختن قهوه روی سینه باتمان قلیچ، توقیف گشت.
  • در سال ۱۳۴۲، این فیلم با اعمال سانسور و با نام جدید رقابت در شهر به نمایش درآمد.
  • یکی از شاهکارهای سینمای ایران (در مقایسه با فیلم‌های ضعیف و مبتذل آن دوره) به شمار می‌آید.
  • آهنگساز این فیلم هرمز فرهت موسیقی‌شناس صاحب‌نام ایرانی است.
  • در ۳۵ محل، ۲۴ محل خارجی در فضای باز و ۹ صحنه در فضای واقعی اما داخلی و دو صحنه در استودیو و با دکور تهیه شده است.
  • به گفته فرخ غفاری این فیلم اولین فیلمی است که در میان مردم و در فضاهای واقعی فیلمبرداری شده است.[۱]

سانسور و جلوگیری از نمایش[ویرایش]

اکران فیلم از روز یک‌شنبه دوم آذر ماه ۱۳۳۷ در سینماهای متروپول، اسکار، زهره و فردوسی به نمایش درآمد. فیلم در روز سوم نمایش، چهارم آدر، توقیف شد.مذاکرات انجام شده که به حذف برخی از صحنه‌های فیلم هم منجر می‌شود به نتیجه نمی‌رسد زیرا وزیر کشور به طور مستقیم مخالف اکران فیلم است. فیلم سرانجام چند سال بعد با حذف برخی صحنه‌ها و افزودن صحنه‌هایی که در شمال شهر می‌گذرد و رقاصه سابق حالا زندگی مرفهی دارد و دارد گذشته نکبت بار خود را به یادمی‌آورد به نام «رقابت در شهر» بدون ذکر نام کارگردان به نمایش در می‌آید که موفقیتی هم در پی ندارد.[۲][۳]

بازیگران[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. رستاخیز جوانان، شماره ۲۵۸، آبان ۱۳۵۵.
  2. امید صفحه ۳۰۷ و ۳۰۸
  3. منبعی که جمال امید ارائه داده است: ستاره سینما شماره ۱۸۸ تاریخ ۹ آذر ۱۳۳۷

منابع[ویرایش]